31 juli 2012

Hoe houd jij van de wereld?

Vanmorgen las ik het laatste hoofdstuk uit de tweede Timoteüsbrief. Bij vers 10 werd in 'Het leven' een vraag gesteld:

"Demas was een van Paulus' medewerkers geweest (Col. 4:14, Filémon 24), maar hij liet Paulus in de steek omdat hij 'teveel van de goede dingen van het leven hield', of meer letterlijk 'omdat hij deze tegenwoordige wereld liefhad.' 
Er zijn twee manieren om de wereld lief te hebben. God heeft de wereld lief, zoals Hij haar geschapen heeft en zoals ze verlost van de zonde, zou kunnen zijn. Daarom heeft Hij Zijn Zoon geofferd om haar te redden ( Joh. 3:16). Anderen, zoals Demas, houden van de wereld zoals ze is, inclusief haar zonde. 

Houd jij van de wereld zoals ze zou kunnen zijn als er gerechtigheid heerste, de hongerigen werden gevoed en mensen van elkaar hielden? Of houd je van wat de wereld te bieden heeft - rijkdom, macht, genot - ook als je daardoor andere mensen kwetst en het werk verwaarloost dat God je gegeven heeft?"

Een nadenker voor de komende tijd...

29 juli 2012

Hoe leven wij? (2)


Wanneer ik nog even het stukje van vanmorgen lees, ben ik blij dat dit niet de laatste verzen die Paulus aan Timoteüs schrijft in dit hoofdstuk. Hij bemoedigt hem in het geloof door deze verzen: (2 Tim. 3: 14-17)

"Blijf gij echter bij wat u geleerd en toevertrouwd is, wèl bewust van wie gij het hebt geleerd, 15 en dat gij van kindsbeen af de heilige schriften kent, die u wijs kunnen maken tot zaligheid door het geloof in Christus Jezus. 16 Elk van God ingegeven schriftwoord is ook nuttig om te onderrichten, te weerleggen, te verbeteren en op te voeden in de gerechtigheid, 17 opdat de mens Gods volkomen zij, tot alle goed werk volkomen toegerust."

Hoe leven wij? (1)

Opnieuw wil ik graag de Bijbel zelf laten spreken:

1 Timoteus 3: 1-13
"1 Weet wel, dat er in de laatste dagen zware tijden zullen komen: 
2 want de mensen zullen zelfzuchtig zijn,
geldgierig,
pochers, 
vermetel, 
kwaadsprekers, 
aan hun ouders ongehoorzaam, 
ondankbaar, 
onheilig, 
3 liefdeloos, 
trouweloos,
lasteraars, 
onmatig, 
onhandelbaar, 
afkerig van het goede, 
4 verraderlijk, 
roekeloos, 
opgeblazen, 
met meer liefde voor genot dan voor God, 

5 die met een schijn van godsvrucht de kracht daarvan verloochend hebben; houd ook dezen op een afstand. 6 Want tot hen behoren zij, die zich in de huizen indringen en vrouwtjes weten in te palmen, die met zonden beladen zijn en gedreven worden door velerlei begeerten, 7 die zich te allen tijde laten leren, zonder ooit tot erkentenis der waarheid te kunnen komen. 8 Zoals Jannes en Jambres, de tegenstanders van Mozes, staan ook dezen de waarheid tegen; het zijn mensen, wier denken bedorven is, en wier geloof de toets niet kan doorstaan. 9 Maar zij zullen het niet veel verder brengen, want hun onzinnigheid zal aan allen overduidelijk worden, zoals ook bij genen het geval was.
10 Gij daarentegen hebt volle aandacht geschonken aan mijn onderricht, wijze van doen, bedoeling, geloof, lankmoedigheid, liefde, volharding, 11 vervolgingen en lijden, zoals mij getroffen hebben te Antiochië, te Ikonium en te Lystra. Al die vervolgingen heb ik doorstaan en de Here heeft mij uit alle gered. 12 Trouwens, allen, die in Christus Jezus godvruchtig willen leven, zullen vervolgd worden. 13 Maar slechte mensen en bedriegers zullen van kwaad tot erger komen; zij verleiden en worden verleid.

Wat een enorme lijst hierboven. Wanneer je deze punten tot je door laat dringen, kun je eigenlijk niet meer ontkennen dat we hier middenin zitten. Dat we leven in de tijd die hier wordt geschetst.
Ervaar jij dat ook zo? Worstel je zelf ook met één van deze punten?

Opmerking: Zoals Jedidja hieronder schrijft is het: je wordt er niet vrolijk van, maar we leven er als christenen wel middenin. Hoe moeten we hiermee omgaan?


25 juli 2012

Een plaats van genezing (1)

Onlangs ben ik begonnen in het boek 'Een plaats van genezing' van Joni Eareckson. De subtitel van het boek is 'worstelen met het mysterie van lijden, pijn en Gods almacht'.
Wanneer je begint met lezen in dit boek, duurt het niet lang voor je geboeid wordt door de manier van schrijven. Joni heeft inmiddels leren leven met het feit dat God haar lichamelijke handicap niet genezen heeft. Toch heeft er een proces van genezing in haar plaatsgevonden 'in haar rolstoel', zoals ze het zelf beschrijft.
In het tweede hoofdstuk was er een passage die me raakte en die ik graag wil delen:


"Gods 'nee' heeft mijn leven gereinigd van zonden, mijn toewijding aan Hem versterkt en mij gedwongen om afhankelijk te zijn van genade. Het heeft me verbondenheid met andere gelovigen opgeleverd, me onderscheidingsvermogen gegeven en me gevoelig gemaakt. Het heeft me geleerd mijn gedachten krijgsgevangen te maken en mijn tijd op een verstandige manier te gebruiken... en mijn wereld eindeloos veel groter gemaakt dan ik me zelfs maar had kunnen voorstellen als ik toen in 1967 dat ongeluk niet had gehad. Mijn pijn heeft mijn hoop sterker gemaakt, me dichter mij Jezus gebracht, me geholpen om meer naar de waarheid te verlangen. Het lijden heeft geleid tot berouw over mijn zonden en me ertoe aangezet om God te danken, ook als ik het moeilijk had.  Mijn geloof is er sterker door geworden en mijn karakter is gelouterd. In deze rolstoel zitten heeft er uiteindelijk toe geleid dat ik Hem beter heb leren kennen en dat ik elke dag zijn vreugde ervaar."


23 juli 2012

Is het voor jou genoeg?


Vanmorgen las ik in 1 Timoteüs 6. Het is goed om het hele hoofdstuk te lezen en het in het verband te zien maar deze verzen zette me aan het denken. ( vs 8-9)
"Want wij hebben niets op de wereld medegebracht; wij kunnen er ook niets uit medenemen. Als wij echter onderhoud en onderdak hebben dan moet ons dat genoeg zijn"

Dan 'moet' ons dat genoeg zijn staat er.... Is dat voor jou genoeg?

22 juli 2012

Courageous - een film die elke ouder zou moeten kijken


Afgelopen weekend hebben we als gezin de film 'Courageous' gekeken. Een indrukwekkende film die je aan het denken zet over het vaderschap maar ook zeer de moeite waard is voor moeders en kinderen. Ik las er een recensie over die ik graag wil delen.

"Het verhaal gaat over vier agenten in Amerika, die een roeping hebben om te dienen en te beschermen. Deze handhavers van de wet worden iedere dag geconfronteerd met gevaar: De politie van Georgia doet verwoede pogingen om de grote drugs handel in de stad een halt toe te roepen. Dat lukt niet goed. De sheriff dringt er bij zijn agenten op aan om meer tijd met hun familie door te brengen omdat uit de statistieken blijkt dat in gezinnen zonder vaders veel meer criminaliteit voorkomt.

Zijn plaatsvervanger Adam Mitchell (Alex Kendrick) weet niet wie zijn biologische vader was, maar hij doet alles om zijn kinderen te beschermen. Hij is dol op zijn jonge dochter, maar zij heeft problemen met de strenge regels die hij haar voor houdt. Shane Fuller (Kevin Downes) is - net als zijn ouders gescheiden - en heeft met zijn ex vrouw de gezamenlijke voogdij over de kinderen.

De vier mannen raken bevriend met Javier Martinez, een immigrant die geen werk heeft, maar Mitchell regelt een baan voor hem. Op een dag wordt de dochter van Mitchell gedood door een dronken automobilist en dit verwoest het leven van zijn gezin. Deze gebeurtenis heeft ook grote impact op de andere agenten. Korte tijd later ontdekt Mitchell dat Fuller in beslag genomen drugs op het politiebureau steelt en op straat verkoopt. Hij moet deze corruptie melden en Fuller beland in de gevangenis. Fuller heeft vreselijk spijt van zijn daden en vraagt Mitchell om als vaderfiguur voor zijn zoon op te treden. Ze komen de drugsbende op het spoor en tijdens een heftig vuurgevecht wordt een jong meisje gegijzeld.

Het dramatische verhaal komt tot een bijzondere ontknoping, waarbij de moeilijke invulling van het vaderschap goed in beeld wordt gebracht. De populaire band Casting Crowns schreef het schitterende titelnummer om de film te promoten.

Kijk HIER voor de trailer van de film en kijk voor meer info op: www.courageousthemovie.com

Wie van jullie heeft deze film gezien en wat vonden jullie ervan?


20 juli 2012

Zie je werk als een manier om God te dienen



'Het vermogen om voldoening in je werk te vinden, hangt voor een groot deel af van je houding.
Je zult onvoldaan zijn als je niet meer weet welke bedoeling God met je werk heeft. We kunnen genieten van ons werk als we onthouden dat Gods ons werk gegeven heeft (Pred. 3:10) en beseffen dat de vrucht van onze arbeid een geschenk van Hem is (vs.13). Zie je werk als een manier om God te dienen.'
n.a.v. Prediker 3:9-13


Heer, wat wilt U dat ik doe?


"In Nehemia treffen we een uitzonderlijke man aan die een alledaagse taak vervult. Maar God wilde dat hij een bijzondere taak op zich zou nemen, ten behoeve van zijn volk, Israël - een taak die niet iedereen kon uitvoeren. God roept mensen uit de wereld die iets doen wat iedereen zou kunnen doen, om hen een taak te laten vervullen die alleen zij kunnen vervullen. Dat zou elke christen moeten vragen: 'Heer, wat wilt U dat ik doe?'.
Als we het God zouden vragen, zou Hij ons antwoord geven. Dan zou er een geestelijke revolutie plaatsvinden in onze kerken, want God heeft voor ieder van ons een specifieke taak, een taak die niemand anders kan uitvoeren.
Hoe ver zijn we eigenlijk bereid te gaan in het beantwoorden van Gods roeping? Hoeveel van ons comfort, ons genoegen en onze 'veiligheid' zijn we indien nodig bereid om op te offeren zodat anderen kunnen leven? Hoeveel tegenstand zijn we bereid te verdragen? We zingen misschien dat we 'het al aan Jezus' voet' gelegd hebben - maar zijn we bereid om afstand te doen van onze bezittingen? Onze carrière? Onze plannen voor een vredige, comfortabele oude dag? Misschien zelfs ons leven? Zijn we bereid om te gaan waar God ons zendt - zelfs naar plaatsen waar we wellicht gevangengenomen worden, gemarteld of gedood wegens het verkondigen van het evangelie?
Zijn we eigenlijk bereid om de afkeuring of spot van buren, collega's, familie of andere christenen te aanvaarden wanneer we stelling nemen voor God? ..."
uit: Ontwapenend gebed

18 juli 2012

Ego-of Christocentrisch?



"Een belangrijk advies voor Bijbellezen is om niet egocentrisch, maar christocentrisch te lezen. Dus niet altijd in de eerste plaats de vraag stellen: "Wat kan ik er voor mezelf uithalen?", maar "Wat leer ik in dit gedeelte over de Here Jezus Christus". Want uiteindelijk is niet Israël of de Gemeente, maar Christus het grote Onderwerp van de Bijbel."
Israël en de Bijbel

17 juli 2012

Wachten met trouwen?


"Te veel ouders en kerken sporen jonge christenen aan om te wachten met trouwen. Maar dat is geen Bijbelse manier van leven," zegt predikant Ted Cunningham. Volgens hem zitten ouders vast aan de gedachte dat hun kind eerst school moet hebben afgerond, in bezit is van een baan en geleerd moet hebben onafhankelijk te zijn. "Leren onafhankelijk te zijn is uitgegroeid tot een maatschappelijk aanvaardbare term voor egoïsme," zegt hij.

Cunningham bracht vorig jaar het boek Young and in Love: Challenging the Unnecessary Delay of Marriage uit. Hij ziet dat vroeg trouwen niet populair is, maar Cunningham beschouwt het als ene "zuivere" boodschap die veel kerken zouden moeten leren. "Ik heb geleerd dat seks 'vies' is en bewaard moet worden voor die ene die je lief krijgt. Jongeren doen nu het tegenovergestelde. Ze genieten van seks en stellen hun huwelijk uit." Volgens hem kun je niet aan christelijke jongeren vragen vanwege Bijbelse principes geen gemeenschap te hebben met hun aanstaande vrouw of man en ze tegelijkertijd te vragen 15 jaar verkering te hebben. Ouders verwachten namelijk dat hun kinderen zich eerst compleet settelen door hun opleiding af te maken, werk te zoeken en te sparen. Ondertussen wil men graag dat hun ongetrouwde kinderen als christen leven - in onthouding.

De voorganger van de Woodland Hills Family Church in het Amerikaanse Branson benadrukt dat hij er niet voor wil pleiten dat alle jonge mensen zo snel mogelijk trouwen. "Tijdens de voorbereiding op het huwelijk is er een zekere mate van volwassenheid, verantwoordelijkheid nemen en wandelen met Jezus nodig." Zelf trouwde Cunningham toen hij nog op de universiteit zat. Hij is van mening dat dat voor jonge twintigers een goed moment is om te trouwen.
Bron: CIP


16 juli 2012

Wat is mijn drijfveer?


Soms vraag ik mij weleens af, en ik denk en hoop dat iedereen dat op zijn of haar tijd doet, waarom ik de dingen die ik doe, doe zoals ik ze doe. Vanuit welke 'drijfveer' handel ik of denk ik of spreek ik. Zijn mijn beweegredenen altijd liefdevol? Zijn mijn motieven gebaseerd op Gods Woord? Is de aanleiding van mijn 'te werk gaan' Gods liefdevolle genade?
Ik moet eerlijk bekennen dat dit niet altijd zo is.

Regelmatig betrap ik mijzelf erop dat ik handel uit traditie,... gewoonte, ...omdat mén vindt of zegt dat het zo hoort, ....omdat een christen dat nou eenmaal behoort te doen, ...omdat ik anders een schuldgevoel krijg, ...omdat ik erbij wil horen, .....omdat ik een compliment hoop te krijgen omdat....vul maar aan. Er kunnen talloze beweegredenen zijn die je aanzetten tot actie. Maar vaak ontbreekt eerlijk gezegd bij mij het allerbelangrijkste...de liefde, Zijn liefde.
En deze liefde is maar op één plek te vinden...bij Hem!

Het is goed  hier veel meer bewust van te worden. De liefde is de basis voor alles in het leven. Zonder liefde begin je niets...

1 Corinthe 13:2  'Al ware het, dat ik profetische gaven had, en alle geheimenissen en alles, wat te weten is, wist, en al het geloof had, zodat ik bergen verzette, maar ik had de liefde niet, ik ware niets.'

15 juli 2012

En 's avonds nog een rondje hei...



















Een mierenhoop

Prachtig rondje

Vanmiddag hebben we een prachtig rondje gelopen met het hele gezin.
We zagen een zeldzame kever. Hoe hij heet, weet ik (nog) niet. Als iemand het weet, hoor ik het graag.


Hij blijkt ook te kunnen zwemmen:

Klik HIER om het filmpje te bekijken.














13 juli 2012

Bid je mee?

Als je dit tot je door laat dringen is het schokkend.
Iedere 5 minuten sterft er een christen vanwege zijn geloof. Noord Korea, Iran, Afghanistan en Saoudi-Arabië zijn nog steeds de allerergste anti-christelijke landen. Bid je mee voor de vervolgde christenen wereldwijd?


Aan welk beeld moeten onze tieners voldoen?

Fotoshopping is één van de redenen waarom tieners soms zo weinig zelfvertrouwen en een laag zelfbeeld hebben. Wanneer je onderstaand filmpje bekijkt, zie je hoe ze soms beïnvloed worden en menen te moeten voldoen aan een ideaalbeeld.
Laten we onze jongeren aanmoedigen te zijn en te blijven zoals ze zijn. God heeft ze zo mooi gemaakt....



Klik HIER voor het filmpje.

11 juli 2012

Een boek is als een goede vriend

De vakantieperiode breekt weer aan. Voor mij persoonlijk is dat altijd een heerlijke tijd waarin ik veel lees. Romans maar ook andere boeken. Zo heb ik klaar liggen om te lezen 'De weg naar het kinderhart' van Tedd Tripp en 'Een plaats van genezing' van Joni Eareckson Tada. 'Mijn moeders hoop' en 'Mijn dochters droom' van Francine Rivers.
Ongetwijfeld zal ik over de eerste twee nog eens een blogberichtje schrijven op dit weblog of op één van de andere twee. Ze zien er veelbelovend uit...

Afgelopen week heb ik eens een 'frisse wind' door mijn boeken laten waaien en ze allemaal afgestoft. Eén voor een  liet ik ze weer eens door mijn handen gaan. Wat een boeken hebben we toch en wat zijn we hiermee rijk gezegend. Sommige boeken heb ik jaren terug gelezen, andere staan nog maar net in de boekenkast. Onze boekenkast begint een beetje vol te raken en er zouden eens wat boeken uit moeten. Het moeilijke is alleen dat ik niet kan kiezen welke er dan weg zouden moeten. Ik vind ze allemaal even mooi en waardevol en in veel boeken heb ik aantekeningen gemaakt en stukken onderstreept.
Ik vrees dat ze de komende tijd gewoon blijven staan en dat ik ze hooguit verplaats.
Zelf vind ik het altijd leuk om bij iemand anders in de boekenkast te snuffelen. Het zegt vaak iets van iemand wat voor soort boeken hij heeft.
Voor mij zijn het een soort 'vrienden' geworden waar ik maar moeilijk afscheid van kan nemen.

Hieronder een overzichtje van enkele boekenplanken uit onze woonkamer.


Welk boek spreekt jou aan? Welke heb je hiervan gelezen en zou je iemand anders ook aanraden en waarom? Heb je zelf misschien een boek dat je iedereen wel zou willen laten lezen? Ik ben benieuwd naar jullie reacties.

Klik op de afbeeldingen om ze beter te kunnen zien


9 juli 2012

Leiding van dag tot dag - Paul E. Little


'De wil van God is niet een soort 'tover-pakketje', dat aan een touwtje uit de hemel komt, waar we in vertwijfeling naar tasten en waarvan we hopen dat we het ooit nog eens zullen kunnen grijpen.' Dit zegt Paul E. Little in het boekje 'Leiding van dag tot dag'. 'De wil van God lijkt veel meer op een boekrol, die iedere dag een stukje afrolt. Met andere woorden: God heeft een plan voor jou en mij, vandaag, morgen, overmorgen en de dag daarna.
We krijgen geen kant-en-klaar pakket in handen, God laat ons zelden een compleet beeld zien van zijn plan met ons leven. Hij wil ons wel graag leiding geven, maar dan op Zijn manier: stap voor stap en van dag tot dag.'

Blz. 43 trof me toen ik het boekje opnieuw pakte. 'Het kernpunt, wat de wil van God in je leven betreft, wordt niet bepaald door de rooskleurigheid van je omstandigheden, maar door je gehoorzaamheid aan Hem.
Dr. N. Sterrett wijst er bijvoorbeeld op dat iedere christen - of het nu een elektricien, een advocaat, een leraar, een huisvrouw of een timmerman is - zowel het voorrecht als de verantwoordelijkheid heeft om te weten dat hij of zij door God geroepen is. En hij heeft ook het voorrecht en de verantwoordelijkheid om te weten of hij God moet dienen ver weg of dichtbij. Je krijgt heus niet drie vroomheidspunten meer in Gods boek als je naar een land ver weg gaat, in plaats van in Nederland te blijven, of als je het evangelie brengt in plaats van je op een ander manier in te spannen. Dan leggen we een onjuiste rangorde aan van geestelijke waarden, die allerminst Bijbels is. Sommige mensen die ver weg zijn, zouden misschien wel hier moeten zijn, en andersom kan dat ook het geval zijn.
De beslissende vraag die ieder van ons zichzelf moet stellen is: 'Handel ik in overeenstemming met Gods wil en ben ik daar zeker van?' Het is niet een kwestie van even onze geestelijke veiligheidsgordels vastmaken en hopen dat we niet door een of andere emotie uit onze stoelen worden geslingerd naar een ver weg gelegen zendingsveld. Het is ook niet een gok wagen of je al of niet een roeping krijgt, en dan ( als je er door een wonder aan ontsnapt) roepen: 'Oei, dat ging maar nét goed - maar nu ik geen roeping heb, kan ik doen wat ik wil.'
Nee! Wij allen hebben het voorrecht te ontdekken wat God van ons wil en het met heel ons vermogen te doen.

In de kaft van het boekje staat een vraag: Denk je eens in dat de Here Jezus je het antwoord zou willen geven op één enkele vraag - welke dan ook. Hoe zou die vraag dan luiden?


6 juli 2012

Zó zullen wij altijd met de Here wezen



Soms is het gewoon het beste om de Bijbel zelf te laten spreken. Vanmorgen las ik bemoedigende verzen uit 1 Tessalonicenzen 4: 13-18. In vers 18 staat dat we elkaar met deze woorden mogen troosten en geruststellen met deze geweldige verwachting:

Doch wij willen u niet onkundig laten, broeders, wat betreft hen, die ontslapen, opdat gij niet bedroefd zijt, zoals de andere (mensen), die geen hoop hebben. Want indien wij geloven, dat Jezus gestorven en opgestaan is, zal God ook zó hen, die ontslapen zijn, door Jezus wederbrengen met Hem.
Want dit zeggen wij u met een woord des Heren: wij, levenden, die achterblijven tot de komst des Heren, zullen in geen geval de ontslapenen voorgaan, want de Here zelf zal op een teken, bij het roepen van een aartsengel en bij het geklank ener bazuin Gods, nederdalen van de hemel, en zij, die in Christus gestorven zijn, zullen het eerst opstaan;  daarna zullen wij, levenden, die achterbleven, samen met hen op de wolken in een oogwenk weggevoerd worden, de Here tegemoet in de lucht, en zó zullen wij altijd met de Here wezen.
Vermaant elkander dus met deze woorden.

Wat vinden jullie van dit Bijbelgedeelte, zien jullie er ook naar uit of hopen jullie dat het nog even duurt?


4 juli 2012

God dienen in plaats van mensen


"We willen zo vaak andere mensen behagen omdat we aardig gevonden willen worden. Maar wie zich op God richt, zal meer voor mensen kunnen betekenen dan wie zich op mensen richt. Dat principe bevrijdt ons van innerlijke afgoden," zei Oscar Lohuis onlangs tijdens een preek in Evangelische Gemeente De Pijler in Lelystad. "Tegen God zeggen dat we alles voor Hem doen in plaats van voor mensen, werkt bevrijdend."

"De apostel Paulus zegt: 'En alles wat u doet, doe dat van harte, als voor de Heere en niet voor mensen' (Kol. 3:23, red.)," vervolgt de voorganger. "Dat principe bevrijdt ons van innerlijke afgoden. Ook het willen hebben van een zo relaxed mogelijk leven kan een afgod zijn. Dan ben je gebonden aan jezelf. Wanneer we Christus gaan dienen, ondervinden we bevrijding. Daarom is het belangrijk dat we ons best doen voor Hem en niet langer bang zijn voor wat mensen over ons denken. U zult zien dat het uw leven zal veranderen."

Slavernij
Lohuis baseerde zijn preek op Kolossenzen 3:22-4:1. Hij verwees naar de slavernij aan de hand van Kolossenzen 4:1, 'Heren, behandel uw slaven rechtvaardig en op gelijke wijze. U weet immers dat ook u een Heere hebt in de hemelen.' "Paulus richtte de aandacht van slaven en hun meesters op Christus als Heer van hun leven. Dat moest leiden tot onderlinge gezonde verhoudingen. In een tijd waarin slaven niet als personen werden beschouwd, was dat ongekend. Verschillen in rangen en standen van de samenleving vallen weg, wanneer we als kinderen van God bij elkaar komen."

"Ook wij kunnen een slaaf zijn van bijvoorbeeld verkeerde motieven, mensen om ons heen of onszelf. Succesvol zijn is een grote afgod in onze samenleving. Dat brengt faalangst en een ongezonde competitiedrang met zich mee."

Lohuis ging op 18-jarige leeftijd naar een Bijbelschool. Bijna iedere dag werd van mij gevraagd om de keuken schoon te maken. Op een moment dat de keuken een grote beurt nodig had, kwam de vrouw van de directeur binnen. Zij zei: 'Jongens, doe dit als voor de Heere!' En dat is het principe. Niet alleen de kerkdienst is aanbidding, maar ook de gesprekken na de dienst en al onze verdere inspanningen. We dienen de Heer niet alleen als we met een zendingsorganisatie op pad gaan, maar altijd en overal."
Bron: cip

Welke vragen stel je aan je kinderen?



De opvoeding van je kinderen is een heerlijk voorrecht maar ook een grote verantwoordelijkheid. Onze belangrijkste taak is om hen te bemoedigen én voor te leven de Here lief te hebben boven alles (Deut. 6:5-7). Onderstaande vragen kunnen een hulp zijn om zicht te krijgen op hun geestelijke leven en tevens ons helpen onze rol als ouders zo goed mogelijk te vervullen. Wees gewaarschuwd! Kinderen kunnen goudeerlijk zijn!

  1. Hoe gaat het met je stille tijd?
  2. Wat is God je op dit moment aan het leren?
  3. Wat heb je de afgelopen week geleerd in de kerk of op de club?
  4. Kun je in je eigen woorden uitleggen wat het Evangelie is?
  5. Is er een bepaalde zonde waar je mee worstelt?
  6. Zijn je vrienden/vriendinnen een hulp in je christen zijn of juist niet?
  7. Wat doe ik vaker: je bemoedigen of bekritiseren?
  8. Is er iets waarin ik tegen je gezondigd heb dat ik nog niet in orde gemaakt heb?
  9. Vind je dat ik voldoende tijd voor je heb?
  10. Weet je dat ik van je houd?

3 juli 2012

'Van wie bin jie d'r één?'....

Deze vraag komt jullie vast bekend voor. Misschien niet direct in dit dialect maar de vraag wie je ouders zijn, is iedereen wel eens gesteld.

Naarmate ik ouder word, vind ik het steeds waardevoller worden om op zoek te gaan naar mijn voorouders en andere familieleden. Wat deden ze en waar geloofden ze in? Waar stonden ze om bekend, wat hield hen bezig?  Waar wonen ze en leven ze überhaupt nog?
Vanmorgen was ik op bezoek bij een wat oudere oom en tante. Ik had ze een tijd niet gesproken en het was erg leuk om zo samen wat herinneringen op te halen en te horen hoe het met hen en hun kinderen gaat. Achteraf stelden we vast dat we dit eigenlijk vaker zouden moeten doen. Toen ik klein was, zag ik mijn ooms en tantes en hun kinderen, mijn neven en nichten, vrij regelmatig maar hoe ouder iedereen wordt, hoe minder sterk de familieband wordt. Ik denk dat dit in veel families zo is. Vaak zijn mensen te druk om dit allemaal bij te kunnen houden, zeker als het grote gezinnen en families zijn en iedereen zelf ook weer zijn eigen gezin heeft.
Zelf ben ik best een familiemens en ben ook gek op reünies. Ik ben altijd benieuwd hoe het met iedereen is en wat iedereen bezighoudt. Ik vind het dan ook erg jammer dat mensen door verschillende omstandigheden elkaar uit het oog verliezen en er soms ook geen moeite voor doen om elkaar op te zoeken. Soms hoor ik wel eens dat het zover gaat dat mensen geen contact meer hebben met hun kinderen, met hun ouders, of broers en zussen. Soms al jaren niet meer. Wat verdrietig is dat toch, zeker als je soms heel dicht bij elkaar woont en samen opgegroeid bent.


Wanneer je in de Bijbel familieverhalen leest en de lijn erin ontdekt, zie je dat God een plan heeft met elke generatie. Hij heeft grote dingen gedaan door mensen die Hem gehoorzaamden maar ook de mensen die hun eigen weg gingen, gebruikte Hij in Zijn plan. Wonderlijk om dit te zien. Vandaag de dag is dit niet anders denk ik.

Persoonlijk kan ik er erg van genieten en ben ik er erg dankbaar voor als ik zie dat een familie van generatie op generatie wel op God blijft vertrouwen en dat Hij een' rode draad' is in hun levens. Een soort 'Timoteüs verhaal'. Gods Woord wordt van geslacht op geslacht doorgegeven en er worden bewuste keuzes voor Hem gemaakt. In deze tijd is dat best bijzonder en niet vanzelfsprekend.
Onlangs schreef ik een stukje over een gedenkstenenboek op mijn andere weblog Christelijk Opvoeden en stond er weer bij stil hoe geweldig het is om de zegeningen die je van God ontvangt door te kunnen geven aan je kinderen. Toch realiseer ik me dat het niet in iedere familie zo gaat en dat mensen hun eigen keuzes maken.

Sinds er Facebook is, ben ik in contact gekomen met een groot aantal familieleden. Wat geweldig om op deze manier contact te hebben en te houden, vooral als ze in het buitenland wonen. De komende tijd wil ik me eens iets meer gaan verdiepen in mijn familie en de banden die er onderling zijn. Soms weet je niet eens af van het bestaan van iemand terwijl je een bloedband hebt.
Wanneer ik dit blogberichtje zo teruglees, zie ik dat het wat onsamenhangend is geworden maar ja...ik denk dat mijn bedoeling en verlangen duidelijk is. Koester je familie, we zijn niet voor niets aan elkaar gegeven

Hebben jullie wel eens onderzocht hoe jullie familie of familiestamboom in elkaar zit? Hoe heb je dat gedaan? Heeft iemand ervaring met een stamboomwebsite? Ik ben benieuwd.

(Opmerking: Inmiddels heb ik voor mijn familie een groep aangemaakt op Facebook. Wie denkt familie van mij te zijn (van de 'van den Brink' kant is van harte welkom!) 



Aanvaard de taken die voor je liggen

"In Spreuken 14:1 staat : 'De wijsheid der vrouwen bouwt haar huis.' En dit geldt waar dat huis ook staat en wat de afmetingen ervan ook zijn. Of je huis nu een groot herenhuis is, een appartement of een tent - houd het opgeruimd en schoon. Gebruik je energie om je huis te bouwen en te verbeteren. Maak er een plaats van waar God wordt geëerd en verheerlijkt. Creëer een veilige haven voor je gezin. Als een huis wordt gebouwd met wijsheid, zijn 'de kamers gevuld met allerlei kostbaar en liefelijk bezit' ( spreuken 24:4).
En vergeet je houding niet! Aanvaard de taken die voor je liggen. Pak ze vol enthousiasme aan. Verwelkom het werk dat nodig is om van je huis een gezellig thuis te maken. Dat is onze taak. Neem die bereidwillig op je, doelgericht en met passie."
Elizabeth George