23 mei 2016

Stille tijd is vaak een stille 'strijd'

'Nederlanders nemen hooguit 1,3 uur per week bewust rust', las ik afgelopen week in een artikel in een dagblad. Wat men precies onder die 'rust' verstaat, wordt niet helemaal duidelijk maar dat het veel te weinig is, is direct duidelijk.
'De helft van de vrouwen en 43% van de mannen voelt zich wekelijks druk en gejaagd', 'Gevoelsmatig ervaren veel mensen dat ze tijd te kort komen' en 'Er is geen tijd meer om te herankeren', zijn ook regels die opvallen in het stuk.

Toen ik twee weken geleden schreef over het boek 'Bijschrift' van Coby Kremer, kreeg ik tientallen reacties van lezers die allemaal kans wilden maken op het boek. Nu was het aantal reacties op zich niet bijzonder - dit gebeurt wel vaker bij een winactie - maar de inhoud van de mails trof mij. Veel mensen schreven mij lieve en bemoedigende woorden en een enkeling deelde zelfs een persoonlijk verhaal. Wat mij het meeste trof, waren de eerlijke reacties van veel vrouwen die worstelen met het houden van stille tijd. Ik deel er graag een aantal met jullie om duidelijk te maken dat er veel meer zusters (en ik denk ook broeders) regelmatig dezelfde stille strijd ervaren!


Mijn stille tijd kan wel een oppepper gebruiken en schrijven doe ik graag!

Ik vind het inderdaad lastig om echt stille tijd te plannen en dit zou mij heel erg helpen.

Omdat ik ook nog niet zo veel ervaring heb met het houden van stille tijd vind ik het sowieso lastig om dit vorm te geven.

Graag zou ik het boek winnen en hoop zo te leren om een goede stille tijd te houden.

Momenteel vind ik het heel moeilijk om stille tijd te houden en wellicht kan dit boek mij het juiste duwtje in de rug geven!

Ben juist de laatste tijd gaan proberen hier wat mee te doen. Zo kan ik het handen en voeten geven.

Lijkt me erg mooi om dit boekje te gebruiken! Verdiepen en verstillen, erachter komen hoe ik denk  maar vooral hoe God over ons denkt...

Zelf ben ik nog heel zoekende naar een andere nieuwe vorm van stille tijd houden. Misschien is dit een prettige manier, toch een meer creatievere vorm om samen met de Here God bezig te zijn.

Het lijkt me fijn meer manieren te hebben om Bijbellezen te verdiepen, er meer uit te halen.



Graag wil ik jullie bemoedigen met hetgeen ik zelf afgelopen week gelezen heb. Ik ben begonnen met lezen in het bijbelboek Lucas en in het eerste hoofdstuk viel mij op wat Johannes de Doper deed. Hij koos er bewust voor om in dorre streken te leven en te leven in de 'woestijn' (Lucas 1:80).
Net als veel andere profeten gebruikte hij de afzondering van de woestijn om geestelijk te groeien en zijn boodschap beter op God af te stemmen.

Wat hebben wij het ook nodig om echte rust te zoeken en te nemen. Om elke dag een tijd in afzondering door te brengen (alhoewel dit niet per se een woestijn hoeft te zijn) en alleen te zijn met Hem. De Here Jezus zegt dat tijd die besteed wordt aan het luisteren naar Hem, nooit zal worden weggenomen. Dat is een bemoedigende en rijke belofte. Het is namelijk tijd die besteed wordt aan een bezigheid met eeuwigheidswaarde!

Op dit weblog staan meerdere artikelen over stille tijd en over niet al te lange tijd hoop ik een boek over dit onderwerp uit te geven. Je mag mij altijd mailen als je vragen hebt hierover.



16 mei 2016

Psalm 122



Afgelopen week las ik in mijn bijbelleesrooster Psalm 122. Dit is voor mij altijd al een bijzondere Psalm geweest alleen al om het feit dat dit de enige Psalm is waarvoor ik geen 10 haalde toen ik hem moest leren en op mocht zeggen op de lagere school. Ik zal dit nooit vergeten. Wat de reden precies was, weet ik niet meer maar blijkbaar zat hij niet goed in mijn hoofd. In mijn jonge jaren leerde ik nog de oude berijming van de Psalmen en het eerste vers van deze Psalm luidde zo:

Ik ben verblijd, wanneer men mij
Godvruchtig opwekt: "Zie, wij staan
Gereed, om naar Gods huis te gaan;
Kom, ga met ons en doe als wij."
Jeruzalem, dat ik bemin,
Wij treden uwe poorten in;
Daar staan, o Godsstad, onze voeten.
Jeruzalem is wèl gebouwd,
Wel saâmgevoegd: wie haar beschouwt,
Zal haar voor 's Bouwheers kunstwerk groeten.


Heel Psalm 122 in de HSV:

Een pelgrimslied, van David. Ik ben verblijd, wanneer zij tegen mij zeggen: Wij zullen naar het huis van de HEERE gaan! Onze voeten staan binnen uw poorten, Jeruzalem! Jeruzalem is gebouwd als een stad die hecht samengevoegd is. Daarheen trekken de stammen op, de stammen van de HEERE, naar de ark van de getuigenis van Israël, om de Naam van de HEERE te loven. Want daar staan de zetels van het recht, de zetels van het huis van David. Bid om vrede voor Jeruzalem, laat het goed gaan met hen die u liefhebben. Laat vrede binnen uw vestingwal zijn, rust in uw burchten. Omwille van mijn broeders en mijn vrienden spreek ik nu: Vrede zij in u! Omwille van het huis van de HEERE, onze God, zal ik het goede voor u zoeken.

Wanneer je de deze hele Psalm nog eens leest, komen er prachtige dingen naar voren die als voorbeeld kunnen dienen voor ons:
  • Naar Gods huis gaan, kan een opgave of een genot zijn. Voor de psalmdichter was het een genot. Hij was blij om met Gods volk in Zijn huis Hem te aanbidden.
  • Als wij dicht bij God zijn en vreugde scheppen in Zijn aanwezigheid, zullen wij verlangen naar aanbidding en Hem eren. Onze houding ten opzichte van God is bepalend voor onze kijk op aanbidding.
  • Wij bidden vaak voor onze eigen wensen en vergeten te bidden voor anderen. Deze Psalmdichter bad niet voor zijn eigen vrede en voorspoed, maar voor zijn broers en vrienden in Jeruzalem. Dat is voorbede, gebed ten gunste van anderen! 
  • De vrede waar in deze verzen naar gezocht wordt, gaat verder dan de afwezigheid van conflicten. Het doet ook denken aan volkomenheid, gezondheid, rechtvaardigheid, voorspoed en bescherming. Echte vrede komt voort uit geloof in God, omdat dit alleen bij Hem te vinden is.

Persoonlijk heeft deze Psalm mij ook weer aangespoord om te blijven bidden voor de vrede van Jeruzalem. Ik doe het wel eens maar eerlijk gezegd zou ik hier best meer regelmaat in kunnen aanbrengen.





8 mei 2016

Bijschrift - Coby Kremer - GIVEAWAY

'Laten we eerlijk zijn: het is niet zo eenvoudig om regelmatig uit de Bijbel te lezen en te bidden. Onze volle agenda’s, alle taken en verantwoordelijkheden leiden ons af van onze stille momenten met God. Wat dacht je trouwens van onze gedachten die overal en nergens zijn? We lezen of horen iets wat ons misschien best raakt, maar onze gedachten dwalen al snel weer af. Of de eerstvolgende gebeurtenis, ontmoeting of emotie die voorbijkomt, doet je vergeten wat je net ontdekte in een bijbelgedeelte dat je zojuist las', zo luiden de eerste zinnen van de inleiding van het boek 'Bijschrift' van Coby Kremer.

Het zijn voor velen van ons herkenbare woorden denk ik. Consequent stille tijd houden is vaak moeilijk en kost de nodige strijd.

Het fraai vormgegeven boek Bijschrift is een kennismaking met hoe je schrijven kunt gebruiken bij het lezen in de Bijbel, je stille tijd of je momenten met God. Met dit werkboekje wil de schrijfster je technieken aanbieden die je kunnen helpen ontdekken wat er in je hart leeft en wat je ervaart bij het lezen uit de Bijbel. 

Je kunt zelf een bijbelgedeelte kiezen of het gedeelte dat Kremer in het boek noemt. Vervolgens laat je je eerste gedachten op papier verschijnen, nadat je de opdrachten hebt gelezen. De opdrachten vragen vijf tot tien minuten van je tijd, maar je bent natuurlijk vrij om door te blijven schrijven.... zolang je wilt. Je hebt overigens geen schrijfervaring nodig om gebruik te kunnen maken van dit boek.

Een voorbeeld van een schrijfopdracht. (Klik op de foto voor vergroting)


Klik op de foto om de schrijfopdracht goed te kunnen lezen.


De schrijftechnieken en opdrachten in dit gloednieuwe boek zijn uitermate geschikt om te gebruiken na afloop van een bijbelstudie, conferentie of kerkdienst. Zo verwoord je op een creatieve manier wat jou heeft geraakt. Wat je leert, kun je in je dagelijkse leven blijven toepassen.

Het boek biedt voldoende ruimte voor notities. Er zijn veel lege pagina's toegevoegd.

Om eerlijk te zijn, zal ik dit (recensie-)exemplaar zelf niet gaan gebruiken. Ik heb in de loop van de jaren zo mijn eigen manieren en ideeën ontwikkeld om een zinvolle stille tijd te houden (over niet al te lange tijd hoop ik zelf mijn boek over stille tijd uit te geven). Voor iemand die eens iets nieuws of anders zoekt, is dit boekje verfrissend en kan het zeker een hulpmiddel zijn. 

Zou je het leuk vinden om dit boek te winnen?
Stuur uiterlijk vrijdag 13 mei een e-mail naar info@wendyborn.nl en vermeld daarin even je adresgegevens. Op zaterdag 14 mei maak ik de winnaar bekend op dit weblog!
(ps. je betaalt wel de verzendkosten).

Ben je benieuwd naar het boek en wil je een aantal pagina's inzien, kijk dan naar dit inkijkexemplaar.


Coby Kremer geeft workshops over het verdiepen van je stille momenten met God. Daarnaast geeft ze workshops en cursussen creatief dagboekschrijven. 

Ze schreef eerder Hartschrift  (kijk hier voor een eerder blogartikel), Hartstocht en Onderweg met Jezus.


De winnares van het boek is inmiddels bekend. 
Het is geworden: Mijke Gulden. 

Van harte gefeliciteerd. Het boekje komt naar jou toe!







1 mei 2016

Arm?



Een vader van een welgestelde familie nam zijn zoon op een dag mee voor een reis over het platteland om zijn zoon te laten zien hoe rijk ze waren en hoe arm andere mensen kunnen zijn. De man en zijn zoon verbleven een paar dagen op een boerderij van een familie die met moeite rond kon komen. Toen vader en zoon na een paar dagen weer terugreden naar hun landgoed, vroeg de vader aan zijn zoon wat hij van de afgelopen dagen vond. "Ik vond het geweldig, vader", zei de zoon. "Heb je nu ontdekt hoe arm mensen kunnen zijn?" vroeg de vader. "Ja, ik heb veel geleerd", antwoordde de zoon. "Ik zag dat zij vier honden hebben, terwijl wij er maar een hebben. Ik zag dat zij een beekje hebben dat doorloopt tot het eind van de wereld terwijl wij een vijver hebben die maar tot halverwege de oprit komt. Wij gebruiken lantaarns, terwijl zij iedere nacht naar de sterren kunnen kijken en ons landgoed loopt maar tot aan de weg, terwijl zij de wereld tot aan de horizon hebben. Wij hebben bedienden die voor ons zorgen, terwijl zij voor anderen zorgen. Wij hebben muren om ons landgoed staan om ons te beschermen, terwijl zij vrienden hebben om hen te beschermen." De vader zweeg verbijsterd en toen sprak zijn zoon: "Dank u vader dat u mij hebt laten zien hoe arm we eigenlijk zijn."


24 april 2016

Mijn agenda is vol en de Bijbel zo dik...


'Je wilt wel meer stille tijd nemen, maar toch schiet het er vaak bij in. Je agenda is ook zo vol en de Bijbel zo dik. Een bijbels dagboek is dan een fijne steun in de rug. Het geeft houvast: elke ochtend of avond word je even stil gezet en lees je een stukje uit de Bijbel. Een dagboek geeft ook direct uitleg over wat je leest en zet je aan tot nadenken. Zo sluit de Bijbel aan bij je dagelijkse leven. Er zijn dagboeken in alle soorten en maten. 
Welk dagboek heb jij of zou je nog graag willen hebben?'


Zomaar een berichtje op Facebook gedeeld door Ark Media. Wanneer je het leest, klinkt het helder en logisch. Toen ik het goed tot mijn door liet dringen, werd ik er verdrietig van. Heeft God nog prioriteit in ons leven? Willen we er nog moeite voor doen Hem beter te leren kennen en een relatie met Hem op te bouwen?
Wat zou het mooi zijn als we het op deze manier konden zeggen:


'Stille tijd is voor mij van levensbelang. Mijn agenda biedt hiervoor alle ruimte omdat ik mijn dagen niet helemaal vol plan. De Bijbel geeft mij houvast in mijn leven.'s Morgens sta ik op tijd op om stil te zijn, om Gods Woord te lezen en in alle rust te kunnen bidden. Ook 's avonds vind ik de rust om mijn relatie met Hem te verdiepen. Ook op verschillende momenten gedurende de dag heb ik tijd om te bidden om zo steeds in contact te blijven met mijn Heer en Heiland.  Ik heb een keuze gemaakt om aandachtig Gods Woord te lezen en geen genoegen te nemen met korte stukjes uit een dagboek. Hoe mooi ze soms ook geschreven zijn, het blijft mensenwerk. Wat heerlijk dat er zo veel in Zijn Woord staat dat ik daar mijn hele leven mee vooruit kan. Het is mijn verlangen om mijn leven te laten aansluiten bij Gods Woord (en niet andersom). Het is een zegen om elke keer te kunnen kiezen uit zo veel verschillende bijbelboeken.
Welk bijbelboek ben jij op dit moment aan het lezen en welke bijbelvertaling helpt jou het beste om Zijn Woord te begrijpen?'




17 april 2016

God kan bergen verzetten

'Waarschijnlijk staat ieder levend mens wel in de schaduw van minstens één berg die gewoon niet opzij wil gaan: een verschrikkelijk slechte gewoonte, een zwakke plek, een onmogelijke huwelijks- of werksituatie, een financieel probleem of een lichamelijke handicap. Wat is jouw 'onverzettelijke' berg? Heb je al zo lang in zijn schaduw gestaan dat je aan de duisternis gewend bent geraakt? Denk je als je gebeden hebt: Wat heeft het voor nut?
Ik daag je uit je tijdens het bidden op iets anders te concentreren. Gebruik niet zo veel tijd om de Heer je berg te beschrijven. Hij kent hem. Richt je aandacht in plaats daarvan op Degene die bergen verzet - op Zijn glorie, kracht en trouw. Wandel vervolgens in geloof, volg Zijn leiding en zie hoe die berg opzij gaat.'

- Bill Hybels -


10 april 2016

Welke bodemsoort vertegenwoordig jij?

De vier bodemsoorten die genoemd worden in Markus 4:4-9 vertegenwoordigen vier verschillende manieren waarop mensen reageren op Gods Woord. 

"En het gebeurde bij het zaaien dat het ene deel van het zaad langs de weg viel; en de vogels in de lucht kwamen en aten het op.
En een ander deel viel op steenachtige grond, waar het niet veel aarde had, en het kwam meteen op, doordat het geen diepte van aarde had. Maar toen de zon opgegaan was, verschroeide het, en doordat het geen wortel had, verdorde het.
En een ander deel viel in de dorens, en de dorens kwamen op en verstikten het, en het gaf geen vrucht.
En nog een ander deel viel in de goede aarde en gaf vrucht; het kwam op en groeide, en het ene droeg dertig-, en het andere zestig-, en het andere honderdvoudig. En Hij zei tegen hen: Wie oren heeft om te horen, laat hij horen."

Wij denken vaak dat Jezus over vier verschillende soorten mensen sprak. Maar misschien had Hij het ook over verschillende momenten of fasen in iemands leven of het feit dat wij Gods boodschap wel in één gebied van ons leven binnenlaten en ons tegen dezelfde boodschap in andere gebieden verzetten. Bijvoorbeeld, je kunt voor God open zijn over je toekomst, maar niet als Hij tot jou spreekt over de manier waarop je je geld gebruikt. Je reageert misschien als 'goede aarde' op Gods gebod om te aanbidden, maar als 'rotsachtige bodem' op Zijn gebod om te geven aan hen die nood lijden. Wij moeten er naar streven op ieder gebied van ons leven te zijn als goede aarde!


Welk van de vier bodemsoorten vertegenwoordig jij? 
En is dat zo op elk gebied van je leven?



3 april 2016

Bij God wordt het onmogelijke mogelijk

Toen ik in mijn bijbelleesrooster het boek Jozua had uitgelezen, las ik het commentaar van Jim George er nog eens op na uit zijn boek 'De Bijbel in beeld in 66x10 minuten'. Het is een treffend gedeelte om eens over na te denken!




'Het boek Jozua leert ons dat, wanneer er strijd is in ons leven er geestelijke overwinning behaald moet worden, zegen alleen kan komen door gehoorzaamheid aan Gods Woord. Dit betekent voor ons dat we moeten leven door geloof, in gehoorzaamheid aan Gods aanwijzingen.
Actief geloof vereist niet dat je alles, of iets begrijpt van wat God doet in je leven. Je hoeft het ook niet te begrijpen. Je hoeft alleen maar te gehoorzamen, dan zul je de zegeningen van die gehoorzaamheid oogsten.
God vraagt het volk iets te doen wat onbegrijpelijk is. Menselijkerwijs gesproken zou om een versterkte stad heen lopen en op trompetten blazen geen effect hebben. Maar bij God wordt het onmogelijke mogelijk en het volk behaalt de overwinning - Gods overwinning.
En zoals God de Israëlieten beloofde dat zij zouden overwinnen, zo heeft Hij ook jou de overwinning beloofd. En net als de Israëlieten moet ook jij Gods voorwaarden opvolgen. Vertrouw op God. Probeer het onmogelijke door je te onderwerpen aan Gods aanwijzingen en je zult zien dat de muren van je schijnbaar onmogelijke oplosbare probleem als door een wonder zullen omvallen.'


27 maart 2016

Hij leeft!

Geen rots, zegel, wachter of leger 
kon de Zoon van God van Zijn opstanding weerhouden!






Jezus zei tegen haar: Ik ben de Opstanding en het Leven; 
wie in Mij gelooft, zal leven, ook al was hij gestorven, 
en ieder die leeft en in Mij gelooft, zal niet sterven in eeuwigheid.
Gelooft u dat?


20 maart 2016

Benut iedere gelegenheid om je rijkdom te delen

Afgelopen week las ik een wijze les:

'Het woord 'bezitting' betekent: iets dat je in eigendom hebt. Nu zit het probleem er niet in dat we iets in eigendom hebben, maar de vraag is of we het los kunnen laten!
Mensen maken zich bezorgd over hun spullen omdat ze het verwerven ervan als een belangrijk levensdoel zien. Dus eerst maken we ons er druk over dat we ze niet hebben. Vervolgens maken we ons druk over hoe we ze kunnen verwerven. En zodra we ze hebben, maken we ons druk over hoe we ze kunnen houden. Nee, méér bezit brengt geen tevredenheid.
Wat is dan wel het nut van geld en bezittingen? Ze zijn bedoeld om anderen ermee tot zegen te zijn! Om anderen ermee te helpen. Tot nut en tot ondersteuning van anderen. Als God jou en je gezin heeft gezegend heeft met geld en bezittingen, bedank Hem daar dan uit de grond van je hart voor! En benut vervolgens iedere gelegenheid om je rijkdom te delen met anderen.'


13 maart 2016

Zeven fatale vergissingen

Mattheüs 23 is een boeiend gedeelte. In dit hoofdstuk noemt Jezus zeven manieren waarop mensen gegarandeerd Gods boosheid oproepen. Vaak worden die de 'zeven doodszonden' genoemd. Het zijn zeven fatale vergissingen en tegelijk verdrietige waarschuwingen aan de geestelijke leiders. De farizeeërs waren namelijk blind voor zichzelf. Zij hadden gelijk, en alle anderen hadden ongelijk. Omdat ze zoveel belang hechtten aan het uiterlijke, zagen ze nooit de verdorvenheid in hun harten. En, omdat ze zich specialiseerden in onbenulligheden, zagen ze de grote principes van de wet over het hoofd.

Deze fouten van de farizeeërs kunnen ook vandaag de dag op ons van toepassing zijn, als wij opgaan in het perfectioneren van onze godsdienstige systemen en daarbij vergeten dat het God vooral te doen is om barmhartigheid, ware liefde en vergeving. Huichelaars zien nooit de schade die ze bij anderen aanrichten. Laten we onszelf kritisch onderzoeken.

  1. Mat. 23: 14 Anderen het Koninkrijk van God niet laten binnengaan en zelf dat ook niet doen.
  2. Mat. 23:15 Mensen zich van God af laten keren, zodat ze worden als jezelf.
  3. Mat. 23: 16-22  Gods volk blindelings menselijke tradities laten volgen in plaats van Gods Woord.
  4. Mat. 23: 23-24 Jezelf bezighouden met onbelangrijke details en negeren wat wezenlijk van belang is: gerechtigheid, barmhartigheid en geloof.
  5. Mat. 23: 25-26 De schijn ophouden dat je goed leeft, terwijl je privé-leven eigenlijk verdorven is.
  6. Mat. 23: 27-28 'Christelijk' overkomen om zonde te verbergen.
  7. Mat. 23: 29-36 Doen alsof je geleerd hebt van het verleden, maar in je gedrag het tegendeel laten zien.

6 maart 2016

godsdienst of Gods dienst?

Door de zondeval zijn er twee soorten godsdienst ontstaan, godsdienst vanuit de mensen en Gods dienst aan de mens.

'Er zijn ten diepste twee godsdiensten, zegt Henk Binnendijk. Een godsdienst van 'beneden naar boven', waarin de mens druk bezig is met zijn eigen dienst aan God. De ware godsdienst daarentegen is die van 'boven naar beneden'. In deze godsdienst staat God centraal, en Zijn dienst aan de mens. De mens hoeft zich hier, zegt Binnendijk, slechts aan Gods verlangen over te geven. Dan staat niet meer centraal wat de gelovige nodig heeft, maar wat Gods plan is.'



28 februari 2016

Hoe wij nu leven, bepaalt wat er in de eeuwigheid met ons gebeurt




Afgelopen week trof mij een gedeelte uit Mattheüs 16:26


Want wat baat het een mens, als hij heel de wereld wint en aan zijn ziel schade lijdt? 
Of wat zal een mens geven als losprijs voor zijn ziel?

Als wij Christus niet kennen, maken wij keuzes alsof dit leven het enige is wat wij hebben. In werkelijkheid is dit leven een inleiding tot de eeuwigheid. Hoe wij echter in deze korte tijd leven, bepaalt wel wat in de eeuwigheid met ons gebeurt. Wat wij op aarde vergaren, heeft geen waarde voor het eeuwige leven. Zelfs de hoogste onderscheidingen kunnen ons niet helpen het eeuwige leven te verdienen. Bekijk daarom alles wat met je gebeurt vanuit het oogpunt van de eeuwigheid.


21 februari 2016

Bestuderen van vrouwen uit de Bijbel - Ruth



Een aantal jaren geleden - in 2009 - om precies te zijn, is bij mij het verlangen ontstaan om elk jaar het leven van één Bijbelse vrouw te bestuderen. In 2009 is dat Eva geworden, in 2010 Sara en in 2011 was dat Rachel. Toen ik pas een vraag via de e-mail kreeg van iemand die vroeg of ze de studie van Sara mocht gebruiken voor haar boek dat ze ging schrijven, las ik de studies nog eens aandachtig door.
Wat was het waardevol om dit zo te kunnen doen de afgelopen jaren en wat jammer eigenlijk dat ik er de afgelopen drie jaar verder geen aandacht aan heb besteed.
Graag zou ik de draad weer oppakken in 2016 en ik wil dan mij dan ook dit jaar graag verdiepen in het leven van Ruth. Aan het einde van dit jaar zullen jullie er ongetwijfeld meer over kunnen lezen op dit weblog.

Het bestuderen van Ruth zal ik doen aan de hand van één van de methodes uit het boek van Rick Warren. Je kunt hier meer lezen over de biografiestudie.

Heb jij weleens het leven van een vrouw uit de Bijbel bestudeerd? 


14 februari 2016

Te gekke liefde - Francis Chan

Bij een blogster las ik op Twitter dat zij begonnen was in het boek 'Te gekke liefde' van Francis Chan. Dit bracht bij mij goede herinneringen naar boven. Het was voor mij enoeg reden om dit boek weer eens uit de kast te halen en te herlezen. (Op mijn blog 'Manager van het gezin' hadden jullie misschien al gelezen dat ik er in bezig was. Ook mijn persoonlijk leesschema is hier trouwens terug te vinden).

Misschien heb je in het verleden op dit blog deze stukjes van Chan wel eens gelezen:


Stuk voor stuk mooie, treffende stukken om nog eens te lezen en diep tot je door te laten dringen.

Wat mij déze keer trof uit het boek was dit:

"De gedachte van iemand die zichzelf  'christen' noemt zonder een toegewijd volgeling van Christus te zijn is absurd.
Jarenlang worstelde ik met de gelijkenis van de soorten grond. Ik wilde weten of de persoon die de rotsachtige grond vertegenwoordigde, gered is, ook al heeft hij geen wortels. Vervolgens had ik vragen over de doornachtige grond: is deze persoon gered aangezien hij wortels heeft?

Jezus' bedoeling in deze gelijkenis was de enige goede grond te vergelijken met de gronden die geen aanvaardbaar alternatief waren. Voor Hem was er één optie voor de echte gelovige.
Laten we wel wezen: we zijn alleen bereid veranderingen in ons leven aan te brengen, als we denken dat het invloed heeft op onze redding. Daarom stellen zo veel mensen mij dit soort vragen: Kan ik van mijn vrouw scheiden en toch naar de hemel gaan? Moet ik gedoopt zijn om gered te worden? Ben ik een christen ook al heb ik seks met mijn vriendin? Als ik zelfmoord pleeg, kom ik dan nog wel in de hemel? Als ik me schaam om over Christus te praten, zegt Hij dan dat Hij mij niet kent?

Ik vind dit tragische vragen omdat ze veel openbaren over de slechte toestand van ons hart. Ze laten zien dat we ons meer zorgen maken over het naar de hemel gaan dan over het liefhebben van de Koning. Jezus zei: 'Als je Mij liefhebt, houd je dan aan mijn geboden' (Joh. 14:15). En dan wordt onze vraag zelfs nog ongelofelijker: Kan ik naar de hemel zonder echt en getrouw te houden van Jezus?"

Tot slot een pakkend citaat van John Piper dat ik ooit las in één van zijn boeken:

'De cruciale vraag aan onze generatie, en aan iedere generatie, luidt: stel je de hemel eens voor, zonder ziekte en met alle vrienden die je op aarde had, met al het eten dat je lekker vindt, alle vrije tijd die je maar wenst, alle pracht van de natuur die er te zien is, alle materiële genoegens die je kent, zonder onenigheid en natuurrampen. Zou je dan blij zijn met die hemel als Christus daar niet was?'


Genoeg vragen om eens over na te denken.



7 februari 2016

Zonde tegen de Heilige Geest



'Daarom zeg Ik u: Alle zonde en lastering zal de mensen vergeven worden, maar de lastering tegen de Geest zal de mensen niet vergeven worden. En wie een woord spreekt tegen de Zoon des mensen, het zal hem vergeven worden; maar wie tegen de Heilige Geest spreekt, het zal hem niet vergeven worden, niet in deze eeuw, en ook niet in de komende.'
Mattheüs 12:31,32

Met name onder jonge christenen leeft nogal eens de gedachte dat je 'per ongeluk' kunt zondigen tegen de Heilige Geest. Eerlijk gezegd denk ik dat zij dan niet helemaal begrepen hebben wat de ware betekenis is van bovenstaand bijbelgedeelte. Op het moment dat iemand het wél het begrijpt, zal die persoon ervan verzekerd zijn, dat de term 'onvergeeflijke zonde' - zoals het zondigen tegen de Heilige Geest ook vaak genoemd wordt -  in dit geval zeker niet op hem van toepassing is. In feite kan deze zonde niet worden bedreven door een ware christen!

Afgelopen week las ik dit verhelderende stukje:

"Het belasteren van de Heilige Geest betekent, dat iemand bewust ontkent dat de Heilige Geest ons zegt dat we schuldig zijn aan de zonde. Alleen door het werk van de Heilige Geest kan iemand gered worden. Wie bewust weigert zich te bekeren of toe te geven dat hij zondig is, wijst Gods vergeving van zijn zonden af. Soms vragen gelovigen zich af of zij zich niet per ongeluk aan deze onvergeeflijke zonde schuldig hebben gemaakt. Maar alleen mensen, die willens en wetens God de rug hebben toegekeerd en alle geloof van de hand wijzen, moeten zich zorgen maken. Jezus zegt dat zij niet kunnen worden vergeven; niet omdat hun zonde erger is dan die van anderen, maar omdat zij nooit om vergeving willen vragen. Wie de tussenkomst van de Heilige Geest weigert, verwijdert zich van de enige macht die hem kan brengen naar bekering en een herstelde relatie met God."



31 januari 2016

Bidden voor vervolgde christenen

Afgelopen week, toen ik het boekje 'Ontwapend Gebed' van Anne van der Bijl en Al Janssen weer eens herlas, werd ik er weer bij bepaald hoe belangrijk het is om te (blijven) bidden voor vervolgde christenen.
Vervolgde christenen in Noord-Korea - maar ook in veel andere landen - kennen de kracht van gebed. Hun land is in totale crisis. De bevolking heeft te maken met hongersnood en staat onder zware druk van de regering van Kim Jong-Un. Noord-Koreaanse christenen hebben te maken met de zwaarste christenvervolging ter wereld. Als je geloof ontdekt wordt, kom je in een strafkamp terecht.

Maar ondanks hun afschuwelijke omstandigheden weten de christenen dat gebed bergen kan verzetten. Zij bidden zelf tot God om kracht maar zij vragen ook aan ons om voor hen te bidden. Via de site van Open Doors zijn er verschillende gebedspunten te vinden die je hierbij kunt gebruiken.
Als je je aanmeldt voor de gebedsnieuwsbrief Noord-Korea, ontvangt je elke twee maanden een e-mail met actuele gebedspunten over Noord-Korea. Je krijgt informatie over de politieke situatie, de vervolgde kerk en de projecten van Open Doors in dit land. 

Je kunt ook (als vrouw) specifiek bidden voor vervolgde christenvrouwen. Je kunt je via Open Doors aanmelden voor gebedspunten en je ontvangt elke twee maanden per e-mail actuele gebedspunten over vervolgde christenvrouwen. Je kunt je aansluiten bij een bestaande gebedsgroep maar je kunt ook heel goed individueel bidden. Wanneer je je hier aanmeldt voor de gebedspunten krijg je ook nog het boekje 'Wees Wakker' van Anne van der Bijl erbij. Een aanrader!

Wanneer je op de site van Open Doors kijkt onder het menu 'bidden' vind je nog veel meer mogelijkheden om te bidden voor vervolgde christenen.


Laten we er een gewoonte van maken 
om te bidden voor broeders en zusters in zware omstandigheden!


De ranglijst van 2016 is gratis aan te vragen via de website.



25 januari 2016

Zekerheid voor een kind van God, ook als je het niet voelt!






Ik heb een Verlosser:
"Maar ik weet: mijn Losser leeft " (Job 19:25)

Ik ben een kind van God:
"Want gij zijt allen zonen van God, door het geloof, in Christus Jezus." (Gal.3:26)

Er is voor mij geen oordeel meer:
"Zo is er dan nu geen veroordeling voor hen, die in Christus Jezus zijn." (Rom.8:1)

Niemand rooft mij uit de hand van mijn Heer:
"En Ik geef hun eeuwig leven en zij zullen voorzeker niet verloren gaan in eeuwigheid en niemand zal ze uit mijn hand roven. Wat mijn Vader Mij gegeven heeft, gaat alles te boven en niemand kan iets roven uit de hand mijns Vaders." (Joh. 10:28-29)

Niemand kan mij van Hem scheiden:
 "Want ik ben verzekerd, dat noch dood noch leven, noch engelen noch machten, noch heden noch toekomst, noch krachten, noch hoogte noch diepte, noch enig ander schepsel ons zal kunnen scheiden van de liefde Gods, welke is in Christus Jezus, onze Here." (Rom. 8:38-39)

Jezus is altijd bij mij:
"En zie, Ik ben met u al de dagen tot aan de voleinding der wereld." ( Matt. 28:20)

Bij Hem ben ik volkomen veilig:
"Gij omgeeft mij van achteren en van voren en Gij legt uw hand op mij." (Psalm 139:5)

Hij leidt mij in elk geval naar het doel:
 Hiervan toch ben ik ten volle overtuigd, dat Hij, die in u een goed werk is begonnen, dit ten einde toe zal voortzetten, tot de dag van Christus Jezus." (Filip.1:6)

Ik heb een woning in de hemel:
"In het huis mijns Vaders zijn vele woningen – anders zou Ik het u gezegd hebben – want Ik ga heen om u plaats te bereiden. " (Joh.14:2)


17 januari 2016

Opname en wederkomst: één gebeurtenis?

In het laatste nummer van Het Zoeklicht werd een interessante vraag gesteld:

'Waarom zou de opname van de gemeente en de wederkomst van de Here Jezus op de Olijfberg niet één gebeurtenis zijn? Waarom 'scheidt' men dit?

Theo Niemeijer geeft er een verhelderend antwoord op:

'Bij de opname van de gemeente komt de Here Jezus nóg niet op aarde terug. Hij komt dan de gemeente van de aarde wegnemen om voor altijd bij Hem te zijn. Het wordt vergeleken met de bruidegom die zijn bruid ophaalt naar het huis van zijn vader om daar de bruiloft te vieren. Bij de wederkomst van de Here Jezus op de Olijfberg komt Hij wel op aarde terug, maar dan niet alleen, ook de voltallige gemeente zal dan met Hem terugkomen. Vervolgens zal de gemeente dan, samen met de Here Jezus als koningen op aarde regeren (1 Cor. 6:2)

Deze twee gebeurtenissen kunnen niet gelijktijdig plaatsvinden. Vóór de gemeente met Christus op aarde zal regeren, zullen de gelovigen eerst voor de rechterstoel van Christus moeten verschijnen om beoordeeld te worden, op welke manier ze met Hem mogen regeren (2 Kor. 5:10).
De Bijbel leert ons dat na de opname van de gemeente, de laatste jaarweek uit Daniel 9 in vervulling zal gaan. In deze laatste zeven jaar zal de antichrist op aarde regeren en zich uiteindelijk tegen het Joodse volk keren. Aan het einde van deze zeven jaar zal Israël tot zijn God roepen en zal het volk zich tot de Here bekeren. Dan is het moment aangebroken waarop de Here Jezus, samen met Zijn gemeente in heerlijk zal wederkomen. Bij Zijn wederkomst zal de Her Jezus de antichrist met zijn handlanger, de valse profeet, in de poel des vuurs werpen en de duivel duizend jaar in de afgrond opsluiten.
Deze periode van zeven jaar tussen de opname van de gemeente en de zichtbare wederkomst van de Here Jezus, wordt ook wel de 'grote verdrukking' genoemd. Jeremia beschrijft dit als de 'tijd van benauwdheid voor Jakob' (30:4-9). Dit moment beschrijft hij als een dag 'zonder weerga', net zoals de grote verdrukking in Mattheüs 24:21 beschreven wordt: 'een periode zoals er nooit geweest is en ook nooit meer wezen zal.' Onmiskenbaar gaat het hier om dezelfde periode, die wij kennen als de grote verdrukking en die onmiddellijk voorafgaat aan de zichtbare wederkomst van de Here Jezus.
De gemeente kijkt uit naar de 'komst' van de Bruidegom om als bruid voor eeuwig bij Hem te zijn en als Hoofd van het lichaam, de gemeente, waarbij Hoofd en lichaam voor altijd verenigd zullen zijn. Israël verwacht de 'wederkomst', waarbij Hij als de Koning der Joden zal komen en tot Koning gekroond over Israël en de gehele wereld zal gaan regeren. De komst wordt in de Bijbel aangekondigd als het verschijnen van de Morgenster, die altijd in de vierde nachtwake, dus aan het einde van de nacht verschijnt. De wederkomst wordt in de Bijbel meestal vergeleken met de opgang van de zon, waarmee de nieuwe dag begint. Het verschijnen van de Morgenster zal nooit op hetzelfde moment plaatsvinden als de opgang van de zon, daarom vindt de opname van de gemeente eerder plaats dan de zichtbare wederkomst van de Here Jezus op aarde.'


Heb jij je ooit afgevraagd of de opname van de Gemeente en de wederkomst van Christus verschillende gebeurtenissen zouden kunnen zijn? 




10 januari 2016

Bidden voor je kinderen

Ruim een jaar geleden heb ik een vijftal artikelen geschreven over het bidden vóór en met je kinderen op één van mijn andere weblogs 'Christelijk opvoeden'. Als je deze nog eens terug wilt lezen, kun je deze terugvinden onder het label bidden. 

De afgelopen tijd kwam ik nog verschillende andere stukjes tegen over gebed die mij raakte. Als je geen ouder of opvoeder bent, kun je de stukjes misschien ook toepassen op je eigen leven. 

"Het moeilijkste aspect van het gebed voor onze kinderen is mogelijk het wachten op een antwoord. Soms komen de antwoorden snel, maar vaak ook niet. Als ze op zich laten wachten, kunnen we ontmoedigd of wanhopig of zelfs boos worden op God. Alles lijkt hopeloos, en we zouden het bijltje er het liefst bij neer gooien. Soms maken onze kinderen verkeerde keuzes, ondanks alles wat we voor hen hebben gedaan en al onze gebeden voor hen, en moeten ze leven met de gevolgen van hun keuzes. Het is moeilijk voor ouders op zulke momenten te moeten toekijken, hoe oud het kind ook is.
Als je kind verkeerde keuzes heeft gemaakt, maak jezelf dan geen verwijten en houd niet op met bidden. Blijf met je kind in gesprek, blijf voor hem of haar bidden en spreek Gods Woord uit. Besluit om nog toegewijder te bidden in plaats van het op te geven."
uit: De kracht van biddende ouders


"Bidden voor je kinderen is de krachtigste manier om voor hen te zorgen. Meestal zal je hart van nature overvloeien in gebed voor hen. En zelfs als ze je problemen bezorgen of je geduld op de proef stellen, zal een kort gebed op dat moment je emoties tot bedaren brengen en je kinderen kalmeren. Je zult met verbazing zien dat het gebed enorm veel doet in het leven van je kinderen. Vraag God om je te helpen je kinderen te laten zien dat ze, na je man, de belangrijkste mensen in je leven zijn.
Wees bereid om te laten zien dat je van hen houdt. Maak dagelijks tijd vrij om te bidden voor je kinderen. En vergeet niet om voor hen te bidden waar ze bij zijn, want zo breng je aan hen over dat God van hen houdt. Je geeft ze zo ook een gevoel van veiligheid en je laat ze zien hoe je moet bidden. Je kunt je tijd niet beter besteden dan voor je kinderen te bidden. Het gebed is een groot voorrecht!"
Elizabeth George


"Door dingen die je bezighouden, die je opmerkt, die je raken, waar je blij van wordt, voortdurend met je kind bij God neer te leggen, leer je je kind op een natuurlijke manier meer en meer afhankelijk van God te worden. Je leert dat de hemelse Vader te maken heeft met de dingen van elke dag; dat Hij betrokken is op ons leven. Als je Hem vraagt om inzicht, kracht, juiste keuzes maken, wijsheid, oplossingen, doorzettingsvermogen en wat je kind maar nodig heeft, gaan God en je eigen leven elkaar steeds meer raken. Je kind gaat leren om in nood op God te vertrouwen, om dingen van Hem te verwachten, om te vertrouwen dat Hij je leven leidt en stuurt."

Nu is bovenstaand stukje natuurlijk bedoelt voor het bidden voor je kinderen maar is het voor ons, als volwassenen, vaak niet net zo?



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

AddThis