7 februari 2016

Zonde tegen de Heilige Geest



'Daarom zeg Ik u: Alle zonde en lastering zal de mensen vergeven worden, maar de lastering tegen de Geest zal de mensen niet vergeven worden. En wie een woord spreekt tegen de Zoon des mensen, het zal hem vergeven worden; maar wie tegen de Heilige Geest spreekt, het zal hem niet vergeven worden, niet in deze eeuw, en ook niet in de komende.'
Mattheüs 12:31,32

Met name onder jonge christenen leeft nogal eens de gedachte dat je 'per ongeluk' kunt zondigen tegen de Heilige Geest. Eerlijk gezegd denk ik dat zij dan niet helemaal begrepen hebben wat de ware betekenis is van bovenstaand bijbelgedeelte. Op het moment dat iemand het wél het begrijpt, zal die persoon ervan verzekerd zijn, dat de term 'onvergeeflijke zonde' - zoals het zondigen tegen de Heilige Geest ook vaak genoemd wordt -  in dit geval zeker niet op hem van toepassing is. In feite kan deze zonde niet worden bedreven door een ware christen!

Afgelopen week las ik dit verhelderende stukje:

"Het belasteren van de Heilige Geest betekent, dat iemand bewust ontkent dat de Heilige Geest ons zegt dat we schuldig zijn aan de zonde. Alleen door het werk van de Heilige Geest kan iemand gered worden. Wie bewust weigert zich te bekeren of toe te geven dat hij zondig is, wijst Gods vergeving van zijn zonden af. Soms vragen gelovigen zich af of zij zich niet per ongeluk aan deze onvergeeflijke zonde schuldig hebben gemaakt. Maar alleen mensen, die willens en wetens God de rug hebben toegekeerd en alle geloof van de hand wijzen, moeten zich zorgen maken. Jezus zegt dat zij niet kunnen worden vergeven; niet omdat hun zonde erger is dan die van anderen, maar omdat zij nooit om vergeving willen vragen. Wie de tussenkomst van de Heilige Geest weigert, verwijdert zich van de enige macht die hem kan brengen naar bekering en een herstelde relatie met God."



31 januari 2016

Bidden voor vervolgde christenen

Afgelopen week, toen ik het boekje 'Ontwapend Gebed' van Anne van der Bijl en Al Janssen weer eens herlas, werd ik er weer bij bepaald hoe belangrijk het is om te (blijven) bidden voor vervolgde christenen.
Vervolgde christenen in Noord-Korea - maar ook in veel andere landen - kennen de kracht van gebed. Hun land is in totale crisis. De bevolking heeft te maken met hongersnood en staat onder zware druk van de regering van Kim Jong-Un. Noord-Koreaanse christenen hebben te maken met de zwaarste christenvervolging ter wereld. Als je geloof ontdekt wordt, kom je in een strafkamp terecht.

Maar ondanks hun afschuwelijke omstandigheden weten de christenen dat gebed bergen kan verzetten. Zij bidden zelf tot God om kracht maar zij vragen ook aan ons om voor hen te bidden. Via de site van Open Doors zijn er verschillende gebedspunten te vinden die je hierbij kunt gebruiken.
Als je je aanmeldt voor de gebedsnieuwsbrief Noord-Korea, ontvangt je elke twee maanden een e-mail met actuele gebedspunten over Noord-Korea. Je krijgt informatie over de politieke situatie, de vervolgde kerk en de projecten van Open Doors in dit land. 

Je kunt ook (als vrouw) specifiek bidden voor vervolgde christenvrouwen. Je kunt je via Open Doors aanmelden voor gebedspunten en je ontvangt elke twee maanden per e-mail actuele gebedspunten over vervolgde christenvrouwen. Je kunt je aansluiten bij een bestaande gebedsgroep maar je kunt ook heel goed individueel bidden. Wanneer je je hier aanmeldt voor de gebedspunten krijg je ook nog het boekje 'Wees Wakker' van Anne van der Bijl erbij. Een aanrader!

Wanneer je op de site van Open Doors kijkt onder het menu 'bidden' vind je nog veel meer mogelijkheden om te bidden voor vervolgde christenen.


Laten we er een gewoonte van maken 
om te bidden voor broeders en zusters in zware omstandigheden!


De ranglijst van 2016 is gratis aan te vragen via de website.



25 januari 2016

Zekerheid voor een kind van God, ook als je het niet voelt!






Ik heb een Verlosser:
"Maar ik weet: mijn Losser leeft " (Job 19:25)

Ik ben een kind van God:
"Want gij zijt allen zonen van God, door het geloof, in Christus Jezus." (Gal.3:26)

Er is voor mij geen oordeel meer:
"Zo is er dan nu geen veroordeling voor hen, die in Christus Jezus zijn." (Rom.8:1)

Niemand rooft mij uit de hand van mijn Heer:
"En Ik geef hun eeuwig leven en zij zullen voorzeker niet verloren gaan in eeuwigheid en niemand zal ze uit mijn hand roven. Wat mijn Vader Mij gegeven heeft, gaat alles te boven en niemand kan iets roven uit de hand mijns Vaders." (Joh. 10:28-29)

Niemand kan mij van Hem scheiden:
 "Want ik ben verzekerd, dat noch dood noch leven, noch engelen noch machten, noch heden noch toekomst, noch krachten, noch hoogte noch diepte, noch enig ander schepsel ons zal kunnen scheiden van de liefde Gods, welke is in Christus Jezus, onze Here." (Rom. 8:38-39)

Jezus is altijd bij mij:
"En zie, Ik ben met u al de dagen tot aan de voleinding der wereld." ( Matt. 28:20)

Bij Hem ben ik volkomen veilig:
"Gij omgeeft mij van achteren en van voren en Gij legt uw hand op mij." (Psalm 139:5)

Hij leidt mij in elk geval naar het doel:
 Hiervan toch ben ik ten volle overtuigd, dat Hij, die in u een goed werk is begonnen, dit ten einde toe zal voortzetten, tot de dag van Christus Jezus." (Filip.1:6)

Ik heb een woning in de hemel:
"In het huis mijns Vaders zijn vele woningen – anders zou Ik het u gezegd hebben – want Ik ga heen om u plaats te bereiden. " (Joh.14:2)


17 januari 2016

Opname en wederkomst: één gebeurtenis?

In het laatste nummer van Het Zoeklicht werd een interessante vraag gesteld:

'Waarom zou de opname van de gemeente en de wederkomst van de Here Jezus op de Olijfberg niet één gebeurtenis zijn? Waarom 'scheidt' men dit?

Theo Niemeijer geeft er een verhelderend antwoord op:

'Bij de opname van de gemeente komt de Here Jezus nóg niet op aarde terug. Hij komt dan de gemeente van de aarde wegnemen om voor altijd bij Hem te zijn. Het wordt vergeleken met de bruidegom die zijn bruid ophaalt naar het huis van zijn vader om daar de bruiloft te vieren. Bij de wederkomst van de Here Jezus op de Olijfberg komt Hij wel op aarde terug, maar dan niet alleen, ook de voltallige gemeente zal dan met Hem terugkomen. Vervolgens zal de gemeente dan, samen met de Here Jezus als koningen op aarde regeren (1 Cor. 6:2)

Deze twee gebeurtenissen kunnen niet gelijktijdig plaatsvinden. Vóór de gemeente met Christus op aarde zal regeren, zullen de gelovigen eerst voor de rechterstoel van Christus moeten verschijnen om beoordeeld te worden, op welke manier ze met Hem mogen regeren (2 Kor. 5:10).
De Bijbel leert ons dat na de opname van de gemeente, de laatste jaarweek uit Daniel 9 in vervulling zal gaan. In deze laatste zeven jaar zal de antichrist op aarde regeren en zich uiteindelijk tegen het Joodse volk keren. Aan het einde van deze zeven jaar zal Israël tot zijn God roepen en zal het volk zich tot de Here bekeren. Dan is het moment aangebroken waarop de Here Jezus, samen met Zijn gemeente in heerlijk zal wederkomen. Bij Zijn wederkomst zal de Her Jezus de antichrist met zijn handlanger, de valse profeet, in de poel des vuurs werpen en de duivel duizend jaar in de afgrond opsluiten.
Deze periode van zeven jaar tussen de opname van de gemeente en de zichtbare wederkomst van de Here Jezus, wordt ook wel de 'grote verdrukking' genoemd. Jeremia beschrijft dit als de 'tijd van benauwdheid voor Jakob' (30:4-9). Dit moment beschrijft hij als een dag 'zonder weerga', net zoals de grote verdrukking in Mattheüs 24:21 beschreven wordt: 'een periode zoals er nooit geweest is en ook nooit meer wezen zal.' Onmiskenbaar gaat het hier om dezelfde periode, die wij kennen als de grote verdrukking en die onmiddellijk voorafgaat aan de zichtbare wederkomst van de Here Jezus.
De gemeente kijkt uit naar de 'komst' van de Bruidegom om als bruid voor eeuwig bij Hem te zijn en als Hoofd van het lichaam, de gemeente, waarbij Hoofd en lichaam voor altijd verenigd zullen zijn. Israël verwacht de 'wederkomst', waarbij Hij als de Koning der Joden zal komen en tot Koning gekroond over Israël en de gehele wereld zal gaan regeren. De komst wordt in de Bijbel aangekondigd als het verschijnen van de Morgenster, die altijd in de vierde nachtwake, dus aan het einde van de nacht verschijnt. De wederkomst wordt in de Bijbel meestal vergeleken met de opgang van de zon, waarmee de nieuwe dag begint. Het verschijnen van de Morgenster zal nooit op hetzelfde moment plaatsvinden als de opgang van de zon, daarom vindt de opname van de gemeente eerder plaats dan de zichtbare wederkomst van de Here Jezus op aarde.'


Heb jij je ooit afgevraagd of de opname van de Gemeente en de wederkomst van Christus verschillende gebeurtenissen zouden kunnen zijn? 




10 januari 2016

Bidden voor je kinderen

Ruim een jaar geleden heb ik een vijftal artikelen geschreven over het bidden vóór en met je kinderen op één van mijn andere weblogs 'Christelijk opvoeden'. Als je deze nog eens terug wilt lezen, kun je deze terugvinden onder het label bidden. 

De afgelopen tijd kwam ik nog verschillende andere stukjes tegen over gebed die mij raakte. Als je geen ouder of opvoeder bent, kun je de stukjes misschien ook toepassen op je eigen leven. 

"Het moeilijkste aspect van het gebed voor onze kinderen is mogelijk het wachten op een antwoord. Soms komen de antwoorden snel, maar vaak ook niet. Als ze op zich laten wachten, kunnen we ontmoedigd of wanhopig of zelfs boos worden op God. Alles lijkt hopeloos, en we zouden het bijltje er het liefst bij neer gooien. Soms maken onze kinderen verkeerde keuzes, ondanks alles wat we voor hen hebben gedaan en al onze gebeden voor hen, en moeten ze leven met de gevolgen van hun keuzes. Het is moeilijk voor ouders op zulke momenten te moeten toekijken, hoe oud het kind ook is.
Als je kind verkeerde keuzes heeft gemaakt, maak jezelf dan geen verwijten en houd niet op met bidden. Blijf met je kind in gesprek, blijf voor hem of haar bidden en spreek Gods Woord uit. Besluit om nog toegewijder te bidden in plaats van het op te geven."
uit: De kracht van biddende ouders


"Bidden voor je kinderen is de krachtigste manier om voor hen te zorgen. Meestal zal je hart van nature overvloeien in gebed voor hen. En zelfs als ze je problemen bezorgen of je geduld op de proef stellen, zal een kort gebed op dat moment je emoties tot bedaren brengen en je kinderen kalmeren. Je zult met verbazing zien dat het gebed enorm veel doet in het leven van je kinderen. Vraag God om je te helpen je kinderen te laten zien dat ze, na je man, de belangrijkste mensen in je leven zijn.
Wees bereid om te laten zien dat je van hen houdt. Maak dagelijks tijd vrij om te bidden voor je kinderen. En vergeet niet om voor hen te bidden waar ze bij zijn, want zo breng je aan hen over dat God van hen houdt. Je geeft ze zo ook een gevoel van veiligheid en je laat ze zien hoe je moet bidden. Je kunt je tijd niet beter besteden dan voor je kinderen te bidden. Het gebed is een groot voorrecht!"
Elizabeth George


"Door dingen die je bezighouden, die je opmerkt, die je raken, waar je blij van wordt, voortdurend met je kind bij God neer te leggen, leer je je kind op een natuurlijke manier meer en meer afhankelijk van God te worden. Je leert dat de hemelse Vader te maken heeft met de dingen van elke dag; dat Hij betrokken is op ons leven. Als je Hem vraagt om inzicht, kracht, juiste keuzes maken, wijsheid, oplossingen, doorzettingsvermogen en wat je kind maar nodig heeft, gaan God en je eigen leven elkaar steeds meer raken. Je kind gaat leren om in nood op God te vertrouwen, om dingen van Hem te verwachten, om te vertrouwen dat Hij je leven leidt en stuurt."

Nu is bovenstaand stukje natuurlijk bedoelt voor het bidden voor je kinderen maar is het voor ons, als volwassenen, vaak niet net zo?



3 januari 2016

Stille tijd - in 7 jaar de Bijbel door

Voor mijzelf heb ik afgelopen jaar (2015) een overzicht gemaakt voor in mijn stille tijd om de Bijbel te lezen en te overdenken. Dit jaar heb ik Genesis t/m Deuteronomium gelezen en wil ik 2016 verdergaan met Mattheüs t/m Handelingen. Om niet een aantal jaren in eenzelfde deel van de Bijbel te blijven, wissel ik af en lees in het ene jaar in het O.T. en het volgende jaar in het N.T.

Kijk maar eens naar onderstaand overzicht en het schema dat daaronder staat.

Wie weet kun jij het ook gebruiken?


Dit schema is overgenomen van de website van het IBB.


Jaar 1: Geschiedenis en wet
Genesis t/m Deuteronomium 
(187 hoofdstukken)


Jaar 2: Evangeliën en Kerkgeschiedenis
Mattheüs t/m Handelingen 
(117 hoofdstukken)

Jaar 3: Geschiedenis
Jozua t/m Esther 
(249 hoofdstukken)

Jaar 4: Paulinische brieven
Romeinen t/m Filemon 
(87 hoofdstukken)

Jaar 5: Dichterlijke boeken
Job t/m Hooglied 
(243 hoofdstukken)

Jaar 6: Grote profeten
Jesaja t/m Daniel 
(183 hoofdstukken) 

Jaar 7: Algemene brieven en profetie
Hebreeën t/m Openbaring 
(56 hoofdstukken)

Kleine profeten
Hosea t/m Maleachi 
(67 hoofdstukken)



Dit rooster gebruik in alleen voor in mijn stille tijd. Ben je op zoek naar een echt Bijbelleesrooster voor elke dag voor het nieuwe jaar, kijk dan eens het menu 'Bijbelleesroosters' bovenaan dit weblog.

Ik wens je een gezegend en leerzaam 2016 toe!


13 december 2015

Staak de strijd!

Wanneer er drie keer in korte tijd dezelfde Bijbeltekst op mijn weg komt, zie ik dat niet meer als 'toeval'. In het verleden is dit namelijk al vaker gebeurd en God had er een bijzondere bedoeling mee m.b.t. het kinderwerk dat ik mocht gaan doen.

Afgelopen week kwam er opnieuw een bijzondere Bijbeltekst naar voren die mij aan het denken heeft gezet. Allereerst kwam deze tekst op mijn dagkalender tevoorschijn:


Be still and know that I am God - Psalm 46:11

Nog dezelfde dag vulde ik een deel van de nieuwe keukenkalender in en zag op de voorkant van de kalender precies dezelfde tekst:


Afgelopen donderdag vond ik onder tijdens het stofzuigen onder het bed van onze oudste zoon een papiertje dat van zijn prikbord was gevallen. Ook hier stond deze tekst op uit Psalm 46:10.

Intussen heb ik deze tekst ook nog eens opgezocht in andere vertalingen en merk dat er een enorme levensles schuilt in dit vers:

Geef het op en weet dat Ik God ben (HSV)

Laat af en weet, dat Ik God ben (NBG)

Staak de strijd, en weet dat Ik God ben (NBV)


Matthijn Buwalda heeft er nog een bijzonder lied over gezongen:



De komende tijd wil ik er voor mijzelf over nadenken wat God mij d.m.v. dit Bijbelvers wil zeggen.

Heb jij het ook wel eens dat een Bijbeltekst meerdere malen achter elkaar op je weg komt? Hoe ga jij daarmee om? Zie jij dat als 'toeval' ?



6 december 2015

In het voorbijgaan - Elly en Rikkert

Regelmatig vinden jullie op mijn weblogs boekrecensies maar deze keer wil ik eens wat schrijven over een prachtige cd die mij de laatste weken erg raakt. Het gaat om de vijftigste uitgave van Elly en Rikkert; 'In het voorbijgaan'.  

Jaren geleden is mijn liefde voor de muziek van dit inspirerende duo begonnen. Het was in 1987 - op een dag in het voorjaar - om precies te zijn. Samen met een vriendin van de middelbare school, draaide ik lp's op haar zolderkamer en zongen we zachtjes mee:

Sta nu op,
neem je bed op en wandel,
want de tijd van slapen is voorbij.
Ga de straat op met je hele handel,
neem je hond en je kat,
je konijn en je schildpad.
Laat je kanarie maar vrij,
en volg Mij.

Wat een geweldige tijd hadden wij samen maar bovenal, wat genoten wij van deze muziek. De teksten zetten ons aan het denken. Zó eenvoudig maar tegelijkertijd zó vol inhoud. We kregen er geen genoeg van. We zóngen niet alleen samen de liedjes, we schreven elkaar ook kaartjes en brieven en citeerden regelmatig zinnen uit liedjes die ons hadden geraakt.
Mijn liefde voor deze muziek is sindsdien niet meer gestopt. In de loop van de tijd ben ik alle uitgaven die er van dit aansprekende echtpaar te krijgen waren, gaan luisteren en verzamelen. Ik kocht lp's, nam de liedjes van de radio op op cassettebandjes, verzamelde in de loop van de jaren ook de cd's die uitgebracht werden, kocht hun boeken en bezocht concerten in de buurt.

Het mooie is ook dat onze vier kinderen - die inmiddels tussen de 23 en 16 jaar oud zijn - er (vanzelfsprekend) mee opgegroeid zijn. Ze kennen bijna alle liedjes uit hun hoofd en beginnen soms zomaar spontaan, een passend liedje te zingen. 'Ik word altijd zo rustig van deze muziek', zei onlangs een van onze kinderen toen ik een c.d. had opstaan. Dat is ook geen wonder natuurlijk, ze hoorden de muziek al voordat ze geboren waren. Geweldig om te ervaren dat deze muziek weer doorwerkt in de volgende generaties.

Een cd recenseren op een van mijn blogs is iets wat ik eigenlijk nog nooit heb gedaan maar ik kan het niet laten om over deze nieuwste cd van Elly en Rikkert te schrijven omdat ik het deze keer een hele bijzondere vind. Misschien komt het omdat ik zelf wat ouder wordt dat deze teksten mij meer raken dan anders maar misschien heeft het andere oorzaken. Hoe dan ook... 'In het voorbijgaan' is een ge-wel-dige cd. Ik ben er nog steeds niet uit welk nummer nu het mooiste is. Het is ook niet nodig om te kiezen :) Er staan niet alleen mooie nummers op die in z'n geheel de moeite waard zijn om te luisteren, er zijn vaak ook zinnen uit bepaalde liedjes die blijven hangen en zo af en toe terugkomen in mijn hoofd.

Neem nou deze zinnen:
'Er was geen eind en geen begin,
we stapten ergens middenin'

'Hoe lang wou je jong zijn'...

'Zeg de tijd, dat hij wel voorbij mag gaan'

'Nog zoveel te willen, nog zoveel te doen'

'Mooi, dat vriendschap bestaat, die niet te rijmen is,
dat liefde bestaat als een geheimenis'

'De kinderen zijn geen kinderen meer,
alles losgelaten aan de tijd, 
voor alles is een tijd'

'We leefden zonder zorgen
en morgen was pas morgen'

Wanneer je de c.d. nog niet kent of gehoord hebt, zeggen bovenstaande zinnen je misschien niet zoveel. Ik zou zeggen, koop deze prachtige uitgave, luister hem minstens 20 keer, neem de teksten in je op en... geniet!


          


Het is het vijftigste album van Elly & Rikkert, als je de verzamelaar niet meetelt. Aan de cd is meegewerkt door Dick Le Mair (drums), Jan Borger (toetsen), Ruben Bekx (bas) en Rob Vermeulen (gitaar). Ook zingen Hanna en Susanne van Gemeren van Half A Mile mee.

Wil je meer weten over deze nieuwste cd van Elly en Rikkert, beluister dan hier hun interview met Groot Nieuws radio of lees het interview in het Nederlands Dagblad .


Het blijft een stille wens van mij om ooit nog eens persoonlijk een gesprekje met Elly en Rikkert te kunnen hebben om hen te kunnen bedanken voor alles wat zij hebben betekend en nog betekenen voor ons gezin en voor mij persoonlijk. En mocht het er niet van komen, dan zullen we in de hemel ongetwijfeld de tijd hebben om elkaar te spreken en eindeloos samen te zingen tot eer van Hem!



30 november 2015

Met Hem kunnen wij overwinnen



Wij worden soms ook, net als de Israëlieten, geconfronteerd met overweldigende tegenstand (Deut. 20).
Of het nu op school, op het werk of zelfs thuis is, we kunnen ons in de minderheid en hulpeloos voelen.
God versterkte het vertrouwen van de Israëlieten door hen te herinneren dat Hij altijd bij hen was en hen al vaker bevrijd had van mogelijk gevaar. Ook wij kunnen ons veilig voelen bij de gedachte dat God zelfs de moeilijkste situaties kan overwinnen.

Een mooie gedachte om vandaag eens bij stil te staan en dankbaar voor te zijn.




20 november 2015

Donkeredagenvragen - Advent in ander Licht

Wat kostte het de Zoon van God om mens te worden?

Is het wel realistisch dat door één Kind het licht in de hele wereld opgaat?

Wat kan ik leren van de herders in de velden bij Bethlehem?

Dit zijn zomaar een aantal vragen uit het gloednieuwe boek 'Donkeredagenvragen' van Paulien Vervoorn en Willem Ouweneel. Deze en nog ruim 20 andere, prikkelende vragen en inspirerende antwoorden zijn erg geschikt om bij stil te staan in je dagelijks leven en in het bijzonder in de adventsperiode.

De prachtige uitgave, die als subtitel  - Advent in ander Licht - draagt, biedt diverse mogelijkheden om een periode apart te zetten voor verdieping en reflectie. Elke dag wordt er een vraag gesteld of een stelling voorgelegd en de auteurs willen de lezer inspireren om uitdagende antwoorden te geven vanuit verschillende Bijbelgedeelten die zijn overgenomen uit de Herziene Statenvertaling. De thema's die besproken worden, hebben te maken met de menswording van Jezus, donkere dagen in je leven en de Heer verwachten. Je kruipt in de huid van de mensen die leefden in de tijd van Jezus' geboorte en wordt zo aan het nadenken gezet. Reflectievragen, gebedsideeën, liederen of een extra Bijbeltekst helpen om de tekst praktisch te maken voor je dagelijks leven. Er worden verschillende verwerkingsmogelijkheden aangeboden, zodat je elke keer kunt kiezen wat je wat je wilt gebruiken.

Nu heb ik het boek natuurlijk al wel globaal gelezen en doorgebladerd maar nog niet helemaal 'doorleefd'. De komende adventsperiode wil ik hiervoor echt de tijd gaan nemen. Wat mij al wel is opgevallen, is dat de zondagen in het boek net iets anders zijn dan de andere dagen. Door op deze dag een zogenaamd 'experiment' uit te voeren, kun je je al een beetje voorbereiden op de de vragen die komen in de loop van de week. 

Het boek is uiteraard geschikt om deze komende adventsperiode te lezen (dit jaar vanaf zondag 29 november) maar omdat de schrijvers rekening hebben gehouden met de langst mogelijke versie van de adventsperiode, is het boek elk jaar opnieuw te gebruiken. Daar is over nagedacht!

Klik op de afbeelding voor een grotere weergave van deze dag.

Persoonlijk vind ik dat het boek ook erg goed te gebruiken is in ons gezin. Er zijn al een heel aantal boeken op de markt gebracht voor jongere kinderen om bewust stil te staan bij de adventsperiode, maar deze uitgave van Vervoorn en Ouweneel is ook zeer geschikt om te lezen en bespreken met wat oudere tieners en jongvolwassenen. De vragen en antwoorden zullen ook hen zeker inspireren en uitdagen in hun dagelijks leven. 

Op de website van Paulien Vervoorn is gratis een E-book te downloaden. Hier staan o.a. handige tips in om het boek te kunnen gebruiken in groepen. Ook vind je er vragenkaartjes die je kunt gebruiken bij de vierde zondag en kun je er een aantal hoofdstukken van het boek inzien.

Ben je enthousiast geworden, dan kun je hier het boek bestellen en heb je het nog voor Advent begint in huis.

Ik wens je alvast een hele gezegende adventsperiode toe en hoop en bid dat je steeds meer zicht krijgt op het werk van onze Heer en Heiland, Jezus Christus!



Paulien Vervoorn (1978) is spreker en coacht en traint anderen in geloofwaardig (s)preken. Daarnaast coacht ze bij vragen over identiteit en het maken van passende keuzes.

Willem J. Ouweneel (1944) is emeritus hoogleraar in de theologie en preekt en spreekt in vele plaatsen en landen.






16 november 2015

Wie heeft de leiding?



Ben Patterson, verbonden aan Westmont College in Californië, spreekt over een tijd waarin hij last had van een hernia en de arts zes weken volledige bedrust voorschreef.
Zwaar onder medicijnen en plat op zijn rug merkte hij dat hij vrijwel niet kon lezen. In die onbekwame staat heeft hij een belangrijke les over bidden geleerd.

'Ik voelde me machteloos. Ik voelde me ook bang. Wat zou dit alles tot gevolg hebben? Hoe moest ik nu voor mijn gezin zorgen? Hoe moest dat nu met de gemeente? Ik was de enige predikant die ze hadden en ik kon nu niets voor hen beteken. Uit pure wanhoop besloot ik voor de gemeente te bidden. Ik opende het kerkboekje en bad dagelijks voor elk gemeentelid. Het kostte me bijna twee uur, maar aangezien ik verder niets voor de kerk kon doen, vond ik dat ik  maar beter voor de gemeente kon bidden. Ik deed het niet uit vroomheid maar uit verveling en frustratie. Maar na verloop van enkele weken werden de gebedstijden me dierbaar. Aan het einde van mij genezingsperiode lag ik te bidden en zei tegen de Heer: 'Weet U, het was geweldig, deze lange uren die we samen hebben doorgebracht. Wat jammer dat ik hier geen tijd voor heb als ik beter ben.'
Gods antwoord kwam snel en was heel duidelijk. Hij zei tegen mij: 'Ben, je hebt evenveel tijd tot je beschikking of je nu gezond bent of ziek. In beide gevallen heb je precies dezelfde vierentwintig uur. Het probleem met jou is dat jij, als je gezond bent, denkt dat je de leiding hebt. Wanneer je ziek bent, weet je dat dit niet het geval is.'


8 november 2015

Elke dag DANKDAG



In mijn stille tijd afgelopen week viel mij iets op. In Deuteronomium 8:4 lees je namelijk dat de kleren van het volk Israël, in al die jaren dat het door de woestijn trok, niet versleten raakten en hun voeten niet opgezwollen waren. Maar ze dachten er niet aan om God voor deze zegeningen te danken. Het zette mij aan het denken...
Meestal beschouw ik Gods bescherming ook als vanzelfsprekend. Het gebeurt maar zelden dat ik er attent op ben om God bv. te danken als onze auto niet kapot gaat. Veel zaken beschouw ik blijkbaar als vanzelfsprekend. Veel dingen bewijzen mij goede diensten en houden het lange tijd vol zonder kapot te gaan, zonder dat ik mij daar van bewust ben. 

Ik zie het als een uitdaging om vanaf vandaag bewuster om te gaan met deze ‘stille’ zegeningen!


Afgelopen woensdag was het een speciale dag: Dankdag. Een dag om je extra bewust te zijn van wat God ons (elke dag) geeft. Maar naar mij beleving zou het elke dag dankdag moeten zijn. Elke dag kunnen we Hem danken voor wie Hij is, voor wat Hij doet, voor wat Hij nog wil doen en voor alles wat Hij ons geeft. Persoonlijk ben ik te vaak gericht op teleurstellingen en op wat niet goed gaat en niet wil. Als je niet uitkijkt, raak je hierdoor in een neerwaartse spiraal.

In mijn blogbericht van 2 september j.l. op het weblog 'Een passie voor schrijven' heb ik geschreven over het inspiratieboek Dank van Marije Vermaas. Ik gebruik dit boek sindsdien wekelijks en haal er veel uit. Het boek biedt 52 weken lang inspiratie om een dankbaar leven te leiden.
Al vaker heb ik geschreven over het verlangen om iets te doen met het 'dankbaar zijn'.
Natuurlijk spreek ik mijn dankbaarheid uit (hoewel ik dit nog veel te weinig doe) of schrijf ik het op in mijn stille tijd schrift, maar ik wil er graag meer mensen deelgenoot van maken en ook anderen aansporen bewust bezig te zijn met danken. Ik heb ervaren dat dankbaarheid je leven enorm kan verreiken. Je hart verandert erdoor en je gaat op een andere manier naar mensen, dingen en omstandigheden kijken. 

Het brainstormen heeft niet geleid tot een nieuw weblog (het zijn er inmiddels echt genoeg). Ik heb wel een ander idee bedacht: een pagina op Facebook waarop ik elke dag kort stilsta bij iets waarvoor ik dankbaar ben. Ik heb dan ook een Facebookpagina aangemaakt met de titel: 'Elke dag dankdag'. 

Elke dag zal ik hier een korte inspirerende tekst, een quote, gedicht, citaat of iets anders plaatsen dat met danken en dankbaarheid te maken heeft. Wil jij ook dagelijks geïnspireerd worden en bewuster bezig zijn met 'dankbaarheid', bezoek dan eens de pagina.

Maar God zij dank, Die ons de overwinning geeft door onze Heere Jezus Christus.


1 Korinthe 15:57





1 november 2015

Herfstwedloop



Ruim 12 jaar geleden werd er bij ons in de gemeente een Herfstwedloop geïntroduceerd. Eerlijk gezegd had ik er nog nooit van gehoord maar na enige uitleg werd het mij duidelijk. Graag deel ik dit met jullie in de hoop dat het jullie ook zal opbouwen, veranderen en aan het nadenken zal zetten.


Neem de komende twee weken ergens een halve dag of een paar uur om alleen te zijn met de Here Jezus. Weg van huis, telefoon, radio, televisie en mensen. Neem alleen je Bijbel, een pen en een kladblok mee en plan jouw herfstwedloop met de Here Jezus.

  • SCHRIJF OP
    de zonden en de lasten die jou in de weg staan in je relatie met de Here Jezus (zoals bijvoorbeeld computerspelletjes, alcohol of snoep, tv-programma's, werk, romannetjes, bepaalde mensen etc.).
  • BID
    om wijsheid en een open hart ('Here wat zijn mijn zonden en lasten?'- Ps. 139:23,24). Bid door de lijst van zonden en lasten heen en noem ze bij name; vraag om vergeving en kracht om daarin te veranderen.
  • DENK NA
    wat moeten nieuwe gewoontes worden; hoe kan ik nieuwe gewoontes kweken; waar kan ik hulp verkrijgen om verder te komen?
  • LEES
    Gods Woord; herinner je aan Zijn beloften (zoals bijvoorbeeld Fil. 1:6; 2:13; Ef. 3:21; 1 Cor. 10:13); lees een Psalm (bijv. 23, 139 of 119) of leer een tekst of tekstgedeelte uit je hoofd.
  • VRAAG
    iemand om voor jou specifiek te bidden en af en toe te vragen hoe het met het afleggen van de last en zonde gaat; dat is wat Hebreeën 3:12, 13 zegt dat we moeten doen.

Misschien levert deze Herfstwedloop jou - net als mij - mooie dingen op en zal het je relatie met Hem meer en meer verdiepen. Ik heb deze vragen inmiddels verschillende keren overdacht, herhaald, aangevuld en uitgebreid en kan je vanuit deze ervaring van harte aanraden de stilte te blijven zoeken en kritisch te blijven kijken naar je eigen wandel met God.

Een gezegende tijd toegewenst!





25 oktober 2015

Op alle gebieden van het leven gehoorzamen



De afgelopen maanden heb ik veel gelezen en geleerd uit het Bijbelboek Numeri. Wanneer je hoofdstuk 33:50-56 leest, valt op dat er verschillende redenen waren waarom de Israëlieten het volk dat in Kanaän woonde, moest vernietigen. God had verschillende redenen voor de noodzaak tot dit bevel:
  1. God roeide de goddeloosheid van een bijzonder zondig volk uit. De Kanaänieten waren verantwoordelijk voor hun eigen straf. Afgodendienst liet hun diepste en slechtste verlangens zien. Het leidde uiteindelijk tot de aanbidding van satan en de totale afwijzing van God.
  2. God gebruikte de Kanaänieten om Kanaän voor hun eigen zonden te veroordelen; hierdoor werd de profetie in Gen. 9:25 vervuld.
  3. God wilde alle sporen van heidens geloof en gebruik uit het land verwijderen. Hij wilde niet dat Zijn volk zich, op welke manier dan ook, vermengde en een compromis sloot met de afgodendienst. De Israëlieten voerden Zijn bevel niet uit. Dit zorgde er uiteindelijk voor dat zij compromissen sloten en corrupt werden. Het is goed om Gods Woord op alle gebieden van het leven gehoorzamen, omdat we weten dat God goed is, ook als we Zijn allesomvattende doel niet begrijpen. 
Voor mijzelf trok ik een belangrijke les uit bovenstaand gedeelte en bovenstaande redenen. Als je een opdracht niet meteen uitvoert, wordt het vaak steeds moeilijker die uit te voeren. God waarschuwde dat als de Israëlieten deze goddeloze inwoners niet uit het beloofde land zouden verdrijven, deze mensen later een bron van grote irritatie zouden worden. (En tot op de dag van vandaag is dat nog steeds zo). Wij aarzelen soms om bepaalde zonden uit ons leven weg te doen, net zoals de Israëlieten aarzelden om alle slechte mensen te vernietigen. We doen dit omdat we er bang voor zijn (zoals de Israëlieten bang waren voor reuzen) of omdat het toch maar onschuldig of aantrekkelijk lijkt (zoals seksuele zonde). Maar Hebr. 12:2 vertelt dat we ons moeten bevrijden van 'de zonde die zich aan ons vastklemt'.
We hebben allemaal afgoden die we niet weg willen doen (een slechte gewoonte, een ongezonde relatie, een bepaalde levensstijl). Als we toestaan dat deze afgoden ons overheersen, komen er later grote problemen van.

Welke zonden zouden jij en ik uit ons leven moeten wegdoen? Misschien vandaag nog? 




19 oktober 2015

Weblog 'Liefde en Trouw'


Toen ik eind 2009 begon met bloggen, had ik nooit durven dromen dat ik in ruim vijf jaar tijd, zeven weblogs - met zeven verschillende onderwerpen - zou mogen bijhouden. Ik ben er erg dankbaar voor.
Het nieuwe weblog dat ik in mei van dit jaar begonnen ben Liefde en Trouw - is het namelijk het zevende en daarmee tevens ook het laatste weblog. (Zeven is immers het getal van de volheid J).

Wanneer je om je heen kijkt, lijken de woorden vrijheid en blijheid populairder te zijn dan de woorden liefde en trouw. Binnen het huwelijk 'moet' er tegenwoordig van alles kunnen en wordt er zelfs door de media gestimuleerd om eens vreemd te gaan en er een tweede (of derde?) relatie op na te houden. Wanneer ik over dit laatste nadenk, word ik hier ontzettend verdrietig van. Dit is namelijk niet wat God bedoeld heeft toen Hij het huwelijk heeft bedacht.

De laatste jaren ben ik persoonlijk meer en meer onder de indruk geraakt van de waarde, diepgang en symboliek van het huwelijk. Het huwelijk is een unieke verbintenis die met geen enkele andere menselijke relatie te vergelijken is. De oorsprong van het huwelijk ligt dan ook niet bij mensen, maar bij God (Genesis 2:18-24).

In Zijn Woord wordt op verschillende plekken over het huwelijk gesproken. Lees bv. eens Maleachi 2: 14-15 en Mattheüs 19:6. In Hooglied 4:9 en 10 wordt gesproken over de romantiek in het huwelijk, en in Efeze 5: 21-33 wordt duidelijk uitgelegd dat het huwelijk gebaseerd is op praktische liefde en niet alleen op gevoel. Als mannen en vrouwen zich inspannen om in hun huwelijk de liefde en trouw hoog te houden, dan wil God daar Zijn zegen over geven. Liefde en trouw zijn daarom ook de pijlers waarop een huwelijk steunt. Het zal je daarom niet verbazen dat mijn laatste weblog deze titel heeft meegekregen.

In het afgelopen voorjaar kreeg ik steeds meer het verlangen om te schrijven over het huwelijk en over liefde en trouw. Dit heeft een aantal redenen:

  • Dit jaar hopen mijn man en ik 25 jaar getrouwd te zijn. Het is een bijzonder jaar voor ons en daarom wil ik dit weblog dan ook aan Bram opdragen. (Inmiddels hebben wij dit jubileum op 18 oktober j.l. mogen vieren).
  • Doordat mijn man in april-mei een week is weggeweest naar Duitsland voor de Putten-Ladelundloop, ben ik tot de ontdekking gekomen hoe zeer ik op mijn man gesteld ben en hoe blij en gelukkig ik met hem ben. (Blijkbaar moest mijn man eerst een tijdje weg zijn, om erachter te komen dat ik nog veel meer van hem houd dan ik dacht).
  • De laatste tijd is er oa. in de Visie van de EO veel aandacht besteed aan het huwelijk. Deze artikelen prikkelden mij en zetten mij nog meer aan het denken over het huwelijk.
  • De campagne van de SGP over 'Liefde en trouw' is een geweldig initiatief. Op mijn weblog wil ik ook regelmatig aanhalen en benadrukken hoe belangrijk het is om in je huwelijk te investeren en trouw te blijven aan je partner.
  • Vorig jaar hebben mijn man en ik de Marriage Course gedaan en deze heeft een aantal dingen voor ons (opnieuw) helder gemaakt in ons huwelijk. Ik zou hier graag nog eens iets over willen delen.
  • Elizabeth George noemt in haar boek  Een vrouw naar Gods hart een zevental prioriteiten. Over zes van deze zeven onderwerpen schrijf ik op mijn blogs, een blog over het huwelijk ontbrak hier naar mijn idee nog. Door dit weblog te starten is voor mijn gevoel 'het kringetje rond' en is het in balans.
  • Hoofdstuk 6 uit het boek Wake Up! beschrijft het Joodse Huwelijksritueel als bijzonder schaduwpatroon. Deze beschrijving is zo mooi, dat ik hier graag nog eens iets over deel op dit weblog.
Op het weblog Liefde en Trouw kunnen jullie allerlei blogberichten lezen die te maken hebben met het huwelijk. Het zullen veelal (zelfgeschreven) artikelen zijn maar ook boekrecensies, links naar informatieve websites, bijbelstudies of bemoedigende citaten.

Misschien vind jij het ook waardevol om door te praten over diverse onderwerpen die met het huwelijk te maken hebben. Graag wil ik jullie daarvoor de gelegenheid geven in een (besloten) Facebookgroep. We hopen elkaar in deze groep te kunnen helpen en bemoedigen. Het huwelijk is meer dan elke investering waard!




11 oktober 2015

Soms moeten we snoeien om meer vrucht te kunnen dragen

Als christen heb je volgens Oscar Lohuis een heel ander waardesysteem dan wat er in de wereld leeft. 
'Je waardesysteem wordt door het Woord van God bijgesteld en veranderd. Daardoor ga je ook andere prioriteiten stellen. Als basis heeft dat een hartsverandering die plaatsvindt. Voorheen vond je God misschien niet zo belangrijk, maar nu ben je dolblij met Zijn genade en liefde. Bovendien stel je prioriteiten op grond van je roeping en je eigen situatie. Ik merk dat sommigen prioriteiten stellen - zoals stille tijd of dingen voor de kerk doen - moeilijk vinden. Soms moet je dingen echter gewoon doen, voor je er een gevoel bij krijgt en je het gaat smaken. Aan de andere kant heeft dat ook te maken met het zien wie de Heere is. Als je Zijn grootheid gaat ervaren en Zijn heerlijkheid gaat zien, krijg je ook een verlangen om deze dingen te doen."

Het grote probleem bij prioriteiten stellen is volgens Lohuis dat veel mensen verzanden in details: 'Er komen teveel dingen ons leven binnen en we geven vaak teveel aandacht aan de minder belangrijke dingen. Dat zie je ook in christelijke discussies. Daardoor raak je de grote lijn kwijt, waardoor je het belangrijkste niet meer het belangrijkste kunt laten zijn. Veel mensen hebben het simpelweg te druk en dan moet je soms dingen, die op zich heel goed zijn, laten vallen. Dat vinden we echter moeilijk omdat we dat ervaren als verliezen of als ontrouw zijn. Soms moet je echter het lef hebben om dingen, die op zich goed zijn, te laten vallen, zodat het beste nog beter uit de verf komt. Dat is ontzettend moeilijk voor mensen. Ik had dat pas ook toen ik stopte met het schrijven voor Het Zoeklicht. Op zich heel goed, maar ik moest er mee stoppen, zodat ik meer tijd had voor de nog belangrijkere dingen. Soms moeten we nu eenmaal snoeien om meer vrucht te kunnen dragen, ook in ons eigen leven."

Ook binnen kerken verzanden we volgens de predikant vaak in details: 'Oudsten zijn vaak bezig met managementtaken in de gemeente en het organiseren van alles. Zij richten zich ook vaak op details. Dat is echter helemaal hun taak niet. Ook zie je dat oudsten in het pastoraat soms meer hulpverleners worden. Natuurlijk mogen we elkaar helpen, maar er moet een duidelijke grens gesteld worden. De eerste en belangrijkste taak van oudsten is namelijk met de mensen over het geestelijk leven spreken. Daar moet de focus op liggen. Ook als gemeente dreigen we soms van de kern af te dwalen. De focus als kerk hoort op het Woord van God te liggen. Daar komt al het andere uit voort.'

Bron: CIP


4 oktober 2015

Bijzondere gebeurtenissen in Jaffa.

De Bijbelstudie die mijn moeder onlangs heeft gedeeld is ontstaan naar aanleiding van een boek dat zij gelezen heeft. Het is een boek van Lynn Austin, een schrijfster die sommigen van jullie vast bekend is. Met name de boeken over Hizkia worden door velen gelezen. De titel van het boek - die haar aan het denken gezet heeft, is: Lopen op het water. Lynn Austin beschrijft hierin haar rondreis door Israël en overdenkt - op allerlei plaatsen - gebeurtenissen die beschreven staan in de Bijbel. Op zeker moment bevindt ze zich bij de bekende, eeuwenoude havenstad Jaffa, in de Bijbel ook wel Jafo genoemd of Joppe.
Op die plaats, uitkijkend over de Middellandse Zee, realiseert de schrijfster zich, dat daar ooit twee bekende Bijbelse figuren gestaan hebben, die beiden heel persoonlijk door God geroepen werden.
Een uit het Oude en de ander uit het Nieuwe Testament. Deze insteek vond zij zo boeiend dat zij zich hierin is gaan gaan verdiepen. Graag deel ik deze keer haar Bijbelstudie en ik hoop dat het ook voor jullie een bemoediging mag zijn.

'Als ik vertel dat er in Jaffa een bijzonder standbeeld staat van een walvis, dan begrijpen jullie onmiddellijk dat we bij de Oudtestamentische persoon aan Jona moeten denken. Hem had de Here God geroepen om naar Ninevé te gaan en te prediken tegen de Assyriërs.
Laten we de eerste verzen uit Jona er maar eens op nalezen.

Het woord van de HEERE kwam tot Jona, de zoon van Amitthai: Sta op, ga naar de grote stad Ninevé en predik tegen haar, want hun kwaad is opgestegen voor Mijn aangezicht. 
Jona 1: 1 en 2

Nu is het belangrijk om te weten wat voor mensen die Assyriërs waren. Het was een wreed, gewelddadig volk. Ze martelden hun slachtoffers op vreselijke manieren en daarbij waren het bittere vijanden van Israël. Door de Assyriërs werden de 10 stammen weggevoerd in slavernij.
En naar deze mensen moest Jona gaan om hen te waarschuwen. Misschien zou je hen in onze tijd kunnen vergelijken met een groepering van I.S., of Boko Haram of iets dergelijks.

Niet dus, dacht Jona, en hij nam spoorslags vanuit Jaffa de boot naar Tarsis - in tegengestelde richting dus. Jullie kennen het verhaal ongetwijfeld allemaal. Toch was het niet alleen angst die Jona deed wegvluchten naar Tarsis. De ware reden van zijn vlucht kunnen we lezen in Jona 4. Hij heeft dan al in de buik van de vis gezeten en zijn gebed om hulp naar God uitgeschreeuwd. Daar lijkt het of hij zijn les geleerd heeft; hij dankt God voor zijn redding. Vervolgens gaat hij alsnog naar Ninevé, om te voldoen aan Gods opdracht. Toch mooi, zou je kunnen zeggen.
Maar laten we eens lezen wat hij achteraf, wanneer God de stad Ninevé gespaard heeft, als reden opgeeft voor zijn onwil om naar de Assyriërs te gaan.

Hij bad tot de HEERE en zei: Och HEERE, waren dit mijn woord en niet toen ik nog in mijn eigen land was? Daarom ben ik het voor geweest door naar Tarsis te vluchten! Want ik wist dat U een genadig en barmhartig God bent, geduldig en rijk aan goedertierenheid, Die berouw heeft over het kwaad. 
Jona 4:2

Jona is woedend op God. Hij kan niet uitstaan dat God deze vijanden van het volk Israël vergeving schenkt. Dáár is hij nu vanaf het begin al bang voor geweest!! Hij wist immers maar al te goed hoe God is…..!
Eigenlijk had hij óók kunnen weten dat de roeping van het volk Israël juist was om de heidenen over God te vertellen. Maar Jona vond, dat zo’n verschrikkelijk slecht volk als de Assyriërs daar - wat hem betrof - niet bij hoorde. Hij wilde zélf bepalen voor wie Gods genade mocht gelden.
Jaffa was dus voor Jona de plek waar hij Gods roeping in eerste instantie weigerde; waar hij absoluut niet aan wilde gehoorzamen. Sterker nog… hij is achteraf in zijn hart nog steeds boos op God.

Eeuwen later wordt er opnieuw iemand door de Here God geroepen die op dat moment in Jaffa (of Joppe) verbleef. In dit geval gaat het over de apostel Petrus. Hij logeerde in het huis van Simon de leerlooier, bij de zee, zoals we kunnen lezen in Handelingen 10. Petrus had daar in Joppe prachtig werk kunnen doen. Hij onderwees allerlei joodse mensen en had zelfs de gelovige Dorcas mogen opwekken uit de dood. Laten we Handelingen 10 maar eens lezen om te begrijpen dat Petrus’ leven daar in Joppe ineens volslagen op z’n kop wordt gezet. (lezen Hand. 10: 1-16)

Dit visioen moet voor Petrus onbegrijpelijk zijn geweest en misschien zelfs wel  beangstigend. Als God dan ook nog zegt: Slacht en eet, Petrus... dan roept hij onmiddellijk: Geenszins, Heer, dat heb ik nog nooit gedaan!
Zo dadelijk zullen we nog lezen hoe Petrus reageert als God hem hierna een heel bijzondere opdracht geeft.

Eerst willen we gaan zien of er overeenkomsten zijn tussen Petrus en Jona. Eén  ding hadden ze in ieder geval gemeen: ze waren beiden gewend om te prediken tegen mede-joden. Een andere overeenkomst tussen die twee mannen, was de ongewone roeping om iets totaal anders te moeten doen dan ze gewend waren. Maar, anders dan Jona, springt Petrus niet onmiddellijk in de eerste de beste boot om zijn opdracht te ontlopen.
Laten we nú eens lezen wat de reactie van Petrus was op het visioen van de Here God.

Toen Petrus bij zichzelf twijfelde wat het visioen dat hij gezien had, kon betekenen, zie, daar stonden de mannen die door Cornelius gestuurd waren, bij de poort, nadat zij naar het huis van Simon gevraagd hadden. En zij riepen iemand en vroegen of Simon, die ook Petrus genoemd wordt, daar te gast was. Terwijl Petrus nog over dat visioen nadacht, zei de Geest tegen hem: Zie, drie mannen zoeken u; sta daarom op, ga naar beneden en reis met hen mee. Twijfel niet, want Ik heb hen gestuurd. En Petrus ging naar beneden, naar de mannen die door Cornelius naar hem toe gestuurd waren, en zei: Zie, ik ben het die u zoekt. Wat is de reden waarom u hier bent?
Hand. 10:17-21.

Petrus komt zijn bezoekers heel welwillend tegemoet. Hier zien we hoe Jona en Petrus totaal tegengesteld reageren en handelen. Zo verschillend kun je dus omgaan met een roeping van God.

Jona geloofde niet dat de Assyriërs zich zouden bekeren. Toch gebeurde het. Maar voor Jona hoefde dat helemaal niet. Sterker nog…. Hij kon niet uitstaan dat Gods genade zo groot was dat zelfs dat gewelddadige volk vergeving kreeg en gespaard bleef.


Petrus daarentegen besefte dat hij het visioen waar we over gelezen hebben, niet voor niets gekregen had - dat God daar een bedoeling mee moest hebben. De Here God had het hem wel drie maal laten zien, voor het geval dat Petrus zou denken dat hij zich vergist had.

Maar vervolgens staan er drie mannen uit Caecerea voor de deur, die hem dringend vragen mee te komen, in opdracht van Cornelius, een hoofdman van de Italiaanse afdeling van het leger. Cornelius….. een Romein nota bene! En zoals Jóna wist, hoe goddeloos en wreed het Assyrische volk was, zo wist Pétrus maar al te goed dat de Romeinen meedogenloze heidenen waren, die zijn Heer gemarteld en aan het kruis genageld hadden.
Wat zal Petrus doen, daar op zijn comfortabele logeeradres in Jaffa, waar hij zulke prachtige dingen kon doen … We gaan het lezen.

En Petrus ging naar beneden, naar de mannen die door Cornelius naar hem toe gestuurd waren, en zei: Zie, ik ben het die u zoekt. Wat is de reden waarom u hier bent? En zij zeiden: Cornelius, een hoofdman over honderd, een rechtvaardig man, die God vreest en van wie heel het volk van de Joden een goed getuigenis geeft, is door een aanwijzing van God aangespoord door een heilige engel om u naar zijn huis te ontbieden om van u woorden van zaligheid te horen. Toen riep hij hen naar binnen en ontving hen als gast. En de volgende dag vertrok Petrus met hen, en enigen van de broeders uit Joppe gingen met hem mee.

Het blijkt dus dat Petrus in volkomen gehoorzaamheid met de mannen meegaat naar Caecerea. Hij volgt Gods roeping, hoewel hij nog helemaal niet weet wat de bedoeling is.

En wij…. Hoe reageren wij, als God moeilijke of ongebruikelijke dingen van ons vraagt? Wanneer we weigeren, kunnen we Zijn plannen behoorlijk dwarsbomen. Nee, tegenhouden kunnen we ze niet, maar we staan Hem soms lelijk in de weg met onze eigenwijze, zelfingenomen opvattingen en ideeën.
Waarschijnlijk kennen wij allemaal wel ons eigen ‘Jaffa’, bij dingen waartoe God ons soms roept. 'Nee Heer', zeggen we dan geërgerd, 'hier zitten we niet op te wachten'. En we hebben, denk ik, ook allemaal wel eens de neiging om op de boot te springen – weg van een moeilijke klus…..boos op God zelfs, dat Hij zóiets van ons vraagt! Maar hopelijk helpt het voorbeeld van Petrus ons om met Gods hulp een - in eigen ogen - onbegrijpelijke weg te gaan.

Jona …..en Petrus! Herkenbaar in ons eigen leven?? 

Annie van den Brink-Meiling




27 september 2015

Wees Wakker!

'Wees wakker!' is de titel van de campagne die Open Doors gestart is vanwege het zestigjarig bestaan van de organisatie. Een pakkend thema dat verleden, heden en toekomst van de organisatie kort en bondig beschrijft.

Het begon in 1955 toen oprichter Anne van der Bijl (inmiddels 87 jaar) voor het eerst naar Polen afreisde om daar deel te nemen aan een groot jeugdfestival in Warschau. Zijn eigenlijke doel was om christenen in Polen te ontmoeten en hen te bemoedigen. Dat lukte. Tijdens zijn verblijf werd hij gegrepen door de Bijbeltekst 'Wees wakker en versterk het overige dat dreigde te sterven.' (Openbaring 3:2). Dat was hét moment waarop hij definitief wakker werd geschud. Daar werd de basis gevormd van een missie die nu 60 jaar onderweg is.

In het boekje 'Wees wakker' neemt Anne je mee in een aantal van zijn ervaringen. Momenten die hem wakker hebben gemaakt en gehouden. En momenten die hij ons als lezers voorhoudt. Anne's verhalen worden afgewisseld met verhalen uit het veld en op de lezer gerichte 'Wees wakker!-momenten.'

Open Doors heeft een droom: dat we als individuele christenen, en als kerken en gemeenten wakker zijn en blijven voor de vervolgde kerk. En dat vervolgde christenen dat écht zullen merken.
De directeur van Open Doors Nederland - Ruud Kraan- schrijft in het voorwoord van het boekje dat hij hoopt dat het boekje zal inspireren en tot zegen zal zijn.

Een pakkend fragment uit het boekje:

"Wat doet gebed? We zeggen vaak: 'Gebed verandert dingen.' Maar gebed verandert in eerste instantie helemaal niets. Behalve jezelf. 'Door gebed gebeurt er wat. ' Ja, maar wel door mij. Natuurlijk verhoort God gebeden, maar in de eerste plaats bidden we zodat we zelf worden veranderd. En dat is hoognodig, want...

... we willen wel bidden, maar niet betrokken raken;
... we willen wel bidden, maar niet veranderen;
... we willen wel bidden, maar het mag ons niet teveel kosten. Zeker geen tijd

Heb je interesse in het boekje 'Wees wakker!'. Je kunt het bij Open Doors hier gratis aanvragen.


20 september 2015

God gehoorzamen en vertrouwen

Al een aantal weken lees ik in het boek Numeri. Hoe langer hoe meer valt mij op dat het volk klaagt, zeurt en jammert. Altijd weer is er iets dat hen niet aanstaat en waarvoor ze Mozes ter verantwoording roepen. Toen ik afgelopen week Numeri 14:22 las, werd duidelijk dat het volk al TIEN keer geweigerd had Hem te gehoorzamen en te vertrouwen.

"Want al de mannen die Mijn heerlijkheid gezien hebben en Mijn tekenen, die Ik in Egypte en in de woestijn gedaan heb, en die Mij nu al tien keer op de proef gesteld hebben en niet naar Mijn stem hebben geluisterd, zij zullen het land dat Ik hun vaderen gezworen heb, niet zien! Ja, geen van allen die Mij verworpen hebben, zullen het zien!"

Een lijstje van hun weigeringen:

1. zij vertrouwden Hem niet bij de overtocht door de Rode zee (Exodus 14:11)
2. zij klaagden over het bittere water in Mara (Exodus 15:24).
3. zij klaagden in de woestijn Zin (Exodus 16:3)
4. zij verzamelden meer manna dan dagelijks nodig was (Exodus 16:20)
5. zij verzamelden manna op de sabbat (Exodus 16:27-29)
6. zij klaagden over het gebrek aan water in Rafidim (Exodus 17:2,3)
7. zij bedreven afgoderij met het gouden kalf (Exodus 32: 7-10)
8. zij klaagden bij Tabeëra (Numeri 11:1,2)
9. zij klaagden weer over gebrek aan goed voedsel (Numeri 11:4)
10. zij vertrouwden niet op God en gingen het beloofde land niet binnen ( Numeri 14:1-4)

Opnieuw moet ik denken aan het stuk dat ik afgelopen week schreef op mijn weblog 'Een passie voor schrijven'. Het gaat er uiteindelijk om dat we moeten stoppen met klagen en dankbaar moeten zijn ook als we niet krijgen wat we dénken nodig te hebben.




13 september 2015

Veel te druk! - Kevin DeYoung

'Sorry, ik heb het te druk.' We hebben het allemaal wel eens gehoord en gezegd. Soms lijkt drukte wel hét thema van ons leven. Toch is dit levenstempo een bedreiging voor onze fysieke, sociale en zelfs spirituele welzijn. 

In het boek 'Veel te druk' van Kevin DeYoung betoogt de auteur dat een leven van voortdurende chaos niet iets is wat God voor ons voor ogen heeft. De schrijver helpt ons vooruit door een volwassen en weloverwogen evenwicht te bieden tussen niets en alles doen. De subtitel van het boek - Een (gelukkig) dun boek over een (echt) gigantisch probleem - is treffend!

Het boekje (met de nadruk op 'je'), bestaat uit 10 hoofdstukken. In hoofdstuk 1 deelt Kevin zijn eigen persoonlijke worsteling met drukte. Hij illustreert de drukte van onze samenleving aan de hand van het verhaal van een vrouw die vanuit een andere cultuur naar de VS kwam en zichzelf begon te introduceren als ‘druk’, want dat was het eerste wat ze hoorde wanneer ze een Amerikaan ontmoette. Tot slot licht hij de structuur toe van het boek, en legt hij uit hoe het ons helpt om ons leven daadwerkelijk te veranderen.
In  hoofdstuk 2 waarschuwt DeYoung ons voor drie mogelijke gevaren die we proberen moeten te vermijden. In hoofdstuk 3 worden twaalf uitingen belicht van trots die bijdragen aan onze hectische drukte. Hoofdstuk 4 - Bezig zijn met wat God niet van je verlangt, hoofdstuk 5 - Je kunt anderen niet dienen zonder prioriteiten te stellen, hoofdstuk 6 - stoppen met de kindergekte, hoofdstuk 7 - Je ziel laten verstikken door het scherm, hoofdstuk 8 - Beter tot rust komen dan je zelf de vernieling in helpen en hoofdstuk 9 - Heviger lijden omdat je geen lijden verwacht, zijn stuk voor stuk waardevolle, treffende hoofdstukken met een diepe kern van waarheid over de oorzaken van 'druk zijn'. Ze zijn de moeite waard om te lezen en te overdenken.
Tot slot is hoofdstuk 10 'Het enige wat je moet doen'. Wat dat is? Lees het boek zou ik zeggen en ontdek het zelf!

Wat wel verkeerd is, is een leven met meer 
gekte dan we willen, doordat we minder Jezus 
hebben dan we nodig hebben.

Hoofdstuk 5 springt er voor mij uit. Het wijst ons naar Jezus als ons model voor drukte, zonder angst of afleiding. Jezus werd gedreven door de Heilige Geest in zijn missie, niet door behoeften of de goedkeuring van anderen. Jezus kende het verschil tussen dringend en noodzakelijk. Hij begreep dat alle goede dingen die Hij kon doen, niet noodzakelijkerwijs de dingen waren die Hij hoorde te doen.

Op de website van de uitgever 'De Vuurbaak' is ook een studiehandleiding voor dit boek te downloaden en is het boek te bestellen.




AddThis