18 juli 2016

Een korte blogpauze

De komende periode zal ik op dit weblog Christenleven weinig berichten plaatsen omdat wij hopen te genieten van een paar weken vakantie. Ook op mijn andere weblogs Liefde en TrouwChristelijk OpvoedenManager van het gezin en Een passie voor schrijven zal het een tijdje wat 'stiller' zijn.

Ik nodig jullie natuurlijk wel van harte uit om op mijn blogs rond te snuffelen en misschien eens wat oudere artikelen te (her)lezen. De komende weken wil af en toe tijd besteden aan het nalopen van oudere blogberichten en misschien wil ik hier en daar wat aan de lay-outs veranderen. Mochten jullie tips of ideeën hebben, dan houd ik mij aanbevolen. Ook heb ik een aantal inspirerende boeken liggen waar ik weer recensies over zal schrijven na de vakantie.

Op mijn weblog NATUURlijk de Veluwe zal ik wel foto's blijven plaatsen. Juist in de vakantieperiode is er vaak meer gelegenheid om foto's te maken. Ook op het weblog Christelijke webloggers zal ik nieuwe aanmeldingen plaatsen als deze binnenkomen.

Ik wens jullie allemaal een hele goede vakantie en hoop jullie begin september weer te verwelkomen als lezers.

11 juli 2016

Tijden van tegenslag zijn tijden van groei

Vanmiddag tijdens de diploma-uitreiking op de school van onze oudste zoon, vertelde een leraar een aantal leerzame en inspirerende voorbeelden over het groeien bij tegenslag.
Ik vind ze zo inspirerend dat ik ze graag wil doorgeven. Ieder mens krijgt tenslotte op een bepaald moment met tegenslag en stress te maken in zijn of haar leven en kan leren van de onderstaande dieren.

Giraffe
Het eerste voorbeeld was van een giraffe. Als een giraffejong geboren wordt, blijft de moeder staan. Het jong valt dan ook van een hoogte van ongeveer twee meter op de grond op zijn rug. Voor zo'n jong beestje is dit best heel wat. Niet lang na de geboorte schopt de moeder het jong om het aan te moedigen te gaan staan. Wanneer het staat, schopt de moeder het opnieuw zodat het jong valt en daarna opnieuw zal proberen te gaan staan. Het lijkt wreed van deze giraffemoeder maar alleen door haar jong te schoppen, maakt ze het uiteindelijk sterk en weerbaar en zal het niet vergeten hoe het moet opstaan.

Ezel
Een ander voorbeeld dat genoemd werd, was die van de ezel die in de put viel. Ik heb deze al eens met jullie gedeeld maar het voorbeeld blijft mooi. De link naar de praktijk werd er (helaas) niet bij vermeld vanmiddag maar is juist voor christenen zo'n bemoediging. Je kunt dit verhaaltje hier teruglezen.

Kreeft
Tot slot bekeken we onderstaand filmpje. Heb jij enig idee hoe kreeften groeien? Rabbi Twerski legt het uit.

            

Het is soms moeilijk om te ervaren en te accepteren maar tijden van tegenslag kunnen - juist ook in ons geestelijk leven - tijden zijn van groei!


4 juli 2016

'Als het maar kant-en-klaar is...'

'We zien helaas niet voldoende markt voor een dergelijk boek over stille tijd. Tegenwoordig zie je dat de meer beschouwende titels minder goed lopen, en dat er juist meer belangstelling is voor dagboekjes: stille tijd in de praktijk, om het zo maar eens te zeggen.'

Deze woorden hebben jullie misschien gelezen op mijn weblog 'Een passie voor schrijven'. Het was een gedeelte uit een e-mail van een uitgever als reactie op mijn ingezonden manuscript over stille tijd. Ik heb beloofd hier nog wat over te schrijven, want toen ik deze toelichting las, bekroop mij een vreemd gevoel. Het moderne kant-en-klaargevoel noem ik het maar even. Ik zal uitleggen wat ik hiermee bedoel.

Kant-en-klaar
In onze maatschappij zie je dat volop om je heen. Kant-en-klare maaltijden, bouwpakketten, reizen, gordijnen of zelfs beton. Je kunt het zo gek niet bedenken of het is tegenwoordig 'helemaal klaar voor gebruik', 'direct toepasbaar, verwerkbaar of eetbaar' aldus Onze Taal. Gemak dient de mens en wat is het fijn dat je voor veel producten zo weinig moeite hoeft te doen. Toegegeven, voor veel dingen is het inderdaad handig dat het makkelijk is in gebruik. Aan de andere kant vind ik het een trieste ontwikkeling dat je dit ook terugziet in het christenleven. Veel christenen hebben geen tijd meer om de Bijbel te lezen, te bidden of stille tijd te houden. En dan heb ik het nog niet eens over bijbelstudie want dat kost vaak nóg meer tijd. Alles moet tegenwoordig snel, snel, snel met een - liefst direct - zichtbaar resultaat.

Lees niet alleen een dagboekje
Van veel mede-christenen weet ik dat ze tijdens hun stille tijd gebruik maken van een bemoedigend of inspirerend dagboekje. Ze zijn in talloze soorten en maten te verkrijgen. Voor elke leeftijd is er wel een dagboekje te vinden. Hoewel er met deze dagboekjes op zich niets mis is, wil ik toch wijzen op een risico van het gebruik hiervan. Los van het feit dat er vaak per dag maar één Bijbeltekst afgedrukt en daar door de betreffende auteur een kort stukje over geschreven wordt, zijn de stukjes vaak erg beknopt. Het leest natuurlijk lekker snel en je hebt misschien het gevoel dat je 'even' tijd met God hebt gehad maar er zit een groot gevaar in. Door niet te tijd te nemen om je te verdiepen in Gods Woord zul je geestelijk nauwelijks groeien.
In mijn boek over stille tijd ga ik er verder op in hoe belangrijk het is om de Bijbel te lezen, want hoe mooi en praktisch (en lekker kort!) de stukjes uit de dagboekjes ook zijn, ze kunnen nooit het lezen en bestuderen van de Bijbel vervangen.

Zoals je begrijpt, ben ik tot de conclusie gekomen dat bovenstaande toelichting van de uitgever helemaal past in de tijd waarin we leven. 'Stille tijd in de praktijk om het zo maar eens te zeggen', dat is zeker belangrijk. Dat ben ik met haar eens. Maar het hoeft niet helemaal tot in detail voorgekauwd en ingevuld te zijn. Laten we als christenen niet meegaan in dat gekke kant-en- klaargedoe van de wereld. Laten we regelmatig de tijd nemen om ons in alle rust te verdiepen in een bepaald bijbelgedeelte.
Geestelijke groei kost tijd! Ik hoop van harte dat mijn boek hierbij een hulp kan zijn.


27 juni 2016

Is God voor jou een doel of een middel tot een doel?



In oktober 2013 heb ik al eens een artikel op dit weblog geschreven met de titel 'middel of doel'. Misschien hebben jullie het destijds al eens gelezen. Toen ik afgelopen week de nieuwsbrief van de familie Lohuis ontving in mijn mailbox, moest ik denken aan dit stuk van ruim drie jaar geleden. Het begin van hun e-mail viel mij direct op. 

'Een vraag die wij onszelf moeten stellen is deze: Is God voor mij een doel of is Hij voor mij een middel tot een doel? Ben ik iemand die werkelijk naar God verlangt, Hem wil kennen en Hem wil dienen in voorspoed en tegenspoed? Of ben ik ten diepste nog op mijzelf gericht, waardoor ik God eigenlijk vooral wil gebruiken voor mijzelf, mijn eigen verlangens en ambities en agenda? Nodig ik Jezus uit om bij mij in de auto te stappen, omdat het wel goed uitkomt en handig en bruikbaar is als Hij met mij meerijdt? Of zit Hij achter het stuur en rijd ik met Hem mee?'

Broeder Oscar Lohuis schreef een pakkend artikel over deze vragen voor het Zoeklicht wat ik graag onder jullie aandacht wil brengen. Je kunt het hele artikel getiteld 'Humanisme of Bijbels geloof' hier lezen.


Tegenover het humanisme en de mensgecentreerde tijdgeest 
moeten we de radicale gerichtheid op God zetten.
Alleen dan zullen we komen tot ware volheid en vreugde in het geloof.'



20 juni 2016

Wat zou bij jou de uitslag zijn?

Want waar je schat is, daar zal ook je hart zijn. 
Lucas 12:34


Je kunt geen scheiding maken tussen wat je doet en wat je gelooft. Je laat zien wat je echte prioriteiten zijn door wat je koestert! Vandaag volgt er geen lange tekst op dit blog maar een indringende vraag om eens over na te denken:

Als mijn prioriteiten beoordeeld zouden worden naar de mate waarop en waaraan ik mijn geld en energie besteedt, wat zou dan de uitslag zijn? 


13 juni 2016

Bedelingenleer helpt de Bijbel beter te begrijpen

Alleen al bij het hóren van het woord 'bedelingenleer' - ook wel dispensationalisme genoemd - worden sommige christenen wat onrustig. Het woord zou niet in de Bijbel voorkomen en niet Bijbels zijn.

Toch blijkt het anders te liggen dan je misschien in eerste instantie vermoedt. Wanneer je de Bijbel leest, zie je eigenlijk als vanzelf dat er verschillende perioden zijn waarin God met de mensen handelt. Hoewel God Dezelfde is en blijft, gaat Hij toch in elk van deze perioden anders met mensen om.


Betekenis
Het woord bedeling (dispensatie) betekent: uitdeling, verdeling, bestuur, beheer, management of huishouding. Een bedeling is een tijdsperiode, 'gedurende welke de mens wordt getest op gehoorzaamheid aan een specifieke openbaring van de wil van God', aldus de Scofiled Reference Bible.
In de Efezebrief van Paulus komt het woord bedeling een aantal keren voor. Daarin heeft hij het over 'de bedeling van de volheid der tijden' en 'de bedeling van genade' (1:10; 3:2).
Er wordt in de bedelingenleer onderscheid gemaakt tussen Gods heilsplan met Israël en de Gemeente. Lezen we over Israël, dan moeten we dit niet toepassen op de Gemeente of kerk. Gods handelen met Zijn oude verbondsvolk is wel in geestelijk opzicht voor de Gemeente tot voorbeeld gegeven (1 Kor. 10:11). De bedelingenleer onderscheidt zich dus van de verbondsleer door een sterke scheiding te maken tussen (Gods plan met) Israël en de Kerk.

6 juni 2016

U splijt de zee - Arjanne Burger

Net als haar eerder verschenen boeken Opgewekt en Op school bij de Meester weet Arjanne Burger ook dit keer haar lezers te boeien met een prachtig, uitdagend en open (dag)boekje. Deze onlangs verschenen uitgave bij Novapres heeft als titel U splijt de zee meegekregen.
De titel raakte mij direct omdat deze woorden 'toevallig' ook in het prachtige nummer 'No longer slaves' van Jonathan David & Melissa Helser op de nieuwe Opwekking cd voorkomen. Arjanne schrijft in het voorwoord over de titel:

'De God, Die ons vrijkocht, wil dat wij erkennen dat Hij werkelijk God is, want zo heeft Hij zich geopenbaard in jouw en mijn leven. De God, Die in de onmogelijkste situaties voor een uitkomst zorgt. Was Hij het niet?! De Heer, Die een pad maakte door het water, zodat je niet verdronk. De God, Die bevrijdde van de vijand. Hij, Die in de woestijn van het leven zorgt voor oases om op kracht te komen en om vervolgens weer verder te trekken.
Verder gaan. Dat is de bedoeling. De tocht afmaken naar het beloofde land. En ondertussen uitdagingen en beproevingen. Met regelmatig als doel om te kijken of wij God vertrouwen en of wij Hem boven alles liefhebben. Daar gaat dit boekje over...'

Het leven van Arjanne is soms letterlijk overleven. Regelmatig ervaart de jonge schrijfster het leven als een barre tocht, een woestijntocht. Vorig jaar is ze slachtoffer geworden van een zwaar misdrijf en daar schrijft ze in haar boekje heel open over. Ook overvallen haar regelmatig gevoelens van depressiviteit. Gelukkig getuigt Arjanne daarnaast op bijna elke bladzijde van haar Heer en Heiland en wat Hij voor haar betekent in haar leven. Hij geeft haar leven zin, ondanks alle moeilijkheden die ze meemaakt. Hij geeft haar weer hoop omdat Hij het middelpunt is van haar geloof.

Het boekje bestaat uit 31 korte hoofdstukje zodat het heel goed als dagboekje te gebruiken is. Enkele pakkende titels zijn: Boven vermogen?, Meer en meer een nieuw mens, We leren het in de vallei en Het kruis: een ereplaats.

Tot slot deel ik graag enkele mooie citaten die mij persoonlijk raakten:

'Wanneer we kijken naar onze omstandigheden, die soms heel heftig zijn, is de kans van het omkomen in verdriet aanwezig. Maar wanneer we met onze ogen naar Jezus kijken en ons leven in Gods handen leggen, kunnen we erbovenuit stijgen. Dan worden we gedragen. Dat betekent niet dat de situatie er niet is, maar dat we uitgetild worden boven de situatie.' (blz. 22)

'Wanneer jij je geluk in God zoekt, geneest en herstelt Hij misschien niet jouw omstandigheden, maar Hij wil wel iets doen wat nog dieper gaat. Hij wil in de eerste plaats genezing schenken van binnen. Hij wil vrede geven te midden van jouw situatie. (blz. 37)

'Wil je echt een woord van God? Vraag niet om goed nieuws. Vraag wat Hij echt wil voor jouw leven. Vraag naar wat Hij echt heeft gezegd. En deze boodschap zal levensveranderend zijn.' (blz. 57)



Wil je meer weten van Arjanne of over haar boeken?
Neem dan eens een kijkje op haar website www.arjanneburger.nl
Via haar website zijn ook prachtige afbeeldingen met bijbelteksten te downloaden.

U splijt de zee
Arjanne Burger
ISBN 978-90-6318-619-1
Verschenen bij Novapres
€7,90






30 mei 2016

Waarom zou je honderd willen worden?

'Oud worden willen we allemaal, maar oud zijn?' Het is een veelgehoorde uitspraak die met name komt uit de mond van degenen die daadwerkelijk oud zijn. Oud zijn valt namelijk lang niet altijd mee. Mijn moeder, die al een heel aantal jaren voor een inmiddels 99-jarige oudere zorgt, hoort regelmatig kreunend en zuchtend bovenstaande uitspraak uit de mond van deze dame komen.
De lichamelijke en vaak ook psychische klachten nemen namelijk enorm toe als je zo'n hoge leeftijd bereikt en ook het feit dat je door de overheid steeds langer gedwongen wordt thuis te blijven wonen - met alle gevolgen van dien - doet vaak geen goed aan het 'gezond' en 'fijn' ouder worden. Hoewel deze oudere dame een waardevol en mooi leven heeft gehad waar ze zelf erg dankbaar voor is, heeft ze haar man én haar beide zonen al moeten begraven. Ze is 'alleen' overgebleven en heeft (bijna) dag en nacht zorg nodig.

De kans om honderd te worden neemt steeds verder toe las ik in het Nederlands Dagblad van vorige week. Vrouwen die nu achttien zijn, hebben zeventien procent kans om honderd te worden. Achttienjarige mannen hebben tegenwoordig tien procent kans om honderd te worden.
De kans om honderd jaar te worden is de laatste decennia flink gestegen. In 1950 was die kans voor achttienjarige vrouwen nog maar 3 procent. In 2050 zal die kans 28 procent zijn. Mannen, van wie de levensverwachting over het algemeen lager wordt ingeschat, hadden in 1950 slechts 1 procent kans om honderd te worden. In 2050 zal die kans gestegen zijn tot 20 procent, twee keer zo groot als nu.

Prima, dat zijn misschien de voorlopige berekeningen en het is voor een aantal mensen inderdaad mogelijk om honderd jaar te worden maar willen we dat nu echt? Is oud worden, gezond blijven en je jong blijven voelen nu werkelijk het ultieme doel hier op aarde?
De subtitel van het boek 'De voedselzandloper' van Kris Verburgh impliceert met de woorden '....langer jong blijven' inderdaad dat dit een verlangen is van veel mensen. Ook in zijn boek 'Veroudering vertraagd' komt dit thema aan de orde. En er zijn nog talloze andere boeken verschenen die gaan over dit onderwerp, allemaal met als doel de mensen gezond, fit en 'vrolijk' oud te laten worden.

Toen ik vanmorgen nadacht over de wens heel oud en misschien wel honderd jaar te worden, vroeg ik mij af waarom we dit eigenlijk zouden moeten willen? Wat is de gedachte erachter? Er zullen veel antwoorden mogelijk zijn maar de kern ligt hierin denk ik: we willen niet aftakelen als we ouder worden en al helemaal niet sterven. Sterven hóórt niet bij het leven. We stellen dit daarom het liefst ook zo lang mogelijk uit en willen als het even kan 'eeuwig jong' blijven.

Wat zijn de woorden van Jezus in Johannes 11:25 in dit verband enorm bemoedigend!

Ik ben de Opstanding en het Leven; wie in Mij gelooft, zal leven, ook al was hij gestorven,
en ieder die leeft en in Mij gelooft, zal niet sterven in eeuwigheid. Gelooft u dat?

Het hoeft dus niet meer een stille aardse wens te zijn om oud te worden. We hébben al eeuwig leven wanneer we de Here Jezus als onze Heiland en Verlosser willen aannemen. Wow, wat een heerlijk perspectief is dit.

Dit heb ik u geschreven, die gelooft in de naam van de Zoon Gods, 
opdat gij weet, dat gij eeuwig leven hebt. (1 Joh. 5:13).

Wanneer je dit overdenkt en deze woorden tot je laat doordringen, realiseer je je dat 'gezond, fit en vrolijk' honderd jaar worden geen doel op zich is. Als het zo is en deze jaren worden je geschonken, mag je er dankbaar voor zijn maar ons leven dient een hoger doel. Het gaat uiteindelijk om Hem. Laten we niet vergeten dat het mooiste nog komt!

Want het leven is mij Christus en het sterven gewin. 
Filippenzen 1:21




23 mei 2016

Stille tijd is vaak een stille 'strijd'

'Nederlanders nemen hooguit 1,3 uur per week bewust rust', las ik afgelopen week in een artikel in een dagblad. Wat men precies onder die 'rust' verstaat, wordt niet helemaal duidelijk maar dat het veel te weinig is, is direct duidelijk.
'De helft van de vrouwen en 43% van de mannen voelt zich wekelijks druk en gejaagd', 'Gevoelsmatig ervaren veel mensen dat ze tijd te kort komen' en 'Er is geen tijd meer om te herankeren', zijn ook regels die opvallen in het stuk.

Toen ik twee weken geleden schreef over het boek 'Bijschrift' van Coby Kremer, kreeg ik tientallen reacties van lezers die allemaal kans wilden maken op het boek. Nu was het aantal reacties op zich niet bijzonder - dit gebeurt wel vaker bij een winactie - maar de inhoud van de mails trof mij. Veel mensen schreven mij lieve en bemoedigende woorden en een enkeling deelde zelfs een persoonlijk verhaal. Wat mij het meeste trof, waren de eerlijke reacties van veel vrouwen die worstelen met het houden van stille tijd. Ik deel er graag een aantal met jullie om duidelijk te maken dat er veel meer zusters (en ik denk ook broeders) regelmatig dezelfde stille strijd ervaren!


Mijn stille tijd kan wel een oppepper gebruiken en schrijven doe ik graag!

Ik vind het inderdaad lastig om echt stille tijd te plannen en dit zou mij heel erg helpen.

Omdat ik ook nog niet zo veel ervaring heb met het houden van stille tijd vind ik het sowieso lastig om dit vorm te geven.

Graag zou ik het boek winnen en hoop zo te leren om een goede stille tijd te houden.

Momenteel vind ik het heel moeilijk om stille tijd te houden en wellicht kan dit boek mij het juiste duwtje in de rug geven!

Ben juist de laatste tijd gaan proberen hier wat mee te doen. Zo kan ik het handen en voeten geven.

Lijkt me erg mooi om dit boekje te gebruiken! Verdiepen en verstillen, erachter komen hoe ik denk  maar vooral hoe God over ons denkt...

Zelf ben ik nog heel zoekende naar een andere nieuwe vorm van stille tijd houden. Misschien is dit een prettige manier, toch een meer creatievere vorm om samen met de Here God bezig te zijn.

Het lijkt me fijn meer manieren te hebben om Bijbellezen te verdiepen, er meer uit te halen.



Graag wil ik jullie bemoedigen met hetgeen ik zelf afgelopen week gelezen heb. Ik ben begonnen met lezen in het bijbelboek Lucas en in het eerste hoofdstuk viel mij op wat Johannes de Doper deed. Hij koos er bewust voor om in dorre streken te leven en te leven in de 'woestijn' (Lucas 1:80).
Net als veel andere profeten gebruikte hij de afzondering van de woestijn om geestelijk te groeien en zijn boodschap beter op God af te stemmen.

Wat hebben wij het ook nodig om echte rust te zoeken en te nemen. Om elke dag een tijd in afzondering door te brengen (alhoewel dit niet per se een woestijn hoeft te zijn) en alleen te zijn met Hem. De Here Jezus zegt dat tijd die besteed wordt aan het luisteren naar Hem, nooit zal worden weggenomen. Dat is een bemoedigende en rijke belofte. Het is namelijk tijd die besteed wordt aan een bezigheid met eeuwigheidswaarde!

Op dit weblog staan meerdere artikelen over stille tijd en over niet al te lange tijd hoop ik een boek over dit onderwerp uit te geven. Je mag mij altijd mailen als je vragen hebt hierover.



16 mei 2016

Psalm 122



Afgelopen week las ik in mijn bijbelleesrooster Psalm 122. Dit is voor mij altijd al een bijzondere Psalm geweest alleen al om het feit dat dit de enige Psalm is waarvoor ik geen 10 haalde toen ik hem moest leren en op mocht zeggen op de lagere school. Ik zal dit nooit vergeten. Wat de reden precies was, weet ik niet meer maar blijkbaar zat hij niet goed in mijn hoofd. In mijn jonge jaren leerde ik nog de oude berijming van de Psalmen en het eerste vers van deze Psalm luidde zo:

Ik ben verblijd, wanneer men mij
Godvruchtig opwekt: "Zie, wij staan
Gereed, om naar Gods huis te gaan;
Kom, ga met ons en doe als wij."
Jeruzalem, dat ik bemin,
Wij treden uwe poorten in;
Daar staan, o Godsstad, onze voeten.
Jeruzalem is wèl gebouwd,
Wel saâmgevoegd: wie haar beschouwt,
Zal haar voor 's Bouwheers kunstwerk groeten.


Heel Psalm 122 in de HSV:

Een pelgrimslied, van David. Ik ben verblijd, wanneer zij tegen mij zeggen: Wij zullen naar het huis van de HEERE gaan! Onze voeten staan binnen uw poorten, Jeruzalem! Jeruzalem is gebouwd als een stad die hecht samengevoegd is. Daarheen trekken de stammen op, de stammen van de HEERE, naar de ark van de getuigenis van Israël, om de Naam van de HEERE te loven. Want daar staan de zetels van het recht, de zetels van het huis van David. Bid om vrede voor Jeruzalem, laat het goed gaan met hen die u liefhebben. Laat vrede binnen uw vestingwal zijn, rust in uw burchten. Omwille van mijn broeders en mijn vrienden spreek ik nu: Vrede zij in u! Omwille van het huis van de HEERE, onze God, zal ik het goede voor u zoeken.

Wanneer je de deze hele Psalm nog eens leest, komen er prachtige dingen naar voren die als voorbeeld kunnen dienen voor ons:
  • Naar Gods huis gaan, kan een opgave of een genot zijn. Voor de psalmdichter was het een genot. Hij was blij om met Gods volk in Zijn huis Hem te aanbidden.
  • Als wij dicht bij God zijn en vreugde scheppen in Zijn aanwezigheid, zullen wij verlangen naar aanbidding en Hem eren. Onze houding ten opzichte van God is bepalend voor onze kijk op aanbidding.
  • Wij bidden vaak voor onze eigen wensen en vergeten te bidden voor anderen. Deze Psalmdichter bad niet voor zijn eigen vrede en voorspoed, maar voor zijn broers en vrienden in Jeruzalem. Dat is voorbede, gebed ten gunste van anderen! 
  • De vrede waar in deze verzen naar gezocht wordt, gaat verder dan de afwezigheid van conflicten. Het doet ook denken aan volkomenheid, gezondheid, rechtvaardigheid, voorspoed en bescherming. Echte vrede komt voort uit geloof in God, omdat dit alleen bij Hem te vinden is.

Persoonlijk heeft deze Psalm mij ook weer aangespoord om te blijven bidden voor de vrede van Jeruzalem. Ik doe het wel eens maar eerlijk gezegd zou ik hier best meer regelmaat in kunnen aanbrengen.





8 mei 2016

Bijschrift - Coby Kremer - GIVEAWAY

'Laten we eerlijk zijn: het is niet zo eenvoudig om regelmatig uit de Bijbel te lezen en te bidden. Onze volle agenda’s, alle taken en verantwoordelijkheden leiden ons af van onze stille momenten met God. Wat dacht je trouwens van onze gedachten die overal en nergens zijn? We lezen of horen iets wat ons misschien best raakt, maar onze gedachten dwalen al snel weer af. Of de eerstvolgende gebeurtenis, ontmoeting of emotie die voorbijkomt, doet je vergeten wat je net ontdekte in een bijbelgedeelte dat je zojuist las', zo luiden de eerste zinnen van de inleiding van het boek 'Bijschrift' van Coby Kremer.

Het zijn voor velen van ons herkenbare woorden denk ik. Consequent stille tijd houden is vaak moeilijk en kost de nodige strijd.

Het fraai vormgegeven boek Bijschrift is een kennismaking met hoe je schrijven kunt gebruiken bij het lezen in de Bijbel, je stille tijd of je momenten met God. Met dit werkboekje wil de schrijfster je technieken aanbieden die je kunnen helpen ontdekken wat er in je hart leeft en wat je ervaart bij het lezen uit de Bijbel. 

Je kunt zelf een bijbelgedeelte kiezen of het gedeelte dat Kremer in het boek noemt. Vervolgens laat je je eerste gedachten op papier verschijnen, nadat je de opdrachten hebt gelezen. De opdrachten vragen vijf tot tien minuten van je tijd, maar je bent natuurlijk vrij om door te blijven schrijven.... zolang je wilt. Je hebt overigens geen schrijfervaring nodig om gebruik te kunnen maken van dit boek.

Een voorbeeld van een schrijfopdracht. (Klik op de foto voor vergroting)


Klik op de foto om de schrijfopdracht goed te kunnen lezen.


De schrijftechnieken en opdrachten in dit gloednieuwe boek zijn uitermate geschikt om te gebruiken na afloop van een bijbelstudie, conferentie of kerkdienst. Zo verwoord je op een creatieve manier wat jou heeft geraakt. Wat je leert, kun je in je dagelijkse leven blijven toepassen.

Het boek biedt voldoende ruimte voor notities. Er zijn veel lege pagina's toegevoegd.

Om eerlijk te zijn, zal ik dit (recensie-)exemplaar zelf niet gaan gebruiken. Ik heb in de loop van de jaren zo mijn eigen manieren en ideeën ontwikkeld om een zinvolle stille tijd te houden (over niet al te lange tijd hoop ik zelf mijn boek over stille tijd uit te geven). Voor iemand die eens iets nieuws of anders zoekt, is dit boekje verfrissend en kan het zeker een hulpmiddel zijn. 

Zou je het leuk vinden om dit boek te winnen?
Stuur uiterlijk vrijdag 13 mei een e-mail naar info@wendyborn.nl en vermeld daarin even je adresgegevens. Op zaterdag 14 mei maak ik de winnaar bekend op dit weblog!
(ps. je betaalt wel de verzendkosten).

Ben je benieuwd naar het boek en wil je een aantal pagina's inzien, kijk dan naar dit inkijkexemplaar.


Coby Kremer geeft workshops over het verdiepen van je stille momenten met God. Daarnaast geeft ze workshops en cursussen creatief dagboekschrijven. 

Ze schreef eerder Hartschrift  (kijk hier voor een eerder blogartikel), Hartstocht en Onderweg met Jezus.


De winnares van het boek is inmiddels bekend. 
Het is geworden: Mijke Gulden. 

Van harte gefeliciteerd. Het boekje komt naar jou toe!







1 mei 2016

Arm?



Een vader van een welgestelde familie nam zijn zoon op een dag mee voor een reis over het platteland om zijn zoon te laten zien hoe rijk ze waren en hoe arm andere mensen kunnen zijn. De man en zijn zoon verbleven een paar dagen op een boerderij van een familie die met moeite rond kon komen. Toen vader en zoon na een paar dagen weer terugreden naar hun landgoed, vroeg de vader aan zijn zoon wat hij van de afgelopen dagen vond. "Ik vond het geweldig, vader", zei de zoon. "Heb je nu ontdekt hoe arm mensen kunnen zijn?" vroeg de vader. "Ja, ik heb veel geleerd", antwoordde de zoon. "Ik zag dat zij vier honden hebben, terwijl wij er maar een hebben. Ik zag dat zij een beekje hebben dat doorloopt tot het eind van de wereld terwijl wij een vijver hebben die maar tot halverwege de oprit komt. Wij gebruiken lantaarns, terwijl zij iedere nacht naar de sterren kunnen kijken en ons landgoed loopt maar tot aan de weg, terwijl zij de wereld tot aan de horizon hebben. Wij hebben bedienden die voor ons zorgen, terwijl zij voor anderen zorgen. Wij hebben muren om ons landgoed staan om ons te beschermen, terwijl zij vrienden hebben om hen te beschermen." De vader zweeg verbijsterd en toen sprak zijn zoon: "Dank u vader dat u mij hebt laten zien hoe arm we eigenlijk zijn."


24 april 2016

Mijn agenda is vol en de Bijbel zo dik...


'Je wilt wel meer stille tijd nemen, maar toch schiet het er vaak bij in. Je agenda is ook zo vol en de Bijbel zo dik. Een bijbels dagboek is dan een fijne steun in de rug. Het geeft houvast: elke ochtend of avond word je even stil gezet en lees je een stukje uit de Bijbel. Een dagboek geeft ook direct uitleg over wat je leest en zet je aan tot nadenken. Zo sluit de Bijbel aan bij je dagelijkse leven. Er zijn dagboeken in alle soorten en maten. 
Welk dagboek heb jij of zou je nog graag willen hebben?'


Zomaar een berichtje op Facebook gedeeld door Ark Media. Wanneer je het leest, klinkt het helder en logisch. Toen ik het goed tot mijn door liet dringen, werd ik er verdrietig van. Heeft God nog prioriteit in ons leven? Willen we er nog moeite voor doen Hem beter te leren kennen en een relatie met Hem op te bouwen?
Wat zou het mooi zijn als we het op deze manier konden zeggen:


'Stille tijd is voor mij van levensbelang. Mijn agenda biedt hiervoor alle ruimte omdat ik mijn dagen niet helemaal vol plan. De Bijbel geeft mij houvast in mijn leven.'s Morgens sta ik op tijd op om stil te zijn, om Gods Woord te lezen en in alle rust te kunnen bidden. Ook 's avonds vind ik de rust om mijn relatie met Hem te verdiepen. Ook op verschillende momenten gedurende de dag heb ik tijd om te bidden om zo steeds in contact te blijven met mijn Heer en Heiland.  Ik heb een keuze gemaakt om aandachtig Gods Woord te lezen en geen genoegen te nemen met korte stukjes uit een dagboek. Hoe mooi ze soms ook geschreven zijn, het blijft mensenwerk. Wat heerlijk dat er zo veel in Zijn Woord staat dat ik daar mijn hele leven mee vooruit kan. Het is mijn verlangen om mijn leven te laten aansluiten bij Gods Woord (en niet andersom). Het is een zegen om elke keer te kunnen kiezen uit zo veel verschillende bijbelboeken.
Welk bijbelboek ben jij op dit moment aan het lezen en welke bijbelvertaling helpt jou het beste om Zijn Woord te begrijpen?'


17 april 2016

God kan bergen verzetten

'Waarschijnlijk staat ieder levend mens wel in de schaduw van minstens één berg die gewoon niet opzij wil gaan: een verschrikkelijk slechte gewoonte, een zwakke plek, een onmogelijke huwelijks- of werksituatie, een financieel probleem of een lichamelijke handicap. Wat is jouw 'onverzettelijke' berg? Heb je al zo lang in zijn schaduw gestaan dat je aan de duisternis gewend bent geraakt? Denk je als je gebeden hebt: Wat heeft het voor nut?
Ik daag je uit je tijdens het bidden op iets anders te concentreren. Gebruik niet zo veel tijd om de Heer je berg te beschrijven. Hij kent hem. Richt je aandacht in plaats daarvan op Degene die bergen verzet - op Zijn glorie, kracht en trouw. Wandel vervolgens in geloof, volg Zijn leiding en zie hoe die berg opzij gaat.'

- Bill Hybels -


10 april 2016

Welke bodemsoort vertegenwoordig jij?

De vier bodemsoorten die genoemd worden in Markus 4:4-9 vertegenwoordigen vier verschillende manieren waarop mensen reageren op Gods Woord. 

"En het gebeurde bij het zaaien dat het ene deel van het zaad langs de weg viel; en de vogels in de lucht kwamen en aten het op.
En een ander deel viel op steenachtige grond, waar het niet veel aarde had, en het kwam meteen op, doordat het geen diepte van aarde had. Maar toen de zon opgegaan was, verschroeide het, en doordat het geen wortel had, verdorde het.
En een ander deel viel in de dorens, en de dorens kwamen op en verstikten het, en het gaf geen vrucht.
En nog een ander deel viel in de goede aarde en gaf vrucht; het kwam op en groeide, en het ene droeg dertig-, en het andere zestig-, en het andere honderdvoudig. En Hij zei tegen hen: Wie oren heeft om te horen, laat hij horen."

Wij denken vaak dat Jezus over vier verschillende soorten mensen sprak. Maar misschien had Hij het ook over verschillende momenten of fasen in iemands leven of het feit dat wij Gods boodschap wel in één gebied van ons leven binnenlaten en ons tegen dezelfde boodschap in andere gebieden verzetten. Bijvoorbeeld, je kunt voor God open zijn over je toekomst, maar niet als Hij tot jou spreekt over de manier waarop je je geld gebruikt. Je reageert misschien als 'goede aarde' op Gods gebod om te aanbidden, maar als 'rotsachtige bodem' op Zijn gebod om te geven aan hen die nood lijden. Wij moeten er naar streven op ieder gebied van ons leven te zijn als goede aarde!


Welk van de vier bodemsoorten vertegenwoordig jij? 
En is dat zo op elk gebied van je leven?



3 april 2016

Bij God wordt het onmogelijke mogelijk

Toen ik in mijn bijbelleesrooster het boek Jozua had uitgelezen, las ik het commentaar van Jim George er nog eens op na uit zijn boek 'De Bijbel in beeld in 66x10 minuten'. Het is een treffend gedeelte om eens over na te denken!




'Het boek Jozua leert ons dat, wanneer er strijd is in ons leven er geestelijke overwinning behaald moet worden, zegen alleen kan komen door gehoorzaamheid aan Gods Woord. Dit betekent voor ons dat we moeten leven door geloof, in gehoorzaamheid aan Gods aanwijzingen.
Actief geloof vereist niet dat je alles, of iets begrijpt van wat God doet in je leven. Je hoeft het ook niet te begrijpen. Je hoeft alleen maar te gehoorzamen, dan zul je de zegeningen van die gehoorzaamheid oogsten.
God vraagt het volk iets te doen wat onbegrijpelijk is. Menselijkerwijs gesproken zou om een versterkte stad heen lopen en op trompetten blazen geen effect hebben. Maar bij God wordt het onmogelijke mogelijk en het volk behaalt de overwinning - Gods overwinning.
En zoals God de Israëlieten beloofde dat zij zouden overwinnen, zo heeft Hij ook jou de overwinning beloofd. En net als de Israëlieten moet ook jij Gods voorwaarden opvolgen. Vertrouw op God. Probeer het onmogelijke door je te onderwerpen aan Gods aanwijzingen en je zult zien dat de muren van je schijnbaar onmogelijke oplosbare probleem als door een wonder zullen omvallen.'


27 maart 2016

Hij leeft!

Geen rots, zegel, wachter of leger 
kon de Zoon van God van Zijn opstanding weerhouden!






Jezus zei tegen haar: Ik ben de Opstanding en het Leven; 
wie in Mij gelooft, zal leven, ook al was hij gestorven, 
en ieder die leeft en in Mij gelooft, zal niet sterven in eeuwigheid.
Gelooft u dat?


20 maart 2016

Benut iedere gelegenheid om je rijkdom te delen

Afgelopen week las ik een wijze les:

'Het woord 'bezitting' betekent: iets dat je in eigendom hebt. Nu zit het probleem er niet in dat we iets in eigendom hebben, maar de vraag is of we het los kunnen laten!
Mensen maken zich bezorgd over hun spullen omdat ze het verwerven ervan als een belangrijk levensdoel zien. Dus eerst maken we ons er druk over dat we ze niet hebben. Vervolgens maken we ons druk over hoe we ze kunnen verwerven. En zodra we ze hebben, maken we ons druk over hoe we ze kunnen houden. Nee, méér bezit brengt geen tevredenheid.
Wat is dan wel het nut van geld en bezittingen? Ze zijn bedoeld om anderen ermee tot zegen te zijn! Om anderen ermee te helpen. Tot nut en tot ondersteuning van anderen. Als God jou en je gezin heeft gezegend heeft met geld en bezittingen, bedank Hem daar dan uit de grond van je hart voor! En benut vervolgens iedere gelegenheid om je rijkdom te delen met anderen.'


13 maart 2016

Zeven fatale vergissingen

Mattheüs 23 is een boeiend gedeelte. In dit hoofdstuk noemt Jezus zeven manieren waarop mensen gegarandeerd Gods boosheid oproepen. Vaak worden die de 'zeven doodszonden' genoemd. Het zijn zeven fatale vergissingen en tegelijk verdrietige waarschuwingen aan de geestelijke leiders. De farizeeërs waren namelijk blind voor zichzelf. Zij hadden gelijk, en alle anderen hadden ongelijk. Omdat ze zoveel belang hechtten aan het uiterlijke, zagen ze nooit de verdorvenheid in hun harten. En, omdat ze zich specialiseerden in onbenulligheden, zagen ze de grote principes van de wet over het hoofd.

Deze fouten van de farizeeërs kunnen ook vandaag de dag op ons van toepassing zijn, als wij opgaan in het perfectioneren van onze godsdienstige systemen en daarbij vergeten dat het God vooral te doen is om barmhartigheid, ware liefde en vergeving. Huichelaars zien nooit de schade die ze bij anderen aanrichten. Laten we onszelf kritisch onderzoeken.

  1. Mat. 23: 14 Anderen het Koninkrijk van God niet laten binnengaan en zelf dat ook niet doen.
  2. Mat. 23:15 Mensen zich van God af laten keren, zodat ze worden als jezelf.
  3. Mat. 23: 16-22  Gods volk blindelings menselijke tradities laten volgen in plaats van Gods Woord.
  4. Mat. 23: 23-24 Jezelf bezighouden met onbelangrijke details en negeren wat wezenlijk van belang is: gerechtigheid, barmhartigheid en geloof.
  5. Mat. 23: 25-26 De schijn ophouden dat je goed leeft, terwijl je privé-leven eigenlijk verdorven is.
  6. Mat. 23: 27-28 'Christelijk' overkomen om zonde te verbergen.
  7. Mat. 23: 29-36 Doen alsof je geleerd hebt van het verleden, maar in je gedrag het tegendeel laten zien.

6 maart 2016

godsdienst of Gods dienst?

Door de zondeval zijn er twee soorten godsdienst ontstaan, godsdienst vanuit de mensen en Gods dienst aan de mens.

'Er zijn ten diepste twee godsdiensten, zegt Henk Binnendijk. Een godsdienst van 'beneden naar boven', waarin de mens druk bezig is met zijn eigen dienst aan God. De ware godsdienst daarentegen is die van 'boven naar beneden'. In deze godsdienst staat God centraal, en Zijn dienst aan de mens. De mens hoeft zich hier, zegt Binnendijk, slechts aan Gods verlangen over te geven. Dan staat niet meer centraal wat de gelovige nodig heeft, maar wat Gods plan is.'



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

AddThis