31 mei 2017

Een overdenking voor een vrouw naar Gods hart

Het nieuwste boek van Elizabeth George getiteld 'Overdenkingen voor een vrouw naar Gods hart' staat vol bemoedigingen voor vrouwen. Graag deel ik deze keer een overdenking.

De Heere dienen

Het gebeurde, toen zij onderweg waren, dat Hij in een dorp kwam. En een vrouw van wie de naam Martha was, ontving Hem in haar huis. En zij had een zuster die ​Maria​ heette, die ook aan de voeten van ​Jezus​ zat en naar Zijn woord luisterde. Maar Martha was druk bezig met bedienen. Nadat zij erbij was komen staan, zei zij: Heere, trekt U het Zich niet aan dat mijn zuster mij alleen laat bedienen? Zeg toch tegen haar dat zij mij helpt.
Lukas 10:38-40

Martha en Maria. Waarom houden wij zo veel van deze twee zussen? Omdat wij ons soms met beiden identificeren! Wij zijn allemaal vrouwen met een missie, of het nu gaat om een maaltijd voorbereiden, de kinderen helpen met hun huiswerk, hen naar school, sport of muziekles brengen, een huishouden besturen, werk voor de kerk doen of een zaak runnen. Met zo'n drukbezet leven kunnen we gemakkelijk uit het oog verliezen hoe belangrijk het is om aan de voeten van de Heere te zitten. Ja, een doel en vastberadenheid zijn nodig. Af en toe moeten we een Martha zijn. Maar net als Maria moeten we te midden van onze hectische schema's rust nemen en naar de Heere luisteren.
Heb jij over het algemeen meer begrip voor Martha's vraag om hulp? Ze ziet hoe haar zus intens geniet van het bezoek van de Heere Jezus, terwijl zij zich gedrongen voelt om alles perfect in orde te maken voor het samenzijn. Ben jij weleens gastvrouw geweest bij een maaltijd en besefte je later dat je nauwelijks de tijd genomen had voor je gasten? Ik denk dat velen van ons op Martha lijken, dus laten we omarmen wat de Heere Jezus Martha aanbiedt.

Erkenning. Jezus spreekt meelevende woorden. Hij onderkent onmiddellijk de druk waaronder Martha staat, wanneer Hij zegt: 'U bent bezorgd en maakt u druk over veel dingen' (vs. 41). Als wij vermoeid zijn, ziet Hij onze beproevingen en onze lasten. Hij weet dat wij uitgeput of gefrustreerd zijn.

Waarheid. Jezus is niet alleen meelevend, Hij leidt Martha ook naar de waarheid. We moeten ons richten op slechts 'één ding', en Maria heeft dat ene - het goede deel - uitgekozen: zich op de Heere Jezus richten en van Hem leren (vs. 42). Niets is belangrijker dan het zitten aan de voeten van onze Heere!



Heere, ik wil aan Uw voeten zitten om naar U te luisteren. Ik wil U loven en U vertellen over mijn dag. Help me om mijn hart te richten op dat 'ene ding' dat belangrijker is dan alle andere dingen... mijn tijd met U. Amen.

Mocht je meer overdenkingen willen lezen, bestel dan hier het nieuwe boek van Elizabeth George. Je zult er geen spijt van krijgen ;)

Zelf heb ik een boek geschreven over stille tijd. Bovenstaande tekst uit Lukas 10 gebruik ik hierin ook. Wil je er meer over lezen en je stille tijd uitdiepen? Bestel dan hier mijn boek 'Aan Zijn voeten'.


30 mei 2017

God verandert ons af en toe in een 'hulpeloze zandzak'



Afgelopen weekend werd ik veel bepaald bij rust en slaap. Natuurlijk kwam dit door het warme weer waardoor je juist wat onrustig slaapt maar vooral ook door de puppy's die we gezien hebben bij de fokker. Wanneer ze een half uurtje gespeeld hadden, konden ze daarna zo weer drie uur achter elkaar slapen. 

Wat is slapen toch heerlijk. Hoewel ik het vroeger nogal eens zonde van mijn tijd vond, merk ik nu dat ik juist door goed te slapen en te rusten uiteindelijk meer energie heb om dat te doen wat ik 'moet' doen. Slapen is dus eigenlijk helemaal niet zo nutteloos als het lijkt. 

John Piper verwoordt het zo:

'God heeft slaap bedacht om ons er voortdurend aan te herinneren dat we niet onrustig moeten zijn maar onze rust in Hem moeten vinden. Het is een dagelijks geheugensteuntje dat we God niet zijn, want dat zijn we niet. Een keer per dag stuurt God ons naar bed als een patiënt met een ziekte. Die ziekte is de chronische neiging om te denken dat we alles onder controle hebben en dat ons werk onmisbaar is. Om ons te genezen van die ziekte verandert God ons eenmaal per dag in een hulpeloze zandzak.'

En sommige mensen veranderen meer dan eenmaal per dag in een hulpeloze zandzak ;)


29 mei 2017

Je kunt altijd weer opnieuw beginnen


Ook na ruim 26 jaar huwelijk, kun je nog heel makkelijk dezelfde soort fouten maken als wanneer je net getrouwd bent. Afgelopen week bleek dat maar weer eens. Mijn man had een drukke week met een tweedaagse cursus en allerlei andere activiteiten die veelal op de avond plaatsvonden. Hoewel het allemaal 'interessante' dingen waren, slaat naar verloop van tijd bij hem de vermoeidheid toe omdat hij tussendoor nauwelijks tijd heeft om even op adem te komen. Dit komt natuurlijk mede omdat hij hooggevoelig is, maar ook omdat er soms gewoon te veel 'moet' in een week. Veel mensen willen nog even een gezellige afsluiting plannen van het een of ander of er is ineens een vergadering waar hij echt bij moet zijn en die dan ook nog enorm uitloopt.
Gelukkig volgde er op de drukke periode een aantal dagen rust maar voordat die rust ook echt voelbaar is, verstrijken er vaak weer een paar dagen. Het kost mij altijd moeite om niet gelijk weer met dingen aan te komen die ik zelf graag wil, terwijl mijn man amper is bijgekomen van de drukke werkweek. En ja.. ik viel weer in een bekende fout.

Onlangs opperde hij namelijk om eens al het oude hout en planken in de garage op te ruimen. Ik werd gelijk enthousiast en stelde voor om dan ook gelijk het oud ijzer te verwijderen, spullen te verkopen op Marktplaats en de hele garage schoon te maken. Ik wilde zelfs zijn gereedschapskisten uitzoeken en schoonmaken. Ik word zo blij van opruimen en uitzoeken dat ik hierin nogal eens doorsla. Gelukkig betrapte ik mijzelf erop dat ik (weer) té hard ging en we hebben besloten het in eerste instantie bij 'het hout' te houden. Elke keer een stukje van de garage levert uiteindelijk ook een lege en schone garage op ;)

Dit is natuurlijk maar een voorbeeld maar zo zijn er meer dingen die geregeld terugkomen. Het is altijd weer een kunst om eerst na te denken voor je - impulsief - reageert. Gelukkig gaat het al veel beter dan vroeger maar af en toe gaat het nog weer eens mis. Ik ben blij dat we allebei vergevingsgezind zijn en altijd weer moeite ervoor doen om fouten toe te geven en gewoon weer opnieuw te beginnen.

27 mei 2017

Warme dagen, wandelen, hardlopen en puppy's

De vuurdoorn in onze voortuin staat in bloei en het wemelt er van de beestjes. Vooral de bijen zijn erg actief.

                         

Ook in het bos heb ik de afgelopen dagen wat foto's gemaakt en hebben we prachtige wandelingen gemaakt. Het is er altijd een paar graden koeler en dat voelt een stuk aangenamer met deze warme dagen van rond de 30 graden.



                                               
Tijdens het wandelen zagen we een meikever.

Op vrijdag 26 mei heb ik (opnieuw) de Putten Power Run gelopen. Je kunt hierover meer lezen onder het menu 'Hardlopen op de Veluwe' bovenaan mijn blog.

Wil je op de hoogte blijven van onze Vizsla-pup? Klik dan bovenaan dit blog op het menu 'Onze hond'. Je vindt hier regelmatig updates. Zaterdagmiddag 27 mei zijn we voor het eerst wezen kijken bij de pups. Wat een schattige beestjes...


23 mei 2017

Je eerste roman is net als de geboorte van je eerste kind

Niet zo lang geleden schreef ik dat aan het nadenken ben over het schrijven van een nieuw boek. Deze keer geen kinderboek maar een roman voor volwassenen. Je kunt er hier meer over lezen.
Juist vandaag kwam ik deze uitspraak tegen aan het einde van de eerste roman van Deeanne Gist.



Ik ben heel benieuwd naar jullie ervaringen na het schrijven van je eerste roman. 

Op leeftijd en tóch uit elkaar



Wanneer je erop let, vind je ontzettend veel (korte) berichten over het huwelijk maar helaas ook over scheidingen. Nu wil ik deze artikelen niet allemaal klakkeloos overnemen omdat mijn blog dan net een soort 'krant' zou worden. Toch kan ik het niet laten om af en toe naar een artikel te linken dat mij aangesproken heeft. Zo vond ik onlangs dit artikel en deel het graag met jullie.

Elsevier – 8 april 2017.  Het aantal 50-plussers dat uit elkaar gaat, is de laatste vijftien jaar verdubbeld. Zo’n scheiding-op-leeftijd verloopt niet alleen anders dan bij jongere mensen, ook de gevolgen verschillen. Je kunt het artikel hier teruglezen.

Bron: marriageweek.nl 

Wat een 'toestanden' allemaal als je besluit om op oudere leeftijd uit elkaar te gaan. 'Niet doen' zou ik zeggen. Zoek naar nieuwe wegen om je huwelijk weer nieuw leven in te blazen!



21 mei 2017

Rommelige weken

In de garage stallen
ze hun spulletjes uit
Je zult het als moeder ongetwijfeld herkennen: de rommelige weken aan het einde van een schooljaar. Toen de kinderen klein waren, had het met name betrekking op de laatste schoolweken en allerlei activiteiten van de kinderen en alles wat daarbij kwam kijken. Nu de kinderen ouder worden bij ons, heeft het te maken met examens, autorijlessen, (vakantie)werk, sportwedstrijden en allerlei feestjes en uitjes.

Bovendien hadden wij hier de afgelopen weken schilders rondom het huis wat ook de nodige onrust geeft. Morgen komen ze nog één dagje terug en hopelijk zijn ze dan klaar. Het zijn vriendelijke werklui, dus wat dat betreft geen kwaad woord maar ik ben eerlijk gezegd blij dat er langzaam weer wat rust terugkeert in ons huis. De mannen staan namelijk onverwachts voor je keuken,- douche,- of slaapkamerraam en komen om de zoveel tijd even iets vragen of pakken. Het hoort er allemaal bij en het huis wordt weer prachtig groen maar het lijkt mij weer heerlijk om te genieten van een beetje rust in en rondom het huis.

Vanmorgen kwam er onverwachts iemand naast mij zitten in de dienst die vertelde dat ze mij herkende van mijn blogs en deze graag leest. Dat soort berichten zijn altijd bemoedigend om te horen. Sinds ik gestopt ben met Facebook, merk ik dat mijn blogs aanzienlijk minder gelezen worden. De afgelopen dagen ben ik daarom een beetje aan het twijfelen geslagen of het nog wel de bedoeling is om door te gaan met schrijven. Wanneer ik dan vanmorgen zo'n fijne reactie hoor, ervaar ik dat als een knipoog van God om toch door te gaan met bloggen.

Ook met schrijven wil ik graag doorgaan. Hoewel ik (voorlopig) geen artikelen hoef te schrijven voor Opwekking, speel ik nog altijd met de gedachte om te beginnen aan een roman. Ik ben hier nog niet helemaal uit en wil dit ook echt in Gods handen leggen. Wanneer het de bedoeling is, zal Hij mij ongetwijfeld ook voorzien

De jonge hond die wij eind juni hopen te krijgen, groeit als kool. Op mijn weblog 'Natuurlijk de Veluwe' onder het menu 'Onze hond' kun je lezen hoe het gaat met de kleine Vizsla. We hopen de komende week weer een bezoek te brengen aan de fokker en de hond voor het eerst te bewonderen.

Gisteren heeft onze zoon een hardloopwedstrijd gelopen in Ermelo en hij heeft een mooi resultaat behaald op de halve marathon. Hij heeft een persoonlijk record gelopen en was blij met zijn prestatie. Hij is alweer aan het nadenken wat zijn volgende uitdaging wordt. Mijn man is ook een fanatiek hardloper en heeft ook een nieuw doel voor ogen. In september hoopt hij deze keer ook een halve marathon te lopen. Hij is nog niet helemaal hersteld van zijn marathon in maart j.l. en wil langzaam de afstanden weer wat opbouwen.

Komende vrijdag 26 mei hoop ik zelf ook weer mee te doen met een wedstrijd bij ons in het dorp. Het gaat mij niet om een snelle tijd maar gewoon om de gezelligheid. Het is leuk om met zo veel plaatsgenoten heerlijk te lopen door het bos en te genieten van de omgeving. Meer over mijn hardlopen kun je ook lezen op mijn website www.wendyborn.nl.

De afgelopen weken heb ik verder gelezen in het boek 'Overdenkingen voor een vrouw naar Gods hart' van Elizabeth George. Niet zo lang geleden heb ik daar al eens een recensie over geschreven. Het boek is zeer de moeite waard! Binnenkort hoop ik eens een overdenking te plaatsen op dit blog en ik hoop dat jullie er net zo door bemoedigd mogen worden als ik.

Hoe zien in jouw gezin de komende weken eruit? Overzie je het allemaal nog een beetje? Voel je vrij om er iets over te delen in een reactie onder dit blogbericht.



11 mei 2017

Het bos wordt steeds groener

Gisteravond zag mijn man tijdens het hardlopen deze prachtige ree.






Het putterbos wordt heel langzaam steeds groener...










10 mei 2017

Blogboek - Tips & Inspiratie voor meer blog- en vlogplezier - Kelly Deriemaeker

'Velen voelen zich geroepen om een blog te beginnen, weinigen houden het langer dan enkele maanden vol. Of je nu plannen hebt om jouw droomblog uit de grond te stampen of vindt dat jouw blog een flinke boost kan gebruiken: het Blogboek bundelt alle kennis die longtime blogster Kelly Deriemaeker de afgelopen veertien jaar verzamelde, en laat je achter met een hoop inspiratie, tips en tricks van andere succesvolle bloggers, frisse ideeën en vooral veel goesting om zelf aan de slag te gaan.'

De afgelopen tijd heb ik een heel aantal boeken gelezen over bloggen, maar het 'Blogboek' van Kelly Deriemaeker springt er wat mij betreft uit. De herziene versie van dit praktische blogboek is een geweldig naslagwerk voor iedere blogger! De schrijfster heeft erg haar best gedaan om nog meer nieuwe hoofdstukken, interviews en ideeën toe te voegen.

Het boek is ingedeeld in een aantal categorieën en dit is op zo'n manier gedaan dat het niet uitmaakt hoe je het boek leest. Je kunt overal invallen en verder lezen en met vragen kun je zelfs bij de schrijfster terecht via haar e-mailadres dat in het boek genoemd wordt.
De hoofdstukken zijn afwisselend en zitten boordevol inspiratie. Zo noemt Deriemaeker bijvoorbeeld 19 redenen om vandaag nog een blog te beginnen en legt ze uit wat een blog een blog maakt. Ook legt ze uit hoe je persoonlijkheid in je blog steekt en zet ze je aan het denken over onderwerpen waarover jij schrijven wilt. Daarnaast geeft ze advies over het maken van goede foto's, je tijdsindeling m.b.t. het bloggen, je 'about me' pagina, het overwinnen van een blogdip en hoe het zit met copyright op afbeeldingen. Ze besteedt verder nog aandacht in het boek aan vloggen en geld verdienen met je blog en er komen experts aan het woord die hun ultieme blogtips geven. Kortom, het boek staat boordevol tips waar je direct mee aan de slag kunt.


Het taalgebruik is af en toe humoristisch maar dat komt in dit geval omdat veel uitdrukkingen uit België komen en bij ons niet of minder bekend zijn. Een klein minpuntje van het boek is dat er soms wat woorden in voor komen die ik als christen niet gekozen zou hebben. Desondanks is het boek zeer de moeite waard voor bloggers en vloggers.


Titel: Blogboek
Schrijfster: Kelly Deriemaeker
Illustrator: Leen de Pelseneer
Uitgeverij: Vrijdag
Uitvoering: Paperback
Prijs: € 24,95

8 mei 2017

Als je maar lang genoeg wacht, komt het vanzelf weer in de mode

Af en toe laait hij weer even op in ons gezin: de discussie of we de bruine kozijnen in ons huis wit zullen maken. Gisteren riepen onze jongens weer heel hard dat dat écht niet nodig was en dat de kozijnen met deze kleur helemaal bij ons huis passen. En ja... hoewel wit mooi oogt, hebben ze eigenlijk groot gelijk.

Toen wij ruim vijf jaar geleden ons huis kochten, was er redelijk wat achterstallig onderhoud aan ons huis te verrichten. We hebben destijds het hoognodige gedaan maar ook heel veel gelaten zoals het was. Aan de ene kant omdat we het bij het huis vonden passen, en aan de andere kant omdat we er het geld gewoon niet voor hadden om het huis helemaal te strippen.

Er zitten bijvoorbeeld dit soort tegels retro tegeltjes in de badkamer:


Ook deze keuken zit er al bijna 15 jaar in. Voor veel mensen is dat tegenwoordig de tijd om de boel te vervangen. Hij is wat donker maar alles functioneert nog prima.


En op de benedenverdieping liggen er van dit soort plavuizen, typisch uit de jaren zeventig! Ook de stenen muur - die op meerdere plekken in het huis terugkomt - stamt uit die tijd. Je zag dat toen overal in huizen en dat was kenmerkend voor deze stijl van inrichten.


Maar.. als je zou willen beginnen met het wit maken van de bruine kozijnen, valt je oog al gauw op de bruine plinten. Eigenlijk zouden die dan ook wit geverfd moeten worden. En als de bruine plinten wit worden, zouden de stenen muren ook vlak én wit gemaakt moeten worden. En als je dan met de muren bezig bent, wil je de wat ouderwets ogende vloer ook wel wat lichter hebben. Ik heb het dan nog niet eens over de deuren, trappen en alle andere houten delen in het huis. Je begrijpt het al: er is geen beginnen aan. Als je één ding wilt veranderen of vervangen, komt het erop neer dat je hele huis een metamorfose zal ondergaan. Om eerlijk te zijn hebben we daar op dit moment helemaal geen zin in en hebben we er ook zoveel geld voor (over).
We vragen ons überhaupt af of het getuigt van goed rentmeesterschap om in je huis allerlei dingen die nog wel een aantal jaren mee zouden kunnen, zomaar te vervangen omdat het mooier is of niet meer helemaal van deze tijd.

Kortom, we laten het de komende jaren lekker zo zitten allemaal. Als iets écht kapot is, vervangen we het, maar dingen die nog goed en heel zijn, laten we gewoon zo. We genieten erg van dit huis en het is bovendien een kunst om gewoon tevreden te leren zijn met wat je hebt ook al is het niet allemaal volgens de laatste trends.

Als we maar lang genoeg wachten, komt alles vanzelf weer in de mode :)

Hopelijk mogen we nog een aantal jaren genieten
van dit prachtige huis aan de rand van het bos.

6 mei 2017

David streed zoals God hem opdroeg


'David​ vroeg de HEERE: Zal ik optrekken tegen de Filistijnen? Zult U hen in mijn hand geven? En de HEERE zei tegen ​David: Trek op, want Ik zal de Filistijnen zeker in uw hand geven.
Toen kwam ​David​ in ​Baäl-Perazim. ​David​ versloeg hen daar en zei: De HEERE is voor mij uit door mijn vijanden heen gebroken als een doorbraak van water. Daarom gaf hij die plaats de naam ​Baäl-Perazim. Zij lieten daar hun ​afgoden​ achter, en ​David​ en zijn mannen namen ze mee. Daarna trokken de Filistijnen opnieuw op en verspreidden zich in het dal Refaïm. David​ vroeg de HEERE om raad. Die zei: U moet niet optrekken; maak een omtrekkende beweging tot achter hen, zodat u bij hen komt van de zijde van de moerbeibomen. En laat het gebeuren, wanneer u het geluid van voetstappen in de toppen van de moerbeibomen hoort, dat u zich dan haast; want dan is de HEERE vóór u uit gegaan om het ​leger​ van de Filistijnen te verslaan. David​ deed zo, zoals de HEERE hem geboden had, en hij versloeg de Filistijnen van Geba af tot waar u bij Gezer komt.
2 Samuël 5: 19-25

Deze verzen bevestigen mijn verhaal dat ik afgelopen week schreef. Je kunt het hier teruglezen.

David streed zijn veldslagen zoals God hem opdroeg. Bij elke gelegenheid:
  1. vroeg hij of hij wel of niet zou vechten.
  2. volgde hij nauwkeurig de instructies op. 
  3. gaf hij God de eer.
Wij kunnen vergissingen maken door bij onze 'veldslagen' deze stappen over te slaan en in plaats daarvan:
  1. te doen wat we zelf willen zonder na te denken over wat God wil.
  2. dingen op onze manier te doen en het advies van de Bijbel of van ander mensen negeren.
  3. zelf de eer opstrijken of die aan iemand anders geven, zonder erkenning van de hulp die we van God ontvingen.
Al deze menselijke reacties missen hun doel!



2 mei 2017

Een nieuwe fase



Nu de kinderen bij ons ouder worden, merk ik dat ik er steeds meer tijd bijkrijg die ik zelf kan invullen. Onze twee dochters zijn al een tijdje het huis uit en de twee jongste kinderen - onze jongens van 20 en bijna 18 - hebben hoe langer hoe meer hun eigen bezigheden. De oudste zoon heeft een fulltime baan en werkt daarnaast veel voor zichzelf en de jongste is druk met zijn studie. Volgende week beginnen zijn examens en is hij is zich intensief aan het voorbereiden. (Ik geniet van de momentjes overdag die we nu nog samen hebben).
Dat de kinderen uitvliegen en hun eigen bezigheden krijgen, hoort natuurlijk zo te gaan, want heel langzaamaan worden ze allemaal volwassen. Wanneer ik door mijn fotoalbums blader, overvalt mij soms een gevoel van weemoed: wat gaat het snel allemaal en wat groeien ze hard maar wat ben ik dankbaar dat het goed gaat met hen.

Naast de gewone dingen die ik in het huishouden doe en het werk dat ik de laatste jaren bij mijn zus in haar huis mag doen, heb ik de afgelopen twintig jaar veel dingen bezigheden gehad naast het 'managen van het gezin'. Zo heb ik diverse bedieningen mogen uitvoeren in de gemeente: een vrouwenbediening, kinderwerk, kinderclub, werkzaamheden op het gebied van secretariaat en redactiewerk. Ook heb ik diverse gebedsgroepen op de scholen van onze kinderen mogen opstarten en leiden. In ons dorp heb ik ouderen in een ouderencomplex bezocht en voor hen diverse activiteiten opgezet en ik mocht acht jaar lang mensen begeleiden met de Basis Bijbel Cursus. Naast bovenstaande dingen, die veelal buitenshuis gebeurden en indirect ook veel met de kinderen te maken hadden, mocht ik natuurlijk ook een heel aantal weblogs opstarten en heb ik drie (kinder)boeken geschreven. Om diverse redenen is aan veel van deze bedieningen gaandeweg een eind gekomen. Soms was het een bewuste keuze, soms niet. Hoewel.. het bloggen heeft nog steeds mijn hart en wie weet schrijf ik ook nog wel eens een boek!

Naast het feit dat ik bovenstaande dingen voor een groot deel niet meer doe, merk ik dat ik nóg meer tijd erbij heb gekregen nu ik sinds een aantal maanden geen Facebook meer heb. Het beheer van een groot aantal groepen heb ik overgedragen en dit levert mij zo'n anderhalf uur per dag aan tijd op. Hoewel ik het niet mis en er stiekem wel van geniet dat dit laatste zo'n stuk rustiger is geworden in mijn leven, merk ik dat mijn leven langzaam aan het veranderen is. Om eerlijk te zijn ervaar ik de laatste maanden een enorme rust en kom toe aan dingen waar ik de afgelopen jaren nauwelijks tijd voor had (of nám?). De vraag die dan ook bij mij opkomt is: móet ik nu het wat rustiger wordt in het gezin op zoek gaan naar allerlei nieuwe invullingen of is hetgeen ik nu doe ook goed? Misschien mag ik ook gewoon genieten van de alledaagse 'gewone' bezigheden, mag ik tijd nemen om te genieten van de natuur en het prachtige bos aan de overkant, van hardlopen en lezen, en van bijbelstudie en het uitgebreid koken van een maaltijd. Gewoon in alle rust...

Wanneer er niet heel duidelijk iets (nieuws) door God op mijn weg gebracht wordt, wil ik niet uit eigen beweging weer dingen op gaan pakken. Ik vind zo veel dingen belangrijk dat ik mij soms alweer ergens ingestort heb, zonder dat ik erover nagedacht of voor gebeden heb. In het verleden heb ik deze fout vaak gemaakt. Achteraf vroeg ik dan om een zegen. Ik heb er veel van geleerd en er zijn regelmatig tijden geweest dat ik veel te veel op mijn bordje had. Ook hier heb ik wel eens over geschreven.
Gelukkig is er, zoals ik als schreef, op dit moment een periode van rust waar ik erg van geniet. Ik probeer bewuste keuzes te maken en mij niet te veel op de hals te halen. Het leven zelf is al druk genoeg. Toen ik onlangs een televisieprogramma over burn-out zag, schrok ik toch wel. Er komen dagelijks steeds meer mensen bij die hiermee te maken krijgen omdat ze te veel (moeten) doen en de hoeveelheid bezigheden in combinatie met hun werk, niet meer kunnen overzien.

Misschien komt er in de toekomst nog eens iets (nieuws) op mijn weg, misschien ook niet. Ik laat het los en laat het aan Hem over. Voorlopig is het goed zo en wil ik samen met ons gezin tijd hebben voor de jonge hond die over een week of zeven komt. De komende zomerperiode hopen we hier met elkaar van te genieten.

Toen ik de afgelopen week over dit alles nadacht, kwam er steeds een zinnetje in mijn hoofd: 'Het gaat niet om mij'. We zijn als mensen soms te veel bezig met de dingen waarvan wij vinden dat ze belangrijk zijn maar uiteindelijk gaat het om Hem en niet om mij. Hem zij alle eer!


(Met dit bericht doe ik mee aan de #bloghop van de christelijke webloggers van mei/juni 2016)