31 mei 2016

Dienen of bediend worden?

Onlangs sprak ik iemand die er na een aantal jaren huwelijk achterkwam dat ze zich de laatste jaren meer had laten bedienen dan dat ze haar man had gediend. Door een preek die ze had gehoord, werd ze aan het denken gezet. Aan de ene kant voelde ze zich schuldig dat ze dit jaren lang had (laten) gebeuren, aan de andere kant was ze blij en dankbaar dat ze dit inzicht kreeg omdat ze er nu ook daadwerkelijk mee aan de slag kan gaan in haar huwelijk.

Als we eerlijk zijn, denk ik dat de meeste stellen dit herkennen. Laat ik het dicht bij huis houden: ik herken het zeker! Hoe vaak komt het niet voor ik mij laat bedienen, dat het allemaal moet gaan op de manier die ík wil? Ik ben zelf iemand die alles graag gepland en geregeld wil hebben en als het dan soms anders gaat, kan ik helemaal uit het veld geslagen zijn. Wanneer ik op een manier moet dienen die in mijn straatje te pas komt, valt het wel mee maar als het helemaal anders gaat dan ik in gedachten had, is het enorm moeilijk. Toch zou het er ten diepste om moeten gaan wat de ander graag wil en hoe ik mijn man kan helpen en dienen. Wat heeft hij nodig en hoe kan ik hem tot hulp zijn?
(Is dat ook niet zoals God de vrouw bedoeld had toen hij Eva schiep (Gen. 2:18)?

Wanneer je synoniemen zoekt voor het woord dienen, vind je al gauw woorden als bijdragen, helpen, geschikt zijn, van dienst zijn en bedienen. Ze komen ten diepste op hetzelfde neer, het gaat er uiteindelijk om of je er bent voor de ander en of je de ander met respect en eerbied behandelt en of je de ander 'uitnemender acht dan jezelf' en niet slechts let op je eigenbelang (Filip.2:3).

De Here Jezus is hierin het ultieme voorbeeld. Hoewel hij niet getrouwd was, heeft Hij ons perfect laten zien door Zijn leven wat het betekende om de ander te dienen. In Matt.20:28 staat dat Hij niet gekomen is om Zich te laten dienen, maar om te dienen en Zijn leven te geven als losprijs voor velen. Zijn dienen ging zó diep dat het zelfs Zijn leven heeft gekost.

Vind je het moeilijk om in jullie huwelijk te zien op welk gebied jij dienstbaar zou kunnen zijn aan je man of vrouw? Ik denk dat we er biddend mee om mogen gaan. Vraag of God je hierin inzicht geeft en erbij helpt want uit eigen kracht is het onmogelijk om het vol te houden. Eénmalig iets doen, zou misschien nog wel gaan maar als je het in je leven echt anders wilt gaan doen en werkelijk dienstbaar wilt zijn, kun je niet zonder Zijn hulp en leiding!

30 mei 2016

Waarom zou je honderd willen worden?

'Oud worden willen we allemaal, maar oud zijn?' Het is een veelgehoorde uitspraak die met name komt uit de mond van degenen die daadwerkelijk oud zijn. Oud zijn valt namelijk lang niet altijd mee. Mijn moeder, die al een heel aantal jaren voor een inmiddels 99-jarige oudere zorgt, hoort regelmatig kreunend en zuchtend bovenstaande uitspraak uit de mond van deze dame komen.
De lichamelijke en vaak ook psychische klachten nemen namelijk enorm toe als je zo'n hoge leeftijd bereikt en ook het feit dat je door de overheid steeds langer gedwongen wordt thuis te blijven wonen - met alle gevolgen van dien - doet vaak geen goed aan het 'gezond' en 'fijn' ouder worden. Hoewel deze oudere dame een waardevol en mooi leven heeft gehad waar ze zelf erg dankbaar voor is, heeft ze haar man én haar beide zonen al moeten begraven. Ze is 'alleen' overgebleven en heeft (bijna) dag en nacht zorg nodig.

De kans om honderd te worden neemt steeds verder toe las ik in het Nederlands Dagblad van vorige week. Vrouwen die nu achttien zijn, hebben zeventien procent kans om honderd te worden. Achttienjarige mannen hebben tegenwoordig tien procent kans om honderd te worden.
De kans om honderd jaar te worden is de laatste decennia flink gestegen. In 1950 was die kans voor achttienjarige vrouwen nog maar 3 procent. In 2050 zal die kans 28 procent zijn. Mannen, van wie de levensverwachting over het algemeen lager wordt ingeschat, hadden in 1950 slechts 1 procent kans om honderd te worden. In 2050 zal die kans gestegen zijn tot 20 procent, twee keer zo groot als nu.

Prima, dat zijn misschien de voorlopige berekeningen en het is voor een aantal mensen inderdaad mogelijk om honderd jaar te worden maar willen we dat nu echt? Is oud worden, gezond blijven en je jong blijven voelen nu werkelijk het ultieme doel hier op aarde?
De subtitel van het boek 'De voedselzandloper' van Kris Verburgh impliceert met de woorden '....langer jong blijven' inderdaad dat dit een verlangen is van veel mensen. Ook in zijn boek 'Veroudering vertraagd' komt dit thema aan de orde. En er zijn nog talloze andere boeken verschenen die gaan over dit onderwerp, allemaal met als doel de mensen gezond, fit en 'vrolijk' oud te laten worden.

Toen ik vanmorgen nadacht over de wens heel oud en misschien wel honderd jaar te worden, vroeg ik mij af waarom we dit eigenlijk zouden moeten willen? Wat is de gedachte erachter? Er zullen veel antwoorden mogelijk zijn maar de kern ligt hierin denk ik: we willen niet aftakelen als we ouder worden en al helemaal niet sterven. Sterven hóórt niet bij het leven. We stellen dit daarom het liefst ook zo lang mogelijk uit en willen als het even kan 'eeuwig jong' blijven.

Wat zijn de woorden van Jezus in Johannes 11:25 in dit verband enorm bemoedigend!

Ik ben de Opstanding en het Leven; wie in Mij gelooft, zal leven, ook al was hij gestorven,
en ieder die leeft en in Mij gelooft, zal niet sterven in eeuwigheid. Gelooft u dat?

Het hoeft dus niet meer een stille aardse wens te zijn om oud te worden. We hébben al eeuwig leven wanneer we de Here Jezus als onze Heiland en Verlosser willen aannemen. Wow, wat een heerlijk perspectief is dit.

Dit heb ik u geschreven, die gelooft in de naam van de Zoon Gods, 
opdat gij weet, dat gij eeuwig leven hebt. (1 Joh. 5:13).

Wanneer je dit overdenkt en deze woorden tot je laat doordringen, realiseer je je dat 'gezond, fit en vrolijk' honderd jaar worden geen doel op zich is. Als het zo is en deze jaren worden je geschonken, mag je er dankbaar voor zijn maar ons leven dient een hoger doel. Het gaat uiteindelijk om Hem. Laten we niet vergeten dat het mooiste nog komt!

Want het leven is mij Christus en het sterven gewin. 
Filippenzen 1:21


27 mei 2016

Ik schrijf mij - Wilma Veen

Na Ik vrolijk jou, Ik lief jou en Ik kleur jou heeft kunstenaar, columniste, illustratrice en presentatrice Wilma Veen opnieuw een prachtig boek uitgeven. Deze keer heeft het de titel Ik schrijf mij meegekregen.

Wat is het ontzettend leuk om een recensie te mogen schrijven over een boek van 'een oude bekende'. Een bekende uitspraak is 'Ik heb nog met je geknikkerd', maar in dit geval was het gevoetbald. Wilma woonde net om de hoek bij ons toen we pubers waren en samen hebben wij - samen met een groep jongens - heel wat uurtjes voetballend doorgebracht. We zijn elkaar een paar jaar later uit het oog verloren maar Wilma's vriendelijkheid, enthousiasme en doorzettingsvermogen zijn mij altijd bijgebleven. Mooi om dit ook weer terug te zien in haar boeken zeker na een moeilijke periode die zij zelf heeft meegemaakt in haar leven.

Het boek Ik schrijf mij is ontzettend veelzijdig, het staat namelijk vol kunst, creativiteit, en inspiratie. Met unieke schilderijen en teksten geeft de schrijfster op een bijzondere wijze uitdrukking aan alles wat het leven vrolijk maakt maar ook aan meer serieuze thema's als loslaten, kiezen en dankbaarheid.

Het boek is niet alleen veelzijdig, het is ook veelkleurig. Graag deel ik een aantal pagina's uit het boek om een indruk hiervan te geven:




Je kunt met dit vrolijke journal een jaar lang vooruit want boek biedt 52 weken lang ruimte om je eigen ideeën, inspiratie en gedachten vast te leggen. Het is ook een mooie manier om erachter te komen of je misschien schrijftalent hebt.







De schilderijen en inspirerende teksten van Wilma maken elke dag bijzonder en elke bladzijde is steeds weer een verrassing!
Er zit wat mij betreft een heel klein minpuntje aan het boek en dat is dat sommige letters moeilijk te lezen zijn. Je moet soms echt even turen om te zien wat er staat. Maar goed, als je toch even tijd neemt om rustig te gaan zitten met dit prachtige boek op schoot, heb je vast ook wel tijd om de tekst in alle rust te ontcijferen ;)

Je kunt hier nog meer pagina's inzien van het boek. Ik schrijf mij is trouwens ook erg leuk om cadeau te geven! Wil je meer weten over Wilma Veen, neem dan een kijkje op haar website www.wilmaveen.com 


Ik schrijf mij
Schrijfster en illustrator: Wilma Veen
ISBN: 9789043526470
2016





26 mei 2016

Gezin XXL - Het grote gezin in Nederland

Tegenwoordig is het gemiddelde aantal kinderen per Nederlands gezin ongeveer 1,7. Als mensen vier of vijf kinderen hebben, noemen we dat al een groot gezin. Maar vroeger was dat wel anders; huishoudens met acht kinderen of meer waren geen uitzondering. Er kwamen zelfs families voor waar het kinderaantal de twintig passeerde. Maar hoe ging het er nu aan toe in zo’n kinderrijk gezin? Hoe hielden de ouders het huishouden gaande, en hoe beleefden de kinderen hun jeugd?

Ik heb er even op moeten wachten maar nu kon ik het boek 'Gezin XXL' dan eindelijk ophalen in de bibliotheek. Het boek van schrijver Ad Rooms geeft een indruk van het leven in een kinderrijk gezin, aan de hand van verhalen van ervaringsdeskundigen – waaronder enkele bekende Nederlanders. Het boek geeft antwoord op vragen als: Wat herinneren mensen zich aan het opgroeien met zovele broers en zussen? Hoe kregen vader en moeder bijvoorbeeld voor zoveel mensen eten op tafel, en waar sliep iedereen? Hoe ging het aan tafel, wat kwam er op tafel, welke afspraken waren er en waar sliepen ze allemaal. Hoe ging dat allemaal financieel zeker bij verjaardagen en feestdagen? Was er voldoende kleding, droegen ze elkaars schoenen, gingen ze gezamenlijk in de “badkuip” en hadden ze wel eens vakantie?

Alleen het doorbladeren van het boek is al leuk om te doen! Alle hoofdstukken zijn rijkelijk voorzien van foto's van grote gezinnen en allerlei andere afbeeldingen.





Gezin XXL is ingedeeld in zeven hoofdstukken: Geschiedenis, Geboorte en opgroeien, Wonen en slapen, Koken en eten, Kleding en wassen, Vrije tijd en feest, Grote gezinnen nu. 

Via deze link kun je een aantal bladzijden van het boek inzien.


Gezin XXL werd geproduceerd in samenwerking met Het Noord-Brabants Museum, ter gelegenheid van de gelijknamige tentoonstelling van 21 juni t/m 21 sept 2014.

(foto's zijn met toestemming overgenomen)

25 mei 2016

Moestuinmoederen - Marlon van den Bos

Afgelopen week ben ik benaderd door de Reformatorische Omroep met de vraag mee te werken aan een radioprogramma over opvoeden. Toen ik navraag deed welk opvoedthema er precies besproken zou worden, werd mij al snel duidelijk dat het een onderwerp was waar ik niet veel over te zeggen had. Naar aanleiding hiervan realiseerde mij op dat moment nog weer eens hoe 'groot' onze kinderen alweer worden. De oudste twee wonen al niet meer thuis en de jongens die nog thuis wonen zijn alweer 19 en bijna 17 jaar! Wat vliegt de tijd...
Toch zal schríjven over opvoeden mij niet gauw vervelen, al helemaal niet wanneer ik leuke boeken over opvoeden in de brievenbus vind!

Afgelopen week was het weer zover! 'Toevallig' viel er een leuk recensie-exemplaar op de deurmat van Royal Jongbloed. Ik ontvang de laatste tijd wel vaker verrassende boekjes van deze uitgever en ben altijd benieuwd wat ik mag lezen en waar ik over schrijven mag. De titel van het boek wekte direct mijn nieuwsgierigheid.

Ik neem jullie deze keer graag mee naar het leven van moestuinmoeder Marlon van den Bos. Het in 2016 verschenen boekje 'Moestuinmoederen' is namelijk een geweldige uitgave die je als moeder zeker moet lezen als je nog aan het begin van de opvoeding staat. (Het kwam voor mij overigens niet 'te laat', ook als je kinderen jong-volwassen zijn, staan er genoeg tips in het boek die het overwegen waard zijn).

Marlon vergelijkt in dit pakkende boekje het opvoeden van kinderen met het wieden in moestuintjes: hier en daar wat harken, beetje snoeien, bijmesten en begieten.

Het boekje bevat elf korte hoofdstukjes en elk daarvan begint met een verslagje over wat er in de betreffende week in de moestuin van Marlon is gebeurd. Het is mooi om te zien hoe in de loop van het hoofdstuk de link wordt gelegd naar de (geloofs)opvoeding. Als moeder ben je tenslotte ook steeds aan het werk in de tuintjes van je kinderen want je bent dagelijks aan het zaaien door de woorden die je zegt en de dingen die je doet.



Ook gebruikt de schrijfster voorbeelden van bijbelse mannen en vrouwen die in hun leven met vergelijkbare (opvoedkundige) problemen hebben gekampt.




Na elk hoofdstuk volgen een aantal gespreksvragen die je alleen of samen met andere moeders kunt beantwoorden. Er is ook volop ruimte in het boekje om aantekeningen te maken en om de opdrachten die gegeven worden te kunnen verwerken en uit te schrijven.



Tussen de hoofdstukken door staan allerlei inspirerende bijbelteksten, ideeën, quotes en bemoedigingen. Op onderstaande bladzijde staan bijvoorbeeld praktische gebeden die je kunt bidden voor je kinderen. Voorbede doen is immers een van de vormen om je kinderen te 'begieten'.


Klik op de afbeelding voor een vergroting.

Een andere vergelijking om kinderen te laten opgroeien tot evenwichtige volwassenen, zou je ook Heilige Boontjes kunnen noemen. Erg leuk dat ik naast het boek een zakje met bonen en een recept voor 'Heilige Bonenschotel' ontving. 

Wil je meer weten over het boek 'Moestuinmoederen'? Bestel dan hier een exemplaar van het boek. Het is ook erg leuk om het cadeau te geven als verjaardags- of kraamcadeautje.

Kennen jullie de eerdere uitgave van Marlon van den Bos? Zij heeft al eens eerder op mijn blog haar boek 'Aan de keukentafel' geïntroduceerd. Je kunt het hier teruglezen als je dat leuk vindt.

door Marlon van den Bos
ontwerp omslag en binnenwerk: Studio Vrolijk
uitgeverij Royal Jongbloed
ISBN 9789088971310
€12,50

24 mei 2016

Kan jullie relatie nog beter?



Terwijl ik nadacht over een nieuw stukje voor dit weblog viel mijn oog op een 'relatietest' van de EO. (Eigenlijk was ik van plan een persoonlijk stukje te schrijven maar dat houden jullie tegoed).
Nou ben ik over het algemeen niet zo van de testjes (omdat het antwoord dat ik zou willen kiezen er vaak niet bijstaat) maar dit testje vond ik wel aardig.

Als je de test ook wilt doen en wilt kijken hoe staat jouw relatie er voor staat, klik dan hier.
Ontdek of jullie relatie beter kan en op welk gebied. Vul de test allebei in en bespreek samen jullie resultaten. Wil je nog meer tips of hulp? Kijk dan eens op deze website. Er is ook een mooie lijst met boeken te vinden over het huwelijk.

Misschien vind je de tien eye-openers die je relatie nog sterker kunnen maken ook leuk om te lezen. Sommige zijn misschien niet op jullie relatie van toepassing maar met een aantal tips kun je zeker je voordeel doen denk ik. Deze tip sprak mij persoonlijk aan:

Maak bewust tijd voor elkaar en besteedt die tijd dan ook aan elkaar. Het gaat daarbij niet om wat je doet, maar om het samenzijn. Gun de tijd die je hiervoor vrij maakt aan je partner en je relatie, niet iets anders. Je kunt jezelf en elkaar de vraag stellen: waarmee maak ik jou gelukkig?


23 mei 2016

Stille tijd is vaak een stille 'strijd'

'Nederlanders nemen hooguit 1,3 uur per week bewust rust', las ik afgelopen week in een artikel in een dagblad. Wat men precies onder die 'rust' verstaat, wordt niet helemaal duidelijk maar dat het veel te weinig is, is direct duidelijk.
'De helft van de vrouwen en 43% van de mannen voelt zich wekelijks druk en gejaagd', 'Gevoelsmatig ervaren veel mensen dat ze tijd te kort komen' en 'Er is geen tijd meer om te herankeren', zijn ook regels die opvallen in het stuk.

Toen ik twee weken geleden schreef over het boek 'Bijschrift' van Coby Kremer, kreeg ik tientallen reacties van lezers die allemaal kans wilden maken op het boek. Nu was het aantal reacties op zich niet bijzonder - dit gebeurt wel vaker bij een winactie - maar de inhoud van de mails trof mij. Veel mensen schreven mij lieve en bemoedigende woorden en een enkeling deelde zelfs een persoonlijk verhaal. Wat mij het meeste trof, waren de eerlijke reacties van veel vrouwen die worstelen met het houden van stille tijd. Ik deel er graag een aantal met jullie om duidelijk te maken dat er veel meer zusters (en ik denk ook broeders) regelmatig dezelfde stille strijd ervaren!

Mijn stille tijd kan wel een oppepper gebruiken en schrijven doe ik graag!

Ik vind het inderdaad lastig om echt stille tijd te plannen en dit zou mij heel erg helpen.

Omdat ik ook nog niet zo veel ervaring heb met het houden van stille tijd vind ik het sowieso lastig om dit vorm te geven.

Graag zou ik het boek winnen en hoop zo te leren om een goede stille tijd te houden.

Momenteel vind ik het heel moeilijk om stille tijd te houden en wellicht kan dit boek mij het juiste duwtje in de rug geven!

Ben juist de laatste tijd gaan proberen hier wat mee te doen. Zo kan ik het handen en voeten geven.

Lijkt me erg mooi om dit boekje te gebruiken! Verdiepen en verstillen, erachter komen hoe ik denk  maar vooral hoe God over ons denkt...

Zelf ben ik nog heel zoekende naar een andere nieuwe vorm van stille tijd houden. Misschien is dit een prettige manier, toch een meer creatievere vorm om samen met de Here God bezig te zijn.

Het lijkt me fijn meer manieren te hebben om Bijbellezen te verdiepen, er meer uit te halen.

Graag wil ik jullie bemoedigen met hetgeen ik zelf afgelopen week gelezen heb. Ik ben begonnen met lezen in het bijbelboek Lucas en in het eerste hoofdstuk viel mij op wat Johannes de Doper deed. Hij koos er bewust voor om in dorre streken te leven en te leven in de 'woestijn' (Lucas 1:80).
Net als veel andere profeten gebruikte hij de afzondering van de woestijn om geestelijk te groeien en zijn boodschap beter op God af te stemmen.

Wat hebben wij het ook nodig om echte rust te zoeken en te nemen. Om elke dag een tijd in afzondering door te brengen (alhoewel dit niet per se een woestijn hoeft te zijn) en alleen te zijn met Hem. De Here Jezus zegt dat tijd die besteed wordt aan het luisteren naar Hem, nooit zal worden weggenomen. Dat is een bemoedigende en rijke belofte. Het is namelijk tijd die besteed wordt aan een bezigheid met eeuwigheidswaarde!

Op dit weblog staan meerdere artikelen over stille tijd en in het najaar van 2016 hoop ik een boek over dit onderwerp uit te geven. Je mag mij altijd mailen als je vragen hebt hierover.



21 mei 2016

Een rondje rust, een rondje hei...

Afgelopen week heerlijk gewandeld op de hei. Wat een rust is hier te vinden... genieten!











Zon en wolken wisselden elkaar regelmatig af. Prachtig om te zien.









Het bos zit vol met mestkevers.




Deze foto van de schaapskudde op de hei maakte mijn man vanmorgen.





19 mei 2016

10 vragen aan... Bram Kasse

Naam: Bram Kasse.
Thuis: bruid, drie kinderen en stuiterende Labradoodle.
Werk: docent Pedagogiek op pabo Christelijke Hogeschool Ede
Passie: borrelnootjes. O ja, en schrijven.

Wanneer is jouw ‘passie voor schrijven’ begonnen?
Even in mijn geheugen graven… Ik denk tegen de eeuwwisseling. Ik was leerkracht basisonderwijs, las dagelijks kinderboeken voor en langzaam groeide het idee om zelf eens aan een manuscript te beginnen. Maar het waren de kinderen in mijn klas die mij over de streep trokken. ‘Meester Bram, u verzint altijd spannende verhalen. U moet echt een boek schrijven!’

Op welke manier komt jouw ‘christen-zijn’ terug in het schrijven van je boeken?
Ik vind het prachtig om op twee sporen te schrijven.
Boeken waarin ik expliciet vanuit de Bijbel schrijf, bijv. de Prentenbijbel van Marijke ten Cate, ‘Het Bruiloftsfeest (een gelijkenis voor jou)’, ‘Lieve God, mag ik U iets vragen?’ of al weer wat jaartjes geleden: ‘Sluipjacht’.
Of werken aan boeken vanuit een pedagogische bodem (hoopvol en vol levenslust), bijv. serie ‘De leukste opa van de wereld’, serie ‘SuperJoris’ of Edje Eipetje.

Waar geniet je het meeste van tijdens het schrijven?
Als ik mijn ogen even sluit, om te voelen wat mijn personage voelt, te ruiken wat hij ruikt. Dan komen soms ineens woorden en zinnen aangewaaid die ik dankbaar ontvang als een cadeautje.
Het kan me af en toe zo verrassen dat ik moet lachen om een opmerking van mijn personage of schrik van wat hij durft te zeggen.
Dat stilletjes inleven in mijn schrijfstoel is overigens wel een raar gezicht voor mijn huisgenoten. ‘Wat doe jij nou?’ vragen mijn kinderen wel eens als ik met mijn wenkbrauwen worstel.

Wat is jouw favoriete plek om te schrijven?
In onze woonkamer staat een stoel naast de boekenkast. Heerlijk mijn plekje. Nee, er zit geen prikkeldraad omheen, de stoel is voor iedereen beschikbaar (behalve de hond dan), maar als het even kan, als er genoeg rust om me heen is, dan duik ik graag weg in deze stoel en in mijn fantasiewereld.

Hoeveel tijd besteed je in een week aan het schrijven?
Eén dag in de week probeer ik een paar uurtjes te pakken om verder te werken aan een verhaal. En in het weekend. Want ik ben eigenlijk altijd wel met een nieuw boek bezig. Heerlijk.
Maar ik schrijf met name in vakanties. Dat tekent gelijk hoe ik schrijven ervaar. Niet als werk, maar als een verrukkelijke hobby. Even lekker spelen met woorden.

Welke boeken heb je geschreven en met welk boek ben je op dit moment bezig? Kun je al iets vertellen over je nieuwste boek?
Op www.bramkasse.nl vind je een overzicht. Welkom!

Ik startte als schrijver met boeken voor de bovenbouw van de basisschool.
Daarna zijn er diverse boeken voor jongere kinderen verschenen, waaronder de vrolijke OPA- en SuperJoris-serie. En nu is er ook het actieprentenboek ‘Prins Eduardus Edje Eipetje’ voor kinderen van nu (over Ipads en olifanten).
Ook schreef ik een autobiografisch boek samen met mijn vrouw – www.fotovaneendroom.nl – over verdriet en houvast.

In het najaar (’16) verschijnen er hopelijk twee nieuwe boeken die ik in de afgelopen weken heb afgerond. ‘De jongste opa van de wereld (deel 8)’ en ‘Edje Eipetje en de rommelramp (deel 2)’.

Momenteel is het bijna dertig graden in Nederland en zit in de tuin – met mijn slippers aan – te werken aan een kerstprentenboek. Kerst, een feest om warm van te worden.

Wat is je grootste fout die je gemaakt hebt als schrijver?
Och fout? Een goede leerervaring.
Ik weet niet meer precies bij welk boek of schrijfproject, maar ik verbond mij aan een strakke deadline.
Aangezien werk bij mij op nummer 2 staat en schrijven pas op 3 (nummer 1? Zie bovenaan deze vragenlijst ;-) kwam ik schrijftijd te kort. Het joeg me op en belemmerde mijn fantasie. Woorden vloeiden niet meer. Even was schrijven geen hobby, geen mogen maar moeten.
Sindsdien stem ik een tijdpad van een nieuw boek helder af met een uitgever. En tijdens elk schrijfproces houden we elkaar op de hoogte. Dat werkt heel prettig.

Wat is het beste advies dat je een beginnende schrijver zou meegeven?
Geniet van het talent dat je gekregen hebt. Met een kladblokje in de zon, met een bakje koffie in de hand staren naar zinnen op je laptop. Heerlijk.
Het schrijfproces is een cadeau waar je heerlijk de tijd voor mag nemen. Misschien wel moet nemen. Het maakt het uiteindelijk product zelfs beter. Staar je niet blind op wat je uiteindelijk voor ogen hebt, jouw boek in de boekwinkel. Is jouw schrijfproces een race naar het uiteindelijk boek, hoe sneller het af is hoe beter, dan mis je zoveel moois.
Een schrijver is niet de reiziger die de metro pakt en niet kan wachten tot hij er bij het juiste station eindelijk uit kan stappen.
Een schrijver is de treinreiziger die onderweg uit het raam kijkt, regelmatig het verkeerde spoor pakt, en juist daardoor geweldige uitzichten tegenkomt.

Wie is jouw favoriete schrijver of schrijfster en waarom?
Ik denk dat ik kies voor Carlos Ruiz Zafón. Hij weet zo magistraal te schilderen met woorden.
Karakters en locaties gaan leven. Je proeft en ruikt de oude stad Barcelona als je je door hem laat meevoeren.

Wat is jouw droom als schrijver?
Een nieuwe pen.





18 mei 2016

Achter ‘beroep’ vul ik dus netjes in: ‘Manager van het gezin’



Misschien hebben jullie het gedicht al wel eens gelezen maar het is zo treffend, dat ik het nog eens herhaal. Het is als bemoediging voor alle moeders aan wie regelmatig gevraagd wordt 'wat ze toch doen' de hele dag:


Ik ben de glazenwasser en de wasserij,
ik ben de tuinman, ik houd het netjes bij.
Geloof mij: heel dit raderwerk staat stil,
wanneer mijn moede arm eens niet wil.
Ik ben gepromoveerd: psychologie,
gewoon aan huis kreeg ik de theorie.
Soms is het mij of ik angstig droom
want ik ben ook pedagoog en econoom.
Ik ben de keeper, vang alles op,
en alle missers, die vallen op mijn kop.
Ik ben gezinshulp in mijn eigen huis,
allround verpleegster zonder kruis.
Ik ben de strijkmachien, de poetsmachien,
de zoek-eens-opmachien en ik-zie-het-nietmachien.
Ook ben ik kok, een kok met variatie,
maar niemand vindt dit eigenlijk een prestatie.
Je staat verbaasd waar een mens nog tijd voor vindt,
want ik kreeg zo nu en dan ook nog een kind.
En paste dat weer in het programma in,
want ik werd de babysitter en de min.
Ik ben de huiswerkcursus, onbetaald,
dus heb ik al mijn talen opgehaald.
En soms moet ik een spreekbeurt maken,
dat zijn dan de meer interessante taken.
U hoort het wel, ik ben me goed bewust
van de verantwoordelijkheid die op mij rust.
Ik ben uniek, meneer, en nimmer te vervangen,
achter ‘beroep’ vul ik dus netjes in:
‘Manager van het gezin’
in plaats van ‘zonder’ om mijn nek te hangen.


Je kinderen onderwijzen

Vandaag een confronterend stukje van Elizabeth George:

"Wat leren jouw kinderen door wat je zegt? Of door wat je doet? Door waar je naartoe gaat? Als een moeder (of vader) die God kent, heb je het voorrecht om je kinderen te leren God lief te hebben en Hem te volgen. Daarvoor zul je met je kinderen over God moeten praten - en vervolgens moeten je daden met die woorden in overeenstemming zijn. We zeggen en doen per slot van rekening wat belangrijk is voor ons. En als we over Gods regels praten en ze ook naleven, laten we zien dat God uitermate belangrijk is voor ons. Ook al luisteren kinderen af en toe behoorlijk selectief, de boodschap komt echt wel door! Wat breng je over met je woorden? En met je daden?"


17 mei 2016

Francis Chan over het huwelijk



              

                     Wat prachtig om te horen wat het huwelijk voor Francis Chan betekent.

16 mei 2016

Psalm 122



Afgelopen week las ik in mijn bijbelleesrooster Psalm 122. Dit is voor mij altijd al een bijzondere Psalm geweest alleen al om het feit dat dit de enige Psalm is waarvoor ik geen 10 haalde toen ik hem moest leren en op mocht zeggen op de lagere school. Ik zal dit nooit vergeten. Wat de reden precies was, weet ik niet meer maar blijkbaar zat hij niet goed in mijn hoofd. In mijn jonge jaren leerde ik nog de oude berijming van de Psalmen en het eerste vers van deze Psalm luidde zo:

Ik ben verblijd, wanneer men mij
Godvruchtig opwekt: "Zie, wij staan
Gereed, om naar Gods huis te gaan;
Kom, ga met ons en doe als wij."
Jeruzalem, dat ik bemin,
Wij treden uwe poorten in;
Daar staan, o Godsstad, onze voeten.
Jeruzalem is wèl gebouwd,
Wel saâmgevoegd: wie haar beschouwt,
Zal haar voor 's Bouwheers kunstwerk groeten.


Heel Psalm 122 in de HSV:

Een pelgrimslied, van David. Ik ben verblijd, wanneer zij tegen mij zeggen: Wij zullen naar het huis van de HEERE gaan! Onze voeten staan binnen uw poorten, Jeruzalem! Jeruzalem is gebouwd als een stad die hecht samengevoegd is. Daarheen trekken de stammen op, de stammen van de HEERE, naar de ark van de getuigenis van Israël, om de Naam van de HEERE te loven. Want daar staan de zetels van het recht, de zetels van het huis van David. Bid om vrede voor Jeruzalem, laat het goed gaan met hen die u liefhebben. Laat vrede binnen uw vestingwal zijn, rust in uw burchten. Omwille van mijn broeders en mijn vrienden spreek ik nu: Vrede zij in u! Omwille van het huis van de HEERE, onze God, zal ik het goede voor u zoeken.

Wanneer je de deze hele Psalm nog eens leest, komen er prachtige dingen naar voren die als voorbeeld kunnen dienen voor ons:
  • Naar Gods huis gaan, kan een opgave of een genot zijn. Voor de psalmdichter was het een genot. Hij was blij om met Gods volk in Zijn huis Hem te aanbidden.
  • Als wij dicht bij God zijn en vreugde scheppen in Zijn aanwezigheid, zullen wij verlangen naar aanbidding en Hem eren. Onze houding ten opzichte van God is bepalend voor onze kijk op aanbidding.
  • Wij bidden vaak voor onze eigen wensen en vergeten te bidden voor anderen. Deze Psalmdichter bad niet voor zijn eigen vrede en voorspoed, maar voor zijn broers en vrienden in Jeruzalem. Dat is voorbede, gebed ten gunste van anderen! 
  • De vrede waar in deze verzen naar gezocht wordt, gaat verder dan de afwezigheid van conflicten. Het doet ook denken aan volkomenheid, gezondheid, rechtvaardigheid, voorspoed en bescherming. Echte vrede komt voort uit geloof in God, omdat dit alleen bij Hem te vinden is.
Persoonlijk heeft deze Psalm mij ook weer aangespoord om te blijven bidden voor de vrede van Jeruzalem. Ik doe het wel eens maar eerlijk gezegd zou ik hier best meer regelmaat in kunnen aanbrengen.


13 mei 2016

Wat je het belangrijkst vindt, komt vanzelf bovendrijven!

Onlangs schreef ik een artikel over een aantal boeken van Gerhard Hormann. Dat deze man een passie voor schrijven heeft, blijkt al snel uit de manier waarop hij schrijft maar ook uit wat hij schrijft óver schrijven.
Onderstaande citaten kwam ik tegen in zijn boeken. Inspirerend!

'Iedere schrijver heeft in zijn hoofd een boekenkast vol boeken die hij nooit heeft geschreven. Zoals vrijwel iedere journalist een onafgemaakt manuscript in de la van zijn bureau heeft liggen (of misschien wel een roman die door alle uitgeverijen is afgewezen), zo heb je als schrijver boeken waaraan je nooit bent toegekomen omdat je met andere dingen bezig was, het te druk had of simpelweg geen twee dingen tegelijk kunt doen.'

'Je hersenen slapen nooit, maar zijn constant aan het rubriceren en aan het rangschikken. Hoe vaak ben ik 's ochtends niet wakker geworden met een bruikbaar idee voor een nieuw boek in mijn hoofd, of een compleet uitgewerkte synopsis voor het allerlaatste hoofdstuk van een van mijn misdaadromans?'


'Ze zeggen vaak dat schrijven een vorm van therapie is en na meer dan tien boeken kan ik beamen dat dat absoluut zo is. Door gedachten op papier te zetten, dwing je jezelf niet alleen om goed na te denken, maar ook om je wensen en verlangens te ordenen. Wat je het belangrijkst vindt, komt dan vanzelf bovendrijven.'

'Voordat mijn vorige boek goed en wel in de winkel lang, stond er een paginagroot interview met mij in de krant. Dat was niet alleen leuk, het was ook weer eens iets anders dan romans signeren in een uitgestorven winkel (zoals me met een van mijn trillers weleens is overkomen). Blijkbaar had ik deze keer de spijker precies op de kop geslagen.'

Gerhard Hormann

Het laatste citaat geeft mij persoonlijk een beetje hoop. Gewoon doorgaan dus met schrijven ook als het soms niet gaat zoals ik hoop of denk of wanneer ik (maandenlang) moet wachten op een beoordeling van mijn manuscript.

Vandaag werd ik zelf geïnspireerd door een foto van een bruine slang die onze zoon en zijn vriendin afgelopen week tegenkwamen op de hei. In mijn nieuwe kinderboek over 'De Bosvrienden' schrijf ik erover. Wordt vervolgd...





Een bruine slang op de hei

Afgelopen week kwamen onze zoon en zijn vriendin deze bijzondere bruine slang tegen op de hei.


Het is een van de drie soorten slangen die ook voorkomt in Nederland en België, naast de adder en de ringslang. De belangrijkste onderscheidende kenmerken van de gladde slang zijn de vrij uniforme bruine tot grijsbruine kleur, de gladde schubben, de donkere vlekkenrijen op de rug en staart, de eivormige kop met een ietwat spatelvormige snuit, gele ogen en een ronde pupil.




De gladde slang is een relatief kleine soort die een lengte bereikt van 60 tot 75 en maximaal 80 centimeter, de vrouwtjes worden groter dan de mannetjes. Er zijn uitschieters bekend tot 90 cm maar dergelijke exemplaren zijn zeer zeldzaam. Het is dus heel bijzonder dat deze slang gespot is!




11 mei 2016

Smakelijck - Zomer - Williene Klinck

Net als de drie eerder verschenen kookboeken 'Gezond en gevarieerd', 'Groenten' en 'Zoet' is ook het allernieuwste kookboek Smakelijck Zomer van Williene Klinck weer een prachtige uitgave met gevarieerde recepten. Het formaat is hetzelfde als de eerste drie kookboeken maar de lay-out is zowel aan de buiten- als buitenkant zichtbaar anders.

Opnieuw is Williene er weer in geslaagd om ruim 100
e-nummervrije en (geraffineerde) suikervrije recepten te bundelen. Je vindt in het boek recepten met producten van het seizoen. Voor elke maand zijn de producten, die in de betreffende maand goed verkrijgbaar zijn, vermeld. En natuurlijk staan er bij elke maand een aantal heerlijke recepten voor ontbijt, lunch, diner, om te snacken of iets lekkers op een zon- of feestdag!

Het boek bevát niet alleen zomerse recepten, het oogt ook fris en zomers!





Tot 14 mei 2016 zijn alle Smakelijck kookboeken geen € 24,95 maar € 20,95. Deze actie is ook geldig bij elke boekhandel! Je kunt via deze link het boek bestellen.

Op Facebook beheert Williene een (besloten) groep waar je lid van kunt worden. Regelmatig worden er recepten en tips gedeeld die de moeite waard zijn. Ook kun je zelf volop vragen stellen over e-nummervrij koken.

Zijn jullie overigens al eens in restaurant Smakelijck geweest in Putten? Ik spreek uit eigen ervaring als ik zeg dat dit zéér de moeite waard is. Misschien woon je niet in de buurt maar het zou een leuk uitje kunnen zijn voor jullie samen in de komende zomerperiode. Het restaurant ligt onder de bomen, en is sfeervol ingericht. Ook staan de tafeltjes binnen niet al te dicht bij elkaar zodat je genoeg privacy hebt. Wij vinden het erg prettig dat er in het restaurant vloerbedekking ligt, zodat je ook als het restaurant goed gevuld is weinig last hebt van lawaai. Er komt regelmatig een nieuwe menukaart uit met nieuwe recepten zodat je altijd nieuwe, lekkere en gezonde gerechten kunt eten. Het is ook mogelijk om de kookboeken van Williene met korting te kopen in het restaurant als je er gegeten hebt. In alle opzichten een aanrader dus!

Tot slot wil ik jullie nog wijzen op de mogelijkheid van het abonneren op de nieuwsbrief van Smakelijck. Op de website kun je onderaan de pagina je e-mailadres doorgeven zodat je de wekelijkse nieuwsbrief niet meer hoeft te missen.

Het lijkt mij heerlijk om weer allerleu dingen te gaan koken en bakken uit het nieuwste boek, dus mij horen jullie voorlopig even niet. Het wordt nog een hele klus om te kiezen wat ik het eerste wil gaan maken ;)


10 mei 2016

Special en website over kinderbijbels

Vanmorgen ontdekte ik een leuke (gratis) special in de christelijke boekenwinkel van Ark Media over kinderbijbels. De special bevat artikelen, columns, een kleurplaat, voorleestips en met name handige tips m.b.t. het kiezen van een geschikte kinderbijbel.

De special is nét nieuw en gratis op te halen in de christelijke boekhandels. Leuk voor ouders, opvoeders, opa's en oma's en kinderwerkers! (Wees er wel snel bij, want op=op)

Voorin de special staat een handig overzicht:

Klik op de foto voor een vergroting.

Diverse tips over kinderbijbels

Besprekingen van veel genoemde kinderbijbels vind je ook op de website www.christelijkekinderboeken.nl bij de rubriek 'Kinderen en geloven'.






9 mei 2016

Een van de mooiste jaren van ons huwelijk


Ongeveer een jaar geleden ging mijn man een kleine week op 'reis'. Het was van 28 april t/m 3 mei 2015 om precies te zijn. Het was voor hem een week om nooit te vergeten in meerdere opzichten. Hij ging met een hardloopgezelschap uit Putten al hardlopend naar Ladelund. Voor hem is dit een hele bijzondere loop geweest omdat zijn opa en een oom van hem zijn omgekomen in Neuengamme. Tijdens de Putten- Ladelundloop zijn ze ook in dit concentratiekamp geweest.

Nu heeft niet alleen de reis indruk gemaakt op mijn man, ook het feit dat ik alleen thuis was en hem - zo bleek later - toch flink gemist had, deed hem ook heel wat. De dagen die hij weg was, hebben ook op mij indruk gemaakt en ik heb hier vorig jaar een gedicht over geschreven. Je kunt het hier teruglezen.

Soms lijkt het heel kort geleden maar afgelopen week realiseerden wij ons dat het alweer een jaar geleden is dat we een week van elkaar gescheiden waren. Misschien is dit voor veel echtparen heel normaal dat dit af en toe gebeurt bv. vanwege een (zaken)reis of een ziekenhuisopname. Er kunnen veel redenen zijn waarom je als man en vrouw tijdelijk van elkaar gescheiden kunt worden.
Bij ons was het echter in 25 jaar tijd nog niet voorgekomen (op een enkele nacht na). Het was dus best even wennen zowel voor hem als voor mij.
Gelukkig kan ik nu zeggen dat het jaar dat volgde op de week weg, een van de beste en mooiste jaren is geweest van ons huwelijk. Vreemd eigenlijk, blijkbaar moet je elkaar eerst flink missen om te beseffen dat je eigenlijk niet zonder elkaar kunt!

Hebben jullie wel eens een langere tijd zonder elkaar moeten doorbrengen of gebeurt dit misschien zelfs regelmatig? Hoe ervaren jullie dit?

8 mei 2016

Bijschrift - Coby Kremer

'Laten we eerlijk zijn: het is niet zo eenvoudig om regelmatig uit de Bijbel te lezen en te bidden. Onze volle agenda’s, alle taken en verantwoordelijkheden leiden ons af van onze stille momenten met God. Wat dacht je trouwens van onze gedachten die overal en nergens zijn? We lezen of horen iets wat ons misschien best raakt, maar onze gedachten dwalen al snel weer af. Of de eerstvolgende gebeurtenis, ontmoeting of emotie die voorbijkomt, doet je vergeten wat je net ontdekte in een bijbelgedeelte dat je zojuist las', zo luiden de eerste zinnen van de inleiding van het boek 'Bijschrift' van Coby Kremer.

Het zijn voor velen van ons herkenbare woorden denk ik. Consequent stille tijd houden is vaak moeilijk en kost de nodige strijd.

Het fraai vormgegeven boek Bijschrift is een kennismaking met hoe je schrijven kunt gebruiken bij het lezen in de Bijbel, je stille tijd of je momenten met God. Met dit werkboekje wil de schrijfster je technieken aanbieden die je kunnen helpen ontdekken wat er in je hart leeft en wat je ervaart bij het lezen uit de Bijbel. 

Je kunt zelf een bijbelgedeelte kiezen of het gedeelte dat Kremer in het boek noemt. Vervolgens laat je je eerste gedachten op papier verschijnen, nadat je de opdrachten hebt gelezen. De opdrachten vragen vijf tot tien minuten van je tijd, maar je bent natuurlijk vrij om door te blijven schrijven.... zolang je wilt. Je hebt overigens geen schrijfervaring nodig om gebruik te kunnen maken van dit boek.

Een voorbeeld van een schrijfopdracht. (Klik op de foto voor vergroting)


Klik op de foto om de schrijfopdracht goed te kunnen lezen.


De schrijftechnieken en opdrachten in dit gloednieuwe boek zijn uitermate geschikt om te gebruiken na afloop van een bijbelstudie, conferentie of kerkdienst. Zo verwoord je op een creatieve manier wat jou heeft geraakt. Wat je leert, kun je in je dagelijkse leven blijven toepassen.

Het boek biedt voldoende ruimte voor notities. Er zijn veel lege pagina's toegevoegd.

Om eerlijk te zijn, zal ik dit (recensie-)exemplaar zelf niet gaan gebruiken. Ik heb in de loop van de jaren zo mijn eigen manieren en ideeën ontwikkeld om een zinvolle stille tijd te houden (over niet al te lange tijd hoop ik zelf mijn boek over stille tijd uit te geven). Voor iemand die eens iets nieuws of anders zoekt, is dit boekje verfrissend en kan het zeker een hulpmiddel zijn. 

Zou je het leuk vinden om dit boek te winnen?
Stuur uiterlijk vrijdag 13 mei een e-mail naar info@wendyborn.nl en vermeld daarin even je adresgegevens. Op zaterdag 14 mei maak ik de winnaar bekend op dit weblog!
(ps. je betaalt wel de verzendkosten).

Ben je benieuwd naar het boek en wil je een aantal pagina's inzien, kijk dan naar dit inkijkexemplaar.


Coby Kremer geeft workshops over het verdiepen van je stille momenten met God. Daarnaast geeft ze workshops en cursussen creatief dagboekschrijven. 

Ze schreef eerder Hartschrift  (kijk hier voor een eerder blogartikel), Hartstocht en Onderweg met Jezus.


De winnares van het boek is inmiddels bekend. 
Het is geworden: Mijke Gulden. 

Van harte gefeliciteerd. Het boekje komt naar jou toe!