28 januari 2018

Christus weerspiegelen in je huwelijk

Afgelopen donderdag zijn mijn man en ik heerlijk uit eten geweest in ons 'stamrestaurant' hier in het dorp. Het is er zeer Smakelijck en bovendien erg gezond. We gaan er dan ook graag naar toe.

Toen we gezellig wat zaten na te praten over onze dag, stelde mijn man even later de vraag: 'Zo, en wat zijn jouw plannen voor de komende vijf jaar?' Ik moest in eerste instantie glimlachen. Ik weet namelijk hoe hij bezig is om te survivallen en bij de dag te leven. Er komt zo veel op hem af de laatste tijd dat hij eigenlijk niet veel verder kijkt dan een paar dagen (hoewel hij op zijn werk soms begrotingen moet maken die veel verder gaan). Ik wist ook meteen dat ik niet echt heel serieus op zijn vraag in zou gaan.

Alhoewel... er was wel iets waar ik direct aan moest denken en wat ik dan ook als antwoord gaf. 'Graag wil ik jou gelukkig maken', zei ik. 'Ik wil voor jou zorgen en proberen het voor jou zo aangenaam mogelijk te maken'. Hij lachte breeduit en vond het zichtbaar een geweldig antwoord. 'Dat is lief van je', zei hij.
Onlangs had ik hem ook al eens gevraagd hoe zijn leven eruit zou hebben gezien als ik ook een fulltime baan buitenshuis zou hebben op dit moment. 'Dan zou ik hartstikke gek geworden zijn', zei hij heel resoluut. Kenmerkend voor hoe hij zich soms voelt. Hij waardeert het erg dat ik thuis de boel op orde houd en 'manager van het gezin' ben.
In een blogbericht van vorig jaar heb ik al eens geschreven over zijn hooggevoeligheid en wat dat voor consequenties heeft in het dagelijks leven. Er komen zo veel prikkels bij hem binnen dat hij aan het einde van de dag min of meer uitgeput is. Een rondje hardlopen gaat nog wel omdat dat juist een manier is om zijn hoofd leeg te maken, maar veel meer moet er niet bijkomen. Je kunt het bericht hier nog eens teruglezen.

Maar goed, nu even terug naar het 'gelukkig maken'. Ik weet natuurlijk dat ik dat niet geheel in eigen hand heb. Er spelen veel meer dingen hierbij een rol want je 'gelukkig' voelen hangt af van veel omstandigheden. Ten diepste is onze Hemelse Vader de Enige die mijn man echt gelukkig kan maken šŸ˜‰ Toch wil ik, als het aan mij ligt, alles doen wat in mijn vermogen ligt om mijn man tot hulp te zijn. Wanneer je in Genesis 2 leest over de 'hulp' die God aan Adam heeft gegeven, is dit ook wat ik voor mijn man zou moeten en willen zijn. Vaak wordt er over het woord 'hulp' wat meewarig gedacht. Het wordt vaak vertaald met 'sloofje' of 'knechtje'.
Toch heeft dit woord juist iets heel moois in zich. Je man 'helpen' of 'dienen' biedt juist unieke kansen. Wanneer je synoniemen zoekt voor het woord dienen, vind je al gauw woorden als bijdragen, helpen, geschikt zijn, van dienst zijn en bedienen. Ze komen ten diepste op hetzelfde neer, het gaat er uiteindelijk om of je er bent voor de ander en of je de ander met respect en eerbied behandelt en of je de ander 'uitnemender acht dan jezelf' en niet slechts let op je eigenbelang (Filip.2:3).

De Here Jezus is hierin het ultieme voorbeeld. Hoewel hij niet getrouwd was, heeft Hij ons perfect laten zien door Zijn leven wat het betekende om de ander te dienen. In Matt.20:28 staat dat Hij niet gekomen is om Zich te laten dienen, maar om te dienen en Zijn leven te geven als losprijs voor velen. Zijn dienen ging zĆ³ diep dat het zelfs Zijn leven heeft gekost.

Wat kan ik nog veel van Hem leren in mijn leven!

De komende jaren - wie weet hoelang we nog samen hebben?- wil ik proberen met behulp van Zijn kracht mijn man gelukkig te maken en hem te dienen. Ik weet zeker dat hij ook met mij het allerbeste voorheeft. Ik hoop dat wij op deze manier Christus mogen weerspiegelen in ons huwelijk.





27 januari 2018

Mijn geestelijke omgang met God - Bobby Moore

Veel van mijn bloglezers weten dat ik in 2016 een boek geschreven heb over stille tijd met de titel 'Aan Zijn voeten'. Toen ik, voordat ik het boek schreef, informatie verzamelde voor mijn boek, was er weinig te vinden op internet. Veel van wat ik geschreven heb, heb ik dan ook zelf bij elkaar gezocht.

Ik was dan ook verheugd dat ik onlangs het boek 'Mijn geestelijke omgang met God' tegenkwam. De titel sprak mij direct aan en tot mijn grote verbazing bleek het boek (bijna) dezelfde subtitel te hebben als mijn eigen boek: 'Praktische adviezen voor een waardevolle stille tijd'.
Je begrijpt het al, wat had ik dit boek graag eerder gelezen (hoewel ik misschien mijn eigen boek dan nooit geschreven had). Mijn interesse voor dit boek was natuurlijk direct gewekt en aan het begin van dit jaar ontving ik een recensie-exemplaar.

Dit prachtige en praktische boek van Bobby Moore is een sterke geestelijke aansporing om je persoonlijke omgang met God tot topprioriteit in je leven te maken. Deze topprioriteit wordt in het alledaagse leven sterk aangevochten. De tegenstander wil namelijk niet dat we stil worden voor God en uiting geven aan onze persoonlijke verhouding met Hem. De schrijver van dit boek weet dat als geen ander, toch wil hij christenen bemoedigen en aansporen om 'de geestelijke omgang met God' niet te verwaarlozen.

Het boek bevat elf hoofdstukken. Hoofdstuk 1 beschrijft het belang van je geestelijke omgang met God. 'Het slagen of falen van je christelijke leven, bediening en getuigenis, is gerelateerd aan je geestelijke omgang en wandel met God', zo stelt Moore. 'Er is maar een manier waarop een ieder van ons kan groeien en staande kan blijven in onze wandel met de Heere en dat is door dagelijkse gemeenschap met onze Heere en Zijn Woord en gebed.

Hoofdstuk 2 beschrijft heel uitvoerig wat geestelijk omgang met God eigenlijk inhoudt. Ook beschrijft hij van diverse personen uit de Bijbel en van christenen als John Wesley en George Whitefield wat hun stille tijd inhield en wat het voor hen betekende.

Hoofdstuk 3 legt uit wat het betekent om de Bijbel 'geestelijk' te lezen. Zo doet Moore o.a. de suggesties om de Bijbel te lezen als een persoonlijke brief, om de Bijbel biddend te lezen, om Zijn Woord gedreven en verwachtingsvol te lezen en met zachtmoedigheid en ontzag. Ook legt hij uit hoe belangrijk het is om Gods Woord serieus te nemen, consequent te lezen en gehoorzaam te zijn.

In hoofdstuk 4 wordt uiteengezet hoe God je kan veranderen door je geestelijke omgang met Hem. Moore schrijft: 'Mijn perspectief op het leven en mijn perspectief van de Heere veranderde. De Heere is dichtbij, echt, intiem, adequaat en ontzagwekkend geworden. Mijn perspectief op problemen en mensen is verander. Ik begon ze vanuit God eeuwig perspectief te zien'. 

Hoe belangrijk je geestelijke omgang met God is, wordt in hoofdstuk 5 duidelijk gemaakt. Het is namelijk essentieel voor geestelijke groei. De dagelijkse omgang met God in het Woord en in gebed zou een ervaring moeten zijn om van te genieten en niet een gebeurtenis om te doorstaan.

Hoofdstuk 6 is verreweg het langste hoofdstuk. De schrijver beschrijft hier patronen in de geestelijke omgang met God en doet dit aan de hand van het 'Tabernakelmodel'. Dit is zo'n mooi idee dat ik hierover nog eens een apart blogbericht wil schrijven. Verder bevat dit hoofdstuk talloze bijbelteksten die je kunt gebruiken om te overdenken en te bidden.

In je stille tijd kom je vaak frustraties en belemmeringen tegen. Ook dit is de auteur niet onbekend en hij heeft hoofdstuk 7 hieraan gewijd. Net als Jezus zullen ook wij verzocht worden in dit zeer belangrijke onderwerp van ons leven als christen. Toch kunnen we ondanks de belemmeringen en frustraties die we tegenkomen, overwinningen behalen. Zelf vond ik dit hoofdstuk erg veel tips bevatten waar ik wat mee kan in mijn stille tijd.

Hoofdstuk 8 schrijft over vasten en de geestelijke omgang met God. Hoewel ik zelf eerlijk gezegd nooit een periode van vasten heb gehouden, is wat er in dit boek over geschreven staat erg waardevol. Het doel van vasten is altijd om dichter tot God te naderen.

Ook het mediteren over Gods Woord dat beschreven staat in hoofdstuk 9 is een gewoonte die zowel wordt bevolen als wordt aangeraden door God aan Zijn kinderen. Je kunt hier in Jozua al over lezen. Ook dit zal je leven veranderen als je dit consequent doet.

De laatste twee hoofdstukken, 10 en 11,  gaan over 'De geestelijk omgang met God en het maken van notitie' en 'De voordelen en zegeningen van je geestelijke omgang met God'. Ook dit zijn schitterende en praktische hoofdstukken. Het bijhouden van een geestelijk dagboek is ontzettend leerzaam, zo heb ik zelf ervaren in mijn leven. Ik heb er in dit blogbericht al eens aandacht aan besteed. Ik zou me ook geen stille tijd kunnen voorstellen zonder op te schrijven wat ik heb geleerd of wat ik wil bidden.
De voordelen en zegeningen zijn eigenlijk niet kort te omschrijven, je moet hiervoor echt het boek lezen. Ze geven je zo veel perspectief voor de dag en het stelt je in staat om mensen, problemen, kansen en omstandigheden door de ogen van God te zien. Ook zul je je omstandigheden zien in het licht van wie God is en wie je bent in Christus.

Het hele boek staat vol met citaten en wijze woorden van allerlei (bekende) christenen. Ze vertellen hoe stille tijd hun leven heeft verreikt en hoe broodnodig zij dit hebben om staande te blijven in deze wereld. (Ongetwijfeld zal ik nog eens een paar treffende citaten vermelden op Twitter).

Iedereen die een dieper leven met Christus zouden willen hebben, wil ik aanmoedigen om 'werk' te maken van je stille tijd met God. Dit boek kan je er enorm mee (op weg) helpen en zou je bovenaan je verlanglijstje moeten zetten!

Dr. Bobby Moore was voorheen voorganger bij Broadway Baptist Church in Southaven, MIississippi. Hij en zijn vrouw Joyce hebben vier kinderen en dertien kleinkinderen. Moore overleed in 2016.

Mijn geestelijke omgang met God
Auteur: Dr. Bobby Moore
Cover: Paperback
Aantal pagina's: 194
ISBN: 9789079465774
Prijs: € 9,95


25 januari 2018

Van je huis een thuis maken

Soms heb je van die momenten dat je je afvraagt waarom je een bepaald boek dat al jaren in de kast staat, nog nooit gelezen hebt. In dit geval ging het om de roman 'Geen musje zal vallen' van Linda Nichols. Mijn man had al eens aangegeven dat hij het zo'n mooi boek vond en heeft het diverse malen herlezen. Tot nu toe was het er bij mĆ­j nooit van gekomen. Gelukkig dat ik het nu 'ontdekt' heb want het is een geweldig boek.

Er staan prachtige passages in het boek die mij als 'manager van het gezin' helemaal gelukkig maken. Het zijn soms namelijk van die hele kleine dingen die van een huis een thuis maken. De Engelsen hebben er zo'n mooi woord voor: 'Homemaking'. In dit boek wordt op talloze bladzijden uitgebreid omschreven wat een van de hoofdpersonen doet om van het huis een 'thuis' te maken.

Mary Washburn (die zichzelf Bridie noemt) is haar uitzichtloze bestaan moe en snakt ernaar gewoonweg gelukkig te zijn met een eerlijke baan en een dak boven haar hoofd. Haar weg kruist die van voorganger Alasdair MacPherson, een weduwnaar met drie jonge kinderen en met meer problemen dan hij aankan. 
Bridie komt bij het gezin in huis om een helpende hand te bieden. Wanneer ze voor de predikant en zijn kinderen heeft gezorgd toen ze allemaal ziek waren, komt Alasdair op een ochtend naar beneden en ziet wat Bridie allemaal heeft gedaan en hoe ze voor het gezin heeft gezorgd.

Geniet mee...

Toen hij de trap afliep kon hij stemmen uit de keuken horen komen en begon hij de veranderingen op te merken.
Zo hing er bijvoorbeeld niets voor de ramen. De zware gordijnen die er meestal voor hingen waren weggetrokken en bijeengebonden, zelfs de blinden waren open. De ruiten waren gezweemd. Hij ging de trap af en moest beneden over zo'n plastic traphekje voor peuters stappen dat hij van plan was geweest te kopen. Hij knipperde opnieuw met zijn ogen toen hij door de hal liep en impulsief de woonkamer binnenging. Ook daar was het veranderd, evenals in de eetkamer. Er ontbraken dingen. De snuisterijen en prulletjes die er al drie generaties lang gestaan hadden waren weg. Alle tafels waren kaal en leeg.

Toen hij bij de keuken kwam, zag hij waarom. In plaats van opgesloten te zitten in hun box liep de tweeling vrij rond te hollen. Cameron zat op de grond en sloeg met een houten lepel op een plastic schaal. Zijn haar was geknipt. Hij had geen loopneus. Bonnie stond over de onderste lade gebogen, en gooide plastic diepvriesbakjes en deksels achter zich neer zonder ook maar te kijken waar ze terechtkwamen. Ze droeg kleren die hij nog nooit had gezien en haar haar was netjes gekamd en werd bijeen gehouden door een knipje. Het was warm in de keuken, die gevuld was met de geur van brood, en nu hij dichter bijkwam, kon hij de geur van kaneel en gember ook thuisbrengen.
Bridie stond over de tafel geboden en deed iets met een klomp donkerbruin deeg.
'Goedemorgen,' zei hij.

Het is natuurlijk maar een hele korte passage uit het boek maar wat had ik graag meer geciteerd. Het is werkelijk hartverwarmend om te lezen. Ik realiseer mij op zo'n moment weer hoe belangrijk het is om voor je man en kinderen een veilige, rustige haven te creƫren waar ze zich thuisvoelen en tot rust mogen komen. In de hectische maatschappij waarin we leven, lijkt dit soms maar iets onbeduidends. Er wordt vaak aandacht besteed aan allerlei andere dingen die rondom ons heen gebeuren maar juist die warme en gezellige thuisbasis in een huis(houden) is zo waardevol!

Ik wil jullie aanmoedigen om er tijd voor te (blijven) nemen, wat andere mensen soms ook zeggen over het 'thuisblijven en voor je kinderen zorgen'. Het zijn zulke belangrijke jaren, je kinderen zijn groot voordat je het weet. En ook als je kinderen uit zijn gevlogen, is het heerlijk om voor je (werkende) man een heerlijk thuis te maken, zodat hij het fijn vindt om thuis te zijn.

Naast alle dagelijkse dingen die ik gedaan heb, heb ik gisteren een heerlijk bananen-chocoladebrood gebakken voor mijn mannen šŸ˜‹

Wat zou ik of zou jij vandaag kunnen doen om van je huis (nog meer) een thuis te maken?




23 januari 2018

Schrijven is belangrijk voor je hersenontwikkeling

Maak van schrijven op de basisschool een apart vak, in plaats van het bij 'taal' onder te brengen. 

Met die boodschap meldt het Platform Handschriftontwikkeling zich vandaag, op de internationale dag van het handschrift, in Den Haag bij de Tweede Kamer.

In een petitie vraagt het platform aandacht voor het schrijven met de hand, iets dat in het digitale tijdperk steeds minder wordt gedaan.


Verderop in het artikel staat:
"Het is heel belangrijk voor je hersenontwikkeling. Door te schrijven worden er in je hersenen allemaal verbindingen gelegd, tussen je linker- en rechterhersenhelft bijvoorbeeld. Je kunt je beter concentreren, je fijne motoriek verbetert en je kunt sneller denken. Iemand die nauwelijks schrijft kun je vergelijken met een trage computer."

"De huidige generatie studenten kan zo snel typen dat ze bijna letterlijk overschrijven wat gezegd wordt", zei Paul Kirschner, hoogleraar onderwijspsychologie aan de Open Universiteit, vorig jaar tegen Nieuwsuur. "Maar zo gaat informatie het ene oor in en er via je tien vingers weer uit. Je hersenen verwerken het niet."

Wil je het hele artikel lezen, kijk dan even hier


21 januari 2018

Een stormachtige dag

Afgelopen donderdag, 18 januari, woedde er een flinke storm. Dat zal niemand in Nederland zijn ontgaan. Toen het 's middags weer wat rustiger was, ben ik met de hond het bos in gegaan en hebben we tijdens het kleine rondje wat we liepen, de schade opgenomen. Overal lagen omgevallen bomen, kleine maar ook enorme grote.

De brandweer moest eraan te pas komen

Ook bij de buurvrouw ruimden we samen een boompje op...




Het bos lag bezaaid met takken









Ons dagelijkse pad is versperd
















Als luciferhoutjes















20 januari 2018

Dank & Gebedsboek - Daniƫlle Koudijs

Er is altijd iets om dankbaar voor te zijn. Door God te danken, ook voor de kleine dingen, geef je Hem de eer en toon je Hem jouw liefde.

Afgelopen week was ik verheugd dat ik een recensie-exemplaar van het boek 'Dank & Gebedsboek' van DaniĆ«lle Koudijs in de brievenbus vond. Omdat ik erg nieuwsgierig was naar de inhoud, ben ik er direct in beginnen te lezen. En... al snel had ik hem uit. Niet omdat het boek niet boeiend is maar omdat het boek veel lege bladzijden bevat. Het gebedsboek heeft namelijk schrijfruimte voor een heel jaar en bevat tussendoor 14 inspirerende quote-posters en korte, praktische overdenkingen die gebaseerd zijn op diverse bijbelverzen.

Het Dank & Gebedsboek kan je helpen om bewuster met bidden bezig te zijn; het geeft meer structuur aan je gebedsleven en daagt je uit om bewust om te gaan met dankbaarheid. Een prachtige uitdaging voor het nieuwe jaar!

Het boek is mooi vormgegeven en oogt eenvoudig en rustig, ook vanbinnen. De bladzijden zijn vrij stevig en dit is prettig wanneer je in het boek wilt gaan schrijven.

Wanneer je serieus met gebed aan de gang wilt gaan, is dit boek zeker een aanrader. Je kunt makkelijk terugbladeren en zien welke gebeden op welke manier zijn verhoord. Ook spoort het je aan om volhardend te zijn wanneer je niet gelijk gebedsverhoringen ziet. Aan het einde van het jaar heb je een prachtig gebedenboek waar je - naar alle waarschijnlijkheid - met dankbaarheid op terug kunt kijken en uiteindelijk Hem alle eer kunt geven!

Voldoende ruimte om gebedspunten te noteren...


Als je meer wilt weten over de schrijfster en blogster DaniĆ«lle Koudijs, kijk dan eens op haar website www.powertothemamas.nl.

Via haar site is dit boek ook te bestellen evenals het onlangs verschenen Kraamjournal. Op mijn blog www.managervanhetgezin.blogspot.nl schreef ik hier recent over.

Titel: Dank & Gebedsboek
Schrijfster: Danielle Koudijs
Uitgever: Vuurbaak
ISBN: 9789058041319
                                                         Prijs: €9,95

8 januari 2018

Hoe lees jij de Bijbel?

Het dagelijks lezen van Gods Woord is voor christenen letterlijk van levensbelang. In 2 TimoteĆ¼s 3:16 staat: ‘Elk van God ingegeven Schriftwoord is ook nuttig om te onderrichten, te weerleggen, te verbeteren en op te voeden in de gerechtigheid.’ Met andere woorden: God wil ons door zijn Woord dingen leren. Hij onderricht ons daarmee.

Aan het begin van een nieuw jaar zie ik op veel blogs van collega-bloggers allerlei manieren om te Bijbel te lezen. Zelf heb ik ook mijn Bijbelleesroosters voor het nieuwe jaar weer bijgewerkt. Ten diepte is de ene manier niet 'beter' is dan de andere, maar ik denk wel dat het mediterend Bijbellezen uiteindelijk het meeste uitwerking heeft in je leven. Het gaat er tenslotte om de Here God en Zijn Zoon, Jezus Christus, beter te leren kennen en de relatie met Hem elke dag meer en meer te verdiepen. Toch zijn er ook andere manieren om de Bijbel te lezen. Kort gezegd heb je drie verschillende manieren: 

Als een boek
Allereerst het gewoon doorlezen van de Bijbel. Veel mensen die de Bijbel voor het eerst in handen krijgen lezen de Bijbel als boek door. Jammer genoeg verleren veel christenen het gewone lezen van de Bijbel. Want juist door het gewone lezen zie je mooie lijnen in de Bijbel terug. Je ziet de geschiedenis, de verhalen, de verbanden in de verhalen. Voor deze manier van Bijbellezen kun je het best een Bijbel gebruiken die niet te moeilijk is voor je.

Mediterend (Stille tijd)
Als tweede kun je mediteren over de Bijbel. Het klinkt misschien wat onbekend, maar met deze vorm neem je de tijd om een tekst te 'ervaren'. Mediteren is niet studeren en is niet een of andere intellectuele bezigheid. Het is meer bouwen aan je relatie met God die spreekt door zijn Woorden heen. Belangrijk bij mediteren is dat je de tijd neemt en dat je de rust en stilte opzoekt. De tekst moet zijn werk in je doen. De Bijbel heeft het ook over een 'binnenkamer', een privƩplek om God te ontmoeten.

Bestuderend
Als derde kun je de Bijbel bestuderen. Daarbij lees je, analyseer je, zoek je bewust naar de diepere betekenis en de rijke uitleg. Allerlei details en verbanden kunnen je dan helpen om de Bijbel te begrijpen en toe te passen. Met deze vorm van Bijbellezen kun je ver gaan. Het is goed om te leren om de Bijbel te bestuderen en jezelf de tijd te gunnen hiervoor. Je zult dan merken dat je schatten opgraaft die onder het oppervlak verborgen zijn en aan de vluchtige lezer voorbij zullen gaan. Sommige schatten zitten zelf heel diep onder het oppervlak. Net als bij de andere manieren van Bijbellezen is het ook hier niet zozeer van belang wat jij vindt, maar of de Bijbel toegang krijgt tot je hart en je denken.


Persoonlijk kies ik ervoor om alle drie de methoden toe te passen. Dus niet allĆ©Ć©n stille tijd waarin je paar bijbelverzen bestudeert, of allĆ©Ć©n de Bijbel in z'n geheel lezen in een jaar. Ik probeer zelf meerdere malen per dag de Bijbel open te doen en gedurende de week alle drie de vormen toe te passen: Stille tijd dagelijks, 's morgens vroeg, Bijbelstudie op een bepaalde dag in de week (dit jaar bestuur ik o.a. Hanna, de vrouw van Elkana) en in het weekend probeer ik meerdere hoofdstukken uit de Bijbel te lezen zodat ik ook de grote lijnen in Gods Woord blijf zien.

Op welke manier ben jij 2018 begonnen in de Bijbel? Welke 'methoden' gebruik jij?



6 januari 2018

10 vragen aan... Gerhard Hormann

In 2016 heb ik de boeken van Gerhard Hormann al eens onder de aandacht gebracht. Je kunt het artikel 'Een ander perspectief' hier teruglezen.

Ook citeerde ik al eens enkele treffende en inspirerende citaten uit zijn boeken.

Deze keer leek het mij leuk om de schrijver zelf eens in het zonnetje te zetten.




Ik ben Gerhard Hormann en ik woon in Ridderkerk aan het pas opgeleverde Waalbos met mijn vrouw en twee kinderen (en twee asielkatten). Ik ben een fanatiek lezer, muziekliefhebber en filmfreak. Momenteel noem ik mezelf fulltime schrijver en parttime pensionado, maar tot voor kort was ik een tijdschriftjournalist in loondienst. Naast mijn boeken schrijf ik columns en blogs.

Wanneer is jouw ‘passie voor schrijven’ begonnen?
Ik denk al heel jong, want ik was aan fanatiek lezer. Ik heb alle boeken die mijn ouders in huis hadden verslonden en leende in de bibliotheek al boeken voor volwassenen voordat ik naar de middelbare school ging. Op mijn 23ste was ik al eens begonnen aan het schrijven van een Fantasyboek (omdat dat het belangrijkste genre was dat ik toen las), maar verder dan een paar handgeschreven hoofdstukken ben ik niet gekomen. Ik ben pas Ć©cht gaan schrijven toen ik als journalist begon en ik mijn allereerste personal computer kreeg. Nadat ik in korte tijd twee wedstrijden voor korte verhalen had gewonnen, ben ik op 4 september 1991 aan mijn eerste thriller begonnen. Dat weet ik nog zo goed omdat het de nacht is dat mijn oudste zoon werd geboren.

Waar geniet je het meeste van tijdens het schrijven?
Van het schrijven zelf. Veel auteurs ervaren dat als een worsteling, maar ik vind het heerlijk. Vroeger schreef ik ’s avonds na werktijd aan mijn boeken in mijn studeerkamer met muziek aan. Dat vind ik nog steeds een genot: een paar uur tikken en de tijd vergeten, terwijl je naar een blues-cd van Lightnin’ Hopkins of Etta James luistert. Ik geniet ervan als ik een paar mooie zinnen heb geschreven, een rake observatie heb gedaan of dingen heb bedacht die ik nog niet wist. Stef Bos vroeg ooit aan me waarom ik eigenlijk schreef. Mijn antwoord luidt: ik wil woorden laten dansen om mijn zinnen te verzetten.

Hoeveel tijd besteed je in een week aan het schrijven?
Toen ik nog een vaste baan had, schreef ik acht pagina’s per week, verdeeld over vier avonden (maandag tot en met vrijdag). Zo weet je dat je na een  maand ruim dertig boekpagina’s hebt geschreven en na negen maanden een compleet boek in handen hebt. Dat deed ik heel gedisciplineerd en altijd op een vaste tijd; van half negen ’s avonds tot een uur of tien, half elf. Nu schrijf ik ’s ochtends als iedereen naar zijn werk is of naar school. Soms is dat een uurtje, maar als het regent en waait, kan ik ook gerust de hele dag zitten schrijven.

Wat is je favoriete plek om te schrijven?
Het grappige is dat ik thuis een werkkamer had toen ik nog werkte, met een hele rij boekenkasten en een houten bureau. Nu  zit ik het liefst aan de keukentafel met uitzicht op de tuin en het natuurgebied daarachter. Daar zit ik dan in mijn ochtendjas met een kop koffie naast mijn laptop en een cd in de stereo. Soms gebeurt het dat de postbode aanbelt met een pakje en ik nog steeds niet ben aangekleed.

Welke boeken heb je geschreven en met welk boek ben je op dit moment bezig? Kun je al iets vertellen over je nieuwste boek?
Sinds 1996 heb ik zeven thrillers gepubliceerd, Ć©Ć©n jeugdboek en een non-fictieboek over tweede huizen dat je kunt beschouwen als een probeersel voor de reeks die in 2012 van start ging. Toen ik in 2008 mijn laatste thriller publiceerde (Het mysterie van Montalcino), dacht ik serieus dat dat mijn allerlaatste boek was. Maar in 2011 had ik het gevoel dat ik weer een verhaal te vertellen had. Dat resulteerde in Hypotheekvrij!, een boek over het versneld aflossen van je hypotheek, gebaseerd op mijn persoonlijke ervaringen. Toen had ik er nog geen benul van dat dat het begin zou vormen van een reeks van zes titels. Nu zit ik alweer te broeden op een boek dat kan dienen als een vet uitroepteken achter die serie met als voorlopige verschijningsdatum het voorjaar van 2019.

Wat is je grootste fout die je gemaakt hebt als schrijver?
In 2004 heb ik mijn jeugdboek uitgebracht bij Unieboek in plaats van bij Kluitman, die het ook heel graag wilde hebben. Kort daarop was ik aanwezig bij een receptie, waar doodleuk gezegd werd dat Unieboek de focus wilde leggen op gevestigde namen en minder energie zou steken in debuterende auteurs. Toen wist ik al dat Meneer Melchior zou zinken als een baksteen. Dat betekende meteen ook het einde van mijn carriĆØre als auteur van jeugdboeken. Het op Ć©Ć©n na domste wat ik heb gedaan, heeft daar zijdelings mee te maken want in 2004 publiceerde ik een thriller, een jeugdroman Ć©n een boek over tweede huizen. Journalisten kunnen het dan niet meer volgen, met als gevolg dat elk afzonderlijk boek veel minder aandacht krijgt dan het verdient.

Wat is het beste advies dat je een beginnende schrijver zou meegeven?
Om te beginnen: lees alles wat los en vast zit en kijk hoe andere auteurs een verhaal opbouwen. Mijn eerste korte verhalen leken wel afdankertjes uit de prullenbak van Stephen King. Dat is niet erg, want elke band begint met het spelen van covers en je ontwikkelt vanzelf een eigen stijl. Verder: schrijf. Het is een ambacht en je zult veel moeten oefenen om het onder de knie te krijgen. Dus geen smoesjes verzinnen, achter je computer gaan zitten en blijven schrijven tot je een boek af hebt. Mijn eerste boek dat werd uitgegeven, was in werkelijkheid mijn derde manuscript. In totaal heb ik dus vijf jaar geploeterd voordat ik er iets van mij in de winkel lag. Het duurde vervolgens nog eens zestien jaar voordat het een beetje begon te lopen en ik er iets mee begon te verdienen, dus het is vaak een kwestie van een lange adem.

Je hebt christelijke thrillers geschreven en schrijft ook regelmatig voor het Reformatorisch Dagblad. Heb je zelf ‘iets’ met het christelijk geloof?
Tijdens het schrijven van De Plaag (1997) had ik mijn hoofdpersoon op een avond achtergelaten in een bepaalde situatie, zonder dat ik ook maar enig idee had hoe het verhaal verder zou gaan. De volgende dag kreeg ik op mijn werk een telefoontje van een tipgever en sprong ik als journalist in de auto om getuige te zijn van een gebeurtenis die ik in zijn geheel voor het boek kon gebruiken. Dat was zo wonderbaarlijk dat ik het zelfs na al die jaren onmogelijk kan afdoen als toeval. Zo zijn er in mijn leven wel meer dingen op precies het juiste moment op mijn pad gekomen. In mijn boeken noem ik dat de ambities van het universum, maar mijn buurman zou daar waarschijnlijk de hand van God in zien.

Wie is jouw favoriete schrijver of schrijfster en waarom?
Tien jaar geleden had ik gezegd: Stephen King. Ik heb bijna al zijn boeken en hij is er persoonlijk verantwoordelijk voor dat ik ben gaan schrijven. Een jaar geleden had ik gezegd: Deon Meyer. Dat is met voorsprong mijn favoriete thrillerschrijver, niet alleen door zijn unieke schrijfstijl maar ook door de manier waarop hij de actualiteit in zijn boeken verwerkt. Maar onlangs merkte ik tegen mijn vrouw op dat ik mezelf in het verleden ernstig tekort heb gedaan door alleen thrillers te lezen. Nu ben ik bezig met een inhaalslag op literair gebied en kan het zomaar ineens gebeuren dat ik twaalf boeken achter elkaar verslind van Thomas Verbogt. Blijkbaar herken ik wel iets in zijn verlegenheid en zijn gestuntel. Lezen is nu weer net zo’n avontuurlijke ontdekkingstocht als in mijn jeugd, want ik neem elke week op de bonnefooi boeken mee uit de bibliotheek van auteurs waar ik nog nooit van had gehoord. Laatste ontdekking: Kevin Canty.

Wat is jouw droom als schrijver?
Eigenlijk heb ik, ruim een kwart eeuw nadat ik de eerste zin van mijn eerste boek op papier zette, al mijn dromen wel waargemaakt. Niet alleen heb ik vijftien boeken in de kast staan met mijn naam erop, ik bevind me nu ook in de zeldzame luxepositie dat ik boeken kan schrijven zonder dat ik daarnaast nog een andere baan nodig heb. Vroeger was het een veredelde hobby voor in de avonduren, nu is het mijn voornaamste bezigheid. Er was vorig jaar heel even sprake van een Duitse vertaling van Het nieuwe nietsdoen, maar toen dat uiteindelijk niet door bleek te gaan, lag ik daar niet echt wakker van.  Mijn grootste ambitie voor de komende jaren is om gewoon lekker door te gaan met schrijven, of dat nu een blog is, een column of een nieuw boek. Dat is eigenlijk de belangrijkste les: dat het schrijven zelf voldoende voldoening biedt en dat het bij zaken als bekendheid en succes slechts om bijzaken gaat.


Wil je meer lezen van of over Gerhard Hormann, kijk dan eens op zijn weblog www.hypotheekvrij.blogspot.nl of volg hem via Twitter of Facebook.


5 januari 2018

Moederschap doe je er niet ‘even’ bij

Op het 'Christelijk Informatie Platform' stond deze week een interessant interview met Daniƫlle Koudijs.

“Het is prachtig om moeder te zijn. Het geeft je een heel nieuw gevoel van liefde, zorg en geborgenheid,” vertelt DaniĆ«lle Koudijs. De eerste maanden met je baby blijven iedere keer weer bijzonder. Met het nieuwe boek ‘Power to the Mama’s Kraamjournal’ maakt de schrijfster het mogelijk om deze periode op een nog mooiere manier te beleven. Het boek bevat eerlijke en oprechte ervaringsverhalen van moeders en bemoedigingen uit de Bijbel.

Onderstaand stuk uit het interview vond ik treffend en wil ik graag delen:

Wat is een veelvoorkomend misverstand over moederschap?

“Oei, dat is een gevaarlijke vraag. Maar ik denk dat niet zozeer een misverstand is, maar wel een soort aanname dat het moederschap ‘er even bij te doen is’. Of eigenlijk gaat het over het ouderschap in het algemeen. Zolang je nog geen ouder bent, weet je ook niet beter. Het lijkt zo makkelijk: je studeert, hebt een baan, krijgt een relatie, gaat trouwen, bouwt je leven en krijgt dan kinderen die plek moeten innemen in je leven. Ik ben er zelf achter gekomen dat voor mij alles anders is sinds de kinderen geboren zijn. Prioriteiten zijn drastisch veranderd, de kinderen hebben de eerste plaats gekregen en de rest met betrekking tot keuzes voor werk en andere activiteiten vormt zich daar omheen. Niet dat ik alleen maar voor de kinderen leef, ik heb ook mijn eigen tijd en ruimte nodig. Maar ik werk niet meer zo knetterhard als vroeger en vind het ook veel minder belangrijk om dit moment alleen maar aan mijn carriĆØre te werken. De kinderen hebben me echt geleerd bij de dag te leven, dat is in deze maakbare, snelle wereld soms gewoon best lastig. Maar het is wel wat zij verdienen, want dat wat ik en mijn man nu doen, vormt hun basis.”

Je kunt via deze link het hele interview teruglezen op CIP. 


4 januari 2018

Romeinen... een confronterend Bijbelboek


Aan het begin van dit nieuwe jaar ben ik in mijn stille tijd begonnen met lezen in het Bijbelboek Romeinen. Een pittig maar boeiend boek. Al in het eerste hoofdstuk kwam ik gedeelten tegen die confronterend waren. Paulus windt er geen doekjes om en zegt waar het op aankomt in het (christen)leven. In een naslagwerk bij de Romeinenbrief las ik een aantal pakkende commentaren bij het eerste hoofdstuk.

Paulus geeft een duidelijke beschrijving van de neerwaartse spiraal van de zonde. Eerst verwerpen mensen God; vervolgens vormen zij hun eigen ideeĆ«n over wat een god zou moeten zijn en doen; dan vervallen zij in zonden: seksuele zonde, hebzucht, haat, jaloezie, moord, ruzie, liegen bitterheid, roddel. Uiteindelijk beginnen zij God te haten en ook anderen daartoe aan te sporen. God is niet de oorzaak dat mensen zich steeds meer aan het kwaad overgeven. Als mensen Hem verwerpen, laat Hij toe dat zij leven zoals ze zelf verkiezen. Wie eenmaal in die neerwaartse spiraal gevangen is, kan er niet meer op eigen kracht uitkomen. De enige hoop van zondaars is dat Christus hen hieruit redt (vs. 21-32).

Mensen hebben de neiging te geloven in leugens, die hun eigen egoĆÆstische overtuigingen versterken. Meer dan ooit moeten wij in deze tijd oppassen waardoor wij onze overtuigingen laten beĆÆnvloeden. Televisie, muziek, films en andere media bieden veelal ongezonde waarden aan. Let goed op waar jij je mening door laat vormen. De Bijbel is de enige maatstaf voor waarheid. Beoordeel andere meningen dus alleen in het licht van de Bijbel (vs. 25).

Gods natuurlijke plan is Zijn ideaal voor de schepping. Helaas is de zonde het meest natuurlijke voor onze menselijke natuur. Zonde betekent vaak dat wij niet alleen God ontkennen, maar ook de manier waarop Hij ons gemaakt heeft. Als de samenleving zegt dat elke seksuele daad goed is zolang het maar niemand pijn doet, houdt zij zichzelf voor de gek. Op de lange duur (en vaak al eerder) bezorgt de zonde pijn aan mensen: individuen, gezinnen, hele samenlevingen. Mensen die in plaats van de Schepper te aanbidden, dingen aanbidden die God gemaakt heeft, misvormen en verwoesten hun leven. Wie de Schepper ontkent, mist ook Zijn ideaal voor de schepping (vs. 26,27).


Vooral het commentaar bij vers 25 raakte me. We worden constant gebombardeerd met ideeĆ«n en vooronderstellingen, die duidelijk in strijd zijn met de Bijbel.
Soms lijkt dit met de dag gekker te worden. Hoewel ik op weinig 'rare' plekken kom, en hoofdzakelijk contact heb met christenen, blijkt toch hoe gauw je je mening laat vormen door 'wereldse' ideeƫn die op allerlei sluikse manieren binnensluipen. Wat hebben we de Heilige Geest hard nodig, ook in het nieuwe jaar. Hoe meer we ons laten vullen met Gods Woord, hoe minder er bij kan van Zijn tegenstander!

Ik wens jullie allemaal een vreugdevol en gezegend 2018 toe. 
Maranatha!


3 januari 2018

Er gaat niets boven de warmte van een houtkachel...

Niet zo lang geleden ben ik begonnen op Instagram. Leuk om te zien dat steeds meer mensen je volgen en je foto's leuk of bijzonder vinden.
Vorige week plaatste ik deze foto van het hout op Instagram en het Nederlands Dagblad zag mijn foto voorbijkomen.


In de bijlage 'Leven' stond vandaag een kort commentaar. Via deze link is het bericht gratis terug te lezen.

Inmiddels is het hout al voor een groot deel gekloofd. Meer hierover kun je lezen op mijn weblog www.natuurlijkdeveluwe.blogspot.nl 


2 januari 2018

Een nieuwe kloofmachine

Vorige week hebben onze oudste zoon en mijn man een nieuwe houtkloofmachine gekocht. De oude was al enkele jaren oud en vrij traag. Ook moest je hierbij veel bukken. Om je rug een beetje te sparen, is het verstandiger om de kloofmachine op een verhoging te zetten zodat je er beter bij kunt. Je kunt zo de gekloofde blokken direct in de kruiwagen doen of - in ons geval - op het gras leggen. (Er moet eerst nog een deel van een van de houthokken leeg gestookt worden, voordat het nieuwe hout erin kan).

Hieronder een kleine impressie van vandaag. Samen hebben ze materialen gehaald, een tafel gemaakt waar de poten ook weer afkunnen zodat hij naar binnen kan, Ć©n natuurlijk hout gekloofd.













             Het hout kloven gaat zo een stuk sneller en voor je het weet, is 10 kuub in stukken...