28 februari 2011

Trekganzen bemoedigen elkaar

"Wij kunnen veel van de natuur leren. Wist je dat bijvoorbeeld trekganzen vliegen met een snelheid van zestig tot zeventig km per uur? Ze vliegen in een V-formatie zodat elke vogel met zijn vleugels stuwkracht oplevert voor de vogel achter hem. De voorste heeft het dus het zwaarst, maar deze wordt telkens afgelost. In een groep kunnen ze zeventig procent sneller gaan dan wanneer ze alleen vliegen. Tijdens hun vlucht snateren ze naar elkaar. Dat is geen kritiek, maar ze doen het om elkaar te bemoedigen. De vogels achteraan zeggen de voorsten dat ze koers moeten houden, hun snelheid moeten handhaven.

Zo is het ook met de mensen die Jezus geloven als hun Verlosser en Heer. Als we een gemeenschappelijk doel hebben, worden we meegestuwd door de aandrang van anderen. We jagen hetzelfde doel na. Samen komen we veel verder dan wanneer we alleen zijn. Daarom heeft God ons aan elkaar gegeven. We komen gemakkelijker vooruit als er iemand achter ons staat en ons bemoedigt. Iemand die ons aanspoort vol te houden en niet af te wijken van de juiste koers. Bemoedig anderen vandaag zo. Dan kunnen we, met medegelovigen, onze trektocht voortzetten."
M. Ramaker

27 februari 2011

Navolging is gebonden aan de Middelaar

"Een christendom zonder de levende Jezus Christus blijft noodzakelijkerwijs een christendom zonder navolging, en een christendom zonder navolging is altijd een christendom zonder Jezus Christus; het is idee, mythe. Een christendom waarin het alleen gaat om God de Vader, maar niet om Christus als levende Zoon, heft de navolging ten enenmale op. Hier is sprake van Godsvertrouwen, maar niet van navolging. Alleen omdat Gods Zoon mens werd, omdat Hij de Middelaar is, is de navolging de juiste verhouding tot hem. Navolging is gebonden aan de Middelaar, en waar op de juiste manier over de navolging wordt gesproken, daar wordt over de Middelaar Jezus Christus, de Zoon van God, gesproken. Alleen de Middelaar, de Godmens, kan tot de navolging roepen."
D. Bonhoeffer

25 februari 2011

Bidden voor Noord-Afrika en het Midden-Oosten

In Noord-Afrika en het Midden-Oosten vallen op dit moment regeringen en revoluties breken los. De bevolking gaat massaal de straat op om te protesteren. Wat in Tunesië begon verspreidt zich over Egypte, Libië, Bahrein, Jemen, Iran en Marokko.

De christenen in deze landen hadden het ook voor de onrusten vaak erg moeilijk. Je godsdienst aanpassen op je paspoort is in Egypte een onbegonnen zaak. In Tunesië is de Kerk niet vrij in haar doen en laten. De overheid in Jemen laat niet toe dat moslims christen worden.
Het blijft spannend hoe de situatie zich komende tijd ontwikkelt. Welke partijen staan op om regeringen te vormen? Nog een belangrijkere vraag is of christenen meer vrijheden zullen krijgen.

• Laten we bidden voor de landen waar het momenteel heel onrustig is, zoals Libië. Bid dat de overheersers aftreden en de rust terugkeert.
• Laten we bidden voor de christenen in deze landen. Zij hopen en bidden op een veiligere toekomst waarin ze openlijk hun geloof in Jezus Christus kunnen belijden.
• Laten we bidden dat het overgangsproces naar een nieuwe regering, bijvoorbeeld in Egypte, voorspoedig verloopt. Bid om wijsheid, inzicht en vertrouwen.
Bron: Open Doors

24 februari 2011

Iedere christen is een zendeling

Regelmatig wordt er op zondag gebeden voor zendelingen die, vaak door de gemeente, uitgezonden zijn naar een 'ver land'. Geweldig is dat om op deze manier bij hen betrokken te zijn en iets voor hen te kunnen betekenen. Dat moet zeker zo blijven.
Maar niet iedereen wordt geroepen om naar Afrika te gaan of naar een ander werelddeel te vertrekken. Integendeel, de meeste mensen hebben de taak en opdracht gekregen het evangelie gewoon in hun eigen woonplaats, in hun eigen straat of tijdens hun dagelijks werk te verkondigen en uit te dragen. Ook Nederland is een groot zendingsveld ...
Wat ik me daarom wel eens afvraag is waarom er zo weinig gebeden wordt voor christenen met 'een gewone baan'. Zij staan vaak ook 'midden in de wereld'. Ook ondersteunen zij vaak financieel de mensen die uitgezonden zijn en willen op hun manier net zo goed een getuige zijn en het evangelie vertellen aan hun collega's. Iedere christen is in feite een zendeling en is geroepen om het evangelie bekend te maken in de wereld op welke plek dan ook.
En niet alleen mensen met een 'betaalde baan' hebben trouwens deze verantwoordelijkheid gekregen. Ook 65+ ers, studenten, scholieren en moeders of vaders die bewust thuis blijven. In feite zijn we allemaal geroepen om op de plek waar God ons gesteld heeft een getuige te zijn. Laten we dus voor elkaar bidden in welke situatie en op welke plek we ons ook bevinden. Iedere christen is een zendeling, de één niet meer dan de ander...

Matteüs 28:19-20 "Gaat dan henen, maakt al de volken tot mijn discipelen en doopt hen in de naam des Vaders en des Zoons en des Heiligen Geestes en leert hen onderhouden al wat Ik u bevolen heb. En zie, Ik ben met u al de dagen tot aan de voleinding der wereld."


23 februari 2011

Minder dan niks

Er was eens een mees die het volgende aan een duif vroeg: 'Zeg, hoeveel weegt een sneeuwvlok?', 'minder dan niks' antwoordde de duif.
'Dan moet ik je een merkwaardig verhaal vertellen', zei de mees. 'Ik zat op de tak van een den, dicht bij de stam, toen het begon te sneeuwen; niet met hevig stormgeweld, nee, als in een droom, zonder geluid of gewicht. Omdat ik toch niks beters te doen had, begon ik de sneeuwvlokken te tellen die op de twijgen en naalden van mijn tak vielen en daar bleven liggen.
Het waren er op de kop af driemiljoenzevenhonderdeenenveerigduizendnegenhonderdtweeënvijftig. Toen de driemiljoenzevenhonderdeenenveertigduizendnegenhonderddrieënvijfstigte vlok omlaag kwam - minder dan niks zoals je zegt - brak de tak af'.
Het was lang stil en tenslotte vloog de mees weg. De duif zei na een poos nadenken bij zichzelf: 'Misschien ontbreekt er nog maar één stem van één enkel mens om Zijn Woord ingang te doen vinden in het leven van een ander mens'."


20 februari 2011

Verspilling van je talenten?

"Mijn opa had een goed verstand, maar geen kansen om door te leren. Hij werd een uitstekende timmerman en verdiende de kost voor zijn zes kinderen. Hier moest ik aan denken toen ik pas een jongen sprak die ook zo’n goed verstand had. Hij wilde graag een vakman worden, met zijn handen werken. Maar overal hoorde hij dat dit een verspilling zou zijn van de talenten die God hem gegeven had. Ik moest denken aan mijn eigen talenten. Een aantal heb ik ontwikkeld, aan andere kom ik nu niet toe, misschien wel nooit. Is dat zonde?
Misschien verwarren we de bijbelse boodschap in de gelijkenis van de talenten met het ideaal van zelfontplooiing. Ik denk niet dat deze gelijkenis mensen wil dwingen zo hoog mogelijk op de sociale ladder te klimmen als ze eigenlijk liever bloemist willen worden of huismoeder willen zijn. Ook denk ik dat we wel eens te veel nadruk leggen op de verstandelijke kant. Alsof je talenten gelijk staan aan het opleidingsniveau dat je aankunt. God geeft ons ook andere ‘talenten’, zoals onze lichamelijke fitheid, financiële middelen, geestelijke gaven, karaktereigenschappen, zakelijk inzicht en praktische bekwaamheden. Al deze dingen kunnen vruchtdragen voor Zijn Koninkrijk en tot zegen zijn voor anderen.
Het is fijn dat we tegenwoordig zoveel mogelijkheden tot ontplooiing hebben, maar het wordt lastig als het ‘kunnen’ een ‘moeten’ wordt. In plaats van te kiezen voor wat goed is voor anderen en voor onszelf, is er het gevaar dat we kiezen voor wat ons aanzien geeft en zo veel mogelijk geld oplevert.
En Jezus? Hij vond het geen verspilling van Zijn talenten om tot Zijn dertigste timmerman te zijn."

Kim ter Berghe is missiologe en werkt in Oost-Azië. Dit artikel verscheen in De Oogst, het maandblad van stichting Tot Heil des Volks.

19 februari 2011

18 februari 2011

Alcoholverslaving bij vrouwen neemt toe

Afgelopen week was er een bijzonder gast in het tv programma Moraalridders. Freelance-journaliste Margriet Marbus vertelde dat ze haar hele leven gewend was iedere dag flink wat alcohol te drinken totdat ze een jaar geleden resoluut stopte met het drinken hiervan. In het programma vertelt ze waarom.
Wat het meest schokkend is, is dat er ook een onderzoek verschenen is waaruit blijkt dat alcoholverslaving onder vrouwen schrikbarend toeneemt.

O.a. het volgende artikel is daarover geschreven en moet ons toch aan het denken zetten. Het is een zorgelijke ontwikkeling. Vooral de tweede alinea trof mij erg.

"Het alcoholmisbruik onder vrouwen neemt alarmerend toe. Met name hoogopgeleide vrouwen zijn bezig met een onrustwekkende inhaalslag. Het problematisch alcoholgebruik is de laatste jaren met bijna 50% toegenomen en de verwachting is dat deze trend ook de komende jaar zal doorzetten. De oorzaak hiervan ligt zowel bij biochemische als sociale factoren. Vrouwen reageren anders op alcohol dan mannen: veel sneller en heftiger. Dit komt omdat vrouwen doorgaans een lager gewicht en hoger vetpercentage hebben, hierin wordt alcohol in grote concentraties opgenomen. Ook produceren ze minder enzymen om de alcohol af te breken.
Vrouwen combineren vaker werk en gezin en hebben daardoor te maken met extreem grote druk: ze willen goed presteren op het werk, een goede moeder en leuke echtgenote zijn, daarnaast tijd vrijmaken om te sporten, vriendschappen onderhouden en alsof dat nog niet genoeg is blijkt dat ook hun ouders steeds meer zorg en aandacht nodig hebben. Veel vrouwen zijn geneigd om zichzelf te vergeten en steeds voor anderen klaar te staan.
Schaamte en schuldgevoel blijkt bij vrouwen heel diep te zitten als het gaat om drankmisbruik en vormt vaak een drempel om hulp te vragen. Ook de omgeving, die vrouwen met een drankprobleem meestal harder veroordeelt dan mannen, versterkt deze gevoelens. Vooral moeders lijden daardoor onnodig lang onder hun verborgen verslaving, ondervinden relatieproblemen en hebben vaker te kampen met depressies."

16 februari 2011

Joden lezen de Bijbel meer dan christenen

Onderstaand artikel is opmerkelijk:
"Joden lezen hun Bijbel meer dan menig christen. De Joden concentreren zich daarbij op het Oude Testament. Toch hoort men nogal eens van Messiasbelijdende Joden in Israël dat zij op een dag heimelijk ook het Nieuwe Testament zijn gaan lezen. En menigeen 'ontdekte' toen dat het Nieuwe Testament ook Joods is! Het geslachtsregister in Matteüs 1 bijvoorbeeld is daar een prachtig bewijs van. Bovendien zijn bijna alle schrijvers van het Nieuwe Testament Joden. Dat zoekende Joden in het Nieuwe Testament nogal eens Jezus, de grootste Jood aller tijden, hebben gevonden, is geweldig. Het is goed voor Israël te blijven bidden zodat nog veel Joden in het Nieuwe Testament gaan lezen"

15 februari 2011

Het gaat om de eer van Jezus!

"Nu de tijd zich steeds meer toespitst op het definitieve einde zie ik rond me heen dat christenen meer en meer over het einde en over de hemel spreken. Ook zie ik een steeds groter verlangen naar de hemel en dat niet altijd om de juiste redenen. We kunnen daar heel egoïstisch in zijn." Dat stelt Ds. B.D. ten Berghe in een interview met CIP.

"Ik hoor heel veel mensen die zich ellendig of ziek voelen en die verlangen naar de hemel. 'Dan ben ik eindelijk verlost van mijn zonden', hoor je dan. Of: 'Dan voel ik me volmaakt gelukkig'. Bij deze uitspraken maken we een grove fout. Het gaat in het koninkrijk der hemelen niet om onze volmaaktheid, om onze verlossing of om ons geluk. Het gaat om de eer van Jezus, om Zijn volmaakte liefde, om de Verlosser. Daar moeten we naar verlangen. Als we enkel naar de hemel verlangen omdat we het hier zo 'slecht' hebben, zijn we egoïstisch. Naast het feit dat we voor onszelf in de hemel willen komen, vergeten we onze omgeving.
Natuurlijk is het goed om naar de hemel te verlangen, dat verlangen zie je geregeld in de Schrift terug bij bijvoorbeeld Paulus. Maar beseffen we ook dat wanneer de Heere Jezus terugkomt, de kans voor onze ongelovige buurman of misschien onze eigen partner voorbij is? Dat die voor altijd verloren gaat? Wanneer iemand dit leest kan hij twee dingen doen: Hopen en bidden dat Jezus nog even niet terugkomt in de hoop dat zijn of haar naaste zich nog bekeert, of op dit moment naar de buurman toe lopen en vertellen over die boodschap van vergeving. Wacht er niet mee, denk niet: als ze een bakje koffie komen drinken begin ik er over. Misschien komt Jezus namelijk vanavond wel terug!"
Bron: www.cip.nl


14 februari 2011

Het is nog nooit zó laat geweest!

Meer dan 25% van de Bijbel bestaat uit profetieën, waarvan een aantal al is vervuld in Israël en in de eerste komst van Christus. Wanneer ruim een kwart van de Bijbel over toekomstige profetieën spreekt vindt God het blijkbaar belangrijk dat we ons met deze dingen bezig houden en ons in deze dingen verdiepen.

Het was voor mij aanleiding het boek 'Het einde der tijden' van T. LaHaye en J.B. Jenkins er weer eens bij te pakken. Al vaker heb ik dit aangehaald in mijn stukje over 'blijf waakzaam'. Toch blijft het mijn aandacht trekken en opnieuw heb ik het met veel belangstelling gelezen. Ook al is het al meer dan tien jaar geleden geschreven, het boek blijft actueel omdat het veel Bijbelse profetieën beschrijft die zo maar zouden kunnen uitkomen vandaag de dag.
De tijd waarin wij nu leven is namelijk enorm spannend, er zijn adembenemende ontwikkelingen gaande in de wereld, op technisch en wetenschappelijk gebied, maar ook op allerlei andere terreinen.
Persoonlijk denk ik dat de komst van de Here Jezus niet zo lang meer op zich zal laten wachten.
Hoewel we natuurlijk geen datum kunnen bepalen voor de terugkomst van de Heer, kunnen we wel zien dat er een ongekende tijd van wereldcrisissen is die uitgelegd zouden kunnen worden als een voorbereiding op de komst van de Here Jezus. Soms kun je letterlijk de krant naast de Bijbel leggen en de profetieën 'in vervulling zien gaan'.
Het boek beschrijft verschillende visies op 'de Opname van de Gemeente, de Grote Verdrukking, de glorieuze Wederkomst en het 1000- jarig Vrederijk'. Veelal zijn deze Bijbels onderbouwd. Eerlijkheidshalve moet ook gezegd worden dat er bepaalde verklaringen in het boek beschreven worden waar je je vraagtekens bij kunt zetten en de verklaring alleen gebaseerd is op een veronderstelling van de schrijvers. (Ook deze schrijvers blijven mensen!)
Toch neemt dat niet weg dat ik het boek kan aanraden maar wel mét de Bijbel ernaast!

Het boek eindigt met een leuk verhaal:
Er was een meisje dat 's avonds niet in slaap kon komen. Haar slaapkamer was boven en haar ouders zaten beneden te lezen. Eerst kwam ze een glas water vragen, daarna een koekje, en vervolgens wilde ze weten hoe laat het was. Uiteindelijk verloren haar ouders hun geduld en zeiden tegen haar dat ze nu echt moest gaan slapen en dat ze straf zou krijgen als ze nog een keer zou roepen.
Het enige wat ze kon doen, was in bed gaan liggen, naar het plafond kijken en luisteren naar de slagen van grootvaders klok beneden. Toen de klok elk had geslagen, ging er blijkbaar iets mis met het mechaniek, want terwijl ze de uren telde, sloeg de klok elf keer en bleef daarna slaan: twaalf, dertien, veertien. Toen de klok achttien keer had geslagen, vergat ze alle waarschuwingen, sprong uit bed, rende naar beneden en riep: "Mam, pap - het is nog nooit zo laat geweest!"

Profetisch gezien geldt dit ook voor ons. Laten we zo leven alsof Jezus elk moment terug kan komen!


13 februari 2011

7 redenen om niet bezorgd te zijn

Wat leert de Here Jezus ons toch veel wijze lessen in het Bijbelboek Matteüs. In Hfdst. 6: 25- 34 leert Hij hoe wij om moeten gaan met bezorgdheid, maar wat is dat soms moeilijk!

"Daarom zeg Ik u: Wees niet bezorgd over uw leven, over wat u eten en wat u drinken zult; ook niet over uw lichaam, namelijk waarmee u zich kleden zult. Is het leven niet meer dan het voedsel en het lichaam meer dan de kleding? Kijk naar de vogels in de lucht: zij zaaien niet en maaien niet, en verzamelen niet in schuren; uw hemelse Vader voedt ze evenwel; gaat u ze niet ver te boven? Wie toch van u kan met bezorgd te zijn één el aan zijn lengte toevoegen? En wat bent u bezorgd over de kleding? Kijk naar de lelies in het veld, hoe ze groeien; ze werken niet en spinnen niet; en Ik zeg u dat zelfs Salomo in al zijn heerlijkheid niet gekleed ging als één van deze. Als God nu het gras op het veld, dat er vandaag is en morgen in de oven geworpen wordt, zo bekleedt, zal Hij u niet veel meer kleden, kleingelovigen?
Wees daarom niet bezorgd en zeg niet: Wat zullen wij eten? of: Wat zullen wij drinken? of: Waarmee zullen wij ons kleden? Want al deze dingen zoeken de heidenen. Uw hemelse Vader weet immers dat u al deze dingen nodig hebt.
Maar zoek eerst het Koninkrijk van God en Zijn gerechtigheid, en al deze dingen zullen u erbij gegeven worden. Wees dan niet bezorgd over de dag van morgen, want de dag van morgen zal voor zichzelf zorgen; elke dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad." ( HSV)

Jezus noemt 7 redenen om niet bezorgd te zijn:

1) Je kunt de details van je leven toevertrouwen aan dezelfde God die jou het leven gaf (vs.25)
2) Bezorgdheid voor de toekomst belemmert je in je inspanningen van vandaag (vs.26)
3) Bezorgdheid doet meer schade dan nut (vs.27)
4) God zorgt voor mensen die op Hem vertrouwen (vs.32)
5) Bezorgdheid is een teken van gebrek aan geloof en in kennis van God (vs. 32)
6) Bezorgdheid leidt af van de echte uitdagingen die God voor ons heeft (vs.33)
7) Wie met vertrouwen bij de dag leeft, wordt niet verteerd door bezorgdheid (vs.34)




11 februari 2011

Wat zegt de Bijbel over het Christelijke moederschap?

Onlangs vond ik op een site een bemoedigend stukje. Er wordt wel eens gesuggereerd dat je het moederschap er 'even bij doet'. Onderstaade uitleg zet je nog eens aan het denken hierover en maakt je bewust van de verantwoordelijkheid die je gekregen hebt.

"Wat zegt de Bijbel over het Christelijke moederschap?"

"Het moederschap is een belangrijke rol die de Heer aan veel vrouwen heeft gegeven. In Titus 2:3-5 wordt moeders verteld dat ze van hun kinderen moeten houden: “Ze moeten goede raad weten te geven, en de jonge vrouwen voorhouden dat ze hun man en kinderen moeten liefhebben, dat ze ingetogen, kuis, zorgzaam in het huishouden en vriendelijk moeten zijn, en dat ze het gezag van hun man moeten erkennen. Dan wordt het woord van God in ere gehouden”. In Jesaja 49:15a zegt de Bijbel: “Maar kan een vrouw haar zuigeling vergeten of harteloos zijn tegen het kind dat zij droeg?” Wanneer begint het moederschap?
Kinderen zijn een geschenk van de Heer (Psalm 127:3-5).
In Titus 2:4 wordt het Griekse woord “phileoteknos” gebruikt. Dit woord representeert een bijzonder soort van “moederliefde”. Het idee dat door dit woord wordt uitgedrukt is “de voorkeur geven” aan onze kinderen, voor hen “zorgen”, hen “opvoeden”, hen “liefdevol omarmen”, “in hun behoeften voorzien”, en met elk van hen “op tedere wijze bevriend raken” omdat zij uniek door Gods hand zijn geschapen. De Schrift gebiedt ons om “moederliefde” als onze verantwoordelijkheid te zien. Zowel vaders als moeders wordt in het Woord geboden om verschillende dingen te doen:

Beschikbaarheid –  (Deuteronomium 6:6-7)

Betrokkenheid –  (Efeziërs 6:4)

Onderwijs –  (Psalm 78:5-6, Deuteronomium 4:10, Efeziërs 6:4)

Opleiding –  (Spreuken 22:6)

Discipline –  (Efeziërs 6:4, Hebreeën 12:5-11, Spreuken 13:24, 19:18, 22:15, 23:13-14, 29:15-17)

Opvoeding –  (Titus 2:4, 2 Timoteüs 1:7, Efeziërs 4:29-32, 5:1-2, Galaten 5:22, 1 Petrus 3:8-9)

Een toonbeeld met integriteit zijn –  (Deuteronomium 4:9, 15, 23; Spreuken 10:9, 11:3; Psalm 37:18, 37).

De Bijbel gebiedt nergens dat elke vrouw een moeder zou moeten zijn. Maar de Bijbel zegt wel dat vrouwen die door de Heer met het moederschap gezegend zijn deze verantwoordelijkheid serieus moeten nemen. Moeders hebben een unieke, belangrijke en cruciale rol in de levens van hun kinderen. Het moederschap is noch een huishoudelijk karwei noch een onplezierige taak. Net zoals een moeder een kind tijdens de zwangerschap draagt, en net zoals een moeder in de baby-tijd voor haar kind zorgt en het kind voedt – zo spelen moeders ook een voortdurende rol in de levens van hun kinderen, tieners, jonge volwassenen en zelfs volgroeide kinderen. Hoewel de rol van het moederschap moet blijven veranderen en zich moet ontwikkelen, moet er aan de liefde, zorg, ondersteuning en bemoediging van een moeder nooit een einde komen."


9 februari 2011

Een jonge vrouw/man naar Gods hart..

Al enige tijd bespreek in met elk van mijn dochters in elke vakantie één hoofdstuk van het boek "Een vrouw naar Gods hart" van Elizabeth George. Het is heerlijk om zo samen even stil te staan bij een bepaald onderwerp en dingen samen te kunnen delen. Toch blijken sommige hoofdstukken nog wel erg 'ver weg' te staan van hen en (nog) niet helemaal aan te sluiten bij hun belevingswereld.
Wat was ik blij verrast toen ik vorige week een mail van Grace Publishing House kreeg met hun nieuwe uitgaven voor de komende tijd. Binnenkort is namelijk het boek "Een jonge vrouw naar Gods hart" verkrijgbaar en ik vermoed dat die nog beter aansluit bij de leeftijd van onze dochters. Het dagboekje was enige tijd geleden al verschenen maar nu is dus ook het 'gewone' boek binnenkort te koop.
Ik verheug me erop (zij overigens ook, merkte ik) en ik kan niet wachten tot ze verkrijgbaar zijn.
Ook voor vaders en moeders met 'jonge mannen' onder ons is er goed nieuws. De man van Elizabeth, Jim George, heeft ook voor hen een dagboek geschreven getiteld 'Een jonge man naar Gods hart'.
Ook deze wordt hier in huis ongetwijfeld weer cadeau gegeven....


8 februari 2011

'Geestelijke' boodschappen doen

Wanneer ik een nieuw berichtje schrijf voor op mijn weblog zoek ik er als laatste altijd een geschikte illustratie bij. Deze keer ben ik andersom begonnen en heb naar aanleiding van de afbeelding een stukje geschreven.
Het plaatje vond ik toen ik op zoek was naar een andere afbeelding en ik vond het fascinerend. Al gauw kwam bij mij de gedachte op om dit stukje 'geestelijke boodschappen doen' te noemen.

Wanneer je je gewone dagelijkse boodschappen doet, richt je je op je fysieke behoeften. Je stopt van alles in je winkelwagentje: brood, vlees, groente, fruit, melk ...een tussendoortje soms. En niet te vergeten allerlei spulletjes voor 'de uiterlijke mens'. Je koopt (meestal) wat goed en gezond voor je is en doet er moeite voor om dát te kopen wat je nodig hebt. Vaak maken we zelfs een lijstje en denken we er van te voren over na met welke dingen we ons lichaam willen voeden of verzorgen. Soms moeten we even zoeken in de juiste winkel voordat we het gewenste product hebben gevonden en soms kopen we wat voor in de voorraadkast als reserve.

Toen ik naar het plaatje keek vroeg ik mezelf af hoe dit nou eigenlijk geestelijk gezien met ons is. Nemen we op dit gebied ook de tijd om ons 'karretje' vol te doen. Kiezen we dingen die goed voor ons zijn? Verzorgen we 'onze geest' ook goed? Nemen we de tijd om 'lekker te ruiken' (2 Kor. 5:15). Doen we moeite om een lijstje te maken van die dingen die we geestelijke gezien nodig hebben of  'kopen we maar wat'?  Zijn de producten die we in ons karretje stoppen 'lang houdbaar' voor tijden dat het eens wat minder goed gaat?  Wat kiezen we als 'tussendoortje'? In welke 'winkel' doen we onze boodschappen? Het zijn vragen om eens over na te denken...

Hoe en waarmee vullen wij ons 'geestelijke karretje?




7 februari 2011

Breng regelmatig tijd door met God

Rick Warren merkt op dat wanneer christenen geen tijd doorbrengen met God, dat niet zonder gevolgen blijft. Hij spreekt uit ervaring. "Als ik een paar dagen geen tijd met God doorbreng, merkt mijn vrouw dat. Als ik ongeveer een week geen tijd doorbreng met God, gaat iedereen dat merken. Dat blijkt uit mijn houding. Dan ben ik niet lief maar kritisch, ongeduldig en chagrijnig. Maar als je gevuld bent met liefde, dringt dat al die negatieve houdingen naar de achtergrond. De enige manier om dat te bereiken is door tijd door te brengen met Jezus."


6 februari 2011

Is geld of God mijn Meester?

Matteüs 6:24  "Niemand kan twee heren dienen, want hij zal òf de ene haten en de andere liefhebben, òf zich aan de ene hechten en de andere minachten; gij kunt niet God dienen èn Mammon."

De boodschap van Jezus is in dit Bijbelvers duidelijk, maar wat is het in de praktijk soms ongelooflijk moeilijk. Als we om ons heen kijken in deze materialistische maatschappij zien we veel mensen die hun hele leven besteden aan het vergaren en bewaren van geld. Alles moet steeds luxer en mooier. Het verlangen naar geld en naar wat daarmee te maken heeft, kan je aandacht voor God en geestelijke dingen verdringen.
Hoewel ik zelf geen betaalde baan heb en dus niet zozeer op 'geld verdienen' gericht ben, moet ik toegeven dat ik soms toch wel bezig ben met comfort, luxe of bezittingen. Indirect ben ik dan toch ook bezig met materialistische dingen. Wat is het soms moeilijk om je gedachten hier niet door in beslag te laten nemen.
Jezus is heel duidelijk en zegt dat wij slechts één meester kunnen dienen. Hij roept op om niet in de 'val' van het materialisme te trappen want de liefde voor het geld is de eerste stap naar allerlei andere zonden (1 Tim. 6:10)
Kun jij oprecht zeggen dat God je Meester is en niet het geld? Persoonlijk vind ik het soms een worsteling. Bovenstaand vers dwingt ons om nog eens na te denken waar we onze meeste tijd en aandacht en inspanning aan besteden.


4 februari 2011

Mensen zijn niet geschapen als taal- of rekenmachine

Onze jongste zoon heeft afgelopen week ook de Cito-toets gemaakt en gelukkig valt bij hem op school de 'prestatiedwang' erg mee. Er werd redelijk ontspannen mee omgegaan. Wanneer je echter de kranten leest en naar het Journaal kijkt blijkt er wel degelijk een kern van waarheid te zitten in onderstaand bericht.

"De Cito-toets is veel te eenzijdig en bovendien wordt hij misbruikt om scholen de maat te nemen. Daardoor is in het basisonderwijs een ‘afrekencultuur ontstaan die scholen verlamt’. Dat is de strekking van een petitie die deze week door ruim 13.000 mensen werd ondertekend (Trouw, 1 februari 2010). De verlammende prestatiedwang krijgt zelfs vat op kinderen in de basisschoolleeftijd.
Wim ter Horst, emeritus hoogleraar orthopedagogiek, waarschuwt voor deze trend in het januarinummer van De Oogst.
‘We moeten ons niet teveel laten leiden door het bedrijfsleven’, betoogt hij. ‘Het bedrijfsleven eist technisch hooggeschoolde werknemers en onverzadigbare consumenten. De rest wordt afgedaan als soft gedoe. Het is net het onderwijs van Sparta in het oude Griekenland. Na hun zevende jaar werden de jongens daar onderworpen aan een door de overheid voorgeschreven soort Cito-toets. Als ze hoog genoeg scoorden, gingen ze naar een interne militaire school die maar één doelstelling had: prestaties leveren. Ik maak me dan ook zorgen om de trend om steeds meer toetsen verplicht te stellen’
Het echte resultaat van onderwijs is volgens de orthopedagoog niet af te leiden uit cijferboekjes en Cito-toetsen. Integendeel. ‘Het echte resultaat zie je pas als een kind op enig moment in zijn leven al het toetsbare kwijt is, of als dat even niet meer ter zake doet.’ Dat vraagt dus om houvast in minder vergankelijke zaken dan toetsen.
Een mooi doordenkertje van Ter Horst, waarmee hij laat zien dat het in het leven uiteindelijk om meer gaat dan cijfers en scores. Vanouds was dat een wezenskenmerk van het christelijk onderwijs. Gevoed vanuit de overtuiging dat we als mens geschapen zijn en niet als taal- of rekenmachine."


3 februari 2011

Geef hem een goede vrouw en laat ik dat zijn



Voor het zesde opeenvolgende jaar heb ik het boek "De kracht van een biddende vrouw" er weer bijgepakt. De gebeden die Stormie Omartian schrijft blijven zo mooi.
Het langste gebed in het boek, dat gelijk in het eerste hoofdstuk genoemd wordt, spreekt me het meeste aan. Ik wil het graag delen.

"Heer, help mij om een goede vrouw te zijn. Ik besef maar al te goed dat ik zonder uw hulp niet in staat ben en goede vrouw te zijn. Neem mijn egoïsme, ongeduld en prikkelbaarheid weg, en verander ze in vriendelijkheid, geduld en de bereidheid alles te dragen. Neem mijn oude emotionele gewoonten weg, mijn oude denkpatronen, onbewuste reacties, grove arrogantie en de neiging mijzelf te beschermen, en maak mij geduldig, vriendelijk, goed, trouw en zacht en geef mij zelfbeheersing.
Neem de hardheid van mijn hart weg en breek de muren af met de stormram van uw onthullend licht. Geef mij een nieuw hart en bewerk in mij Uw liefde, vrede en blijdschap (Gal. 5: 22-23). Alleen U kunt mij veranderen.
Laat mij zien waar zonde is in mijn hart, vooral tegenover mijn man. Ik belijd dat ik tegenover hem vele malen liefdeloos, kritisch en boos ben geweest, wrok heb gekoesterd, geen respect heb getoond en niet vergevingsgezind ben geweest. Help mij om alle pijn, boosheid of teleurstelling die ik voel, opzij te zetten en hem te vergeven zoals U dat doet - absoluut en volkomen, zonder om te zien. Maak mij een werktuig van verzoening, vrede en genezing in dit huwelijk. Stel ons in staat goed met elkaar te praten. Haal ons voor de drempel van vervreemding vandaan, waar de echtscheiding begint.

Maak mij de hulp, metgezel, verdediger, vriendin en steunpilaar van mijn man. Help mij een vredig, rustig en veilig thuis voor hem te scheppen, waar hij steeds kan terugkeren. Laat mij zien hoe ik mijzelf kan verzorgen en aantrekkelijk kan blijven voor hem. Laat mij uitgroeien tot een creatieve en zelfverzekerde vrouw, die rijk is naar verstand ziel en geest. Maak van mij een vrouw waarvan hij trots kan zeggen dat ze zijn vrouw is.
Ik leg al mijn verwachtingen neer bij Uw kruis. Ik zet mijn man niet meer onder druk om mij voldoening te geven in zaken waarin ik op U moet vertrouwen. Help mij om hem te aanvaarden zoals hij is, zodat ik niet probeer hem te veranderen. Ik besef dat hij in sommige opzichten misschien nooit zal veranderen, maar tegelijkertijd geef ik hem de ruimte om zo te veranderen als ik nooit had kunnen denken. Ik laat elke verandering die nodig is in Uw handen. Ik accepteer zonder meer dat geen van ons beiden volmaakt is en dat ook nooit zal zijn. Alleen U, Heer, bent volmaakt, en ik vertrouw erop dat U ons zult vervolmaken. 
Leer mij hoe ik voor mijn man moet bidden en maak mijn gebeden tot een echte taal van liefde. Schep een nieuwe liefde tussen ons waar de liefde is gestorven. Laat mij zien wat onvoorwaardelijke liefde werkelijk inhoudt en hoe ik daarover kan spreken op een manier dat hij erin kan meegaan. Breng eenheid tussen ons, zodat we het over alles eens kunnen zijn. Moge de God van geduld en bemoediging ons geven dat we gelijkgestemd zijn tegenover elkaar, naar het voorbeeld van Christus Jezus (Rom. 15:5). Maak ons tot een team, zodat we niet los van elkaar leven en alleen onze eigen zin doen, maar dat we samenwerken en elkaars fouten en zwakheden over het hoofd zien. Dit alles ten gunste van ons huwelijk. Help ons te streven naar de dingen die de vrede bevorderen en de dingen waardoor de één de ander kan opbouwen (Rom. 14:19). Laat ons 'vast aaneengesloten' zijn, 'één van zin en één van gevoelen' (1 Kor. 1:10)
Ik bid dat onze toewijding aan U en elkaar elke dag sterker en vuriger zal worden. Stel mijn man in staat het hoofd van het gezin te zijn, overeenkomstig Uw bedoeling, en laat mij zien hoe ik hem moet steunen en respecteren naarmate hij in die leidende rol groeit. Help mij zijn dromen te begrijpen en de dingen vanuit zijn oogpunt te bezien. Laat mij weten wat hij wil en nodig heeft, en laat mij mogelijke problemen zien voordat ze ontstaan.
Maak van mij een nieuwe vrouw, Heer. Geef mij een zuivere blik, een positieve kijk en een vernieuwde relatie met de man die U mij hebt gegeven. Help mij hem te zien met nieuwe ogen, nieuwe waardering, nieuwe liefde, nieuwe barmhartigheid en leer mij hem opnieuw te aanvaarden.
Geef hem een nieuwe vrouw, en laat ik dat zijn."




2 februari 2011

Tijd maken voor elkaar is een keuze

In de afgelopen tijd hebben we al van drie echtparen die meer dan 20 jaar getrouwd waren, gehoord dat ze niet langer samen door het leven wilden. Elke keer schrik je er weer van als je in je nabije omgeving zo'n bericht hoort. Soms praat je eens verder door erover en hoewel ze nooit de werkelijke reden willen of kunnen vertellen, loopt er een rode draad overal doorheen. 'We zijn in de loop van de jaren uit elkaar gegroeid' wordt er dan gezegd. 'We zijn zo druk geweest met de kinderen en met ons werk en met onze eigen dingen dat we voor elkaar geen tijd meer hadden en langzaam van elkaar vervreemdden'.

Voor mijn man en mij geeft zoiets altijd direct aanleiding tot evaluatie. Hoe is het eigenlijk bij ons? Gaat het bij ons nog 'goed'? We vragen elkaar ook regelmatig of we nog genoeg tijd voor elkaar hebben en of we misschien dingen bij elkaar missen. Wanneer je langer dan twintig jaar (of misschien al langer dan tien jaar?) bij elkaar bent moet je er voor oppassen dat je niet in een bepaalde sleur valt, maar gelukkig mag ik zeggen dat wij proberen elke keer weer 'nieuwe energie' in ons huwelijk proberen te steken. Het is ook goed om 'aan de bel te trekken' als één van beiden merkt dat er dingen niet goed gaan.
In gesprek blijven met elkaar is denk ik de basis om het samen goed te (blijven) houden.
Vorige week hebben we ook nog concreet iets samen afgesproken. We zouden graag één avond in de week apart zetten voor 'ons samen'. We hebben deze poging al vaker ondernomen maar we merken dat wanneer we niets plannen de avonden zo weer gevuld zijn met van alles en nog wat. We willen het opnieuw proberen !
De prioriteiten die wij - Bijbels gezien - willen vasthouden, zouden zo moeten zijn dat we elkaar, na God, op de eerste plek zetten. Vaak zien we dat de kinderen, het werk en de gemeente soms deze plek innemen en dat ons huwelijk 'de sluitpost' is.
Tijd voor actie dus... en wat we gaan doen? We hebben al een klein verlanglijstje gemaakt. Dingen dicht bij huis maar ook verder weg. Eigenlijk maakt het niet zoveel uit wát je samen doet, áls je maar dingen samen doet en in gesprek blijft met elkaar over alles wat je bezighoudt.
Heel soms dromen we wel eens van ons eerste weekendje weg samen maar dat is er tot nu toe nog niet van gekomen. We mogen desondanks blij zijn met alle momenten die we samen hebben en we willen ervoor waken elkaar  'kwijt' te raken. Aan een huwelijk moet je (samen met God) blijven werken, het komt je niet aanwaaien.