26 juli 2018

Hanna - Een vrouw die haar belofte hield

Sinds een aantal jaren probeer ik elk jaar het leven van één bijbelse vrouw te bestuderen. Over het leven van Eva, SaraRachelRuth en Esther heb ik al eens geschreven. Het afgelopen jaar heb ik gekozen voor de bijbelse persoon Hanna. Graag deel ik met jullie wat ik van haar leven heb geleerd.

In de hoofdstukken 1 en 2 Samuël kun je lezen over Hanna. Het boek begint in de tijd dat de richters nog over Israël regeerden; het is heel goed mogelijk dat dit in de laatste jaren van Simson was. Samuël was Israëls laatste richter en de eerste priester en profeet die tijdens een koning diende.
Hoewel veel leiders uit het Oude Testament meerdere vrouwen hadden, had God het huwelijk oorspronkelijk zo niet bedoeld. Polygamie veroorzaakte vaak ernstige problemen in een gezin, zoals ook te zien is in het verhaal van Hanna en Peninna.

Hanna is namelijk getrouwd met Elkana en hij houdt van haar. Helaas kan Hanna geen kinderen krijgen. Haar onvruchtbaarheid was sociaal gezien iets waar haar echtgenoot zich voor schaamde in die tijd. Hoewel Elkana Hanna had kunnen verlaten, bleef hij erg veel van haar houden, ondanks de kritiek uit de omgeving. Maar Elkana trouwt nog een vrouw: Peninna. Zij krijgt echter wel kinderen en dit veroorzaakt spanning tussen de beide vrouwen. Hanna heeft het hier erg moeilijk mee en zelfs de bemoediging van Elkana kan haar niet troosten. Penninna treiterde Hanna bovendien met haar onvruchtbaarheid en Hanna liet haar zelfvertrouwen door haar woorden ondermijnen. Een moeilijke situatie voor Hanna. Wanneer je hier goed over nadenkt, had ze goede redenen om zich ontmoedigd en bitter te voelen:
  • Ze kon geen kinderen krijgen; 
  • Ze deelde haar man met een vrouw die haar treiterde:
  • Haar liefdevolle man kon haar problemen niet oplossen
  • Zelfs de hogepriester begreep haar verkeerd toen ze in de tempel bad
Maar, Hanna ontdekte de kracht van gebed. Gebed opent de weg waardoor God kan werken! Wanneer ze in de tempel in Silo bidt om een zoon, denkt Eli eerst dat ze dronken is omdat ze in zichzelf praat. In haar gebed spreekt Hanna uit dat ze bereid is om haar zoon in dienst van God te stellen. Even later vertelt Eli aan Hanna dat ze van God een zoon zal krijgen. Toen Samuël een jaar later geboren werd, kwam Hanna haar belofte na. Zodra hij van de borst af was, bracht ze hem naar Eli, die hem verder opvoedde. Ze sprak een prachtige lofzang uit naar God (1 Samuël 2). Ze vergat haar zoon natuurlijk niet en bezocht hem regelmatig. Elk jaar maakte ze een mantel voor hem en bracht hem die.
Bovendien werd Hanna in de jaren erna gezegend met nog vijf zonen en dochters! We horen verder niets meer van Peninna en haar kinderen, maar Samuël wordt op een indrukwekkende manier door God gebruikt.

24 juli 2018

Prioriteiten voor je leven als vrouw - vragen van een bloglezer beantwoord

Niet zo lang geleden ontving ik van een bloglezer een aantal persoonlijke vragen n.a.v. mijn blogbericht 'Prioriteiten voor je leven als vrouw'.

Het waren hele goede en praktische vragen van deze jonge moeder. Omdat ik een redelijk uitgebreid antwoord heb gegeven, leek het mij zinvol om de antwoorden ook op mijn blog te delen. Misschien zijn er meer moeders of andere lezers die er verder mee kunnen.

"Ik lees al een tijd mee op het blog 'manager van het gezin', en de blog over prioriteiten stellen sprak me heel erg aan. Ik heb het boek 'Een vrouw naar Gods hart' ook al meerdere keren gelezen en herlezen. En ik probeer zoveel mogelijk terug te laten komen in mijn eigen leven, alleen vind ik dat soms wel lastig. Dus ik heb verschillende vragen aan u.
  • Hoe heeft u de afgelopen jaren het rijtje prioriteiten toegepast in uw leven? Ik ben vooral op zoek naar praktische handvatten.
  • Hoe geef ik bijvoorbeeld mijn man prioriteit boven de kinderen?
  • Waar liep u tegen aan in het naleven van de prioriteiten en hoe ging u daarmee om?
  • Hoe organiseerde u uw dagen met vier kinderen (mijn gezin bestaat ook uit vier kinderen in de leeftijd van 7,5,1 en 2 maanden)
  • Elizabeth George heeft het in haar boek over vijf mappen, welke onderwerpen heeft u gekozen en waar zocht u informatie voor deze mappen en wat deed u verder met deze informatie?

23 juli 2018

De Veluwe lijkt wel een savanne

                

                                                     Vooral biggen hebben het zwaar!

Zoals op zoveel plekken in Nederland, is het ook op de Veluwe erg droog. Als wandelaar loop je in het bos hooguit wat stoffige schoenen op maar verder hebben wij er als mensen nog niet erg veel last van onder de koele bomen. Veel bomen en struiken daarentegen laten op dit moment al veel van hun bladeren vallen en dieren zijn wanhopig op zoek naar water en voedsel. De natuur probeert te overleven. Boswachter Lennard Jasper laat zien hoe flora en fauna reageren op de droogte. ‘Alles staat in de overlevingsstand.’
In het Nederlands Dagblad van afgelopen vrijdag 21 juli staat een uitgebreid artikel over de situatie op de Veluwe. Je kunt het artikel hier gratis lezen!

Drinkwaterplekken voor dieren in het Veluws Massief worden vol met water gezet. Wild Beheer Eenheid Veluwe Noord West, lokale brandweer en ondernemers zijn daar afgelopen zaterdag de hele dag mee bezig geweest. Je kunt er hier een kort fragment van zien.

Boswachter Lennard Jasper vertelt nog meer over de droogte op de hei. Op de site van De Stentor is hiervan een filmpje te bekijken.


20 juli 2018

Een bijzondere hereniging


Er doen talloze verhalen de ronde over wonderen binnen de Joodse wereld. En zo’n verhaal deel ik graag deze keer.

Toen tijdens de Tweede Wereldoorlog een groep Joden uit Polen naar een vernietigingskamp werd weggevoerd door nazisoldaten, zeiden de Duitsers tegen Poolse omstanders dat ze de bezittingen van deze Joden wel mochten meenemen, omdat ze toch niet terug zouden komen. Twee Poolse vrouwen die dit hoorden, zagen hierop een vrouw met een prachtige jas aan, en vielen haar aan om haar de jas afhandig te maken.

De zakken zaten vol met kostbaarheden, maar toen ze de jas hadden leeggehaald, voelde deze nog steeds zwaar aan. In een geheime zak vonden de vrouwen een baby verstopt. Een van de vrouwen besloot hierop het kind te adopteren als haar eigen dochter. Het meisje werd goed behandeld, groeide voorspoedig op en werd kinderarts in een vooraanstaand Pools ziekenhuis.

“Ze legde uit dat ze niet echt de dochter was 
van de vrouw die haar had grootgebracht.”

Toen haar ‘moeder’ overleed, zocht de andere vrouw die erbij was toen ze in de jas werd gevonden haar op. Ze vertelde het verhaal en legde uit dat ze niet echt de dochter was van de vrouw die haar had grootgebracht. “Hoe weet ik of u de waarheid spreekt?”, vroeg de ‘dochter’ aan de vrouw. Hierop vertelde zij dat ze toen ze werd gevonden een gouden kettinkje om had met daarop vreemde tekens. De ‘dochter’ vond dit kettinkje tussen haar spullen terug en bewaarde het zorgvuldig.

Jaren later
Toen de kinderarts een tijdens een vakantie twee orthodox geklede Joden zag, sprak ze hen aan en vertelde hen het verhaal. Ze liet hen het kettinkje zien en ze konden haar bevestigen dat het een Joodse naam was. De Joden adviseerden het meisje om naar de rabbijn te gaan. Dat deed ze en hij bevestigde haar dat ze Joods moest zijn en raadde haar aan om naar Israël te gaan, omdat daar hard kinderartsen nodig waren. Ze volgde zijn advies op en reisde naar Israël, waar ze zich thuis wist, een baan vond en trouwde met een Joodse man.

Aanslag
In 2001 was de kinderarts betrokken bij de hulpverlening aan de getroffenen door de zelfmoordaanslag in pizzeria Sbarro. Een oudere man klampte haar aan. Hij was op zoek naar zijn kleindochter die hij in de hectiek was kwijtgeraakt. Samen zochten ze het meisje en vonden het, maar toen ze het meisje vonden, stokte de adem van de kinderarts. Het meisje had precies zo’n kettinkje als zij.
“Waar heeft u dat kettinkje vandaan”, vroeg ze aan de man, “waar kun je zoiets krijgen?” De oude man antwoordde haar: “Dat kettinkje heb ik zelf gemaakt. Ik was goudsmid. Ik heb twee van zulke kettinkjes gemaakt voor mijn dochters. Een van hen is de moeder van mijn kleindochter hier. Mijn andere dochter is met mijn vrouw vermoord tijdens de Holocaust.”
Op deze bijzondere manier werden vader en dochter na bijna zestig jaar herenigd.


16 juli 2018

Een doordeweekse, warme zomerdag...

Naast alle serieuze artikelen op mijn blog, is het deze keer tijd voor een luchtig tussendoortje. Nou ja, luchtig... zeg maar gewoon: warm!

Het beloofde immers een warme dag te worden vandaag en... dat werd het ook. Gisteravond had ik al een idee in mijn hoofd hoe ik zo'n '30 graden-dag' zou gaan indelen. Je moet nu eenmaal wat flexibeler zijn met deze temperaturen.

Om 6.45 uur vanmorgen had ik mijn hardloopkleding al aan en na mijn stille tijd, heb ik om halfacht de vaart erin gezet. Omdat ik toch mijn sportkleren al aan had, heb ik van het huishouden een workout gemaakt van anderhalf uur. Ik trok makkelijke schoenen aan en heb op hoog tempo de grootste klussen van vandaag afgewerkt. Dingen waar je van gaat zweten met dit weer, kun je maar beter op tijd doen! Op de achtergrond draaide ik de nieuwste c.d. met Opwekkingsliederen en dat gaf mij vleugels. Al zingend was in no time de geplande anderhalf uur voorbij en ben ik gaan hardlopen met onze Vizsla Bolt. Hij had er duidelijk zin in en stond kwispelend naast mij toen ik mijn schoenen aantrok.
In het bos was het nog redelijk koel, hoewel de thermometer bij thuiskomst om 10.00 uur hier toch al 24 graden aangaf. Na wat verkoelende drankjes en een heerlijke douche, dronken we 'samen' thee.
Hij gaf mij zelfs een schouderklopje, wat een lieverd is het ook!

14 juli 2018

Komt Jezus terug voor of met de Gemeente?

In 'Het Zoeklicht' werd in de maand juni een interessante vraag gesteld door een lezer. Bijbelleraar Theo Niemeijer geeft antwoord.

In Openbaring 21:9 en 10 lezen we over de ‘bruid des lams’, het ‘hemelse Jeruzalem’, dat uit de hemel neerdaalt. We lezen in de Bijbel echter ook dat we met Christus op aarde wederkomen, wanneer Hij Zijn voeten op de Olijfberg zal zetten. Komt de Gemeente dan nog een tweede keer terug als het hemelse Jeruzalem?


Antwoord:
In de Bijbel wordt geschreven over de komst van de Here Jezus voor de Gemeente en de wederkomst van de Here Jezus met de Gemeente. Tussen deze twee gebeurtenissen ligt de zevenjarige ‘grote verdrukking’. Deze ‘grote verdrukking’ begint direct na de opname van de Gemeente en eindigt zeven jaar later bij de zichtbare wederkomst van de Here Jezus op aarde (zie Matteüs 24:29-30). Bij deze zichtbare wederkomst van de Here Jezus begint ook het Messiaanse vrederijk op aarde.
De komst van der Here Jezus voor de Gemeente kan ieder moment plaatsvinden. Daar hoeft geen enkele profetie meer voor in vervulling te gaan! Deze komst zal plaatsvinden in een ‘oogwenk’ (1 Tessalonicenzen 4:17) of zoals Paulus ons in 1 Korintiërs 15:52 leert: 'in een ondeelbaar ogenblik’ letterlijk: een ‘atoom des tijds’. Deze eerste komst zal zo plotseling plaatsvinden, dat de mensen het niet eens zullen merken. In Matteüs 24:39 lezen we dat de mensen in de tijd van Noach niets bemerkten van het plotselinge wegnemen van Noach en zijn gezin! We lezen hier: ‘twee zullen in het veld zijn, één zal aangenomen worden en één achtergelaten worden; twee vrouwen zullen aan het malen zijn met de molen, één zal aangenomen worden, en de ander achtergelaten worden.' Zo plotseling zal de eerste komst van Christus voor Zijn Gemeente plaatsvinden.

9 juli 2018

Niets bijzonders...

Nu het in huize Born wat rustiger wordt omdat de kinderen uitvliegen en ook de jonge hond wat manieren geleerd heeft, heb ik af en toe het gevoel dat wat ik doe niet echt 'bijzonder' is. Diep in mijn hart weet ik dat dit ook niet altijd nodig is en dat 'gewoon' het huishouden doen en voor het gezin zorgen voldoende is (naast de andere bezigheden die ik heb). Maar de laatste tijd ervaar ik dat ik steeds meer periodes van rust heb. Aan de andere kant geniet ik ervan en weet uit ervaring dat deze periodes altijd weer gevolgd worden door drukkere periodes.

Onderstaand verhaal dat geschreven is door Marienschwester Joela, raakte mij opnieuw en de aanvulling die ik las in het dagboek van Elizabeth George bevestigde dit helemaal.

2 juli 2018

In de kruising - over voetbal en Jezus volgen

De wereldkampioenschappen voetbal zijn volop bezig, dus wat is er mooier dan op dit moment een recensie te mogen schrijven over het nieuwe boek van Joyce de Jongh. Met haar uitgave 'In de kruising - over voetbal en Jezus volgen', heeft zij een prachtig boek afgeleverd.
Al verschillende keren had ik via de sociale media gelezen dat Joyce met dit boek bezig was en ik heb deze uitgave nauwlettend in de gaten gehouden. Net als Joyce houd ik ook van voetbal én van Jezus, dus het leek mij erg leuk om dit boek te recenseren.

En om maar meteen met de deur in huis te vallen... wat een leuk, leerzaam en inspirerend boek is dit! Hoewel het geschreven is voor jongens en meiden tussen de 10 en de 14 jaar, heb ik er als moeder van 48 ook erg van genoten!

Joyce had eigenlijk niks met voetbal, zo schrijft zij op haar website. Maar haar zoontjes des te meer! En dus stond ze langs de lijn, drie keer per week, tijdens de trainingen en wedstrijden. Als voetbalmoeder heeft ze inmiddels heel wat geleerd over ‘het mooiste spel dat bestaat’!
Maar, Joyce had ik wél iets met geloven in Jezus. Wat wilde ze haar jongens daar graag enthousiast over maken. Uiteindelijk werd het een kruisbestuiving. Zoals haar zonen haar enthousiast maakten over voetbal door hun verhalen, het plezier binnen hun team, de wedstrijden, tegenslagen en overwinningen, maakte zij voor hen de koppeling met het christelijk geloof.