30 april 2015

Vergeving, verzoening én vriendschap




Rennend ging je op weg van Putten naar Ladelund,
in vrijheid, rustig en zonder dwang.
Je ging deze weg ter nagedachtenis aan je opa en oom,
die in Neuengamme om het leven kwamen.

Teleurgesteld was ik de afgelopen dagen,
omdat jij mij niet kon bellen, en ik niets van je hoorde.
Alléén bleef ik achter, vertwijfeld, wachtend, hopend…
Gevoelens van boosheid en verdriet wisselden elkaar af.

Totdat ik mij vandaag ineens realiseerde
wat een enorme impact het moet hebben gehad
op al die vrouwen die in oktober 1944
hun mannen voorgoed weg hebben zien gaan.

Zij hoorden nóóit meer wat van hun geliefden,
ze bleven alleen achter, huilend, wanhopig,
dagen, weken, de rest van hun leven!

Nu besef ik dat het gemis voor mij maar tijdelijk is.
Een intense dankbaarheid overviel mij vanmiddag.
Dat jij de mogelijkheid en conditie hebt om dit te doen,
is een groot wonder.
Ik ben dankbaar voor deze loop die ook voor jou
vergeving en verzoening betekent.
Vandaag realiseerde ik mij dat echte vriendschap
met loslaten én vertrouwen te maken heeft.

Ik dank mijn Vader 
dat Hij mij uit deze tijdelijke,
innerlijke strijd heeft verlost
en mij dit heeft doen inzien.

Dank je wel voor wie jij bent,
en voor wat jij betekent in mijn leven,
jij bent mijn allerbeste vriend!


Van 28 april t/m 3 mei 2015 loopt mijn man mee met de Putten-Ladelundloop. Voor hem is dit een hele bijzondere loop omdat zijn opa en een oom van hem zijn omgekomen in Neuengamme.
Meer informatie over deze loop is te vinden op Facebook maar ook op zijn eigen website.


Dit gedicht is geschreven in het kader van de #bloghop voor de maand april. Meer informatie hierover is te vinden op dit weblog.


29 april 2015

Problemen vergroten ons geduld



In Exodus 5 lezen we dat farao net de werkdruk van de Hebreeërs had verhoogd toen Mozes kwam protesteren bij God dat Hij zijn volk niet had verlost. Hij verwachtte snellere resultaten en minder problemen.
Vind jij dit ook niet herkenbaar? Mijn geduld is soms ver te zoeken.
In 'Het Leven' las ik de volgende bemoediging:

Lijden, tegenslag en tegenspoed kunnen voortduren terwijl God aan het werk is. In Jakobus 1: 2-4 worden we zelfs aangemoedigd blij te zijn als er moeilijkheden op onze weg komen.
Problemen ontwikkelen ons karakter en vergroten ons geduld door ons te leren:

1. Erop te vertrouwen dat God doet wat het beste voor ons is.
2. Te zoeken naar manieren om God in de huidige situatie te eren.
3. Ons te herinneren dat God ons niet zal verlaten.
4. Door te kijken naar Gods plan met ons.

26 april 2015

Bidden brengt je hart tot rust - Elizabeth George

'Bidden brengt je hart tot rust - De weg naar meer vrede en minder spanning'

Vorig jaar juni is dit prachtige boekje over bidden verschenen van Elizabeth George. Het ligt bij mij nog steeds onder handbereik en het bemoedigt mij keer op keer.

Puttend uit eigen ervaringen deelt ze haar inzichten, oprechte gebeden en favoriete bijbelverzen met haar lezers om te helpen de meest moeilijke dingen van het leven aan te kunnen.

Vandaag werd ik bemoedigd door dit gebed:



Het boekje bestaat uit acht onderwerpen en over elk onderwerp schrijft ze een inleiding, een paar praktische tips en tot slot een gebed dat onderbouwd is met een passend Bijbelvers.

De onderwerpen waarover Elizabeth schrijft zijn:

- Ga je gebukt onder verantwoordelijkheden?
- Ben je bang voor wat er zou kunnen gebeuren?
- Zie je op tegen het nemen van beslissingen?
- Ben je bezorgd over je familie?
- Maak je je zorgen over je gezondheid?
- Ben je ongerust over je financiën?
- Maak je je druk over wat anderen van je denken?
- Ben je teneergedrukt door zonde?

Het boekje is prachtig geïllustreerd en is een prachtig cadeautje voor jezelf of om weg te geven!



25 april 2015

Hier en nu - Neeltje Rietveld

Het boek 'Hier en Nu' - God ontmoeten in je dagelijks leven is verschenen! Het is geschreven door Neeltje Rietveld en bevat (hoewel helaas niet vermeld in het boek) illustraties van onze dochter Anne Born, student aan ArtEZ, de Kunstacademie in Zwolle.

'Wat zou het geweldig zijn als Jezus echt bij ons aan de keukentafel kwam zitten om een kop thee met ons te drinken en de week door te nemen. Maar zo ervaren wij het geloof meestal niet. Als we stil worden, is het vaak moeilijk om de Bijbel te verbinden met ons drukke bestaan", vermeldt de cover van dit prachtig vormgegeven boek.

'En zelfs áls je stilstaat', zo staat er in de inleiding, 'als je ruimte vindt om de stilte te zoeken, dan blijkt hoe moeilijk het is om de Bijbel te verbinden met dat drukke bestaan. De verhalen staan soms zo ver van je af. En ook je beleving in de kerk of je ervaring tijdens een retraite blijven op een afstand van het hier en nu. Heeft dat echt iets te maken met jouw werkelijkheid; jouw keuken, jouw bakfiets, jouw agenda? Het lijken verschillende werelden te zijn; je geloof en je dagelijks leven'.

Dit werkboek - want dat is het - wil helpen om midden in de drukte van het leven je aandacht te richten op God. Het boek bestaat uit zeven thema's en in die thema's staan zeven ontmoetingen met Jezus centraal. Je kunt vervolgens vijf dagen lang op vijf verschillende manieren aan de slag met hetzelfde Bijbelgedeelte.
De thema's van het boek zijn: Jezus komt in ons hier en nu, Hier en nu, in je huis, Hier en nu, in je werk, Hier en nu, in je zorgen, Hier en nu, in je relaties, Hier en nu, in je doen en laten, Hier en nu, in je geloof. 
Elk thema heeft een vaste structuur en het boek bevat veel passende foto's met bijbelteksten, citaten, liedteksten en gedichten die je aan het denken zetten.

Graag deel ik een aantal illustraties van Anne uit het boek:



Neeltje Rietveld is auteur en redacteur. Ze schrijft onder meer voor opvoedmagazine Jente en voor de methode Kind op zondag.

Persoonlijke noot: Hoewel het grootste gedeelte van het boek  mij aanspreekt, heb ik persoonlijk niet zoveel met het hoofdstuk 'iconen' en alles wat daarover geschreven is. Misschien kom jij ook wel bepaalde verwerkingsvormen tegen in het boek die niet bij jou of jouw geloofsbeleving passen. Voel je vrij om deze opdrachten over te slaan en richt je op de gedeelten waar jij wel iets mee kunt!


23 april 2015

10.000 redenen tot dankbaarheid

Wanneer je de titel leest, denk je misschien ook wel aan de regels van het refrein uit Opwekking 733

Heer, vol geduld toont U ons Uw liefde.
Uw Naam is groot en Uw hart is zacht.
Van al Uw goedheid wil ik blijven zingen;
tienduizend redenen tot dankbaarheid.

Een geweldig nummer is dit en het doet je beseffen dat God ons zo ontzettend veel gegeven heeft en nog steeds geeft. Er zijn zoveel redenen om dankbaar te zijn!

Om eerlijk te zijn heb ik dat de laatste weken een beetje over het hoofd gezien. Er kwamen veel dingen op mijn weg die anders gingen dan ik dacht of hoopte. Situaties of gebeurtenissen waarvan ik het gevoel had dat ze de ene kant op zouden gaan, gingen juist een andere kant op. Ook had ik bepaalde verwachtingen van mensen om mij heen die - naar mijn beleving - niet beantwoord werden. Hoe meer van dit soort dingen op je weg komen, hoe teleurgestelder en somberder je kunt worden. Als je niet uitkijkt, zit je met je gedachten in een neerwaartse negatieve spiraal waar je niet meer uitkomt. Op een gegeven moment is niets meer leuk en heeft het voor jouw idee allemaal niet zoveel zin meer wat je wel of niet doet.
'En dat is precies waar de duivel ons hebben wil', zei een 95- jarige afgelopen week tegen mij. Ze heeft waarschijnlijk niet lang meer te leven en alles wat zij tegen mij zei heb ik opgezogen. Door haar woorden ben ik mij bewust geworden van de aanvallen die satan op ons denken kan uitoefenen. Hoe meer je met God en Zijn Woord bezig bent, hoe sterker de aanvallen zullen zijn is mijn ervaring. Hij probeert je er uit alle macht van af te houden, te ontmoedigen en wijs te maken dat het toch allemaal niets voorstelt. En, zoals gezegd, vóór je het weet zit je in een gedachtenpatroon waar je moeilijk uitkomt.
'Getuigen Wendy, getuigen', dat is wat wij moeten doen in deze wereld'. Haar woorden echoën nog na in mijn hoofd. Ze heeft helemaal gelijk, zij heeft het begrepen en kan in de laatste weken, dagen? haar mond niet meer dichthouden. Zij kan niet anders meer dan getuigen van Gods liefde, goedheid en genade. Dat is wat God van ons vraagt en wat een geweldig voorbeeld is zij hiervan voor alle mensen om haar heen. Ik werd jaloers op haar, in de goede zin van het woord! Ze somde op waar ze allemaal dankbaar voor was en hoe goed de Here Jezus in haar leven is (geweest) voor haar.

'Toevallig' zag ik afgelopen week ook deze uitspraak van John Piper. Ook deze heeft mij weer direct bepaald bij alle geestelijke én aardse zegeningen die God ons geven wil. Ik zou er wel eens wat meer bij stil mogen staan!



Ook hoorde ik afgelopen zondag een wijze uitspraak: 

Hoe zou jouw dag er morgen uitzien als je dan alleen nog had waar je vandaag voor gedankt hebt?

Het drong direct tot mij door hoe 'ondankbaar' ik de laatste tijd juist ben geweest. Ik heb mij meer gericht op wat ik juist niet had, op wat ik miste en op wat ik graag zou willen hebben. Hoe ondankbaar kan een mens zijn?

Ik ben blij dat God af en toe mensen op mijn weg brengt die je even stilzetten en laten realiseren wat nu écht belangrijk is. Er is zoveel om dankbaar voor te zijn. God is onvoorstelbaar goed!

M. Lloyd Jones is heel specifiek en zegt waar het op staat:

"De belangrijkste kunst in het geestelijk leven is weten hoe u met uzelf moet omgaan. U moet uzelf bij de hand nemen, u moet uzelf aanspreken, tegen uzelf prediken, uzelf vragen stellen.... U moet uzelf stimuleren, uzelf berispen, uzelf veroordelen, uzelf vermanen, en tegen uzelf zeggen: 'Hoop op God' - in plaats van mopperen op deze depressieve, ongelukkige manier, en dan moet u uzelf aan God herinneren, wie God is en... wat God heeft gedaan en wat God beloofd heeft nog te gaan doen. Wanneer u dat gedaan hebt, eindig dan met deze belangrijke dingen: bied weerstand aan uzelf, bied weerstand aan andere mensen, bied weerstand aan het kwaad en de hele wereld en zeg met deze man: 'Ik zal Hem nog loven, mijn Verlosser en mijn God."


Geloven met plezier - Astrid Damstra en Friso Mout

Onlangs ontving ik een recensie-exemplaar van het boek 'Geloven met plezier'- meer dan 100 leuke ideeën voor jou en je kind - van Astrid Damstra en Friso Mout. Mout is specialist geloofsopvoeding bij JOP, de jeugdorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland.

Veel ouders vinden het best lastig om in de praktijk handen en voeten te geven aan de geloofsopvoeding. Hoe deel je bijvoorbeeld je verwondering? Hoe verbind je momenten uit het dagelijks leven met je geloof en hoe maak je dat merkbaar voor je kind? Om antwoorden te vinden op die vragen is het nodig om zelf te ontdekken wat jij van waarde vindt in leven en geloven.

Geloven met plezier is gericht op ouders, grootouders en andere opvoeders van kinderen tussen de 0 en 12 jaar. 

Het prachtig vormgegeven boek bevat meer dan 100 ideeën voor ouders om met hun kind aan de slag te gaan met de Bijbel, God en het christelijk geloof. Het boek is onderverdeeld in 8 thema's waaronder Rituelen thuis, Muziek, Kerst, Pasen, Hemelvaart en Pinksteren. Binnen elk thema worden er per leeftijdsgroep (0-4, 5-8, 9-12 jr.) vijf handreikingen gedaan voor doe-opdrachten.

"Niet alle ideeën zullen bij jou en je kind passen. Dat is helemaal niet erg want waar het om gaat, is dat je met de praktische suggesties uit het boek iets hebt ontdekt van je eigen mogelijkheden om met elkaar te delen waar je in gelooft", aldus de schrijvers.

Een voorbeeld van een aantal ideeën
Het boek is ook voorzien van inspirerende citaten.

Op de website van JOP is nog meer informatie te vinden over het boek en daar is het ook te bestellen voor € 12,50.
Een prachtig boek dat ik van harte kan aanbevelen aan iedereen die op zoek is naar (nieuwe) ideeën over hoe je het christelijk geloof in het dagelijks leven samen kunt vormgeven!


                                


13 april 2015

Weet je dat de lente komt...

De afgelopen maanden was het vrij 'triest' in het bos door het natte en donkere weer. Gelukkig komt hier nu heel langzaam weer verandering in.
Toen ik vanmiddag in het bos wandelde, zag ik om mij heen dat heel langzaam de bomen weer aan het uitlopen zijn. Soms zijn het maar kleine takjes of een enkele boom maar... het wordt dan toch echt weer lente.


Ondanks het feit dat het triest en donker was in de wintermaanden in het bos heb ik toch heerlijk genoten van de frisse boslucht en heerlijke wandelingen met de hond. Omdat ik vanwege (lage)rugklachten min of meer 'gedwongen' werd wat meer te wandelen heb ik prachtige stukken van het Putterbos gezien. Soms was ik net te laat voor een prachtige close-up van een Vlaamse gaai, een roodborstje of een eekhoorn. Ook diverse roofvogels vlogen over mij heen maar verdwenen ook net zo snel weer. Net alsof ze het aanvoelen wanneer je je camera uit je zak wilt halen :)
Ook de zwijnen heb ik niet gezien maar de ravage die zij achterlaten na een nachtje wroeten is werkelijk schrikbarend. Ik ben blij dat onze voortuin nog steeds niet omgeploegd is.

Ik verheug mij weer op de lente en hoop op mijn weblog binnenkort weer prachtige foto's te kunnen laten zien uit het bos.

In mijn boek 'Het Geheim van de Bosvrienden' is het in het bos alles behalve saai. Daan en Stijn hebben er een neusje voor om (wilde) dieren op te sporen, prachtige dingen te vinden en te genieten van het bouwen van hutten. Het boek is nog steeds verkrijgbaar als paperback of als e-book.

Er worden trouwens ook weer 16 nieuwe afleveringen gemaakt van het programma Buitengewoon (natuurprogramma van Omroep Gelderland). Ook daar kan ik mij op verheugen, het is een prachtige serie. Via 'Uitzending gemist' zijn alle afleveringen van het afgelopen seizoen nog eens terug te zien.



           


Andries knevel interviewt vader en orthopedagoog Bert Reinds

Eén van de thema's waar Bert Reinds graag over spreekt, is vaderschap. Hij is orthopedagoog en spreker en met name geïnteresseerd in de generatie 20-35 jaar.

Zijn eigen vader overleed al op vroege leeftijd. Als puber raakte hij het geloof kwijt en had hij gedachten over zelfmoord. Maar zijn vriendin (nu vrouw) redde hem. Sindsdien is het zijn passie om jongeren te helpen en bij te staan.

Dat kan door echtheid. Of zoals hij onlangs zei: "De oudere generatie mag kwetsbaar zijn richting jongeren, want kwetsbaarheid wordt het nieuwe stoer-zijn."  Bert ziet levens veranderen. "God verandert echt mensen." Andries Knevel praat met hem.

Hieronder volgt een heel kort fragment. Je kunt HIER klikken voor de hele uitzending.

11 april 2015

Omgaan met veranderingen...

Toen wij in 1990 trouwden, zat ik op school in het laatste jaar van mijn opleiding. In de zomer van 1991 studeerde ik af en wilde de maanden die volgden gaan solliciteren. Toch voelde ik aan tijdens de sollicitatiegesprekken dat het wel eens niet meer zo lang zo duren dat wij gezinsuitbreiding zouden krijgen. En mijn vermoeden bleek juist... het laatste sollicitatiegesprek heb ik afgezegd omdat ik wist dat wij over niet al te lange tijd een kleine zouden verwachten.
Ik vond het niet gepast om de betaalde baan aan te nemen in de wetenschap dat het misschien maar voor een klein half jaar zou zijn.
Gelukkig ben ik niet stil gaan zitten want tot de geboorte van onze oudste dochter, ben ik op verschillende manieren en terreinen actief aan de slag gegaan als vrijwilligster. Ik heb er veel van geleerd en heb goede ervaringen opgedaan.

In augustus van 1992 werd onze oudste dochter geboren. In 1994 volgde een tweede dochter, in 1996 een zoon en in 1999 opnieuw een zoon. Binnen 7 jaar hadden wij vier prachtige kinderen.

De afgelopen 25 jaar zijn voor mij heel duidelijk geweest wat betreft de inhoud van mijn baan. De helft bestond uit het zorgen voor de kinderen, de andere helft uit het zorgen voor het huishouden (hoewel er tussendoor natuurlijk ook altijd tijd was voor andere dingen). Nu, 25 jaar later, bestaat mijn baan nog steeds voor een groot deel uit de zorg voor het huishouden. Het is zelfs wat meer geworden omdat wij verhuisd zijn naar een groter huis. Ik geniet van de ruimte die we hebben maar realiseer mij ook dat het meer werk geeft en dat dit de komende jaren niet zo heel veel zal veranderen.
De zorg voor de kinderen daarentegen wordt steeds minder. Onze jongste dochter is inmiddels getrouwd, de oudste staat te 'springen' om op zichzelf te gaan wonen en ook de jongens hebben veelal hun eigen plannen en bezigheden. De 'op' is er een beetje af om het zo maar te zeggen. Het blijft vooral bij 'voeden'. Als je soms ziet wat er gegeten wordt als iedereen mét aanhang hier op de bank ploft... je blijft je erover verbazen :)

Voor mij is dit laatste best wel een grote verandering nu ik er zo over nadenk. Hoewel dit natuurlijk niet van de één op de andere dag gaat, realiseer ik mij nu wel dat ik heel langzaamaan in een andere fase terecht kom. De tijd die ik veel besteedde aan de opvoeding van de kinderen besteed ik nu voor een groot deel aan schrijven, bloggen, huishouden bij mijn zus en aan vrijwilligerswerk. Het zijn nu met name de avonden waarop we veel tijd doorbrengen met de kids omdat zij overdag ook zo hun bezigheden hebben. Tijden veranderen...

Wat wil ik nu met bovenstaand stukje zeggen? Ik wilde met name gewoon even kwijt dat het soms best moeilijk is om als moeder te zien dat je 'gezellige gezinnetje' heel langzaam uit elkaar begint te vallen. Iedereen gaat heel zijn of haar eigen weg en gaat zijn of haar eigen ding doen. Ze krijgen een eigen huis, een andere woonplaats soms, een eigen baan en een eigen gezin. Op zich is hier niets mis mee natuurlijk. Zo hoort het ook te gaan, het is heel natuurlijk. Ik ben er ook heel dankbaar voor dat het zo goed gaat met hen maar ... soms heb je van die momenten dat het je even overvalt, dat je je realiseert hoe snel het allemaal gaat en is gegaan en nadenkt over de invulling van je 'taken' als manager van het gezin.

Herken jij dit als moeder? Vind jij het soms ook zo tegenstrijdig dat je aan de ene kant dankbaar bent dat je kinderen voor zichzelf gaan zorgen en aan de andere kant het gevoel hebt dat het jammer is dat je een bepaalde periode afsluit?

Ik ben heel benieuwd hoe jullie dit ervaren en hoe jullie ermee omgaan.