31 augustus 2011

Bloggen

Vandaag keek ik eens naar het aantal gepubliceerde blogberichten en zag tot mijn verbazing dat dit bericht nummer 555 is. Nog steeds geniet ik er elke dag van om een (klein) stukje van wat ik lees, hoor, leer of zie te delen en ik ben dankbaar voor alle inspiratie die ik van mijn Hemelse Vader ontvang hiervoor. Vaak moet ik keuzes maken en gericht kiezen want het is onmogelijk om alles wat ik zou willen delen ook te publiceren.
Onlangs zag ik bij een medebloger, die overigens een schitterend weblog heeft getiteld God is in de stilte, dat hij bepaalde keuzes maakt m.b.t. het bloggen en twitteren. Toen ik erover nadacht kwam ik eigenlijk tot dezelfde conclusie. Ik moet de keuze maken wat minder te bloggen (lees 'lezen') de komende tijd omdat andere mensen en dingen gewoon meer mijn aandacht nodig hebben. Onze kinderen zijn aan een nieuw schoolseizoen begonnen (sommigen moeten zelfs nog beginnen), het winterseizoen in de gemeente breekt aan en vergt ook de nodige voorbereidingen en dan hebben we tenslotte nog een verhuizing in het vooruitzicht. We zijn dankbaar dat God ons deze plek gegeven heeft en over twee weken hopen we de sleutel te krijgen.We hebben twee maanden klussen in het vooruitzicht. Een mooi uitdagend 'project', maar ook dit kost veel tijd en energie.
Dus... de komende tijd zullen er wat minder berichtjes op dit blog verschijnen, de blogberichten wil ik terugbrengen tot 1 à 2 per week.
Hopelijk blijven jullie lezen.

Tot slot nog een mooie uitspraak die, hoe oud hij ook is, waar blijft (en rust geeft):

"God geeft ons de rust om te aanvaarden wat niet te veranderen is, de moed om te veranderen wat veranderd moet worden en de wijsheid het ene van het andere te onderscheiden"


30 augustus 2011

Geld voor het oprapen

Misschien heb je het gisteren ook gezien op het journaal. In Beek stonden gistermorgen rond 10 uur automobilisten stil en waanden zich in een 'paradijs'. Een geldtransportwagen verloor een koffer met tienduizenden euro's waardoor het wegdek bezaaid raakte met bankbiljetten. Sommige automobilisten hielpen met verzamelen en terugbrengen van het geld maar anderen vulden hun eigen zakken. 
Waar zijn wij als mensen toch toe in staat wanneer wij 'geld' zien. Sommige mensen liepen letterlijk hollend achter de wegwaaiende geldbriefjes aan. Het nam hen helemaal in bezit.
Toegegeven, het zag er verleidelijk uit. Honderden briefjes zomaar voor het oprapen. Toch schoot er bij mij onmiddellijk een Bijbeltekst door mijn hoofd: 1 Tim.6:10 Want de wortel van alle kwaad is de geldzucht. Door daarnaar te haken zijn sommigen van het geloof afgedwaald.
Ik ben weer even stilgezet en heb nagedacht hoe belangrijk geld en bezit nou eigenlijk voor mij is....


29 augustus 2011

Zegenbede

Gisteravond werden we aan het einde van de dienst bemoedigd door deze woorden:




De Heer is voor u
om u de juiste weg te wijzen.
De Heer is achter u
om u in de armen te sluiten.
De Heer is onder u
om u op te vangen
wanneer u dreigt te vallen.
De Heer is in u
om u te troosten.
De Heer omgeeft u
als een beschermende muur
wanneer anderen over u vallen.
De Heer is boven u
om u te zegenen.
Zo zegene u God,
vandaag, morgen,
en tot in der eeuwen
der eeuwen.
(Zegenbede van St. Patrick)

27 augustus 2011

Geen starende kinderen in de kerk....

"Een goede preek heeft al zoveel in zich dat het met een heel klein beetje extra toegankelijk gemaakt kan worden voor kinderen. Een dominee hoeft niet zo veel gekke toeren uit te halen om ervoor te zorgen dat kinderen betrokken zijn bij de preek, mits hij zich hun perspectief heeft eigen gemaakt. De dominee kan door middel van een voorbeeld uit hun leefwereld kinderen betrekken bij de preek. Niemand wil in een kerk kinderen en jongeren die hun tijd uitzitten en maar wat om zich heen kijken." Aan het woord is Hanneke Schaap-Jonker. Onder haar redactie en die van Harmen van Wijnen is onlangs het boek Alle aandacht! Preken voor kinderen en jongeren' uitgegeven. Veel predikanten hebben iedere zondag kinderen en jongeren onder hun gehoor en preken dus ook voor deze doelgroep. Helaas ervaren de jonge luisteraars dat zelf vaak anders. Daar wil dit boek iets aan doen.

Het is volgens Hanneke Schaap ontzettend belangrijk dat er tijdens een preek de "taal van deze tijd" wordt gesproken. "De uitdaging voor de prediker van nu is om iets te zeggen in de context van vandaag. Het Evangelie moet in verbinding staan met de vragen die jongeren en kinderen hebben. Als een preek niet wordt gekoppeld aan hun situatie ontstaat er een kloof. Kinderen en jongeren haken vervolgens af, waardoor de prediking relevantie verliest. De thuissituatie is minstens net zo belangrijk. Als ouders de preek uitzitten en niet merkbaar geraakt zijn, dan merken kinderen dat. Dan brengen ze niets van Gods rijkdom over op hun kinderen."
Hanneke: "Wat in ons vermogen ligt om kinderen en jongeren erbij te houden, moeten we doen. We moeten wat te bieden hebben. De situatie is ernstiger dan veel mensen denken. Zeker in de reformatorische zuil is de laatste generatie aangebroken die meeloopt naar de kerk en gaat omdat het moet. Na deze generatie zullen er alleen maar volwassenen in de kerk zitten die van binnen geraakt zijn door de waarheid en relevantie van het Evangelie. Het is net als in de opvoeding: voordat kinderen veertien zijn, moeten we in essentie alles gezegd hebben wat we willen zeggen. Daarna werken woorden niet meer zo en gaan kinderen zelf beslissen. Het is dan voornamelijk het rolmodel dat invloed heeft op hun leven. Het is onze taak om kinderen nu te laten proeven van de goedheid van God. Zijn we te laat, dan missen we de boot."
Bron: www.cip.nl

Gods beeld weerspiegelen

Enkele vrouwen van een Bijbelstudiegroep lazen samen het boek Maleachi. In hoofdstuk drie lazen ze over een goudsmid die het zilver reinigde.

Maleachi 3 vers 2 en 3: Maar wie zal den dag Zijner toekomst verdragen, en wie zal bestaan, als Hij verschijnt? Want Hij zal zijn als het vuur van een goudsmid, en als zeep der vollers.
En Hij zal zitten, louterende, en het zilver reinigende, en Hij zal de kinderen van Levi reinigen, en Hij zal ze doorlouteren als goud, en als zilver; dan zullen zij den HEERE spijsoffer toebrengen in gerechtigheid.

Ze vroegen zich af wat dit te betekenen had, juist ook als het gaat om het karakter van God.
Eén van de vrouwen zegde toe een goudsmid op te zoeken. Ze maakte een afspraak en ging bij een goudsmid op bezoek, zonder precies uit te leggen waar ze voor kwam, wat ze wilde weten en waarom.
Ze vroeg hem hoe hij het zilver zuiverde en of ze erbij mocht kijken. Terwijl ze toekeek legde hij uit dat het zilver op het heetste punt in het vuur moest komen om alle onreinheden eruit te branden. De vrouw dacht weer aan het Bijbelgedeelte en vroeg zich af of God ons daarom in de hitte van de beproeving brengt om ons leven te reinigen en te zuiveren.
Toen vroeg ze of de Goudsmid erbij moest blijven zitten tijdens het reinigingsproces. "Ja", zei de man, "want ik moet er voortdurend mijn oog op houden, zodat het zilver niet te lang in de hitte is en verbrandt". Toen vroeg de vrouw hoe hij het moment wist dat zilver geheel gereinigd was.
De Goudsmid antwoordde: "O, dat is eenvoudig, als ik mijn eigen beeld weerspiegeld zie in het zilver".


26 augustus 2011

Christenen bidden eensgezind voor de toekomst van de Kerk in Libië

Nu de onrust en het tumult in Libië weer oplaait, zijn de ogen van de wereld gericht op generaal Khaddafi. De christenen in de Libische hoofdstad Tripoli reageren heel anders op de onrust. Een deel van de christelijke gemeenschap komt elke dag samen om te bidden. Rond het middaguur verenigen zij zich en bidden ze voor hun land en de toekomst van de Kerk.
Sinds het begin van de revolutie is de Kerk in Libië flink in aantal afgenomen. Vooral veel buitenlandse christenen zijn het land uit gegaan. “Afgelopen woensdag vertelde een groep christenen uit Tripoli mij dat ze in orde waren. Ook de kerk was nog intact ondanks de gevechten in de hoofdstad”, vertelt een Open Doors-medewerker. “De christenen, vaak van Afrikaanse afkomst, gaan voor hun eigen veiligheid niet naar buiten. Voor hen is het te gevaarlijk, maar naar omstandigheden gaat het goed met ze.”
De grote vraag die onbeantwoord in de lucht hangt, is hoe het zal gaan met de Kerk wanneer de situatie verandert. Het is zeker dat de nieuwe regering islamitisch zal zijn. De vraag die overblijft is hoe strikt zij zijn en hoeveel vrijheid de Libische christenen krijgen. “Ik hoop en bid dat de inheemse christenen manieren vinden om op een veilige manier met elkaar in contact te blijven zodat de Kerk dieper kan wortelen in de samenleving.”

• Laten we bidden voor de christenen in Tripoli. In de stad is het onrustig en er wordt veel gevochten. Bid dat hun gebeden tot zegen zijn voor het land en de Kerk in Libië.
• Laten we danken God dat er nog steeds christenen in Libië zijn en dat het naar omstandigheden goed met hen gaat.
• Laten we bidden voor de toekomst van Libië en de Kerk. Bid dat onder een nieuwe regering meer ruimte komt voor christenen om hun geloof uit te dragen.
Bron: Open Doors

24 augustus 2011

Twitter erg geschikt voor verspreiding Bijbelse waarheid

Twitter is een medium dat heel geschikt is om Bijbelse waarheden kort en krachtig voor het voetlicht te brengen, is de ervaring van John Piper.

"Ik begon met twitteren in 2009 en heb toen uitgelegd waarom. Hoe denk ik erover nu ik er twee jaar mee bezig ben?
Ik publiceer drie tweets per dag, die ik doorgaans van tevoren schrijf. Mijn tweets hebben twee doelen: het ene is theologisch, het andere esthetisch. Ik wil belangrijke theologische dingen zeggen, en ik wil ze zeggen op een overtuigende manier. Of mij dat lukt, is niet aan mij om te oordelen.
Dit betekent dat Twitter mijn vermogen om een complete gedachte te hebben niet vermindert, maar juist vereist. Dat is wat een tweet is: een gedachte die compleet genoeg is om een op God gerichte waarheid in iemands geweten af te drukken.
Deze manier van twitteren leidt niet af van denken, maar vereist denken. En wel een bijzondere vorm van denken die veelomvattend, bondig en pakkend is.
Het doel is om veel samen te persen in weinig. Groot in klein. Bijzonder in gewoon. Waarheid in taal. God in ruimte en tijd.
Als ik niet een grote God kende en een grote Zaligmaker, een groot Leven en een groot Plan, zou ik er niet aan denken tweets te schrijven, of boeken. Maar als je op een zinvolle manier over God kunt spreken in een boek van 300 bladzijden, kan dat ook in een preek van 30 minuten, evenals in een tweet van drie regels. Alle inspanningen om over de Oneindige te spreken, maken onze kleine verschillen tussen lang en kort onbelangrijk.
De beperking van 125 karakters (ik laat er 15 open voor retweeten) is geweldig. Het dwingt tot beknoptheid, wat erg vruchtbaar is. Het vereist veel nadenken en leidt soms tot verrassend creatieve manieren om te zeggen wat gezegd moet worden.
Twitteren verhoudt zich tot preken zoals het boek Spreuken zich verhoudt tot de Romeinenbrief. Het is het verschil tussen epigram en argument. In feite geeft het boek Spreuken een Bijbelse rechtvaardiging voor de literaire vorm die bij twitteren past. Het is gemakkelijk om puzzelstukjes over de vloer te strooien, maar het is moeilijk om ze op tafel aan te leggen tot de goede afbeelding.
Mijn doel is niet alleen om veelomvattend en bondig te zijn, maar ook aantrekkelijk, humoristisch, provocerend en aansprekend voor oor, oog, verstand en hart. Tweets zijn voor mij een soort poëzie. Ik zeg niet dat ik er goed in ben, maar dit is de manier waarop ik erover denk. Ik wil dat het er goed uitziet en goed klinkt. Ik gebruik dan ook nooit sms-taal. Het is geen telegram. Het is een gedicht.
Ik houd van woorden. God schiep ze om de lading van waarheid en schoonheid te vervoeren. Niets is waardevoller dan Gods waarheid en Gods schoonheid.
Ik vraag niet dat anderen op dezelfde manier twitteren als ik. Ik schrijf dit alleen maar om uit te leggen waarom ik Twitter niet ervaar als anderen die klagen dat twitteren het denkvermogen ondermijnt. Als het je doel is om veelomvattende, bondige en pakkende waarheden over God te verspreiden, dan is de tweet een vruchtbaar veeleisende vorm."
Bron: RD


22 augustus 2011

Er is geen God (zegt de dwaas)

"Op zijn eerste dag in Toronto wandelde Jonathan Goforth door de straten in een achterbuurt en smeekte hij dat God de weg voor hem zou openen om die armoedige huizen binnen te komen met het Evangelie van Jezus Christus. Van zondag tot zondag bezocht hij de gevangenis. Eerst mocht hij slechts in de ontvangstkamer komen, maar toen de cipier hem vertrouwde, kreeg hij verlof om ook de gangen in te gaan.

Op een zondagmorgen, toen hij midden in de gangen stond en net met zijn 'preek' zou beginnen, schreeuwde een man: "Ik geloof niet dat er een God is." Een moment viel er een gespannen stilte. Toen wandelde Goforth naar de cel van die man en zei heel vriendelijk: "Wel, beste vriend, dit Boek dat ik heb, spreekt over jou."
De man lachte ongelovig. Wat kon ooit een boek over hem te zeggen hebben? Goforth zocht Psalm 14 op en las het eerste vers: "De dwaas zegt in zijn hart: er is geen God."
Toen ze dat hoorden, barstten alle gevangenen in lachen uit. Hoewel hij van plan was geweest over een ander onderwerp te spreken, veranderde hij dat en sprak over de zojuist genoemde tekst. De mannen luisterden aandachtig en toen hij ophield, waren sommigen in tranen. Daarna ging hij van cel tot cel en sprak met een ieder persoonlijk over het ernstige gevaar waarin hun zielen waren."


20 augustus 2011

De kracht van voorbede

Exodus 32: 14 "En de Here kreeg berouw over het kwaad, dat Hij gezegd had zijn volk te zullen aandoen"

Kan gebed God van gedachte doen veranderen?
God was boos, omdat de Israëlieten ongehoorzaam, corrupt en opstandig waren. Hij vertelde Mozes over zijn plan om hen te vernietigen. Maar Mozes zocht God gunst en vroeg Hem dringend het volk te sparen dat Hij kort daarvoor op wonderbaarlijke wijze uit Egypte had gered. Exodus 32:14 zegt dat de Heer 'berouw kreeg'. Hij besloot niet te doen wat Hij van plan was. Heeft Mozes God echt van gedachte doen veranderen?
De Bijbel spreekt keer op keer over de kracht van voorbede. De kracht ligt natuurlijk niet in ons als mens, in hoe vaak we bidden of in welke volgorde we de woorden uitspreken. De kracht komt alleen bij God vandaan, degene die ons hoort. "Het gebed van een rechtvaardige vermag veel". ( Jak. 5:16).
Het gebed krijgt kracht als het gebaseerd is op de beloften van God. U kunt voor een ander bidden, maar als uw vraag niet in overeenstemming is met zijn beloften, of er zelfs tegen ingaat, zullen uw gebeden niet veel opleveren. Als uw gebed voor een ander overeenkomt met zijn Woord, dan zal God antwoorden. Dat is nóg een goede reden om dagelijks in de Bijbel te lezen.
Baseer uw gebeden op de waarheid van Gods Woord. Net als Mozes kunt u Gods Woord aan Hem voorleggen en Hem herinneren aan wat Hij heeft beloofd. We kunnen bij God 'op de bres gaan staan'( Ezechiël 22:30) en voorbede doen voor de levens van andere mensen en voor uw land. Het is een kostbaar voorrecht om voorbede te kunnen doen. Wie weet welke veranderingen uw gebeden teweeg kunnen brengen?
uit: 'De kracht van bidden bijbellezen' van S. Omartian

19 augustus 2011

Bijbel tegenover mobiel

Stel je eens voor wat er zou gebeuren als we op dezelfde manier met onze Bijbel omgaan als met onze mobiele telefoons?

Het zou betekenen dat we:

  • onze Bijbel constant op zak zouden hebben;
  • er meerdere malen per dag een blik in werpen;
  • wanneer we hem vergeten, weer terug naar huis of kantoor gaan om hem te halen;
  • hem gebruiken voor het verzenden van berichten naar onze vrienden;
  • hem behandelen alsof we nooit zonder hem hadden kunnen leven;
  • hem aan onze kinderen meegeven, voor hun veiligheid en om met hen te communiceren.
In tegenstelling tot een mobieltje heeft de Bijbel nooit storing op het netwerk. Op elke locatie is er verbinding. We hoeven ons geen zorgen te maken over het beltegoed, want Jezus heeft de rekening al betaald en we kunnen onbeperkt bellen. Laten we er dan ook gebruik van maken!

Enkele 'alarmnummers':
Als je verdrietig bent, bestudeer dan Johannes 14.
Als je nerveus bent, bestudeer dan Psalm 51.
Als je bezorgd bent, bestudeer dan Matteüs 6:19,34.
Als je in gevaar bent, bestudeer dan Psalm 91.
Als God ver weg lijkt, bestudeer dan Psalm 63.
Als je vertrouwen moet worden versterkt, bestudeer dan Hebreeën 11.
Als je alleen en doodsbang bent, bestudeer dan Psalm 23.
Als je hard en kritisch bent, bestudeer dan 1 Korintiërs 13.
Als je het geheim van geluk wilt kennen, bestudeer dan Kolossenzen 3:12-17.
Als je verlangt naar vrede en rust, bestudeer dan Matteüs 11:25-30.

18 augustus 2011

Life: een prachtige natuurserie

Gisteravond heb ik ademloos naar het programma 'Life' van de EO zitten kijken. Wat een prachtige beelden zijn er gemaakt van Gods schepping. Deze aflevering ging over vogels en hoe deze dieren in vaak onherbergzame gebieden (over)leven. Eerder zijn er al afleveringen over zoogdieren, reptielen en amfibieën uitgezonden en er volgen er nog diversen.
Wie nog niet gekeken heeft kan ik zeker aanraden het eens te doen. (Dit kan ook via Uitzending gemist)
Er is ook een website met meer informatie over de programma's en de mogelijkheid om een (gratis) DVD aan te vragen of de hele serie op DVD te bestellen.

Jos Douma heeft er het volgende over geschreven:

"In één woord: genieten! De aflevering over vogels leidt je binnen in de wereld van onze gevleugelde medeaardbewoners. Vliegen is hun kracht: wat een vrijheid geeft dat! Het schitterende roze van de flamingo-veren, de onvoorstelbare vliegvaardigheid van de elegante roodsnavelkeerkringvogel, de verleidingskunsten van de vlagkolibri en het over water lopen (ongeveer zoals Jezus) van de futen – het zijn evenzovele uitnodigingen om je te verwonderen over de veelkleurigheid en veelstemmigheid van de vliegende (en vaak vliegensvlugge) schepping.

En waar we wellicht enigszins vertrouwd zijn met mensen die discuswerpen of speerwerpen of messen werpen, worden in deze film de schijnwerpers gericht op de lammergier als ultieme botwerper. En had je al eens iets gehoord over (laat staan gezien van) het paringsritueel en het paringsprieel van de tuiniervogel? Ik in elk geval niet. Wanneer ik zo’n film vol vogels bekijk moet ik als theoloog onwillekeurig aan wat Bijbelteksten denken. Een Psalm zingt: “Daarboven wonen de vogels van de hemel, uit het dichte groen klinkt hun gezang” (Psalm 104:12). En Jezus doet een uitnodiging: “Kijk naar de raven: ze zaaien niet en oogsten niet, ze hebben geen voorraadkamer en geen schuur, het is God die ze voedt. Hoeveel meer zijn jullie niet waard dan de vogels” (Lucas 12:24). Deze LIFE-aflevering vol vogels is evenzeer een uitnodiging om te met aandacht te kijken: kijk naar de vogels, denk aan de Schepper, geniet van Gods creativiteit en zing mee met de paradijsvogel: “Heer, ik hou van u! U bent de allermooiste!”

Bijbelboeken leren

Wat is het soms handig om precies te weten wáár in de Bijbel welk Bijbelboek zit. Om de Bijbelboeken snel te kunnen opzoeken is het een goed idee ze uit het hoofd te leren. Je kunt dit ook zingend doen.
De meisjes in onderstaande video laten zien hoe dat gaat. Om dit te bekijken klik HIER


Er bestaat ook een Nederlands versie van het Bijbelboekenlied. Zowel van het O.T. als van het N.T.


17 augustus 2011

Raar eigenlijk

Raar, dat 100 Euro zo veel lijkt, als je naar de kerk gaat, maar zo weinig, als je ermee gaat shoppen.
Raar, hoe lang het duurt, God een uur te dienen, maar hoe snel 60 minuten voetbal omgaan.
Raar, hoe lang een paar uren in de kerk zijn en hoe kort ze zijn, als je een film kijkt.
Raar, dat we niet weten wat we bidden moeten, maar dat we onze vriend altijd wel wat te vertellen hebben.
Raar, dat het zo spannend is als de voetbalwedstrijd in de verlenging gaat, en hoe we zuchtend op ons horloge kijken als de kerkdienst langer duurt dan anders.
Raar, hoe moeilijk het is om een hoofdstuk uit de Bijbel te lezen, maar hoe makkelijk het is om 100 bladzijden van een bestseller te verslinden.
Raar, hoe mensen bij een concert dolgraag de voorste plaats willen en zich in de kerk om een achterste plaats verdringen.
Raar, dat we twee tot drie weken nodig hebben om een kerkelijke aangelegenheid in ons plan te brengen, maar een andere aangelegenheid op het laatste moment beslist kan worden.
Raar, hoe moeilijk het is voor de mensen om het Goede Nieuws te vertellen, maar hoe makkelijk het is om de laatste roddels verder te vertellen.
Raar, dat we de krant geloven, maar twijfelen aan wat de Bijbel zegt.
Raar dat zich grappen over internet verspreiden, maar als iemand begint nieuws dat God verheerlijkt te verzenden,  mensen wel twee keer nadenken of ze het wel door zullen sturen.
Raar, of niet?

Verspreid het goede nieuws en geef God de eer, want Hij is goed!

16 augustus 2011

15 augustus 2011

Zijn liefde zichtbaar maken

"Het huwelijk is geen doel op zich, maar het is een middel om Christus, en zijn liefde voor de mens zichtbaar te maken. Dat is het doel. Eigenlijk zou je in plaats van over een huwelijkssluiting beter kunnen spreken van een 'huwelijksopening': het huwelijk is een venster dat je zicht wil geven op God".
B. Reinds

13 augustus 2011

Evangeliseren langs de kant van de weg

In Duitsland kun je langs de kant van de weg ook van dit soort 'evangelisatiemiddelen' vinden. Geweldig!

                 Deze is nog van vorige zomer...

                                                                     zomer 2011

12 augustus 2011

De kracht van biddend Bijbellezen

De schrijfster Stormie Omartian ( één van mijn favoriete schrijfsters) heeft weer een prachtig boek geschreven dat inmiddels is vertaald in het nederlands. In dit boek neemt ze ons mee door de Bijbel. Ze laat zien hoe bekende bijbelpersonen als Mozes, David, Jozua, Maria, Petrus en Jezus baden, en hoe God hun gebeden verhoorde. Ze wil ons leren hoe God het gebed bedoeld heeft zodat we leren hoe wij dagelijks met Jezus kunnen wandelen en hoe we de leiding van de Heilige Geest kunnen opmerken en gehoorzamen.
'De kracht van biddend bijbellezen' bestaat uit zo'n 200 overdenkingen van 1 1/2 pagina, niet al te lang dus en ideaal om er als gebedsboek iedere dag bij te lezen.
De komende maanden ga ik ervan genieten...

10 augustus 2011

Vorming en toerusting zijn nodig voor groei...

Hoe kun je:

Geduld leren zonder te wachten...
Tevredenheid leren zonder iets te missen...
Handigheid leren zonder te oefenen...
Leren geven zonder iets te delen....
 Volharding leren zonder dat je uithoudingsvermogen door vermoeidheid of moeilijkheden op de proef wordt gesteld..
Zelfbeheersing leren zonder teleurstelling te verwerken...
Voldoening ervaren zonder inspanning...
Zelfrespect ontwikkelen zonder prestaties te leveren...
                            
B. Reinds

9 augustus 2011

Vier fundamentele boodschappen

In het boek 'De stille jaren van Corrie ten Boom' vraagt de schrijfster aan tante Corrie welke vier fundamentele punten in haar boodschap moeten voorkomen iedere keer als ze spreekt.

Corrie ten Boom antwoordt:
"Ik moet tegen de mensen zeggen dat ze tot de Here Jezus kunnen komen, precies zoals ze zijn. Ook moeten ze weten hoe noodzakelijk het is om hun vijanden te vergeven. Dan moet ik het feit noemen dat de Here Jezus spoedig wederkomt en dat zij intussen zo rijk moeten leven als ze in Hem zijn."






8 augustus 2011

Druk in je leven kan een groeiende uitwerking hebben

"Volharding heeft te maken met willen leren, erkennen dat je een proces ingaat, en erkennen dat dat proces nodig is om de moeite een plaats in je leven te geven, ermee weten om te gaan. Druk in je leven kan een groeiende uitwerking hebben. Een voorbeeld van zo’n proces zien we terug in de natuur. Kleine palmbomen worden, wanneer ze net een klein stukje boven de grond uitsteken ‘verrast’ met een steen op hun ‘dak’. Er wordt dan als het ware weerstand in hun leven gebracht. Waarom? Om wortel te schieten, te groeien in de diepte, te volharden in groei, door te gaan met groeien. Deze groei in de diepte zal zijn uitwerking hebben in het volharden en standhouden bij tegenslagen wanneer de palmboom groot geworden is. Ook de Bijbel spreekt erover: ‘Goed is het als een mens zijn juk draagt in zijn jeugd’. (Klaagl. 3:27)."
B. Reinds

5 augustus 2011

Wat is werkelijk belangrijk?

"Als je aan de poort van de eeuwigheid staat, zoals ik in het concentratiekamp, zie je de dingen uit een ander perspectief dan wanneer je denkt dat je nog lang zult leven. Iedere keer als ik de rook uit de schoorstenen van het crematorium zag opstijgen, vroeg ik me af: wanneer zal het jouw beurt zijn om gedood te worden of te sterven? En als je iedere dag zo leeft, in de schaduw van het crematorium, blijven er maar weinig dingen over die werkelijk belangrijk zijn - of eigenlijk maar één ding - met zo veel mogelijk mensen die willen luisteren, te spreken over de Here Jezus Christus, die ernaar verlangt, dat ieder die dat wil, tot Hem zal komen".
C. ten Boom

4 augustus 2011

Gods borduurwerk


Zowel in het boek 'Ik geef om jou' als in het boek 'De stille jaren van Corrie ten Boom' werd hetzelfde gedicht over Gods borduurwerk aangehaald. Het trof me...
Corrie ten Boom schrijft:
'Mijn leven is een weefsel
tussen mijn God en mij.
Niet ik kies uit de kleuren;
heel doelbewust werkt Hij.
Soms weeft Hij er verdriet in
en ik, door onverstand,
vergeet; Hij ziet de boven-
en ik de onderkant.

'Als 't weefgetouw zal rusten
en de spoel niet meer schiet om,
zal God het doek ontvouwen
en verklaart Hij het 'waarom'.
Hoe nodig donk're draden
zijn in des Wevers hand
naast goud-en zilverdraden.
Zó komt zijn plan tot stand'.

In het boek 'Ik geef om jou' wordt het als volgt omschreven:

Het gaat vaak niet zoals wij willen,
we begrijpen niet dat het zo moet,
we kunnen niet altijd zeggen,
wat God doet, ja dat is goed.

We kunnen niet begrijpen
dat God alles overziet.
Wij zien slechts ons eigen deel,
ons eigen leed, meer zien we niet.

God ziet van het borduurwerk
ook de bovenkant.
Wij zien slechts draden en knopen
dus alleen de onderkant.
God houdt heel het borduurwerk
veilig in zijn hand.
Hij weet hoe het worden moet
Hij ziet de boven- én onderkant.

Al struikel je over draden
en gaat het niet zoals je wil,
vertrouw toch maar op God de Vader
zijn weefgetouw staat nooit stil!

- Auteur onbekend

3 augustus 2011

Ik geef om jou - Carianne Ros

Onlangs heb ik in de vakantie een boek gelezen over vriendschap. De titel alleen al sprak me aan maar ook de inhoud van het boek heeft me aangezet tot nadenken over mijn vriendschappen en de verdieping ervan.
Vriendschap is erg belangrijk voor het welbevinden van mensen. Het opbouwen en onderhouden vraagt aandacht, tijd en energie. Vaak lijkt vriendschap echter iets vanzelfsprekends.

Carianne Ros heeft eerder al verschillende artikelen gepubliceerd over persoonlijke ontwikkeling en intermenselijke relaties. Haar professionele kennis en haar door het christelijk geloof geïnspireerde manier van denken maken dit boek zeer bijzonder. 'Ik geef om jou' gaat in op onderwerpen als vriendschappen en grenzen, bidden met vrienden en nieuwe vrienden vinden. Hoe kun je de diepte in met je vrienden? En welke rol speelt God in vriendschappen tussen christenen? Elk hoofdstuk begint met een praktijkvoorbeeld en eindigt met tips en een gebed.

Een prachtig inspiratieboek voor iedere vrouw die hecht aan trouw, liefde en persoonlijke aandacht. Mooi om weg te geven aan vriendinnen én om zelf te lezen!
Een deel van de winst van het boek zal naar het Child Survival Program van Compassion gaan, dus door het kopen van dit boek 'heb je al wat liefde uitgedeeld', aldus Ros.

2 augustus 2011

Resultaten van gebed


'Het belangrijkste dat iemand voor een ander kan doen, is voor hem bidden. Gebed behaalt de overwinning. Iedere andere dienst die wij doen, bestaat eenvoudig uit het oogsten van de resultaten van gebed'.
C. ten Boom

1 augustus 2011

Dagboek bijhouden van de kinderen

'Onze kinderen zijn de allerbelangrijkste gasten die ons huis binnenkomen, om liefdevolle aandacht vragen, een tijdje bij ons zijn en ons dan weer verlaten om hun eigen weg te volgen'
Henri Nouwen

Al sinds het moment dat ik wist dat ik zwanger was van onze eerste, nu zo'n ruim 19 jaar geleden, houd ik een dagboek bij over de kinderen. Het is ontzettend leuk om af en toe te lezen wat er allemaal gebeurd is in al die jaren.
Tijdens de zwangerschap hield ik bij hoe ik me voelde, wat er allemaal gebeurde bij de verloskundige, of de baby goed groeide, wat ik allemaal maakte, kocht en las. Toen onze oudste geboren werd ben ik gewoon door blijven schrijven in de kraamdagen en de dagen die volgden. Het eerste tandje, de eerste stapjes, de eerste woordjes, je kent dat wel. Gaandeweg is het eigenlijk een gewoonte geworden. Ook bij onze tweede dochter en de zoons die daarna nog volgden ben ik blijven schrijven.
Het was en is heerlijk om aan het einde van de dag even heel kort op te schrijven wat de kinderen hebben beleefd, geleerd en meegemaakt. Natuurlijk kan ik niet elk detail vermelden en blijft het bij een algemene beschrijving maar toch krijg ik zo een redelijke indruk over de ontwikkeling van de kinderen.
Tot op de dag van vandaag schrijf ik nog steeds dagelijks een klein stukje. De kinderen lezen er zelf ook in en moeten soms erg lachen om wat ze zelf zeiden en deden toen ze klein waren.
Ik moet er wel op letten dat ik niet alleen maar schrijf over hun sociale leven en hun (school) prestaties want juist hun geestelijke ontwikkeling is zo belangrijk. Het is ook geweldig om terug te lezen hoe de kinderen gegroeid zijn in hun geloof en welke stappen ze hebben ondernomen. Vaak voeg ik onderaan een bladzijde nog een gebedspunt toe en probeer daar dan ook regelmatig voor te bidden.
Ik kan het elke ouder aanraden om iets van een dagboek (of misschien een weekboek) bij te houden er hier de belangrijkste dingen van de kinderen in op te schrijven. Het is heerlijk om te doen, het maakt je dankbaar, en het is een mooie herinnering voor later.



Vecht tot niet tegen elkaar, maar werk samen

'Toen God het huwelijk instelde, heeft Hij gezegd: Man en vrouw zullen één zijn. Dat betekent onder andere dat als je teleurgesteld wordt in je verwachtingen je niet elkaar de schuld geeft, maar samen op zoek gaat naar een oplossing. De oplossing is de teleurstelling onder ogen zien, eigen verantwoordelijkheid nemen en samen aan het werk gaan. Want het huwelijk is een werkplek! Je bent samen verantwoordelijk voor de invulling van je huwelijk.
In ons citatenopschrijfboekje kwam ik een volgend verhaaltje tegen die de sfeer van een werkplek beschrijft: "In de werkplaats van de grote meester is er onder werktuigen een ruzie ontstaan; wie de belangrijkste is voor het werk. De hamer wilde de nieuwe leer erin slaan, de nijptang eist dat eerst het oude afgedane eruit moet worden getrokken, de bankschroef benadrukt zijn vastberadenheid. De zaag wil geduldig steeds weer de ziel binnendringen, de schaaf wil met zachtheid zijn werk doen. De beitel zegt: 'Weg met de oppervlakkigheid, ik wil de diepte zien,'de schaafbank wijst op duurzaamheid. Plotseling komt de werkplaatsmeester binnen. Hij zegt: 'Het gaat niet om de vraag wie de belangrijkste is, Ik heb jullie allemaal nodig, vecht tot niet tegen elkaar, maar werk samen'.
uit: 'Maak er werk van'