30 juni 2014

Gebrokenheid



Misschien overkomt het jou ook wel eens: Je kijkt op de verjaardagskalender in het toilet en ziet allerlei namen staan. Een naam roept een bepaalde herinnering op en voordat je het weet, ben je ver weg met je gedachten en denk je terug aan de tijd dat je nog contact had met die persoon.
Het exemplaar dat wij hebben hangen, begint wat slecht te worden en valt af en toe naar beneden maar ik kan hem om een of andere reden maar niet in het oud papier gooien. Het gevolg is dus dat er steeds meer namen bijkomen maar ook dat de mensen die we al jaren niet meer hebben gezien, blijven staan. Het roept steeds weer herinneringen op...

Toen ik zo mijn gedachten liet gaan over de namen die er opstonden, werd ik toch een beetje melancholisch.
Wat kan er in een paar jaar tijd toch ontzettend veel veranderen. Vriendschappen veranderen of worden beëindigd, huwelijken worden verbroken en mensen overlijden.
Wat mij het meeste raakt en waar ik wel vaker over nadenk is het feit dat ik in de afgelopen jaren een heel aantal vriendinnen heb gehad waar ik op dit moment geen contact meer mee heb. Ik heb ze min of meer 'verloren' aan het leven. Er is niet één specifieke reden voor aan te wijzen want aan alle vriendschappen die zijn beëindigd - bewust of onbewust - liggen andere oorzaken ten grondslag.

Een vriendin van de lagere school vond dat ik toch wel erg fanatiek in mijn geloof geworden was de laatste jaren. Ze kon er moeilijk mee omgaan en helaas hebben we geen contact meer hoewel we elkaar nog steeds vriendelijk groeten. Later is een goede vriendin die ik tijdens de middelbare schoolperiode heb leren kennen, geëmigreerd. Mailtjes kwamen niet aan en helaas is ook dat contact heel langzaam verloren gegaan.
Een andere vriendin ging de zending in en ging naar Afrika, ook andere vriendinnen verhuisden omdat hun mannen elders werk vonden. Vriendinnen kregen een relatie of trouwden en bouwden ergens anders hun leven op. Ook een aantal echtparen waar we goed contact mee hadden, gingen scheiden en het contact werd verbroken omdat er nieuwe relaties werden aangegaan of er van hun kant geen behoefte meer was aan contact.

Het feit dat wij als gezin een aantal keer zijn veranderd van (kerkelijke)gemeente, heeft mij ook een aantal vriendschappen gekost.* We verloren elkaar uit het oog en er was soms onbegrip. Soms hebben mijn man en ik ervoor gekozen om in stilte en niet met boze gezichten weg te gaan en een nieuwe weg in te slaan. Dit hield in dat sommige wegen scheidden en relaties werden verbroken.

Kortom, vrienden gaan en vrienden komen. We verliezen ze aan de dood of aan het leven. Het is verdrietig, maar zo gaan dingen soms. Het is niet zo ik het allemaal wel 'goed' vind,  maar ik heb geleerd er mee om te gaan. Ik heb geleerd het te accepteren want soms is of kan het gewoon niet anders, hoe graag ik het ook zou willen. Een vriend(in) loopt soms een tijdje samen met je op in het leven maar er komt een tijd dat zijn of haar weg een andere kant opgaat. Ik begrijp niet waarom dat zo is, maar ik vertrouw erop dat God er een bepaalde bedoeling mee heeft (gehad).
Menselijk gezien zou ik het soms graag anders gewild hebben en anders gedaan willen hebben maar ik heb mij erbij neergelegd. Ik heb het in Gods handen gelegd. Ik heb hén in Gods handen gelegd. Het is een gevolg van de gebrokenheid van deze wereld.

Op een dag hoop ik dat ik met alle vriendinnen samen feest zal vieren bij onze Heer en Heiland. Tot het zover is, bewaar ik hun bemoedigende kaarten, brieven en gesprekken als een warme herinnering.

* Maar het heeft mij ook een aantal dierbare vriendinnen opgeleverd, waar ik zéér dankbaar voor ben.


Heb jij soortgelijke ervaringen met vriendschappen? Hoe ga jij hiermee om?





22 juni 2014

Bijbelstudie (6) - Onderwerpstudie

Een van de spannendste methoden om de Bijbel te bestuderen is het onder de loep nemen van een bepaald onderwerp. Deze 'onderwerpmethode' lijkt op de thematisch methode (zie deel 4 in deze serie), maar er zijn een paar belangrijke verschillen. De onderwerpmethode neemt iets meer tijd in beslag dan de thematische methode omdat er meer teksten worden bestudeerd. Een ander verschil is dat je bij de onderwerpmethode niet van tevoren bepaalt welke vragen je wilt stellen.

De onderwerpmethode van Bijbelstudie houdt in dat je een Bijbels onderwerp kiest en dat traceert in een enkel boek van het Oude of Nieuwe Testament of in de hele Bijbel, om zo te  ontdekken wat God over dat onderwerp zegt. Je kunt hierbij gebruik maken van allerlei naslagwerken.

Een onderwerpstudie zou belangrijk kunnen zijn om de volgende redenen:
  • Je kunt het Woord van God op deze manier systematisch, logisch en methodisch bestuderen. 
  • Je kunt de Bijbelse leer als geheel zien doordat Bijbelse waarheden erdoor in het juiste perspectief komen te staan. 
  • Je kunt een onderwerp bestuderen dat jou speciaal interesseert en deze methode biedt variatie in jouw persoonlijke Bijbelstudie. 
  • Het aantal onderwerpen in de Bijbel dat je bestuderen kunt, is bijna oneindig!
Hoe begin je?
  1. Maak een lijst van woorden (synoniemen en antoniemen), uitdrukkingen, gebeurtenissen en andere zaken die iets met jouw onderwerp te maken zouden kunnen hebben.
  2. Pak naslagwerken erbij en begin met het verzamelen van alle teksten die je kunt vinden over het onderwerp.
  3. Zoek elke verwijstekst op, lees en bestudeer die en schrijf je eigen bevindingen en inzichten op. Zorg er hierbij wel voor dat je ook steeds de context van een tekst hebt nagekeken, zodat je er zeker van kunt zijn dat je de tekst juist interpreteert. Je kunt vervolgens zo veel mogelijk vragen bedenken bij elke tekst. (Wie, wat, waarom, hoe, waar, wanneer)
  4. Wanneer je al de teksten hebt bestudeerd, zul je ontdekken dat sommige verwijsteksten elkaar op een logische manier aanvullen en dat ze over dezelfde dingen gaan als het onderwerp dat je aan het bestuderen bent. Orden deze teksten naar categorie.
  5. Maak een samenvattend overzicht van je studie. Deel verwijsteksten in in logische groepen en zet dit vervolgens weer in een logisch schema. (Je zou je studie later eventueel kunnen delen met anderen).
Een aantal onderwerpen om uit te kiezen zouden kunnen zijn: Wonderen, Beloften, Profetieën, Het gezin, Discipelen maken of Dieren.

Op blz. 122-132  op deze website vind je een invulschema dat je goed kunt gebruiken bij deze Bijbelstudiemethode.


20 juni 2014

Een marathon op blote voeten?

Langzaam blader ik door de Visie totdat mijn aandacht getrokken wordt naar een prachtige, rustgevende afbeelding van blote voeten in het zand.

Onder de foto staat een inspirerende tekst van Augustinus: De wereld is een boek en wie niet reist, leest slechts één bladzijde.

Naast de afbeelding, op de volgende pagina, staat met grote oranje letters:


'Schrijft u het winnende zomerverhaal?'

Ik lees de uitleg die eronder staat aandachtig door...

'Dít lijkt mij leuk', zeg ik tegen mijn man die ingespannen zit te kijken naar een enerverende voetbalwedstrijd waarin Suárez Uruguay net op voorsprong heeft gezet. 'Een verhaal schrijven over een reis op blote voeten', voeg ik eraan toe, 'het verhaal mag zich afspelen in het verleden, het heden of de toekomst'.
'Leuk', reageert mijn man en hij kijkt gefocust naar de rennende mannen op de televisie.
Ik lees de tekst nogmaals door, lees wat de spelregels voor het verhaal zijn, wanneer het ingezonden moet zijn en wat je er eventueel mee kunt winnen.

'Ga je meedoen aan die hardloopwedstrijd?' vraagt mijn man na enkele minuten.
'Hardloopwedstrijd?", reageer ik direct én verbaasd, 'het is geen hardloopwedstrijd, maar een schrijfwedstrijd!'
'O, ik dacht dat het met hardlopen te maken had', zegt hij laconiek.

In gedachten ben ik al bezig een verhaal te bedenken. Misschien zou ik kunnen gaan schrijven over een Bijbels figuur die op blote voeten loopt in de woestijn? Hagar? 
Of wellicht zou ik een verhaal kunnen verzínnen, pure fantasie, gewoon iets uit mijn duim zuigen. Of misschien moet het gaan over Braziliaanse straatkinderen die op blote voeten rondlopen in de stad. Nee, dat heeft natuurlijk niets met vakantie te maken. Ik kijk nog eens naar de foto en laat mijn gedachten de vrije loop. Zou je meerdere verhalen in mogen sturen? Mijn passie voor schrijven komt in sterke mate naar boven.

'Marja Meijers heeft onlangs ook meegedaan met een wedstrijd in haar woonplaats', weet ik mijn man duidelijk te maken, 'en ze heeft zelfs de eerste prijs gewonnen!'
'Houd zij ook van hardlopen dan?' vraagt manlief vervolgens.
De moed zinkt mij in de schoenen. Inmiddels hebben de Engelsen ook gescoord en zie ik alle geschminkte mensen op de tribune in Brazilië steeds harder schreeuwen en zwaaien met vlaggen.
Vol verbazing kijk ik hem aan en zeg heel rustig: 'Schat, het gaat over een SCHRIJFwedstrijd, niet over een hardloopwedstrijd'. Ik reik hem de Visie aan en wijs het stukje aan dat hij van mij lezen moet.
Na enige tijd is het hem duidelijk gelukkig.

De Visie ligt inmiddels voor mij op de salontafel, opengevouwen bij de inspirerende afbeelding van de blote voeten. Ik blijf er maar naar kijken en raak niet uitgedacht.
Blijkbaar is manlief ook niet uitgedacht want totaal onverwachts vraagt hij na een minuut of tien: 'Wat zou je ervan vinden als ik een marathon zou gaan lopen?
Duizend vragen schieten door mijn hoofd: Hoe komt je er zo bij? Is een halve marathon niet genoeg? Je bent toch zo moe van de afgelopen weken? Ben je niet bang om geblesseerd te raken? Moet je dan nóg vaker gaan trainen? Waarom wil je dit doen, is het omdat je binnenkort 50 wordt? Wil je het in wedstrijdverband doen of gewoon hier in het bos? Ga je het met iemand samen doen of alleen?
'Ik zal er eens over nadenken', is alles wat ik er vervolgens uitkrijg.
'Ja, denk er maar eens over', zegt hij, 'ik ben benieuwd wat je ervan vindt.'

Niet lang na de 2-1 overwinning van Uruguay zoeken we ons bed op.
'Wat vind je er nu eigenlijk écht van?' vraagt mijn man. 'Vind je dat ik volkomen geschrift ben of wil je me gaan coachen?
'Het één sluit het ander niet uit toch', antwoord ik, 'alhoewel ik ruim 40 km met je meefietsen wel heel veel vind.'
'Ik zou het, net als de vierdaagse van Nijmegen, gewoon één keer willen doen en dan ook graag voor een goed doel willen lopen en me willen laten sponsoren', legt hij nog uit, 'dat lijkt me gaaf.'
'Ik ga er eens over denken', zeg ik nogmaals en lig nog even naar het plafond te staren. Toch kan ik het niet laten om nog toe te voegen: 'Als jij nou die marathon op blote voeten gaat lopen, heb ik natuurlijk wel een prachtig zomerverhaal om op te sturen.'

Niet lang daarna ben ik in dromenland en droom over stranden, blote voeten én een marathon...

                                          ----------------------------------------------

Wil jij ook  meedoen met de schrijfwedstrijd uit de Visie, kijk dan even op deze link voor de spelregels.
Helaas kan ik mijn verhaal niet meer insturen, want het is al gepubliceerd op mijn weblog :)
Ik ga nog eens diep nadenken over een ander, nieuw verhaal. Wanneer mijn man traint voor de marathon heb ik daar vast alle tijd voor...


16 juni 2014

10 leermomenten van de afgelopen tijd

Veel bloglezers zullen in februari mijn stuk over 'Keuzes maken' gelezen hebben. Nu, vier maanden later, zijn er een heel aantal dingen veranderd in mijn leven en wil ik eens samenvatten wat ik zoal heb geleerd. (Ik ben en blijf overigens nog steeds lerende...)
De punten hebben betrekking op zowel mijn geestelijk leven als op het praktische leven van alledag.


  1. Het is beter om niet te veel dingen tegelijk te willen doen maar keuzes te maken. Taken, projecten of bedieningen waar ik niet voor geroepen of in bevestigd ben door God, moet ik niet in eigen ‘enthousiasme’ tóch gaan oppakken.
  2. Het is beter om hetgeen waarvoor ik wél geroepen ben te verdiepen, beter en langzamer te doen. (Hierbij denk ik aan het huishouden maar ook aan het schrijven, lezen, wandelen of zelfs praten). Vaak raffelde ik iets af om maar zo gauw mogelijk aan het volgende te kunnen beginnen.
  3. Luister naar je man (of vrouw) en probeer echt te begrijpen wat hij (of zij) nodig heeft. Dit gaat tot nog toe met vallen en opstaan maar over het algemeen is er een stijgende lijn te zien (lang leve de Marriage Course).
  4. Geniet van je kinderen, als je die hebt, zolang ze nog thuis wonen en je ze elke dag ziet. Gelukkig heb ik dit bewust gedaan, ook de laatste weken, voordat onze jongste dochter begin juni trouwde. Kinderen groeien zo hard, voor je het weet zijn ze het huis uit :)
  5. Denk niet te gauw dat je kinderen 'het wel redden' wanneer ze groter worden. Ook in de puberteit en als jongvolwassene hebben ze je hard nodig.
  6. Geniet van het samenzijn met je ouders - als je die nog hebt - en breng tijd met ze door.
  7. Bidden is veel meer dan een aantal standaard gebeden opzeggen. Écht bidden kost tijd en verdiept je relatie met de Here Jezus!
  8. Neem af en toe ook even tijd om 'niets' te doen, om na te denken, te reflecteren en gewoon even rustig te zitten of te wandelen.
  9. Sociale media (inclusief bloggen) is leuk, nuttig en in mijn geval vaak opbouwend, maar het kan ook een enorme onrust geven. Het is goed om hier kritisch naar te kijken en mee om te gaan.
  10. Nu ik mij meer aan het verdiepen ben in de karaktereigenschap 'nederigheid' in Gods Woord, ben ik mij hier veel meer van bewust geworden en probeer hierin, mét Gods hulp, elke dag te groeien. 
Het allerbelangrijkste in alles is dat ik afhankelijk ben van onze Hemelse Vader. Soms lijk ik het alleen te kunnen maar uiteindelijk red ik het zonder Hem niet.

Afgelopen weekend werd ik bemoedigd door dit prachtige Opwekkingslied:

- O mijn Heer, ik heb U nodig - 




12 juni 2014

Een stressvrije zone

"Heb je die vrouw gezien? Ze heeft alles onder controle. Geen woede-uitbarstingen. Geen gestamp op de grond of gegooi met deuren. Wie is die vrouw?
Nou, dat ben ik niet altijd! Maar ze is wel wie ik graag zou willen zijn. Iemand die meer op Jezus lijkt. Meer 'beheerst' en minder 'beheersend'. Ik ken geen enkele vrouw die niet voortdurend te maken heeft met stress. Of het nu gaat om het evenwicht tussen werk en thuis, om kinderen die zich niet goed gedragen, of om verplichtingen buitenshuis - je hebt altijd wel een lijst van dingen die je moet doen, toch?
De oplossing? Je moet leren om in de maalstroom van je leven een godvrezende levensstijl te ontwikkelen. Om evenwichtig en kalm en met een stressvrij hoofd en harte iedere dag en elk probleem tegemoet te treden. Onmogelijk? Dat lijkt het wel. Maar het is mogelijk als je het verwacht van de Heilige Geest: Zijn vrucht in je leven is vriendelijkheid, goedheid en zelfbeheersing."

uit: Een moeder naar Gods hart - Elizabeth George

Elke week lees ik een aantal bladzijden uit bovengenoemd boek. Keer op keer word ik bemoedigd door de schrijfster. Ik kan je dit boek en haar andere boeken van harte aanraden!


8 juni 2014

Pinksteren




”Zonder de Heilige Geest is God ver verwijderd,
blijft Christus in het verleden, is het evangelie een dode letter
en het christelijk leven een slavenmoraal,
maar met de Heilige Geest is God een God van nabij,
is Christus een realiteit vandaag en morgen,
is het evangelie een levenskracht
en het christelijk leven een feest.”



3 juni 2014

Bidden brengt je hart tot rust

'Bidden brengt je hart tot rust - De weg naar meer vrede en minder spanning'

Onlangs is dit prachtige boekje over bidden verschenen van Elizabeth George. Puttend uit eigen ervaringen deelt ze haar inzichten, oprechte gebeden en favoriete Bijbelverzen met haar lezers om te helpen de meest moeilijke dingen van het leven aan te kunnen.

Het boekje bestaat uit acht onderwerpen en over elk onderwerp schrijft ze een inleiding, een paar praktische tips en tot slot een gebed dat onderbouwd is met een passend Bijbelvers.

De onderwerpen waarover Elizabeth schrijft zijn:

- Ga je gebukt onder verantwoordelijkheden?
- Ben je bang voor wat er zou kunnen gebeuren?
- Zie je op tegen het nemen van beslissingen?
- Ben je bezorgd over je familie?
- Maak je je zorgen over je gezondheid?
- Ben je ongerust over je financiën?
- Maak je je druk over wat anderen van je denken?
- Ben je teneergedrukt door zonde?

Het boekje is prachtig geïllustreerd en is een prachtig cadeautje voor jezelf of om weg te geven!


2 juni 2014

10 vragen aan... Willemijn de Weerd

Mijn naam is Willemijn de Weerd. Ik ben getrouwd met Wilfred en moeder van vier geweldige kinderen. Eén dag in de week geef ik les aan groep 7. Verder vind ik het heerlijk om te schrijven. Rondom mijn kinderboeken geef ik voorstellingen met violiste Marieke Booy.

Wanneer is jouw ‘passie voor schrijven’ begonnen?
Eigenlijk ben ik er een beetje ingerold. Op de Pabo kregen we de opdracht om een prentenboek te maken. Samen met mijn vriendin schreef ik een boek over het thema adoptie. Voor deze opdracht zijn we ook in gesprek gegaan met ouders die een kind hadden geadopteerd. Deze ouders waren natuurlijk benieuwd naar het eindresultaat en waren zo enthousiast dat ze contact hebben opgenomen met een uitgever. Het boek werd uitgegeven en sinds die tijd ben ik altijd blijven schrijven.

Op welke manier komt jouw ‘christen-zijn’ terug in het schrijven van je boeken?
Ik zoek niet bij elk verhaal dat ik schrijf een geestelijke boodschap, maar als de boodschap er wel is, dan vertel ik deze, net als in het ‘dagelijks leven.’
In sommige boeken vind je daarom een boodschap in andere niet. Dat hangt van het boek af. Toen ik ‘Grote zus’ schreef over gezinsuitbreiding, heb ik natuurlijk verwoord hoe prachtig God een kind vormt in de buik van de moeder. Op het moment van schrijven was ik zelf in verwachting van onze Ella, en met onze eigen kinderen hadden we hier natuurlijk ook gesprekken over. In het prentenboek ‘Beroemd’ zit geen geestelijke boodschap. In dat boek wil ik kinderen graag enthousiast maken voor het maken van muziek. Ik vind het belangrijk dat een verhaal puur en echt is.

Waar geniet je het meeste van tijdens het schrijven?
Op het moment dat je start en vol ideeën zit en het moment dat je tevreden bent met het verhaal ( na heel veel herschrijven.)

Wat is jouw favoriete plek om te schrijven?
Thuis aan de eettafel. Ideeën voor verhalen krijg ik meestal als ik bezig ben. Tijdens het eten koken, strijken, of ramen lappen ;)

Hoeveel tijd besteed je in een week aan het schrijven?
Ik denk dat dat wel 20 uur per week is. En in de kinderboekenmaand nog veel meer. Samen met Marieke tour ik dan het hele land door om voorstellingen te geven over mijn kinderboeken. Heel gezellig!

Welke boeken heb je geschreven en met welk boek ben je op dit moment bezig? Kun je al iets vertellen over je nieuwste boek?
Voor de boeken die ik geschreven heb zou je eigenlijk een kijkje moeten nemen op www.willemijndeweerd.nl/boeken 
Op dit moment werk ik aan een nieuw boek voor de kinderboekenmaand en aan een nieuwe voorstelling. Dit boek ‘Feest’ wordt geïllustreerd door Marieke ten Berge en verschijnt in augustus.
Ook ben ik bezig met een boek voor Open Doors. (Rosa en Rahim zal op de Open Doorsdag in november gepresenteerd worden.)
En dat andere boek waarmee ik bezig ben daar moet ik nog even m’n mond over houden, maar als ik er wel iets over mag vertellen dan kun je het lezen op mijn site of op mijn Facebookpagina

Wat is je grootste fout die je gemaakt hebt als schrijver?
Volgens mij heb ik nooit een hele grote fout gemaakt. Als ik mijn eigen boeken voorlees dan denk ik wel eens, dit had ik misschien beter weg kunnen laten. Ik had hier beter een uitroepteken kunnen plaatsen…etc.

Wat is het beste advies dat je een beginnende schrijver zou meegeven?
Lees je verhaal aan kinderen voor. Als ze stil luisteren heb je een goed verhaal, gaan ze wiebelen of lachen ze niet om je grapjes, dan is er nog werk aan de winkel.

Wie is jouw favoriete schrijver of schrijfster en waarom?
Ik lees heel veel kinderboeken en heb ook veel favoriete schrijvers zoals Mireille Geus, Corien Oranje, Mirjam Oldenhave etc.

Wat is jouw droom als schrijver?
Het schrijven van een kinderbijbel.