Het hart van het huwelijk

In een tijd waarin relaties onder druk staan, mogen we weten en erop vertrouwen dat God het huwelijk (tussen een man en een vrouw) niet alleen heeft ingesteld, maar dat ook wil dragen. Het huwelijk is een geschenk en een liefdevol ontwerp van God, bedoeld om elkaar gelukkig te maken.

Maar we leven in een tijd waarin het huwelijk onder grote druk staat. Terwijl omstreeks het jaar 1870 in ons land slechts 2,7% van de huwelijken eindigde in een scheiding, is dat inmiddels bijna 38%. Dat betekent zo’n 25.000 scheidingen per jaar, dus ongeveer 70 per dag. Het gevolg hiervan is dat heel veel Nederlandse kinderen opgroeien bij één ouder. De pijn en ontwrichting die dit veroorzaakt is enorm. Het huwelijk lijkt voor velen z’n kracht verloren te hebben. Maar niet het huwelijk is het probleem - het zijn mensen die worstelen met trouw, verantwoordelijkheid en vergevingsgezindheid.

Sommigen vragen zich af of het huwelijk nog wel ‘van deze tijd’ is, nu mensen veel ouder worden dan vroeger. Levenslange trouw is toch bijna niet meer haalbaar… Maar toch blijkt uit onderzoek dat mensen - over het algemeen - gelukkiger zijn wanneer ze bij elkaar blijven. Het huwelijk is een instelling van God, evenals de gemeente. Daarom ‘werkt het’ wanneer we ermee leren omgaan zoals God het bedoeld heeft.

In Genesis 2:24 toont God de schoonheid van het huwelijk: ‘Daarom zal een man zijn vader en zijn moeder verlaten en zich aan zijn vrouw hechten; en zij zullen tot één vlees zijn.’ In dit ene vers zitten drie diepe principes: verlaten, hechten en één vlees worden.

Verlaten van ouders
Verlaten van je ouders betekent natuurlijk niet dat je je ouders afschrijft, maar dat hun gezag over jou eindigt wanneer je trouwt. De primaire verbondenheid verschuift naar je man of vrouw. Je kunt ver weg wonen en je ouders toch niet ‘verlaten’ hebben, bijvoorbeeld wanneer je nog steeds afhankelijk bent van hun mening, hun steun of bevestiging. Zelfs het niet kunnen vergeven van ouders kan een teken zijn dat je hen nog niet echt hebt losgelaten. God wil dat man en vrouw elkaar de belangrijkste plaats geven - emotioneel, sociaal en financieel.

Aan elkaar hechten
Aan elkaar hechten is het aangaan van een huwelijksverbond: twee levens die aan elkaar ‘verlijmd’ raken. Zoals twee aan elkaar gelijmde vellen papier, die je niet van elkaar kunt scheiden zonder schade. Het huwelijk is kwetsbaar, maar juist daarom zo kostbaar. God bedoelde het als een verbintenis die niet verbroken wordt, waarin man en vrouw elkaar trouw blijven door alle seizoenen heen.

Tot één vlees worden
Tot één vlees worden gaat verder dan seksualiteit. Het is levenseenheid: in gedachten, angsten, vreugde, geschiedenis, vrienden, toekomst en het delen van dromen. De lichamelijke eenheid is de viering van die diepe levenseenheid. Wanneer mensen wel het lichaam delen maar niet het leven, ontstaat verscheurdheid. Daarom is vrije seks zo schadelijk: het mist de veiligheid en diepe saamhorigheid van het huwelijksverbond.

Niet het huwelijk faalt, maar mensen falen soms in trouw, nederigheid en vergeving. Toch wijst God ons niet af wanneer we fouten maken. Hij is liefdevol, geeft wijsheid en biedt altijd een weg terug.
We mogen bidden om kracht om vol te houden, wijsheid om elkaar te begrijpen en genade om opnieuw te beginnen. Na moeilijke jaren kan liefde weer opbloeien, zelfs dieper en mooier dan voorheen.

Dit artikel is onlangs verschenen in 'Het Zoeklicht' nr. 10 - 2026 en is een bijdrage die ik voor dit blad mocht schrijven.

Voor meer informatie over dit onderwerp verwijs ik graag naar de studies op de website van Oscar Lohuis.