In Zaragoza staat een prachtig beeld: La Mujer Que Nunca Hizo Nada - De vrouw die nooit iets heeft gedaan. Een titel die ironisch voelt wanneer je het kunstwerk ziet. José Luis Fernández beeldde een moeder af die buigt onder wasmachines, emmers en bezems die hoog op haar rug gestapeld zijn. Toch houdt ze, onlangs die last, de handen van haar kinderen vast. De boodschap is duidelijk. Deze onbetaalde arbeid houdt families en de maatschappij in stand, maar het wordt vaak afgedaan als 'niets' of als iets dat je er 'even' bij doet. Het is eigenlijk een stille schreeuw over hoe onzichtbaar en vanzelfsprekend het werk van moeders vaak wordt gevonden.
In verschillende artikelen op mijn blog heb ik geschreven over de fulltime huismoeder: de manager van het gezin. In het verleden heb ik hier zelfs een heel weblog aan gewijd. Dit gedicht dat ik in 2010 al eens deelde, onderschrijft het beeld nog eens. Wat is het belangrijk dat we er als moeders zijn voor onze kinderen en tijd voor hen hebben maar wat is er soms weinig waardering voor deze belangrijke bediening.
Dat de opvoeding van de kinderen, het huishouden en alles wat daarbij hoort geen taken zijn die je er 'even' bijdoet, blijkt wel uit een rapport van de Erasmus Universiteit in Rotterdam.
In het rapport 'Ouders onder druk' lees je hoe het met ouders in Nederland gaat.
Je leest hoe ze het ouderschap beleven, wat het pittig maakt en wat helpt. Wetenschappers, opvoedprofessionals en ouders hebben meegelezen en meegeschreven. De cijfers en citaten in dit rapport komen uit verschillende onderzoeken.
Opvallend is, zo blijkt uit het rapport, dat 39% van de ouders klachten heeft van een ouderschapsburn-out. Kenmerken hiervan zijn een overweldigende
fysieke en emotionele uitputting, je minder verbonden voelen met je kinderen en
een verlies van plezier in het ouderschap. Ook voelen ouders zich niet meer de
ouders die ze zouden willen zijn.
Bovenstaande afbeelding benadrukt het doorzettingsvermogen van vele moeders. Wat zou het geweldig zijn wanneer dit beroep nog meer gewaardeerd zou worden en niet wordt wordt bestempeld als 'niets' maar als wat het werkelijk is: onmisbaar.

Wat een indrukwekkend beeld; wat een sprekend beeld, zo alleszeggend.
BeantwoordenVerwijderenOok het gedicht waar je naar verwijst, prachtig!
Ja, ik ben het helemaal met je eens dat dit naar de juiste waarde geschat dient te worden, en bestempeld: Onmisbaar!
Ps. Heb dit blog op Facebook gedeeld.
BeantwoordenVerwijderenDank je wel!
VerwijderenDat beeld....
BeantwoordenVerwijderen