In Lucas 8:4-56 kunnen we lezen over Jaïrus. Hij is een overste van de synagoge en een vooraanstaande en voorname Jood die nauw verbonden is aan de wet. In zijn nood doet hij een beroep op Jezus, terwijl hij aan Zijn voeten valt. Hij smeekt de Heer om mee te gaan naar zijn huis omdat zijn enige dochter op sterven ligt. Het beroep dat Jaïrus op Jezus doet is niet tevergeefs, Hij gaat met hem mee op weg naar de zieke dochter.
Onderweg verloopt alles anders dan Jaïrus had gehoopt. Jezus wordt opgehouden door een vrouw die twaalf jaar lang bloedverlies heeft geleden. Zij raakt Jezus aan en ze wordt genezen. Er volgt een geweldig geloofsgetuigenis voor het volk over de Here Jezus en Zijn macht.
Uiteindelijk komt Jezus aan bij de (inmiddels overleden) dochter van Jaïrus. Jezus wekt haar op uit de dood en ook hiervan gaat een getuigenis uit. Iedereen is diep onder de indruk van de genade van de Heer.
Nu valt er iets op bij deze geschiedenissen. Misschien is het goed om eerst het hele gedeelte uit Lucas nog eens na te lezen.
Lees daarna wat Ger de Koning erover schrijft:
Jaïrus, die het eerst bij de Heer is gekomen, ontvangt
niet als eerste de zegen. Die is voor de vrouw die onderweg een beroep op de
Heer heeft gedaan. Zo is het met Israël, van wie Jaïrus een beeld is, en de
gelovigen uit de volken, van wie we in de vrouw een beeld kunnen zien. De Heer
was onderweg om Israël te genezen, maar Hij is door het volk verworpen. Dat
heeft de weg vrij gemaakt om de volken te zegenen. Dat is de tijd waarin wij nu
leven.
De Heer heeft ook voor Israël genezing, zelfs als het leven er totaal uit verdwenen is. Na de periode met zegen voor de volken komt Hij terug om ook Israël tot leven te wekken. Dat toont het vervolg van de geschiedenis, waar we de werkelijke toestand van Israël zien. Israël is niet slechts ziek, het volk is dood, maar Christus bezit in Zichzelf opstandingsleven.
Blijdschap en verlossing krijgen we alleen door het
geloof in Zijn Persoon, in de Goddelijke kracht in Hem, in de genade die komt
om deze kracht uit te oefenen. De Joden zijn lang opstandig geweest in hun
ongeloof. Ze hebben lang geprobeerd om de Naam uit te roeien van Hem, Die door
bepaalde uitspraken Zichzelf aan God gelijk maakte. Toch zullen ook zij hun
verworpen Messias erkennen als hun Heer en hun God en hun verdorde beenderen
zullen leven (Ezechiël 37:1-10).
Heel Israël – dat wil zeggen het gelovig overblijfsel –
zal ten slotte behouden worden (Romeinen 11:25-26). Het volk zal bloeien en uitbotten
en de oppervlakte van de aarde vervullen met vruchten! Die belofte ligt
opgesloten in de opwekking van het gestorven meisje. Hij Die de vader van het
meisje beval niet te vrezen maar te geloven, zal de belofte vervullen die Hij
eens heeft gegeven.

Reacties
Een reactie posten
Fijn dat je een reactie achterlaat. Deze wordt eerst gecontroleerd dus het kan even duren voor je hem terugziet onder het bericht.