Gejaagd en gestrest naar de kerk

De Raad voor Volksgezondheid en Samenleving (RVS) bracht afgelopen najaar het rapport Op de rem! Voorbij de hypernerveuze samenleving uit. Kerken worden niet genoemd in dit rapport maar in het Nederlands Dagblad viel mij onlangs een artikel op over dit onderwerp. Het is een goede aanvulling.
De titel luidt: 'Op zondag gaan we gejaagd en gestrest naar de kerk. Wat kunnen we daaraan doen? 

Ik citeer enkele passages uit het artikel.

Nu eens geen verhaal over hoe we beter met druk kunnen omgaan, maar een analyse van de oorzaken van deze druk. En hoe we die kunnen verlichten. De RVS vindt de oorzaken in drie ontwikkelingen. Ze versterken elkaar: we leven steeds meer op onszelf, alles gaat steeds sneller, en we moeten voortdurend presteren.
Deze ontwikkelingen raken ons niet alleen persoonlijk. Ze beïnvloeden ook de groepen waarvan we deel uitmaken. Het rapport kijkt vooral naar onderwijs, arbeidsmarkt en hulpverlening.
Het resultaat? Een ‘hypernerveuze’ samenleving. Een samenleving die gespannen, rusteloos en gejaagd is. We staan continu ‘aan’. Als oplossing noemt de RVS drie dingen: verbinding, vertraging en verscheidenheid.
Onze eerste reflex is misschien dat kerken een uitzondering vormen. En dat de zondag ons helpt om tot rust te komen. Maar als christenen zijn we óók vatbaar voor deze drie ontwikkelingen.

Als we doordeweeks hard lopen om alles rond te krijgen en ons gejaagd voelen, zijn we niet ineens rustig op zondagochtend. Dan hebben we de kerkdienst nodig om tot rust te komen. In zekere zin is een kerkdienst daar ook voor.

Maar als we onze handen vol hebben aan onze eigen rust, blijft er weinig ruimte over voor een ander gemeentelid, dat onze aandacht goed kan gebruiken.
Daarnaast is het de vraag hoe rustgevend de gemiddelde kerkdienst nog is. Want daar is ook meer vaart in gekomen. In het algemeen volgen de verschillende onderdelen elkaar sneller op.
Dat is deels omdat ze zijn ingekort. Denk aan de verkondiging. Of de invoering van de digitale collecte. Ons zangtempo ligt ook hoger.

Wat ik wil aangeven, is dat de versnelling in onze kerkdiensten en gemeenteleven is gaan zitten, waardoor we minder in de rust en flow (kunnen) komen die nodig is. Om het evangelie te laten landen in ons hart en met aandacht bij onszelf, God en de ander te zijn.

Lees hier het hele artikel (Het artikel zit helaas achter een betaalmuur). 

Binnenkort volgt een recensie van het boek 'De radicale uitbanning van haast' van John Mark Comer. Houd mijn blog in de gaten!