20 augustus 2019

zomervakantie 2019#dag22 t/m #dag26

Het bijbelboek Spreuken staat vol met waarschuwingen en wijsheden. Overweldigend soms wat er in elke zin staat. Eigenlijk zou je elke spreuk diep op je in moeten laten werken maar ik probeer er elke dag een paar te lezen en deze te overdenken. Spreuken 4 is een boeiend hoofdstuk. 

'Salomo zegt dat we ons hart boven alles moeten beschermen, waarbij we ervoor moeten zorgen ons te concentreren op verlangens die ons op het rechte pad houden. We moeten grenzen stellen aan onze verlangens en niet alles najagen wat we zien'.

Gelukkig knapte mijn man in de loop van de dag steeds meer op van zijn buikgriep hoewel hardlopen er deze dag nog niet inzat voor hem. Hij deed opnieuw rustig aan.

's Morgens zorgde ik zelf nog voor wat boodschappen en ben ik even gaan kijken bij de nieuwe kringloopwinkel hier in het dorp. De opbrengst van de spullen die ze verkopen is voor een christelijk doel en de spullen die binnengebracht worden zijn ook heel veel afkomstig van christenen. Wat de boeken betreft vind ik dat geweldig. Het is bijna een christelijke boekenwinkel als je er binnenloopt! Ik ben er blij mee. Ik tikte nog een aantal t-shirts op de kop voor nog geen vijf euro samen.
's Middags ging ik zelf wel een rondje hardlopen en nam onze Vizsla mee. Hij was helemaal blij en rende als een 'trein' voor mij uit. Zoonlief was een dagje op stap naar Amsterdam en we waren de rest van de dag met z'n tweetjes. Fijn om zo tijd voor elkaar te hebben zonder allerlei verplichtingen..

Zaterdagmorgen was een bewolkte en regenachtige ochtend. We hebben ons opnieuw prima vermaakt in huis. Ik heb de zeilen van de boot van Bram afgemaakt en voorzien van verticale lijnen. Zie het resultaat...

Hij moet zelf de zeilen nog helemaal afwerken en met een speciale steek vastmaken. Wat een geduld heeft hij hiervoor. Ik word al moe als ik ernaar kijk.
Hij is zelf bezig geweest met het bijwerken van zijn blog en heeft ook van de boten die hij eerder gemaakt heeft, foto's op zijn website gezet.
Ook heb ik zelf opnieuw een rondje hardgelopen. Ook de hond vindt het heerlijk om even te kunnen rennen. Het hardlopen lukte mijn man helaas vandaag ook nog niet. Hij heeft nog té veel last van zijn buik en bij elke stap die hij probeerde te zetten, voelde hij pijn. Hij was dus snel weer thuis.

's Avonds zijn we nog een een kerkdienst geweest in Oldebroek waar de dochter van een vriendin van mij trouwde. Het is altijd bijzonder om te zien wanneer twee jonge mensen aan God en elkaar hun trouw beloven! Op de terugweg stonden we even in een korte file (zaterdagavond om 21.00 uur) maar tegen halftien waren we weer thuis. We hebben nog even samen gekeken naar het programma 'Meer dan goud' dat we opgenomen hadden. Een bijzondere uitzending was het deze keer.

Zondagmorgen las ik in Spreuken onderstaand gedeelte als uitleg bij een aantal verzen uit het vijfde hoofdstuk. 

'Iedereen moet bedacht zijn op mensen die vleien en lieve woordjes gebruiken die hem of haar tot zonde brengen. Je kunt in zo'n geval het beste een omweg nemen en zelfs gesprek met zulke mensen vermijden'.

Het boek 'Verdwaalde ster' van Francine Rivers waar ik in aan het lezen ben, sluit hier helemaal bij aan. Het is een mooi maar tegelijkertijd ook afschuwelijk boek. Door schade en schande (mooie woorden van mensen die de hoofdpersoon verleiden) wordt ze wijzer maar wat moet ze er een hoop ellende voor doormaken. Gelukkig loopt het boek - voor zover mogelijk dan - goed af.

's Middags hebben we samen nog een boswandeling gemaakt en we waren net voor de buien weer thuis. Wat een regen is er gevallen de afgelopen dagen. Voor de natuur en voor onze tuin is het wel goed maar als je buiten nog wat wilt ondernemen, wordt het lastig wanneer je niet nat wilt worden 😊

Maandagmorgen stond weer in het teken van het huishouden (voor mij) en de tuin (voor mijn man). Alles is weer aan kant gemaakt. Onze jongste kocht zijn laatste vakantiespullen voor zijn vakantie en pakte zijn koffer in. Dinsdagochtend om 4.00 uur ging hij weg naar Schiphol. Lekker op tijd...

Vermoedelijk is er voor souvenirs geen plek meer...
Maandagmiddag hebben we kennisgemaakt met de vriendin van onze jongste zoon. Hij heeft haar een paar weken geleden leren kennen en wilde haar graag aan ons voorstellen. Het is altijd weer leuk en spannend als een van de kinderen 'iemand' meeneemt. Zeker nu onze jongste ook een relatie heeft ('verkering' schijnt erg ouderwets te klinken heb ik me laten vertellen), merk ik weer hoe hard het allemaal gaat met onze kinderen. Kleintjes worden groot!

Na het hardlopen 's middags hebben we met z'n tweetjes gegeten en 's avonds zijn we nog een kijkje wezen nemen in het huis van onze oudste zoon. Ook z'n vriendin was daar en samen hebben ze laten zien hoe mooi hun huisje wordt. De tuin is opgeknapt en binnen is het helemaal klaar. Nog een paar weken en dan gaan ze trouwen! Zij, en ook wij, zien ernaar uit.

Dinsdagmorgen was een rustige ochtend. Ik deed de was en wat kleine boodschapjes. Na het eten gingen we op tijd naar onze jongste dochter in Apeldoorn. Ze heeft samen met haar vriend een weekje vakantie en ze zijn allerlei dingen in hun huis aan het opknappen. We hebben gezellig thee gedronken en allerlei dingen besproken die hen bezighouden. Waardevol.

's Avonds was een avondje voor ons tweeën. Maar hier zullen er nog wel een aantal van volgen deze laatste vakantieweek nu onze jongste in Turkije zit. Vanmiddag is hij daar veilig geland en hij zal zich daar ongetwijfeld gaan vermaken. Manlief verving nog een buitenlamp en ik zocht nog wat op internet naar een aantal handige dingen voor het huishouden.
We hopen te genieten van ons laatste weekje vakantie samen in ons eigen huis(je).

Er rest nog één vakantieverslagje aan het einde van de week en dan zit de zomervakantie van 2019 er weer op. Ook wil ik de boekrecensie van het boek 'Leef je roeping' deze week nog online zetten. Houd mij blog in de gaten.





Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Fijn dat je een reactie achterlaat. Deze wordt eerst gecontroleerd dus het kan even duren voor je hem terugziet onder het bericht.