9 juli 2018

Niets bijzonders...

Nu het in huize Born wat rustiger wordt omdat de kinderen uitvliegen en ook de jonge hond wat manieren geleerd heeft, heb ik af en toe het gevoel dat wat ik doe niet echt 'bijzonder' is. Diep in mijn hart weet ik dat dit ook niet altijd nodig is en dat 'gewoon' het huishouden doen en voor het gezin zorgen voldoende is (naast de andere bezigheden die ik heb). Maar de laatste tijd ervaar ik dat ik steeds meer periodes van rust heb. Aan de andere kant geniet ik ervan en weet uit ervaring dat deze periodes altijd weer gevolgd worden door drukkere periodes.

Onderstaand verhaal dat geschreven is door Marienschwester Joela, raakte mij opnieuw en de aanvulling die ik las in het dagboek van Elizabeth George bevestigde dit helemaal.

Nazareth - een geweldige boodschap
"In de Bijbel lezen we over de geboorte van Jezus, over zijn vlucht naar Egypte, en dan lange tijd niets meer. Over een periode van meer dan 10 jaar geen enkel woord. Eindelijk een gebeurtenis: Jezus bezoekt als twaalfjarige de tempel in Jeruzalem! Door één enkel zinnetje valt er plotseling licht op zijn identiteit als Zoon van God: "Wist u niet, dat ik bezig moet zijn met de dingen van mijn Vader?" (Luc. 2:49) Maar daarmee houdt het dan al weer op. Terug naar Nazareth, terug in het ouderlijk huis. 'en was hun onderdanig' staat er - nog eens, 18 jaar lang. Dat scoort bij ons niet bijzonder hoog en is wel het laatste wat ons imponeert. Waar blijft hier creativiteit, zelfverwerkelijking en levensvervulling? Maar in dit schijnbaar niet tot ontplooiing komen ligt een boodschap verborgen.

De geweldige boodschap van Nazareth luidt: Niets bijzonders! Wij rennen misschien van het ene evenement naar het andere, zoeken van 's ochtends tot 's avonds zoveel mogelijk afwisseling. Hier is het omgekeerd. De Zoon van de levende God, die alles geschapen heeft, het evenbeeld van de onzichtbare God, de Koning der koningen, die komen zal met macht en heerlijkheid - leeft 27 jaar in de verborgenheid van Nazareth. Geen enkel teken, geen wonder, geen genezing - niets bijzonders.
Een eenvoudige timmermanszoon in een provinciestadje, dat ook nog slecht bekend staat, in een arm gezin, met een alledaags handwerk - niets bijzonders. Wat een troost voor ons: dagelijks hetzelfde: wat een goede boodschap voor alle 'niets bijzonderen'! Een geweldige boodschap voor huisvrouwen: koken, afwassen, de was doen, strijken - koken, afwassen, de was doen, strijken - elke dag opnieuw niets bijzonders!

Iets verbazingwekkends vindt er in Nazareth plaats. In de verborgenheid groeit de volmacht van de Zoon van God, in het trouw zijn in de kleine dingen, in het eentonige leven van alledag, zonder spotlights - ongezien - ongeacht - onbegrepen. Wat een 'schandaal' in onze op sensatie beluste wereld! De wetten van Gods Koninkrijk zetten onze waarden volledig op hun kop! Ware grootte ligt in de nederigheid. Wat een enorme kracht groeit er in de verborgenheid! In volledige afhankelijkheid van de Vader wacht Jezus op 'Zijn tijd'. Dan pas treedt Hij in het openbaar met het wonder op de bruiloft in Kana (Joh. 2).
"Jezus van Nazareth", luidt het opschrift aan het kruis. Nazareth mogen we niet over het hoofd zien. Nazareth mag niet vergeten worden. Nazareth is onlosmakelijk verbonden met het verzoeningsoffer van Jezus.
Ik heb mijn Nazareth lief. Ik dank Hem met heel mijn hart. Zijn voetsporen in Nazareth hebben we heel erg geholpen. Telkens opnieuw wacht Hij op me en Hij roept ons allen toe: "Waar ik ben, daar zal mijn dienaar ook zijn"( Joh 12:26). Hij heeft kostbare geschenken voor ons bereid - verborgen schatten in de donkere akker van Nazareth."

In 'Een vrouw naar Gods hart' van Elizabeth George las ik dit:

Het hart van een huis
'Psalm 128:3 zegt dat iemands vrouw zal zijn 'als een vruchtbare wijnstok in het midden van zijn huis'. Welke boodschap heeft God voor jou in deze prachtige beeldspraak van vruchten en wijnstok, en het hart van een huis? Wat kan jij, een vrouw die God dient, hiervan leren?
Jij bent het midden van je huis. Je bent daar geplaatst om het schenk van vrede en vreugde te geven aan je huisgezin. In het hete, zonnige land van de Bijbel bracht een wijnstok beschermende schaduw. Zo heb jij de taak om je gezin beschutting te bieden. Wat maakt een huis tot een gelukkig thuis? Dat is een tevreden vrouw die overvloedig de vrucht van liefde, blijdschap en trouw voortbrengt.'

Genoeg om weer over na te denken!

4 opmerkingen:

  1. Mooi blog Wendy! Het boekje 'nederigheid en dienstbaarheid-het neerwaartse pad van Christus' van Henri Nouwen sluit mooi aan bij wat je hier beschrijft.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat mooi Wendy! Dank je wel.

    BeantwoordenVerwijderen

Fijn dat je een reactie achterlaat. Deze wordt eerst gecontroleerd dus het kan even duren voor je hem terugziet onder het bericht.