30 maart 2017

Chocoladecake met noten



Ingrediënten:
5 eieren
50 gram (kokosbloem)suiker
35 gram cacaopoeder
50 gram walnoten
100 gram pure chocola
50 gram cashewnoten
170 gram roomboter
130 gram (spelt)bloem
1 tl. wijnsteenbakpoeder

Bereiding:
Mix de eieren met de suiker in ongeveer 5 minuten schuimig. Smelt op laag vuur de roomboter. Hak de walnoten, cashewnoten en pure chocolade grof. Voeg het cacaopoeder, bakpoeder en de (spelt)bloem toe aan het eimengsel. Spatel het goed door. Meng voorzichtig de gesmolten roomboter door het beslag. Meng met de noten en chocola en giet het geheel in een met bakpapier bekleed cakeblik. Bak de cake in ongeveer 40 minuten gaar in de oven.


28 maart 2017

Bonnetjes bewaren voor een mogelijke scheiding?

Vandaag las ik onderstaand artikel. Het is triest dat het zover moet komen.

Trouwen gebeurt in de toekomst niet langer standaard in gemeenschap van goederen, maar in beperkte gemeenschap. Het initiatiefvoorstel ‘Beperking wettelijke gemeenschap van goederen’ werd vandaag door de Eerste Kamer aangenomen. Vermogen dat voor de trouwdatum is opgebouwd én erfenissen en schenkingen vallen in het nieuwe systeem buiten de gemeenschap.

Tijdens het plenaire debat vorige week dienden CDA en SP een motie in. Zij pleitten voor een nieuw wetsvoorstel dat beter uitvoerbaar is. Deze motie kreeg net geen meerderheid. 37 van de 75 senatoren stemden tegen de motie. Hieronder waren ook de leden van de PvdA, een van de initiatiefnemers van het wetsvoorstel.

Scheiden vermogens
Mensen die in de toekomst nog in gemeenschap van goederen willen trouwen, moeten naar de notaris. De KNB heeft zich steeds neutraal opgesteld in dit dossier. Wel heeft de beroepsorganisatie de politiek steeds gewezen op de uitvoeringsproblemen van de wet. Om een scheiding aan te brengen in de vermogens, is het belangrijk een goede administratie bij te houden. In de praktijk blijkt dat gehuwden dit nu al niet doen. Wanneer de nieuwe wet in wordt gevoerd, is nog niet bekend.



27 maart 2017

Het Raadsel van de Bosvrienden

In 2013 schreef ik mijn eerste kinderboek met de titel 'Het Geheim van de Bosvrienden'. Hiervan zijn een e-book én een paperback verschenen.

In 2016 heb ik opnieuw een kinderboek geschreven over deze twee Bosvrienden. Het is een vervolg op het eerste boek maar het is ook prima los te lezen. Het verhaal speelt zich af in een zomervakantie aan het einde van groep 8. De jongens beleven spannende avonturen. Dit nieuwe boek heeft de titel 'Het Raadsel van de Bosvrienden' meegekregen. Opnieuw heb ik ervoor gekozen om het uit te geven bij Brave New Books, deze keer alleen als e-book. Het boek is geschikt voor kinderen van 9-12 jaar.

Leuk om te vermelden is dat op de omslag van het boek onze eigen labrador Dries (1995-2008) afgebeeld is. In het boek speelt de labrador - daar met de naam Tess - een belangrijke rol...

Hieronder volgt een korte beschrijving van het boek:
De boezemvrienden Stijn van Ginkel en Daan Jonker hebben al eerder spannende avonturen beleefd. Ze doen niets liever dan hutten bouwen in het bos. Ook deze keer ontdekken zij allerlei vreemde zaken terwijl ze druk bezig zijn om een bijzondere hut te maken. Tijdens de zomervakantie gaan ze samen op kamp. Daar gebeuren rare dingen en maken de jongens angstige momenten mee. Maar deze twee speurneuzen weten op dappere wijze een inbraak op te lossen en de inbrekers op heterdaad te betrappen. Weer thuis gaan ze enthousiast verder op onderzoek naar onbekende voorwerpen die de hond Tess meegebracht heeft uit het bos. Zo beleven ze ook deze keer een wonderlijk avontuur dat zelfs de krant haalt.

E-book
ISBN: 9789402161304
€4,95


26 maart 2017

Weer een pup in huis?

Afgelopen weken heb ik contact gehad met iemand van de Vizsla vereniging om eens wat informatie op te vragen over dit hondenras. Het lijkt ons heel leuk om opnieuw een pup in huis te hebben die we helemaal zelf kunnen opvoeden. Omdat de pup nog geboren moet worden en er nog een heel 'traject' zal volgen, leek het mij leuk om dit bij te houden op mijn weblog. Via het kopje 'Onze hond' in de bovenstaande menubalk kun je de ontwikkelingen volgen.

Het is leuk om te vermelden dat we gisteren een mail kregen van de fokker in Emst dat Akke inderdaad drachtig is van maar liefst negen pups. Dat belooft wat. De moeder maakt het prima. Er is nu nog weinig aan haar te zien, maar dat zal binnenkort wel anders worden. Af en toe zullen er foto's geplaatst worden op Facebook Vizsla Soltis.


De vader van de pup
De moeder van onze pup
                 


       

25 maart 2017

Hoe bevalt het zonder Facebook?



Bovenstaande vraag werd de afgelopen week verschillende keren aan mij gesteld. Veel mensen weten dat ik per ingang van 1 januari j.l. gestopt ben met deze vorm van sociale media en zijn erg benieuwd of ik het mis.
Om maar gelijk met de deur in huis te vallen: ik vind het heerlijk zonder Facebook! Ik merk dat het mij enorm veel rust geeft om hier niet de hele dag door mee bezig te zijn. Los van het feit dat ik Facebook niet (meer) betrouwbaar vind en het niet eens ben met hun manier van werken, merk ik nu ook dat het heerlijk is om gestopt te zijn vanwege de druk die het op je uitoefent. Omdat ik zoveel groepen beheerde (op het laatst wel acht denk ik), kostte het veel tijd om die allemaal bij te houden en de gesprekken in goede banen te leiden. Hoewel ik dit jarenlang met veel enthousiasme en plezier heb gedaan, merk ik ook dat het mij veel energie heeft gekost.
Eigenlijk merk ik nu ik gestopt ben met Facebook pas hoeveel rust dat geeft. Ik ervaar duidelijk meer rust in mijn dagelijks leven. Ik doe alles niet meer op een holletje en bouw veel meer rustmomenten in op de dag. Ik lees veel meer en ben meer buiten. Ook het hardlopen wat ik langzamerhand iets uitbouw, is heerlijk om te doen en geeft ontspanning.

Eerlijk gezegd had ik het niet verwacht dat ik het niet zou missen. Misschien komt dit ook wel omdat ik het heel langzaam heb afgebouwd en overgedragen. Het is niet van ene op de andere dag gegaan. Mensen die abrupt stoppen, heb ik vaak binnen korte tijd weer terug zien komen. Ik heb de beslissing weloverwogen genomen en heb er geen spijt van. Ik kan het juist van harte aanraden.

Ik las deze uitspraken ergens:

Wat zal je allemaal niet missen als je een dag niet inlogt op Facebook? Misschien wel veel minder als je denkt!

Ben je er helemaal klaar mee dat Mark Zuckerberg je klakkeloos kan bespieden, stop dan met Facebook. Je hebt hierbij twee opties: je kunt je profiel tijdelijk deactiveren of definitief verwijderen.

Wat mij betreft kun je bij deze laatste uitspraak het beste kiezen voor het laatste. Het geeft een enorme rust...

Wat ik wel eens mis is WhatsApp. Het is soms toch echt wel lastig als mensen je geen appje kunnen sturen en ik op deze manier veel berichten mis. Gelukkig ben ik altijd bereikbaar via de telefoon, sms, de mail of Twitter ;)

Maart - een maand vol met uitdagingen

Eind februari kreeg ik al in de gaten dat de maand maart een maand vol met uitdagingen zou worden voor ons gezin en voor familieleden in onze directe omgeving.

Op 2 maart begon het gelijk met een grote uitdaging voor onze jongste zoon. Hij had hard geleerd voor zijn theorie-examen voor zijn rijbewijs en vol goede moed gingen we samen naar Leusden. Tegen alle verwachtingen in (hij was thuis namelijk nog voor geen enkel proefexamen geslaagd) haalde hij zijn theorie in één keer. Geweldig fijn voor hem. Nu kan hij zijn praktijklessen ook gaan inplannen omdat hij graag deze zomer zijn rijbewijs wil gaan halen i.v.m. zijn vervolgstudie eind augustus.
Voor mij persoonlijk was deze dag ook weer een overwinning want ik moest natuurlijk de snelweg op. Ik kan het prima en ging allemaal goed, maar het léuk vinden, nee.. dat zal wel nooit komen denk ik.

Op 5 maart is onze jongste zoon begonnen met het trainen voor de Vierdaagse. Hij wil met een vriend samen de 50 km gaan lopen in Nijmegen. De eerste dag was lang en zwaar maar ze hebben er samen ook erg van genoten. Er zullen ongetwijfeld nog meer trainingsdagen volgen maar ondanks de uitdaging, ziet hij er erg naar uit.

Op 6 maart is onze oudste zoon begonnen met zijn nieuwe baan als hovenier. Hij mocht komen werken bij het bedrijf waar hij ook al lange tijd stage had gelopen en is erg blij dat hij hier kan gaan werken aan zijn toekomst. Hij is er erg blij mee!

Op 6 maart moesten we helaas ook een moeilijke beslissing nemen. We hebben deze dag onze lieve, trouwe labrador moeten laten inslapen. Het is niet echt een uitdaging te noemen maar het was wel een flinke hobbel die we moesten nemen met elkaar. En wat missen we dat lieve beest...

Op 9 maart mocht ik naar de tandarts. Nu was er op zich niets bijzonders aan de hand en ik hoefde alleen maar een klein gaatje te laten vullen (na 10 jaar niets gehad te hebben) maar echt leuk vind ik de tandarts niet. Maar goed... ook kleine dingen kunnen soms grote uitdagingen zijn ;)

Op 17 maart hadden we een afspraak bij een fokker van Vizsla's in Emst. We zijn ons aan het oriënteren om te kijken wat voor hond we eventueel weer zouden willen. Het ziet ernaar uit dat we in aanmerking komen voor een pup maar helemaal zeker is alles nog niet. Mocht het doorgaan, dan zal ik hier onderhand meer over schrijven op mijn weblog www.natuurlijkdeveluwe.nl
Een pup opvoeden zal een echte uitdaging worden maar we vinden het als gezin ook wel erg leuk.

Op 19 maart liep mijn man Bram opnieuw een marathon. Het was al zijn derde maar toch... het blijft best zwaar. De trainingen zijn allemaal goed verlopen, hoewel het best wel pittig was om in weer en wind te lopen maar hij heeft het opnieuw gered. Ik ben reuze trots op hem!

Op 20 maart heb ik mijn nieuwe kinderboek 'Het Raadsel van de Bosvrienden' gepubliceerd. Het is nog niet helemaal klaar maar ik hoop er de komende week meer aandacht aan te besteden op een van mijn blogs.

Op 21 maart werden we blij verrast. Deze dag was niet zozeer een uitdaging maar wel een grote verrassing. Onze oudste dochter Anne is namelijk ten huwelijk gevraagd door haar vriend. We zijn erg blij met dit mooie nieuws. Voor henzelf wordt het natuurlijk wel een spannende periode. Ze zullen veel moeten gaan regelen en plannen. Erg leuk.

Onze jongste zoon had op donderdag 23 maart zijn laatste toetsperiode van het VWO erop zitten. Het is nu afwachten wat de cijfers worden de komende week. Hij zal zich de komende weken moeten gaan voorbereiden op de centrale examens in mei en dat zal hem best wat moeite gaan kosten want hij heeft een pittig vakkenpakket. Hij werkt er hard voor en we hebben er vertrouwen in dat hij het gaat redden.

Nu heb ik natuurlijk zomaar wat gebeurtenissen uit het gezin genoemd maar ook buiten het gezin zijn er de nodige dingen die spannend zijn de komende tijd. Familieleden krijgen uitslagen van onderzoeken en operaties worden ingepland. Ook ben ik zeer benieuwd wat voor kabinet we krijgen in Nederland en hoe dat zich allemaal ontwikkelen zal. Gelukkig mogen we in alles vertrouwen op onze Hemelse Vader. Hij heeft alles in Zijn hand en hij weet van onze uitdagingen, moeilijkheden en onze dankbaarheid. Onlangs schreef ik er een gedicht over.


Trots op mijn man

Afgelopen week heeft mijn man opnieuw een marathon gelopen. In een vorig blogbericht had ik hier al over geschreven. Hij had er hard en lang voor getraind de afgelopen weken en hij was er helemaal klaar voor. Ik ben echt trots op hem dat het opnieuw gelukt is. In 2015 en 2016 heeft hij ook de Utrecht Marathon gelopen dus hij had al wel enige ervaring. Toch kun je bijna niet voorkomen dat je helemaal 'stukgaat'. Er was een flinke wind die het lopen deze keer extra pittig maakte.


Bijna bij de finish...


De finish na ruim 42 km


             

Van zijn eindtijd ging nog tien minuten af omdat hij niet zo heel vroeg startte. Er waren veel deelnemers zodat de start nogal wat tijd in beslag nam.

Deze week is hij nog aan het herstellen en binnenkort hoopt hij het lopen weer langzaam op te pakken. We kunnen terugkijken op een mooie dag die we niet snel vergeten zullen.


Voorgenomen huwelijk

Afgelopen dinsdag 21 maart heeft onze a.s.schoonzoon onze oudste dochter Anne ten huwelijk gevraagd. Hij had een leuke verrassing voorbereid (hij was ook nog jarig op die dag) en heeft onze Anne verrast. We zijn erg blij hiermee en bidden hen een hele goede voorbereidingstijd toe.

dat liefde en trouw hen niet zal verlaten....

15 maart 2017

Dreiging - Leven op het land rond 1860 - Arie de Ruiter

Opnieuw is mijn zwager Arie de Ruiter erin geslaagd een prachtige roman te schrijven. 'Koopman in de Gouden Eeuw' en 'De getrouwde monnik' vond ik al prachtige historische romans maar het nieuwste boek 'Dreiging' vind ik verreweg het spannendst. De titel van het boek klinkt mysterieus en ook de omslag roept spanning op.

Onderstaande tekst, die op de achterkant van het boek terug te vinden is, vat de sfeer en de inhoud van het boek goed samen.

'Donkere wolken pakken zich samen boven de hei. Jannes de herder heeft gevoeld dat er onheil op komst is. En hij krijgt gelijk...
In een kleine nederzetting, waar iedereen elkaar kent, bepalen mystieke gebeurtenissen in de bossen en op de hei voor een deel het dagelijks leven. De strijd om het bestaan is hard, maar de onderlinge saamhorigheid is groot en burenhulp is vanzelfsprekend. Tegelijkertijd is het leven onder een landheer niet altijd makkelijk. Afgunst en achterklap zijn aan de orde van de dag.
Tegen die achtergrond manoeuvreren Otto de stroper en zijn achterneef Evert zich door de dagen. Een uitweg lijkt vaak onmogelijk, maar dan is daar de liefde... of de dood.'

Hoewel het boek zich in 1863 afspeelt, begint het met een krantenartikeltje uit 1981. Het bericht roept direct vragen op omdat daarin melding wordt gemaakt van een geraamte, dat wordt gevonden bij graafwerkzaamheden op de plaats waar kort daarvoor een hotel was afgebroken. Ook omdat ik wist van Arie dat de werktitel van het boek ‘Het lijk van Ermelo’ heette, was ik erg benieuwd waarom voor deze eerste titel was gekozen.

Toen ik eenmaal begon met lezen, werd ik direct geraakt door de manier waarop de auteur de omgeving en met name de natuur beschrijft. Je kunt het bijna letterlijk voelen en ruiken, zo levensecht is het. Ook de diverse hoofdpersonen worden uitgebreid aan de lezer voorgesteld zodat je je al snel vertrouwd voelt met deze mensen. Gaandeweg de hoofdstukken wordt er een bepaalde spanning opgebouwd zodat je eigenlijk steeds door wilt lezen en wilt weten wat er gaat gebeuren. Pas aan het einde van het boek volgt de ontknoping zodat je tot het allerlaatste hoofdstuk geboeid blijft! Een slimme zet van de schrijver. Overigens zal deze roman bij mensen die het gebied op de Veluwe kennen, veel herkenning oproepen.
Het boek leest prettig en de hoofdstukken zijn precies goed van lengte. Wat mij betreft is het een aanrader.

Je kunt eventueel hier een fragment van het boek inzien op de website van auteur.

Wil je meer weten over Arie de Ruiter en de romans die hij heeft geschreven, kijk dan op zijn website www.boekarie.nl 

Titel: Dreiging
Auteur: Arie de Ruiter
Uitgever: Nabij producties
ISBN: 9789492055347
Prijs: € 19,95


12 maart 2017

Heerlijk lenteweekend

We hebben genoten van een heerlijke lenteweekend. Een strakblauwe lucht, heerlijke temperaturen en prachtige dieren. 

De knoppen zitten alweer in de platanen. Langzaam begint alles weer uit te lopen.


Trouwe bezoekers die elke dag terugkomen samen.


Tijdens mijn hardlooprondje kon ik hier niet aan voorbijgaan.


Een lief nieuwsgierig paard...






9 maart 2017

Afscheid van onze trouwe viervoeter



Afgelopen maandag - 6 maart - hebben we onze lieve labrador Tesson moeten laten inslapen. De 'fut' was er de laatste weken al uit en ook de pijn in zijn rug begon steeds erger te worden.



Bijna 13 jaar oud is hij geworden. Vele mooie jaren mochten we doorbrengen met onze lieve Tesson.




We hebben vele prachtige wandelingen met hem gemaakt.
 We bewaren mooie herinneringen aan hem!


8 maart 2017

Een hoopvolle toekomst




Je kunt er niet meer omheen, 
het kan je niet zijn ontgaan,
de wereld
is in barensnood.

Veel mensen,
steeds meer mensen,
 hebben verdriet,
lijden,
aan het verleden,
of aan het heden,
hebben pijn, 
moeten vluchten,
moeten behandelingen
operaties, 
testen en kuren ondergaan.
Ze worstelen
met hun lichaam,
of hun geest,
met anderen,
met het leven,
met afscheid,
verlies 
en de dood.

Sommigen vragen zich af
of God wel bestaat,
en of het uiteindelijk allemaal
wel zin heeft,
maar hoe zou het zijn
als er geen God was?
Als alles hier op aarde 
werkelijk doelloos zou zijn?
Als afscheid voorgoed zou zijn
en de dood werkelijk dood?
Als al het lijden op aarde
nutteloos zou zijn?

Goddank,
hebben we een machtige Heer,
Hij is er altijd al geweest.
Hij heeft ons lief,
zó lief,
dat Hij Zijn eigen Zoon gaf.
Wát een Heiland,
wat een Verlosser
hebben wij.
Hij kan meevoelen
in onze pijn
en zwakheden.
Hij is mens geweest
en weet en voelt
wat wij voelen.

Laten we alles
in Zijn handen leggen.
Wat God doet,
is goed.

Het lijden van de tegenwoordige tijd 
weegt niet op tegen de heerlijkheid 
die aan ons geopenbaard zal worden.

Laten we uitzien
naar Hem 
en ons verheugen 
in Hem.
Het beste komt nog!


Met dit blogbericht doe ik mee aan de #bloghop van maart-april 2017
Als je meer wilt weten over de #bloghop voor christelijke webloggers kun je hier meer informatie vinden.


3 maart 2017

Een roman schrijven?



Hoewel ik mijn vorige boek nog niet eens heb uitgegeven, denk ik soms stiekem al na over een volgend boek. Of het er dit jaar nog van komt weet ik niet maar af en toe speel ik met de gedachte om een roman te schrijven. Deze keer niet voor kinderen maar voor volwassenen.

Het is maar een 'ballonnetje' wat ik oplaat want ik heb nog helemaal geen concrete ideeën hierover. De romans van Karen Witemeyer die de laatste tijd gelezen heb, hebben mij zeker geïnspireerd om hier verder over na te denken maar ook de laatste historische roman 'Dreiging' van mijn zwager Arie de Ruiter. Over dit laatste boek volgt over niet al te lange tijd een recensie op dit weblog.

Hebben jullie wel eens overwogen een roman te schrijven? Wat hield je tegen om het te doen? Denk je dat het moeilijker is dan het schrijven van een kinderboek?

Tips en ideeën zijn van harte welkom.