31 maart 2015

Zijn warmte voelen

Onlangs werd ik bemoedigd door een prachtige uitspraak van een moeder toen ik in door de heerlijke voorjaarszon zag hoe 'vies' ons huis eigenlijk was.



Zoals de zon werkt op ons huis(houden) zo kan God ook werken op je leven. 
Hoe dichter je bij Hem bent hoe beter je Zijn warmte voelt, maar ook hoe meer je verkeerde dingen zichtbaar en hinderlijk worden...


30 maart 2015

Dien de ander, zo heb Ik ook jou liefgehad

Is dit niet waar het uiteindelijk om gaat in het leven? 

Onderstaand lied raakte mij bijzonder vandaag.


Aan de maaltijd wordt het stil,
als de Meester knielen wil,
en vol liefde als een knecht
elk apart de voeten wast en zegt:

Dit is wat Ik wil dat jullie doen,
dit is waarom Ik bij jullie neerkniel.
Dit is hoe Mijn kerk behoort te zijn,
dit is wat de wereld ziet van Mij,
als je Mij gaat volgen.

Refrein:
Toon Mijn liefde
aan de ander
dien de ander
zo heb Ik ook jou liefgehad.
Heb elkaar lief,
wat er ook gebeurt,
dien de ander,
zo heb Ik ook jou liefgehad.

In de wereld wordt het stil,
als wij doen wat Jezus wil
en gaan dienen als een knecht,
zoals Hij ons heeft gezegd. Hij zei:

Dit is wat Ik wil dat jullie doen,
dit is waarom Ik bij jullie neerkniel.
Dit is hoe Mijn kerk behoort te zijn,
dit is wat de wereld ziet van Mij,
als je Mij gaat volgen.

               


Het allerliefste wat je had

Vind jij het ook zo moeilijk om afstand te doen van iets waar je veel van houdt? Wellicht heb je vroeger weleens meegedaan aan de actie Schoenendoos en heb je met pijn en moeite je liefste knuffel weggegeven aan iemand die je niet kende. Of misschien heb je weleens een groot deel van je zakgeld besteed aan een cadeautje voor iemand van wie je heel veel hield. Maar…  zou je ook het állerliefste wat je hebt, willen opofferen of weggeven? Bijvoorbeeld je beste vriend of vriendin? Of je vader of moeder? Of misschien zelfs je eigen kind? Wat een rare vraag eigenlijk. Vraagt God dat wel van ons?

Abraham heeft het vast ook een onbegrijpelijke opdracht gevonden van de Here God, maar tóch deed hij wat God van hem vroeg. God verlangde van hem zijn langverwachte en beloofde zoon Izak te offeren. Abraham stelde niet allerlei vragen aan God en hij werd ook niet boos, maar hij gehoorzaamde en deed wat God wilde. Gelukkig hield God het op het laatste moment tegen en hoefde Izak niet te sterven. Het ging God dan ook niet om het offer van Abrahams zoon maar om het hart van Abraham. God kijkt naar ons hart en wil weten of wij Hem werkelijk liefhebben, Hem willen gehoorzamen en doen wat Hij van ons vraagt.
Wanneer wij dit doen, geeft Hij ons veel meer terug dan wij hadden durven verwachten. God zal ons zegenen en Zijn zegeningen zijn vele malen groter dan onze opofferingen.

Hoewel God Abraham uiteindelijk verhinderde dat hij zijn zoon daadwerkelijk offerde, spaarde God Zijn eigen Zoon Jezus niet van de dood aan het kruis. God gaf Zijn enige Zoon om voor ons te sterven, zodat wij die straf voor onze zonden niet behoefden te ondergaan. We verdienen dat eigenlijk wel, maar God geeft ons door het geloof in het offer van Zijn Zoon eeuwig leven (Joh. 3:16).

Misschien wil jij vandaag eens nadenken over deze vraag: Als God jou vroeg het allerliefste wat je had te offeren of (weg) te geven, wat zou jij dan doen?

(een gastblog voor de actie 40 dagen delen, van Tear)


26 maart 2015

Het huiselijk leven

In één van de boeken die ik weleens gebruik als naslagwerk bij het Bijbellezen, vond ik een prachtig stuk. Graag deel ik het met jullie.
                                 --------------------------------------------------------
Omdat ze in een erg heet land leefden, stonden de meeste mensen voor het aanbreken van de dag op zodat ze voordat de zon te heet werd een heleboel werk konden doen. De moeder stond vaak voor alle anderen op en stak het vuur aan, als het tijdens de nacht uit was gegaan.
Nadat iedereen gegeten had, gingen de mannen en de oudere jongens naar de akkers om die te bewerken. De moeder en de meisjes begonnen met hun dagelijkse taken. De jonge jongens zorgden voor de dieren van het gezin, zoals de geit of de kippen.

Malen
Een belangrijk werk was het tot meel malen van het graan om brood te kunnen bakken. De vrouwen maalden het graan in een handmolen, gemaakt van twee platte, ronde stenen van ongeveer vijftig centimeter doorsnee. De onderste steen had een houten pen in het midden; de bovenste steen, die een gat in het midden had, paste over deze pen.
Een vrouw gooide telkens een handvol graan in het gat van de bovenste steen. Daarna draaide ze langzaam het handvat van de bovenste steen. Als de twee stenen tegen elkaar schuurden, werd het graan ertussen vermalen. Het fijne meel viel op de doek die onder de twee molenstenen was gelegd. Vaak deden twee vrouwen dit werk samen omdat het dan minder zwaar was (Matt. 24:41).

Water halen
Nog een dagelijks karwei was het halen van water voor het gezin (Gen. 24: 11-13). Vaak deden de oudere meisjes dat. Zij namen dan zakken van geitenleer mee naar een nabijgelegen bron en vulden ze met water. Daarna brachten ze de volle zakken, die op hun heup of schouder balanceerden, voorzichtig terug.
Bij de bron ontmoetten ze andere vrouwen die hetzelfde kwamen doen; ze maakten dan een praatje.
Er was nog genoeg ander werk te doen. Het huis moest zorgvuldig geveegd en schoongemaakt worden. Het gedeelte waar de dieren sliepen, moest goed worden uitgemest.

Brood bakken
Elke dag moest er ook brood gebakken worden. Ook dit deden meestal de vrouwen. Zij mengden het meel dat ze gemalen hadden met een beetje water. Om het brood te laten rijzen, voegden ze een beetje deeg van het brood van de vorige dag toe, dat diende als gist of 'zuurdesem' (Matt. 13:33).
Daarna liet men het deeg bij het vuur warm worden, zodat de zuurdesem zijn werk kon doen; heel het deeg doortrekken. Tenslotte was het brood zo ver klaar dat het gebakken kon worden op de hete stenen van de haard.

Broodovens
Er waren ook andere manieren om brood te bakken. Soms werd het brood gebakken op een grote, ondiepe schaal die omgekeerd op het vuur werd gezet. Het deeg werd erg dun uitgerold en over de bovenkant van de schaal gelegd en zo gebakken.
Nog een ander type oven leek op een omgekeerde kegel van aardewerk. Onder de oven werd een vuur aangestoken en het deeg werd erin gedaan om te bakken.

Kleding wassen
Verder moest de was gedaan worden. Soms werd dit gedaan in snelstromend water; soms door het vuil tussen platte stenen uit de kleren te slaan. De vrouwen gebruikten zeep gemaakt van olijfolie of van een speciale plant.

Rust
's Middags, als de zon op het heetst was, was het ondoenlijk om te werken. Het gezin zocht dan een schaduwrijke plek op en nam een paar uur rust. Mensen in warme landen doen dat midden op de dag nog steeds.

Prachtig om dit zo te lezen en te zien dat vrouwen de hele dag bezig waren met het huishouden. We kunnen het ons in onze tijd nauwelijks nog voorstellen met alle huishoudelijke apparaten.
Wil je meer lezen over Vrouwen in de tijd van de Bijbel, dan raad ik je van harte aan om dit blogbericht nog eens te lezen en het bijbehorende boek.


25 maart 2015

Een krachtig getuigenis

In hoofdstuk 40 van het Bijbelboek Genesis, lezen we dat Jozef onschuldig in de gevangenis zit. Hij had zijn situatie als hopeloos kunnen beschouwen maar hij deed toch zijn best op elke kleine taak die hij kreeg. Zij ijver en positieve instelling werden al snel opgemerkt door de bewaker, die hem promoveerde tot administrateur van de gevangenis.

Niet veel later worden ook de schenker en de bakker van de koning gevangen genomen.
Toen het onderwerp 'dromen' werd aangesneden, richtte Jozef ieders aandacht op God. Wat geweldig dat Jozef dit doet! Hij gebruikte de situatie voor een krachtig getuigenis voor de Here, in plaats van deze te gebruiken om zichzelf in een goed daglicht te stellen. Eén van de geheimen van effectief getuigen is het herkennen van gelegenheden om God in verband te brengen met de ervaring van anderen. Als de gelegenheid zich voordoet, moeten we net als Jozef de moed hebben te spreken.

Wat een leerzame lessen zittten er voor ons in de houding van Jozef!

(gedeeltelijk overgenomen uit 'Het Leven')


20 maart 2015

Het 'Drama bij Drie'

Op de Veluwe is het normaal gesproken mooi en rustig, en is het heerlijk om in het bos te zijn.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog was de werkelijkheid anders, zeer anders...
In december 1944 heeft zich bij Drie - in de familie van mijn man - een verschrikkelijk drama afgespeeld. De enige getuige van 'Het drama bij Drie' - Willem Born, mijn schoonvader - heeft mijn man het verhaal gegeven.

Graag wil ik jullie meenemen naar de (nieuwe) website van mijn man om hier het 'Drama van Drie' te lezen.






Onze dochter - Anne Born - is met haar vrije opdrachten in haar afstudeerjaar van de Kunstacademie ook bezig met dit onderwerp. Een gedeelte van haar tekeningen is klaar, er volgt binnenkort nog veel meer. Op haar website www.anneillustrations.com is hier meer over te vinden.



Via onderstaande websites is nog meer informatie te vinden over het Drama bij Drie:


11 maart 2015

Jozua?

'Eh... Jozua?' antwoordde ik opnieuw en keek mijn vader met grote ogen aan. Ik voelde mijn wangen rood en warm worden. Stiekem hoopte ik dat dit ook deze keer goed zou zijn. Het was de eerste keer immers ook goed? Ik zag mijn zusje zachtjes grinniken en met haar hoofd schudden.
'Helaas', antwoordde mijn vader, 'deze keer was het niet Jozua. Martine, weet jij het?'. 
Mijn zusje wist altijd alles. Ze kon dan misschien lichamelijk niet zoveel en was snel moe, maar haar brein werkte altijd uitmuntend. Frustrerend vond ik dit soms. Ik kon geen beter antwoord dan 'Jozua' bedenken, want ik wist het gewoon niet.

Mijn wangen gloeiden nog meer. Teleurgesteld keek ik naar beneden. Het drong direct tot mij door dat ik wéér had zitten dromen tijdens het Bijbelverhaal dat mijn vader voorlas. Ik wist dat er aan het einde van elk verhaal vragen kwamen, maar ik kon het niet helpen dat mijn gedachten keer op keer weggleden. De warme stem van mijn vader klonk altijd vertrouwd zo na het avondeten. Het was een heerlijk moment voor mij om even mijn gedachten te laten gaan en na te denken over wat er allemaal gebeurd was die dag. 

'Het lijkt mij goed dat je het verhaal voor jezelf zo meteen nog eens leest en daarna de vragen maakt'. Ik keek mijn vader vragend aan. 
'Allemaal?', vroeg ik verbaasd. 
'Je hebt niet goed geluisterd', vertelde hij me. 'Als je nu niet weet waar het verhaal over gaat, snap je  morgen het vervolg ook niet', voegde hij er nog aan toe.
Ik wist dat hij gelijk had. Er zat niets anders op dan het verhaal opnieuw te lezen en de vragen te beantwoorden.  Na het danken pakte ik pen en papier en begon het verhaal uit Richteren nogmaals te lezen. Verwonderd vroeg ik mijzelf af of mijn vader dit allemaal had gelezen zojuist. Ik had er werkelijk niets van onthouden. Het leek nieuw voor me. 
Terwijl mijn vader en moeder de afwas deden, kwamen ze steeds even kijken of ik vorderde. Na een half uurtje was het dan toch gelukt om de antwoorden op de vragen te vinden.

Op dat moment realiseerde ik mij het nog niet maar achteraf gezien ben ik Evert Kuijt dankbaar voor deze prachtige kinderbijbel - mét vragen. Ik vermoed dat die  mijn Bijbelkennis toch nog wat heeft opgekrikt en wie weet is hier toen ook mijn passie voor schrijven al begonnen?

Het antwoord 'Eh... Jozua' geef ik voor de grap nog weleens wanneer ik bij mijn ouders ben. Als ik hier goed over nadenk is het eigenlijk zo gek nog niet. Jozua betekent tenslotte 'Jeshua' wat 'Jezus' betekent. En in ons eigen gezin zeggen we vaak: 'Jezus... altijd goed!'


De kinderbijbel van Evert Kuijt - mét vragen!





6 maart 2015

Courgettechips




Ingrediënten:
1 courgette
peper en zout
kruiden naar keuze

Bereiding:
Verwarm de oven voor op 180 graden. Maak de courgette schoon. (Je kunt hem schillen maar het hoeft niet). Schaaf de courgette in dunne plakjes en leg de plakjes op een bakplaat. Bestrooi ze met wat zout en peper en eventueel andere kruiden naar smaak.
Schuif ze in de oven en rooster ze gaar en knapperig in 20 minuten. (Bak eventueel in twee keer, zodat de plakjes niet teveel op elkaar liggen).