27 februari 2014

Keuzes maken - een persoonlijk bericht -

'Je bent een duizendpoot', hoor of lees ik wel eens. 'Je hebt veel talenten gekregen' en 'wat geweldig dat je zoveel dingen organiseert en regelt'.
Het is waar denk ik, dat kan ik niet ontkennen maar of ik ook altijd doe wat God van mij vraagt, is een hele andere vraag. Dit blogbericht wordt een persoonlijk bericht dat ik graag met jullie wil delen. Ik probeer 'even' een half uurtje tijd vinden om dit bericht te typen... even, even, even. (En zo gaat het de laatste tijd steeds).

Toen Hij (Jezus) de menigte zag, was Hij innerlijk met ontferming bewogen over hen, omdat zij vermoeid en verstrooid waren,  zoals schapen die geen herder hebben.
Mattheüs 9:36

Jezus zegt dit tegen zijn discipelen omdat Hij zag dat de mensen vermoeid en verstrooid waren, zoals schapen die geen herder hebben. Persoonlijk weet ik wél dat de Here Jezus mijn Herder en mijn Verlosser is, maar toch loop (lees rén)  ik soms rond als een springend maar heel vermoeid lammetje. Ik bruis van de ideeën en plannen maar soms zijn het er zoveel dat ik de tijd niet meer kan vinden om ze allemaal uit te voeren. De ideeën die ik in mijn hoofd heb, zijn ook niet altijd geleid door God zodat het soms moeilijk is om te zien wat Hij nu juist wel van mij vraagt. Ik heb eigenlijk de rust niet meer om goed na te denken en rustig te bidden om Zijn wil ik mijn leven te zien. Dus... ik zal meer rust moeten nemen en moeten kiezen. En kiezen gaat mij niet makkelijk af. Ik vind alles leuk, belangrijk en nuttig. Ik werk graag samen en zet mij overal voor in.



De meesten van jullie hebben vast al eens gekeken op mijn persoonlijke weblog. Hier staat o.a. op wie ik ben, hoe mijn gezin eruit ziet en wat ik zoal doe ik het dagelijks leven. Wanneer je dit leest, kun je de indruk krijgen dat mijn dagen redelijk gevuld zijn en ja...dat zijn ze ook.
Wat er overigens nog niet bijstaat is, dat ik op dit moment een Marriage Course volg met mijn man om ons huwelijk goed te houden en waar nodig te verbeteren, sinds januari een ochtend bij mijn zus in het huishouden help, onze jongste dochter gaat trouwen deze zomer en een huis heeft gekocht waar geklust moet gaan worden, onze (toekomstige) Amerikaanse schoonzoon (vriend van andere dochter) binnenkort een paar weken naar Nederland hoopt te komen, mijn ouders onlangs 45 jaar getrouwd zijn en in juni een feest geven, bij veel activiteiten die ik heb omschreven, extra afspraken, vergaderingen en overleggen heb, nieuwsbrieven schrijf, een vriendin help op de computer, een Bijbelstudiegroepje heb met vriendinnen, een Bijbelgesprekskring heb in onze wijk vanuit de gemeente, een aantal keer per jaar een ochtend voor buurvrouwen organiseer, ons nieuwe huis veel werk en onderhoud vraagt en mijn man help en praktisch ondersteun bij zijn werk als ouderling in onze wijk. Daar komt nog bij dat ik een perfectionist ben en alles nauwkeurig wil doen, ook deze manier van werken kost de nodige tijd en energie natuurlijk.

Gelukkig heb ik 'organiseertalent' gekregen van onze Hemelse Vader maar hoe goed je je planning ook maken kunt, op een gegeven moment is de tijd gewoon op. Hoewel ik graag slaap, vind ik het soms jammer dat ik slapen moet. (Of juist spontaan in slaap val). Gelukkig begin ik hier de laatste tijd steeds meer rust bij te ervaren. (Slapen is geen noodzakelijk kwaad, slapen mág en moet.)
John Piper schreef hier trouwens een mooi citaat over dat je doet beseffen hoe afhankelijk je bent van Hem:

 "God heeft slaap bedacht om ons er voortdurend aan te herinneren dat we niet onrustig moeten zijn maar onze rust in Hem moeten vinden. Het is een dagelijks geheugensteuntje dat we God niet zijn, want dat zijn we niet. Een keer per dag stuurt God ons naar bed als een patiënt met een ziekte. Die ziekte is de chronische neiging om te denken dat we alles onder controle hebben en dat ons werk onmisbaar is. Om ons te genezen van die ziekte verandert God ons eenmaal per dag in een hulpeloze zandzak."

De laatste tijd realiseer ik mij steeds meer hoe belangrijk mijn man en onze kinderen voor mij zijn. Dat komt ongetwijfeld door de Marriage Course maar dat is vast niet de enige reden. De Heilige Geest legt dit keer op keer in mijn hart, soms zomaar tijdens het huishouden doen. Hij fluistert het als het ware steeds opnieuw en ik denk dat ik Zijn stem niet langer ontkennen mag.
Ik wil  meer tijd met mijn man doorbrengen en ook met onze dochter die nog maar een paar maanden thuis woont. Onze andere dochter en onze zoons hebben ook de nodige aandacht en tijd nodig. Ik zou meer rust willen hebben in mijn 'Stille tijd' en niet het opgejaagde gevoel willen hebben dat er nog zo'n lange 'to do' lijst klaarligt voor de  hele dag. Ik zou graag rustig willen wandelen in het bos en niet constant op mijn horloge willen kijken om op tijd bij de volgende afspraak te zijn. Ik zou meer tijd aan mijn huishouden willen besteden, ons nieuwe huis blijkt toch wel veel meer tijd te kosten dan ik in eerste instantie dacht. Ik zou graag meer tijd willen besteden aan Bijbelstudie en het er niet ergens even tussendoor willen proppen. Ik zou graag over een poosje tijd willen hebben om onze dochter en schoonzoon op te zoeken in hun nieuwe huis als ze getrouwd zijn. Ik zou ook graag de tijd hebben om te koken en niet snel, snel wat in elkaar flansen. Mijn ouders zijn nog gezond en fit, graag wil ik tijd met ze doorbrengen nu het nog kan.

Kortom... ik zal keuzes moeten maken. En dan geen keuzes om het 'even' wat rustiger aan te doen - tijdelijk - maar juist voorgoed!
Het moeilijke hiervan is dat ik weet dat ik hier ook weer mensen mee zal teleurstellen. Dingen die ik misschien neer ga leggen die ik jaren geleden hebt opgestart of juist kort geleden. Mensen zullen misschien verbaasd zijn dat ik dingen begonnen ben maar ze niet verder doorzet of afmaak terwijl ik zo enthousiast en gemotiveerd ben en nog zoveel ideeën heb over bepaalde onderwerpen.

Ik weet het. God weet het.

Maar toch zal het moeten, want op deze manier verdergaan, zal uiteindelijk ten koste gaan van mijn huwelijk, ons gezin of van mijzelf. Het blijft mijn verlangen meer en meer een vrouw naar Gods hart te worden, ik wil graag luisteren naar Hem!


Verlangen naar de lente

Zomaar even tussendoor...

Een schitterende foto van een tijdje geleden die alles zegt over het verlangen naar de lente in het bos.




Ik realiseer mij dat ik meer tijd zou willen nemen om te wandelen, te fotografen en om eens gewoon 'stil te staan' bij Gods prachtige schepping.




25 februari 2014

Veertigdagentijd met kinderen


Het duurt nog maar even en dan begint de veertigdagentijd weer. 

Wikipedia zegt dit over deze periode:

Vastentijd, veertigdagentijd of ‘Quadragesima’ is de periode die begint op Aswoensdag als voorbereiding op het Paasfeest. De veertigdagentijd is een periode van vasten en bezinning op de feitelijke christelijke levenspraktijk. Alhoewel er zesenveertig dagen verlopen tussen Aswoensdag en Pasen (einde van de vastentijd) wordt er traditioneel (binnen de RK kerk) niet gevast op de zes zondagen tijdens die periode waardoor je op veertig dagen uitkomt. In het oosters christendom wordt er achtenveertig dagen gevast tot Pasen. De laatste week vóór Pasen wordt er niet meer gerekend tot de "Veertigdagentijd", maar tot de Goede week.

Officieel begint de veertigdagentijd op Aswoensdag. (De zondagen worden dan niet meegerekend). Vaak wordt er in kerken begonnen op de eerste lijdenszondag. Hierna volgen dan nog vijf lijdenszondagen waarvan de laatste ook wel 'Palmpasen' wordt genoemd. De zondag na Palmpasen is het Pasen.

Het is erg mooi om tijdens deze zes weken voor Pasen met je gezin elke dag, elke zondag of een andere dag in de week bewust stil te staan bij deze lijdenstijd. 
In de groep op Facebook  wordt elk jaar opnieuw de vraag gesteld wat de mogelijkheden zijn om hier als gezin heel bewust mee bezig te zijn. Word lid en wissel ideeën uit met elkaar!






24 februari 2014

Bijbelstudie (2) - Hoofdstuksamenvatting

De tweede methode uit het boek '12 manieren om je weg in de Bijbel te vinden' gaat over de 'Hoofdstuksamenvatting'.
De samenvattingsmethode voor Bijbelstudie houdt in dat je een algemeen inzicht krijgt in een Bijbelhoofdstuk door het tenminste vijf keer door te lezen waarbij je je een aantal inhoudelijk vragen stelt en de kerngedachte(n) van het hoofdstuk samenvat.

Deze  methode is belangrijk omdat deze je in staat stelt een begin te maken met het verkrijgen van inzicht in de Bijbelboeken. Juist onder christenen die net zijn begonnen met het lezen van de Bijbel is deze methode erg populair. Het samenvatten van een hoofdstuk is meestal vrij kort en het vereist geen diepgaande studie. Ook hoef je bij deze methode niet allerlei naslagwerken te raadplegen of hulp van buitenaf in te roepen.
Je kunt eigenlijk altijd, in welke situatie dan ook een hoofdstuk samenvatten. Je hebt alleen je Bijbel en een vel papier nodig.

Er worden een aantal eenvoudige stappen in het boek beschreven die handig zijn om te gebruiken.

  1. Geef het hoofdstuk een korte, beschrijvende titel.
  2. Beschrijf de belangrijkste punten van een hoofdstuk en maak een schema of samenvatting.
  3. Maak een lijstje van de hoofdpersonen (Wie worden genoemd, waarom enz.)
  4. Kies een tekst uit het hoofdstuk die jou persoonlijk aanspreekt.
  5. Schrijf het sleutelwoord of een aantal sleutelwoorden uit het hoofdstuk op.
  6. Maak een lijstje van de dingen in het gedeelte die je moeilijk vindt. (Deze kun je later wellicht nog verder uitzoeken) 
  7. Wanneer je teksten niet begrijpt, gebruik dan goede hulpmiddelen die je verder kunnen helpen.
  8. Stel jezelf de vraag wat je kunt leren over de Here Jezus in het betreffende hoofdstuk.
  9. Schrijf de belangrijkste principes, inzichten en lessen die je geleerd hebt op.
  10. Stel jezelf de vragen: Hoe kan ik deze waarheden op mij persoonlijk toepassen en welke specifieke dingen ga ik ermee doen?

Het lijkt een hele lijst maar als je gewoon rustig begint met het lezen van een kort hoofdstuk (bv. 1 Johannes 1) en dit een aantal keren herhaalt, blijkt al gauw dat het niet zo heel erg moeilijk is.
Nadat je het hoofdstuk gelezen hebt, kun je jezelf de bovengenoemde vragen stellen. Het antwoord op je laatste vraag kun je natuurlijk gewoon opschrijven bij de andere antwoorden maar je zou het ook kunnen noteren in je 'geestelijk dagboek'.

De volgende keer wil ik wat delen over methode 3 - De karaktereigenschapstudie -


19 februari 2014

Ik zoek God

De titel van dit weblog doet vermoeden dat dit blog alleen bedoeld is voor christenen. Voor een groot gedeelte is dat ook waar, maar toch hoop ik dat er ook mensen die 'zoekende' zijn, op dit weblog informatie over het christelijk geloof kunnen vinden. Bovenal hoop ik dat je bemoedigd zult worden op 'Christenleven'.

Vanmorgen las ik in Matt. 9: 37 'De oogst is wel groot, maar arbeiders zijn er weinig'. Jezus vergelijkt de mensen die hij ziet met schapen die voortgejaagd en afgemat zijn en geen herder hebben. Hij roept vervolgens zijn discipelen op om te bidden of de Heer arbeiders uitzendt in zijn oogst.

Het is mijn verlangen om zo'n arbeider te zijn, om mensen om mij heen de weg te wijzen naar de Here Jezus. In mijn gezin, in mijn familie, in de straat waar ik woon, in mijn gemeente maar ook via internet.

Afgelopen week kreeg ik de nieuwsbrief van stichting Agapè in de brievenbus. Ik was verheugd over het artikel over IkzoekGod.nl Het is een nieuwe naam waarmee de stichting niet alleen de website maar ook veel andere internetactiviteiten presenteert. De naam is direct duidelijk: ze helpen mensen die op internet zoeken naar God.
De website www.ikzoekgod.nl wordt steeds drukker bezocht en die groei komt niet zomaar uit de lucht vallen. Ze investeren veel in de website, waardoor er ook steeds meer naar verwezen wordt. Ook op Facebook kun je erover lezen. Ook ik wil in dit blogbericht graag aandacht vragen voor deze site.

Ben jij op zoek naar God of heb je een vraag over het christelijk geloof, kijk dan eens op bovengenoemde website. Er zijn inmiddels ruim 130 e-coaches die mensen op internet begeleiden in hun zoektocht naar God.

Wil je niet via de genoemde site je vraag stellen maar heb je toch een (brandende) vraag, dan mag je ook mij een e-mail sturen. Ik heb niet op elke vraag een pasklaar antwoord en moet zelf ook nog heel veel leren maar kan je wel uit ervaring vertellen hoe heerlijk en rijk een leven mét de Here Jezus is. Ik wil je daarom graag verder op weg helpen en misschien voor jou een 'schakeltje in de ketting' zijn in jouw zoektocht.




Mijn 40 dagen als fulltime huisman! - Dick Tillema

Enige tijd geleden heeft Blogger Dick Tillema zich aangemeld op een van mijn andere weblogs 'Christelijke webloggers.'
Wanneer je hier nog nooit een kijkje hebt genomen kan ik je dat van harte aanraden. Er zitten namelijk veel leuke blogs tussen die ook interessant zijn voor 'managers van het gezin'. 

Op dit weblog - manager van het gezin- schrijf ik veelal vóór en over vrouwelijke managers van het gezin. Deze keer eens een heel ander berichtje.

Dick Tillema heeft er namelijk voor gekozen om als vader de ‘manager van het gezin’ te zijn en heeft hierover een boek geschreven. Hij heeft in het verleden diverse betaalde banen gehad maar sinds 1½ jaar ‘geniet’ hij een ww-uitkering en is hij fulltime huisman. Hij is getrouwd en heeft drie kinderen.

In maart 2012 wist hij dat zijn contract bij het Leger des Heils eindig was. Vrij snel daarna heeft hij besloten voor het huishouden en de kinderen te gaan zorgen. Tot dat moment had zijn vrouw jarenlang die taak vervuld.
De beslissing vond hij niet lastig. Hij stak wel vaker een hand uit en gunde zijn vrouw het werk buitenshuis 'omdat je daar heel andere voldoening uithaalt dan het leven als huisman/huisvrouw', aldus Tillema.

De overgang van een betaalde baan naar ‘manager van het gezin’ ervaart Dick als een boeiende overstap en zelfs als een zegen. Hij  vindt het ook erg leuk en boeiend om zijn kennis en ervaring in te kunnen zetten in tal van projecten op school, in de kerk en in de maatschappij. Wat hem betreft wordt hij hier alleen maar rijker van en zijn vrouw en de kids vinden het eigenlijk ook wel positief.
Tillema probeert zijn leven niet te ijken op het al dan niet hebben van een betaalde baan. "Ik leef met God en voor me rijk gezegend met het leven dat ik mag leiden". Als het werkloos zijn op hem afkomt – en dat gebeurt wel eens -  dan bespreekt hij dat met God, met zijn vrouw en met zijn vrienden. Dat geeft hem rust en vertrouwen.
Dick houdt diverse blogs bij die allemaal de moeite waard zijn om eens te lezen. Hij houdt enorm van bezig zijn met taal; gedichten, limericks, columns, blogs, preken, cabaret of een boekje. Hij is altijd bezig met woordjes. Het moet er uit blijkbaar…Verder speelt hij piano, is volleybaltrainer, organiseert van alles, doet kinderwerk in de kerk, coacht wat mensen, verzorgt samen met zijn vrouw en een ander stel een Marriage Course, zit in een MR en een GMR en mag graag met een aantal mannen rond een tuinfik zitten met een biertje en een goed gesprek.

Dick is uitgebreid geïnterviewd door Nicole Orriëns van 'Het moederfront'. Je kunt hier het hele interview met hem lezen.

Wie interesse heeft voor het boek van Dick kan het hier bestellen. Hieronder volgt een samenvatting:

‘Schat, vergeet je niet het plafond te zuigen?’ Het zal je maar gebeuren. Van directeur bedrijfsvoering word je opeens huisman. Strijken, de kids naar school brengen, koken en de was doen. Dick Tillema maakte het allemaal mee. Hij beschrijft zijn ervaringen in 40 prachtige korte verhalen. En op zo’n manier dat iedereen er wel iets in herkent. De keukenbloepers. Het geworstel bij het kopen van een gordijn of het ‘uit niets’ maken van een soepje. Zijn verhalen zijn persoonlijk en met ontwapenende humor geschreven. Je zou er eigenlijk – soort doktersadvies - verplicht eentje per dag van in moeten nemen.



15 februari 2014

Een 'geestelijk' dagboek - Wat je vastlegt, zul je onthouden -

'De beste manier om vooruitgang te boeken in het vervullen van Gods doelen in je leven, is het bijhouden van een geestelijk dagboek. Het is geen dagboek met gebeurtenissen, maar een verslag van de levenslessen die je niet wilt vergeten. Wat we vastleggen zullen we onthouden. Schrijven helpt om duidelijk te maken wat God in jouw leven doet'.
R. Warren

Een dagboek bijhouden over allerlei belevenissen in je leven, is voor veel mensen wel bekend. Een 'geestelijk dagboek' gaat misschien nog een stapje verder. Wanneer je christen bent, is dit een handig hulpmiddel maar ook voor niet-christenen is een 'geestelijk' dagboek bijhouden misschien een manier om bepaalde dingen voor jezelf  op een rijtje te zetten en overzichtelijk te maken. Ieder mens heeft bepaalde doelen en leermomenten in zijn of haar leven.

In dit bericht heb ik al eens een blogbericht over een 'geestelijk dagboek' geschreven. Je kunt dat teruglezen als je het leuk vindt. Deze keer wil ik het iets persoonlijker maken en meer ingaan op de inhoud van zo'n geestelijk dagboek.

In september 2004 ben ik gestart met het bijhouden en opschrijven van alle stukken uit de Bijbel die ik las in mijn 'Stille tijd'. Ik kwam erachter dat ik op een of andere manier meer diepgang in mijn stille tijd wilde hebben en wanneer je alleen maar leest en niets opschrijft, wordt je dagelijkse stille tijd op een gegeven moment soms saai.
Destijds schreef ik elke ochtend bovenaan het gedeelte uit de Bijbel dat ik las. De leerpunten die er voor mij uitsprongen, noteerde ik daaronder. Af en toe bladerde ik terug in het schrift (het waren toen nog gewoon schriften, een soort grote ringbanden) en probeerde te ontdekken of mijn leven in sommige opzichten was veranderd. Deze terugblik hielp mij vaak om het Woord van God in mijn gedachten vast te houden. Door het op te schrijven, onthield ik het beter. Dit heb ik een aantal jaren op deze manier gedaan.

2004-2007
In 2008 kreeg ik het verlangen om mijn geestelijke dagboeken uit te breiden. Ik schreef niet alleen het Bijbelgedeelte en bepaalde leerpunten op maar ik voegde ook gebeden toe, Bijbelteksten die ik uit mijn hoofd wilde leren en boeken die ik wilde lezen of gelezen had. De 'schriften' raakten gauw vol en in een boekhandel viel mijn oog op een prachtige agenda. Een Brepols agenda van Bremax. Deze is niet alleen steviger maar is ook voorzien van leeslinten en uiteraard een datum. Je kunt in één oogopslag zien of je consequent bent in het houden van stille tijd ;) De agenda biedt ook achterin volop ruimte om allerlei notities te maken.
Hij is wel prijzig in de aanschaf, maar omdat je er een heel jaar mee doet, en misschien de jaren daarna nog weer eens doorleest, is hij zeker het geld waard.

sinds 2008
Elk jaar breidde ik eigenlijk mijn geestelijk dagboek uit. Zo voegde ik de laatste jaren nog 'prioriteiten' en 'doelen' in mijn leven toe. ( Eigenlijk moet ik zeggen 'middelen', want uiteindelijk gaat het om één doel in mijn leven en dat is dat ik door alles wat ik doe, denk en schrijf in mijn leven God mag verheerlijken). Ik schrijf over de richting die ik op zou willen in mijn leven, in mijn relatie met God, in mijn huwelijk, in en mét ons gezin, bij het (vrijwilligers)werk dat ik doe, in de gemeente en op tal van andere terreinen. Al biddend schrijf ik hele bladzijden vol in deze agenda. ( Tip-ex is in dit geval ook wel handig, want er verandert nogal eens wat ik de loop van de tijd).


Je begrijpt inmiddels wel hoe enthousiast ik ben over mijn 'geestelijk dagboek'. Eigenlijk kan ik het iedereen van harte aanraden. Sinds ik schrijf in mijn geestelijke dagboek, ervaar ik meer overzicht in het Woord van God, ervaar ik meer diepgang in mijn geestelijk leven en geeft het ook zegen te zien dat de dingen waar ik eerder moeite mee had, nu een regelmatig deel van mijn leven zijn geworden.

Houd jij een geestelijk dagboek bij of zou je dat willen doen? Wat schrijf jij er zoal in?

8 februari 2014

Born again






Met onze achternaam 'Born' zijn veel woordspelingen mogelijk. Deze is wel heel mooi.


4 februari 2014

Word een echte Bijbelkenner


Het aanleren van Bijbelteksten aan kinderen is waardevol! Daarmee geef je ze bagage mee voor hun hele leven. Wij hebben als ouders, verzorgers, maar ook als oudsten, leiders en onderwijzers de belangrijke taak om kinderen hierbij te helpen, zodat het Woord van God een bijzondere plaats zal innemen in hun hart.

Wanneer moet je daar mee beginnen? Hoe geef je dat praktisch vorm? Welke teksten leer je kinderen aan? Hoe maak je kinderen bewust van de waarde die het heeft? Dit zijn een aantal vragen waar je tegenaan kan lopen bij het idee om Bijbelteksten aan te leren.
Speciaal hiervoor heeft Tanneke Dorgelo, in samenwerking met uitgeverij Ark Media, een kleurrijke A3 wandkalender ontwikkeld. Hiermee wordt het aanleren van Bijbelteksten aan kinderen niet alleen handzaam, maar ook heel leuk en interactief. Naast 52 Bijbelteksten bevat deze kalender ook:
  • 13 thema’s (o.a. God is bij je, niet bang zijn, bidden) met elk vier Bijbelteksten, een inleiding, weetjes en een quiz;
  • 52 spelkaarten met de Bijbelteksten en een illustratie (deze vormen samen een uniek kwartetspel);
  • Puntensysteem zodat kinderen iets kunnen winnen bij het leren van teksten;
  • Verwerkingsmateriaal voor verschillende leeftijden;
  • Ansichtkaarten;      
  • Mogelijkheid om kennis online te delen op de Facebookpagina, waar ook unieke filmpjes te zien zijn van Bijbelteksten in gebarentaal.
Word een echte Bijbelkenner biedt de mogelijkheid om in één jaar 52 Bijbelteksten aan te leren. Het is een hele mooie uitgave voor gezinnen, kerken, scholen en organisaties die zich inzetten voor kinderen, gericht op de leeftijd van vier tot elf jaar.

Let op: De wandkalender is voor maar € 9,95 te koop in de webshop maar deze keer geeft Ark Media een exemplaar weg!! Wil je in aanmerking komen voor deze wandkalender, dan kun je een berichtje achterlaten op dit weblog onder dit bericht. ( Dus niet in de Facebookgroep die aan dit weblog zijn gekoppeld). Vermeld in je reactie even je naam en of je mee wilt loten.
Volgende week maandagavond, 10 februari, zal ik loten en wordt de winnaar bekend gemaakt. Houd dit weblog dus in de gaten. De winnaar krijgt van Ark Media het pakketje z.s.m. thuisgestuurd.

Mocht je de kalender niet winnen dan bestaat er altijd nog de mogelijkheid om hem via de webshop te kopen. We hopen natuurlijk dat onze kinderen (en misschien jij ook nog wel) echte Bijbelkenners worden!




Kritisch zelfonderzoek

In mijn vorige blogbericht heb ik een hele lijst opgesomd. Laat ik het eens wat persoonlijker maken.
Zelf heb ik namelijk een aantal streepjes gezet onder bepaalde woorden omdat ik deze fouten en onhebbelijkheden bij mijzelf herken. Soms ben ik een vleier, heb ik gebrek aan humor, ben ik hoogmoedig, een bemoeial, praatziek, trots, ondankbaar, ongevoelig, zelfingenomen en word ik graag door mensen geprezen.
Poeh, het valt niet mij eigenlijk dit zomaar openbaar te delen maar het kan mijn inziens ook geen kwaad mijn blogberichten eens iets persoonlijker te maken. En waarschijnlijk zijn er nog wel meer dingen waaraan ik mij schuldig maak, maar ik ben (nog) niet zover dat ik deze bij mijzelf herken.
Toch ben ik tot de conclusie gekomen dat er nog een heel belangrijk punt niet genoemd wordt in deze lijst. Zou het zijn omdat het geen zonde is of is de schrijver van deze lijst het gewoon vergeten? Ik denk het laatste.

Het gaat mij om de verzen uit Matteus 7: 1-5. De laatste weken lees ik 's morgens steeds een aantal verzen uit dit geweldige Bijbelboek en vanmorgen raakten deze woorden mij:

"Oordeelt niet, opdat gij niet geoordeeld wordt, want met het oordeel waarmede gij oordeelt, zult gij geoordeeld worden en met de maat waarmede gij meet, zal u gemeten worden. 
Wat ziet gij de splinter in het oog van uw broeder, maar de balk in uw eigen oog bemerkt gij niet?.....
Huichelaar, doe eerst de balk uit uw eigen oog weg, dan zult gij scherp kunnen zien om de splinter uit het oog van uw broeder weg te doen."

Het gaat mij om 'kritiek' geven. Wat ben ik hier soms snel mee. Ik denk soms precies te weten hoe een ander het moet doen. Voordat ik het weet is er alweer een mail of brief de deur uit met alle kritiekpunten keurig opgesomd. In de meeste gevallen is het wel opbouwend bedoeld, maar toch...
Ook is het nog zo dat ik de meeste kritiek geef aan de mensen die het dichtst bij mij staan. Ons gezin, vrienden, familie, gemeenteleden of collega's in het redactiewerk. Ik begin wel vaak met noemen van de positieve dingen maar de kritiek volgt niet lang daarna.
Ik ben blij dat ik er door dit stukje Bijbellezen op gewezen ben, hoewel het niet echt prettig voelt. De komende tijd wil ik, met hulp van God, mijzelf eens 'kritisch' onder de loep nemen. Waarom geef ik kritiek, wat wil ik ermee bereiken? Maar ook, wat zegt dit van mijzelf? Ben ik een huichelaar?

De komende tijd ga ik op dit gebied eens onderzoeken óf  en hoe ik deze balk verwijderen kan...


3 februari 2014

Gekken en dwazen...

Ik weet het nog goed. Een jaar of tien zal ik geweest zijn. Het was buiten koud en nat. Ik stond in een lange rij met kinderen voor het bureau van de handwerkjuf.. Ja, dat was toen nog zo in de jaren 70. Een keer in de week kreeg je 'nuttige handwerken' zoals dat zo mooi heette. Je kreeg er zelfs een cijfer voor op je rapport. Je leerde breien en haken én borduren. Erg nuttig vond ik dat destijds niet, maar later ben ik er wel de voordelen van in gaan zien. Ik had die uren liever voetballend doorgebracht op het schoolplein maar... ik had geen keus. Ik moest meedoen met de 'nuttige' handwerkles. Volgens mij had ik een steek laten vallen in mijn breiwerk en die wilde ik er door de juf weer uit laten halen.
En toen ik daar in die lange rij stond, kon ik het niet laten. De ramen waren beslagen...
Ieder kind weet wat dat voor reactie uitlokt. Tekenen, schrijven!


En dat laatste deed ik ook. Ik schreef met grote letters WENDY op het raam.
Over het algemeen was ik een brave, gehoorzame leerling. Ik kan mij niet herinneren dat ik straf gehad heb op de lagere school maar deze keer, nadat ik mij schuldig gemaakt had aan 'schrijven', was ik de pineut.
'Ja Wendy, kom jij maar eens even hier', riep de juffrouw op strenge toon. Met een hoofd zo rood als een biet stond ik ineens vooraan in de rij voor haar bureau. Vervolgens gooide ze er een zin uit die ik tot op de dag van vandaag nooit meer vergeten ben.

'Gekken en dwazen schrijven hun naam op ramen en glazen'.

Verbolgen was ik. Gek? Dwaas? Ja blijkbaar was ik dat op dat moment in haar ogen.
Ik kreeg een papier met lijntjes in mijn handen gedrukt en kreeg huiswerk mee. Deze keer geen haak- of breiwerkje maar strafregels. Maar liefst honderd keer moest ik die afschuwelijk zin op papier zetten.
Het schrijven zelf vond ik niet erg en het was ook zo klaar maar de manier waarop ik die betreffende middag werd uitgemaakt voor 'gek en dwaas' blijft me nog altijd bij.
Juf Kamp moest eens weten...