29 augustus 2013

Tienerjaren laten zien dat ouderlijke invloed beperkt is

"De tienerjaren laten ons zien, misschien wel meer dan ooit, dat onze ouderlijke invloed beperkt is. Wij hebben de touwtjes niet meer in handen. We kunnen niet altijd in hun buurt blijven en we weten niet altijd met wie ze omgaan - vaak weten we zelfs niet eens precies waar ze zijn. We kunnen niet altijd op hun lip gaan zitten om te zeggen hoe hard ze mogen rijden, waar ze moeten omkeren of zelfs wat ze in een bepaalde situatie moeten zeggen of doen ( en zouden ze luisteren als we dat wel deden?). We kunnen ze waarschuwen, aanmoedigen, ze het goede voorhouden en ze zelfs met van alles dreigen - maar als het erop aankomt, zijn ze buiten ons bereik.
Maar nóóit zijn ze buiten Gods bereik. Zijn arm is nooit te kort, zoals Hij ons regelmatig helpt herinneren. (Num.11:23 en Jes.59:1)
En dat niet alleen; als onze kinderen ergens in verzeild raken (of dat nou een ziekte is, een ongeval of de uitwerking van een domme beslissing, bijvoorbeeld een zevenklapper door de wc gooien), God belooft dat Hij met hen zal zijn. De manier waarop Hij dat zegt in Jes. 43:2 vind ik toch zo geweldig: 'Wanneer gij door het water trekt, ben Ik met u; gaat gij door rivieren, zij zullen u niet wegspoelen; als gij door het vuur gaat, zult gij niet verteren en zal de vlam u niet verbranden".'

Merk op dat er niet staat als je door het water trekt, maar wanneer. Problemen, ellende en vreselijke beproevingen zullen zeker komen - en soms is het juist in de tienerjaren dat de rivieren het diepst en de vuren het heetst zijn. Ons geloof wordt getoetst. Maar als wij onze kinderen aan God opdragen en erop vertrouwen dat zijn arm niet te kort is en wij rekenen op zijn machtige aanwezigheid, kunnen we er zeker van zijn dat Hij hen er uiteindelijk doorheen zal helpen"
uit :Elke tiener heeft biddende ouders nodig.


Wetenswaardigheden

Deze keer even een blogberichtje met allerlei wetenswaardigheden.

Veel christelijke webloggers zijn naast het bijhouden van hun eigen blog, ook erg actief in de (besloten) groep op Facebook. We bemoedigen elkaar, bouwen elkaar op en scherpen elkaar. Sinds kort bestaat de mogelijkheid om feedback te ontvangen van andere bloggers op je eigen blog. Het is mooi om te zien dat we hier op een open manier met elkaar mee om mogen gaan. Nieuwe bloggers zijn in deze groep van harte welkom!

De 2e BLOGGERSDAY is gepland. Juist voor al deze bloggers die zich aangemeld hebben in deze groep wordt er in november voor de 2e keer een Bloggersday georganiseerd voor christelijke webloggers. Het lijkt mij geweldig al deze mensen (weer) te ontmoeten. Vorig jaar was de groep nog niet heel erg groot, maar hopelijk durven meer mensen de stap te zetten om te komen.

Onlangs ben ik geïnterviewd door de beheerder van het weblog www.blogtrommel.com. Dit is een waardevolle blog met allerlei tips die je helpen te groeien als blogger. Ik kan jullie aanraden er eens een kijkje te nemen. Wie het leuk vindt om mijn interview te lezen, kan dat hier teruglezen.

Het duurt niet heel lang meer voordat mijn eerste (kinder)boek 'Het Geheim van de Bosvrienden' wordt uitgegeven. Het wachten is nog even op een ISBN nummer maar daarna ga ik er zeker nog een blogbericht aan wijden en aandacht aan besteden op Facebook. Houd mijn blog in de gaten...

Graag wil ik een drieluik schrijven over 'Stille tijd' houden. Vaak lees je dat dit goed is en dat dit toch eigenlijk wel 'moet' als christen. Maar waarom zou je eigenlijk stille tijd houden, hoe krijg je een waardevolle stille tijd en hoe kun je omgaan met problemen in je stille tijd? Dit zijn de drie onderwerpen van de drie blogberichten die ik hier binnenkort aan wil besteden.

Verder blijft het idee over het starten van een weblog over Bijbellezen maar terugkomen in mijn hoofd. Wat ik er precies mee wil doen, weet ik nog niet. Ik heb er een gebedszaak van gemaakt en wacht af op welke manier de Heer dit misschien weer op mijn weg brengt. De verleiding is erg groot om 'gewoon' te beginnen maar ik wil dit niet doen totdat ik zeker weet dat dit ook echt de bedoeling is.

22 augustus 2013

Hooglanders op de hei


 En toen stond onze zoon op de hei ineens oog in oog met deze prachtige hooglander...







21 augustus 2013

Gedenkstenenboek

"Die twaalf stenen, welke men uit de Jordaan genomen had, richtte Jozua te Gilgal op. En hij zeide tot de Israëlieten: Wanneer uw kinderen later hun vaders vragen: Wat betekenen deze stenen? dan zult gij uw kinderen aldus inlichten: Op het droge is Israël hier door de Jordaan getrokken, omdat de HERE, uw God, de wateren van de Jordaan voor u heeft doen opdrogen, totdat gij erdoor getrokken waart, zoals de HERE, uw God, gedaan heeft met de Schelfzee, die Hij voor ons heeft doen opdrogen, totdat wij erdoor getrokken waren, opdat alle volken der aarde zouden weten, dat de hand des HEREN sterk is, en zij de HERE, uw God, al de dagen zouden vrezen"

Naar aanleiding van wat er tegen Jozua gezegd wordt in Jozua 4:20-24, kreeg ik enkele jaren geleden het idee aangereikt een 'gedenkstenenboek' bij te houden. Het idee vond ik geweldig en tot op de dag van vandaag maken mijn man en ik hier gebruik van.
Bijzondere of gedenkwaardige dingen die God in ons leven gedaan heeft schrijven we op in een speciaal boek. Het is geweldig dat we hier regelmatig met onze kinderen over kunnen spreken en dat we dit ook schriftelijk weer door kunnen geven aan hen. Ik hoop en bid dat dit generaties lang gebeuren mag en dat op deze manier God verheerlijkt mag worden voor alles wat Hij in ons leven heeft gedaan en nog zal doen.

Ik kan het een ieder aanraden deze 'mijlpalen' op te schrijven 'opdat alle volken der aarde zouden weten, dat de hand des HEREN sterk is en zij de Here, uw God, al de dagen zouden vrezen.' (Joz. 4:24)

Het is mooi om ook aan (elk van) je kinderen een gedenkstenenboek te geven zodat ook zij kunnen bijhouden en opschrijven wat hun eigen 'gedenkstenen' zijn.


Perfectionisme

De afgelopen weken hebben wij genoten van een paar heerlijke, rustige vakantieweken. Tijdens de vakantie heb ik een aantal boeken gelezen ( hier zal ik ongetwijfeld nog over bloggen) en rustig nagedacht over het komende seizoen. Al lezende kwam ik een passage tegen die mij aan het denken heeft gezet. Ik herken mij namelijk voor een heel groot deel hierin. Het heeft namelijk heel veel invloed op alles wat ik in mijn leven doe en denk.


"We zijn allemaal op zoek naar perfectie. Kijk naar een perfecte witte muur. Als er een donker vlekje op zit, dan zul je dat zien. En jij kunt kiezen: richt jij je op die witte muur of op dat donkere vlekje wat je ziet?
Ik kom behoorlijk veel mensen tegen die kampen met perfectionisme. Ze zijn tot het uiterste bezig hun leven perfect te organiseren en kunnen moeilijk omgaan met dingen die ineens anders gaan. Ook kunnen ze eindeloos bezig zijn iets beter te maken, zonder nog te genieten van wat ze aan het doen zijn. Natuurlijk is het handig om een goed systeem te hebben en kwaliteit te leveren is ook belangrijk. Maar je te veel laten leiden door perfectionisme is niet goed, omdat het je verlamt.
Het is alsof er continu een kritische Klaas of Klara over je schouders meekijkt, die commentaar levert op alles wat je doet en kritiek heeft wanneer je ergens niet aan toekomt. Het is nooit goed genoeg en dat vraagt enorm veel energie. Die kritische toeschouwers symboliseren de interne dialogen die je met jezelf voert. Dat stemmetje in je hoofd dat je continue aanspoort om nog meer te doen en het nog beter te doen."

De komende tijd wil ik, samen met God, proberen minder perfectionistisch te zijn in alle dingen die ik doe. Ik hoef maar kán ook niet alles in de hand houden. Goed is vaak goed genoeg, het hoeft niet altijd nóg iets beter. Ik mág fouten maken en per ongeluk dingen over het hoofd zien. Mijn prestaties zijn niet het belangrijkste. Ik mag zijn zoals ik ben.
Het heeft denk ik nog even tijd nodig voordat het helemaal goed tot me door gaat dringen.....