30 mei 2013

Van klein naar groot....

Hoe ik dit stukje eens zal beginnen, weet ik eigenlijk niet. Meestal weet ik goed wat ik schrijven wil. Ik lees een mooi Bijbelgedeelte, zie een goed boek, lees een artikel of een verhaal van iemand uit het dagelijks leven en deel dat graag met jullie.
Deze keer wordt het een persoonlijk stukje. Waarover precies? Dat weet ik zelf eigenlijk niet. Ik weet ook niet goed wat de titel moet zijn van dit stukje: 'Loslaten', 'Veranderingen', 'Eigen keuzes'.....het zou allemaal kunnen.

Het opvoeden van pubers en jongvolwassenen valt mij namelijk (de laatste tijd) niet altijd mee. Hoewel we schatten van kinderen hebben en het opvoeden enorme leuke en verrassende kanten heeft en er ook vreselijk veel gelachen wordt hier in huis, is het soms ook moeilijk en ingewikkeld.
Vroeger was alles lekker gestructureerd, er waren vaste tijden om te eten met elkaar, vaste bedtijden, vaste schooltijden enz. Je kent dat vast wel. Alles is redelijk te plannen en je weet over het algemeen wanneer iedereen thuiskomt en waar je kinderen zijn. Nu ze ouder worden, wordt alles anders. We eten over het algemeen zelden met z'n zessen, de kinderen komen op de gekste tijden thuis, schooltijden wisselen per dag (soms zelfs per uur) en 'lekker dicht bij huis' zijn ze al helemaal niet meer.
Een van onze kinderen, die overigens nu in Duitsland zit voor een project voor school, vliegt over enkele weken naar Amerika. Nu zijn mijn man en ik helemaal niet zo reislustig dus wij vinden dat een hele stap. We zijn erg benieuwd hoe het haar bevalt en wat ze zal beleven. Gelukkig bestaat er zoiets als skype en kunnen we van elkaar op de hoogte blijven.
Wat ook een hele verandering is, is dat onze kinderen ineens 'verkering' hebben. Ook dit is natuurlijk de normaalste zaak van de wereld maar het is wel wennen. Het vergt aanpassingen van beide kanten.
Ook worden er hier in huis studies afgerond en moet er op zoek gegaan worden naar vervolgopleidingen of een baan. Dit laatste is ook weer iets nieuws. Tot nu toe was het normaal dat iedereen naar zijn of haar school ging maar nu gaat er binnenkort een werken. We zijn benieuwd hoe dit zich ontwikkelt.

Ook op het geestelijk gebied ontwikkelen de kinderen zich elk op hun eigen manier. Vroeger droegen we hen alles aan, gaven hen goede boeken en Bijbels, brachten hen naar de club enz. Nu moeten de kinderen zelf kiezen wat ze willen en waar ze naar toe willen en ook met wíe nog meer. Mijn man en ik hebben ze zoveel mogelijk meegegeven uit Gods Woord, praten nog veel met hen en hebben veel met hen gepraat maar nu komt het erop aan wat ze er zelf mee willen doen. Welke keuzes maken ze? Passen ze het geleerde toe? Of bewaren ze het in hun hart en doen ze er later iets mee? We bidden voor hen dat hetgeen ze geleerd en gelezen hebben uit de Bijbel ook vast mogen houden.
We hebben bepaalde regels met elkaar vastgesteld maar hoe ouder de kinderen worden hoe meer we ze moeten loslaten en hun eigen keuzes moeten laten maken. Onze kinderen zijn geen verlengstukjes van ons, het zijn unieke persoonlijkheden die zich elk op hun eigen wijze en tijd ontwikkelen.

Misschien is inmiddels toch wel duidelijk geworden wat ik heb willen schrijven. Onze kinderen worden langzamerhand volwassen.... Bij een ander vind ik het heel normaal om dit te zien gebeuren maar in onze eigen gezin is het toch anders. Vroeger gingen we 'eendjes voeren', nu halen we ze laat op van een galafeest op school. Vroeger gingen we samen 'kleien' aan het tafeltje in de kamer, nu brengen we ze naar Schiphol voor een reis naar de VS.

Bemoedigend is het om te weten dat God niet loslaat wat Zijn hand begonnen is. Hij is met hen begonnen en Hij zal het ook voltooien. Het zijn Zijn kinderen, Hij houdt ze veilig in Zijn hand. Wat heerlijk dat ik hierop vertrouwen mag en het ook aan Hem mag en kan overlaten.

Filippenzen 1:6 "Hiervan toch ben ik ten volle overtuigd, dat Hij, die in u een goed werk is begonnen, dit ten einde toe zal voortzetten, tot de dag van Christus Jezus".



28 mei 2013

Gods specifieke wil voor mijn leven

Wanneer je 1 Samuel 2: 1-2 leest, valt je op dat David vragen bleef stellen totdat hij een duidelijk antwoord van God had.
"Hierna vroeg David de HERE: Zal ik optrekken naar een van de steden van Juda? De HERE antwoordde hem: Trek op. David zeide: Waarheen zal ik optrekken? En Hij antwoordde: naar Hebron. Toen trok David daarheen met zijn twee vrouwen: Achinoam, de Jizreëlitische, en Abigaïl, de vrouw van de Karmeliet Nabal."

David wilde geen algemene leiding, hij wilde precies weten wat Gods wil was voor zijn leven.
Ooit heb ik eens iemand horen zeggen dat in de Bijbel voor 90% beschreven staat wat Gods wil is voor jouw en mijn leven. Van sommige dingen is het helemaal niet moeilijk om te weten hoe God wil dat je dat doet. Maar juist die overige 10%, die heel specifiek is voor iemands leven, is vaak moeilijk te begrijpen.
Welke keuze wil God nu dat ik maak? Welke studie moet ik gaan doen of welke baan moet ik kiezen? Is het Gods wil dat ik met hem of haar trouw of dat ik oudste of diaken word of dat ik de kinderclub ga leiden? De antwoorden op deze vragen staan niet specifiek in Gods Woord beschreven. Het is iets heel persoonlijks.

Hoe kun je erachter komen wat Gods specifieke wil is in een bepaalde situatie?
Graag wil ik een voorbeelden geven van de manieren waarop God in mijn leven heeft gesproken en mij dingen duidelijk heeft gemaakt.


- Door Gods Woord
In mijn gebedsboek omschrijf ik altijd de vraag heel specifiek. 'Heer, ik ben gevraagd kinderclub te gaan geven, wilt U duidelijk maken of dat Uw wil is voor mijn leven op dit moment?'
Vervolgens bid ik dan bijna dagelijks hiervoor en lees de Bijbel in mijn stille tijd. (Ik lees gewoon verder waar ik gebleven was en ga niet kris kras de Bijbel door om een mogelijk passend antwoord te vinden). Ook vraag ik God of Hij mij duidelijk wil bevestigen door Zijn Heilige Geest of hetgeen ik lees ook echt van toepassing is in mijn leven. Regelmatig is het tot nu toe zo gegaan dat ik door hetgeen ik las, bevestigd werd in wat God wilde op dat moment. Ook komt het net zo vaak voor dat ik helemaal geen antwoord kreeg en bleef twijfelen. Ik ga er dan meestal vanuit dat het niet is wat God van mij vraagt.
Een gouden regel is voor mij ook altijd: 'Bij twijfel niet doen'.

- Door mensen heen
Ook is het wel eens voorgekomen dat God door andere mensen heen sprak tot mij. Ik stond voor een keuze en kreeg van verschillende mensen die elkaar niet kenden hetzelfde advies. Wanneer dit regelmatig gebeurt en dan ook nog vlak na elkaar, is dit voor mij altijd een bijzondere bevestiging van Gods leiding.

- Door Bijbelverzen
Een aantal jaren geleden ben ik eens bevestigd door één Bijbeltekst die op drie verschillende manieren in één week tijd op mijn weg kwam. Ik las hem eerst in mijn Bijbel in mijn stille tijd, vervolgens kreeg ik een kaart in de brievenbus van iemand met deze tekst erop en vervolgens hoorde ik de zondag erop een preek over dezelfde Bijbeltekst. Dit zijn voor mij ook altijd bijzondere momenten en een bevestiging dat het Gods wil is dat ik iets doe of juist niet moet doen. Ik zie dit niet als 'toeval'.

- Door Gods stem in mijn hart
Deze ervaring heb ik tot nu toe twee keer gehad in mijn leven. Het ging om hele specifieke keuzes die gemaakt moesten worden door gezinsleden. Ik voelde zo'n sterke overtuiging in mijn hart dat dit de weg was die God met ons wilde gaan, dat heb ik verder in mijn leven ook nooit meer zo ervaren. Ik zal deze momenten ook nooit meer vergeten en zou ze ook herkennen als het weer zou gebeuren. Dat was niet mijn eigen gedachten of eigen stem, dat was Gods stem in mijn hart.

Wanneer ik bovenstaande zo schrijf, lijkt het alsof ik altijd precies weet wat Gods wil is voor mijn leven. Dat is absoluut niet zo. Soms weet ik het helemaal niet en bid ik wekenlang voor iets. Op een gegeven moment is dan de tijd aangebroken dat ik móet kiezen. Op dat moment bid ik om wijsheid en maak een keuze die het dichtst bij mijn hart ligt en het meest logisch lijkt. Ik bid dan ook of ik gaandeweg mag zien of dit Gods wil is. Soms moet je als 'schip' eerst gaan varen, wil je bijgestuurd kunnen worden. Ik vertrouw erop dat God mij dan al varende de goede kant op zal sturen.
Ook moet ik eerlijk toegeven dat ik vaak mijn eigen weg kies, dat ik God helemaal vergeten ben om te vragen wat Hij wil dat ik doe. Ik loop dan al mijlenver op God vooruit en ga gewoon mijn eigen gang en vraag achteraf een zegen over hetgeen ik zelf ben gaan doen. Of soms duurt het mij allemaal veel te lang en heb ik absoluut geen geduld om te wachten op Gods antwoord en ga 'gewoon' beginnen.
Gelukkig hebben we zo'n genadige God dat ik altijd weer terug mag komen bij Hem, vergeving mag vragen en samen met Hem de goede weg op mag gaan.

Heb jij Gods leiding wel eens ervaren in specifieke situaties in je leven? Hoe ging dit dan bij jou? Misschien wil je er iets over delen?

Kijk ook HIER voor de reacties op CIP.


24 mei 2013

Hij zal het maken

Een oud tegeltje met een Bijbeltekst uit de oude berijming dat altijd bij mijn 'oude' oma hing in de woonkamer. Ik heb het van haar geërfd en het doet mij vaak aan haar herinneren.

Het tegeltje is dan misschien oud, de woorden zijn oud en mijn oma was oud, de inhoud van deze woorden zijn elke dag nieuw en verfrissend.

HIJ ZAL HET MAKEN....

Een prachtige en geweldig bemoedigende belofte schuilt er in dit vers uit Psalm 37:


17 mei 2013

David ging terug naar God om bevestiging van Zijn leiding te krijgen

Een maand geleden ben ik begonnen in het boek 'Hart voor God' van Beth Moore. Tot nu toe kan ik zeggen dat het een boeiende reis is die ik meemaak door een stukje in Davids 'voetssporen' te lopen. Het leven van David komt op deze manier wel heel dichtbij. De schrijfster weet je te boeien en je mee te nemen in alle hoekjes van Davids leven.
Vanmorgen las ik een opvallend stukje uit 1 Samuël 23: 1-6. David stond voor een dilemma. De Filistijnen deden een aanval op de stad Keíla en David wist niet wat hij moest doen. Moest hij zijn landgenoten verdedigen en zijn mannen aan gevaar blootstellen of moest hij iets anders doen.
Prachtig is het om te zien dat David eerst de Heer raadpleegt. God antwoordt vervolgens bevestigend maar voor David is het toch nog niet helemaal helder. Hij ging nogmaals naar God om raad te vragen en weer zei God tegen hem dat hij moest aanvallen.

Toen ik dit zo las vroeg ik me af of het niet wat 'oneerbiedig' was van David om God nogmaals om een bevestiging te vragen. Vertrouwde hij God niet of begreep hij het niet?
Beth Moore schrijft het volgende: "Het is opvallend dat David zijn mannen niet terechtwees omdat ze het woord dat hij van God ontvangen had in twijfel trokken. Nee, David ging terug naar God om bevestiging van zijn leiding te krijgen. Ook God wees David of zijn mannen niet terecht. God wist dat David zich erg verantwoordelijk voor hen voelde. Als hij God niet goed begrepen had, zou dat veel levens kunnen kosten.
David vroeg het niet voor de tweede maal omdat hij aan God twijfelde, maar omdat hij het zeker moest weten. Ook wij mogen God vragen zijn leiding te bevestigen. Niet omdat we Gods Woord betwijfelen, maar omdat we niet zeker weten hoe we dat moeten opvatten. Gods duidelijke leiding wantrouwen staat gelijk aan ongehoorzaamheid; maar het is juist verstandig ons verstaan en onze uitleg van die leiding bevestigd te willen zien."


10 mei 2013

Verstandig met je geld omgaan

In een boek van E. George las ik iets wat mij aan het denken zette:

"We hebben zo veel schulden! Dat hangt als een donkere wolk boven ons hoofd - en boven ons gezin". Dat is vandaag de dag de hartenkreet van veel moeders,  misschien ook wel van jou. Schulden hebben is een vorm van 'gebondenheid'. Het verstikt je vrijheid om van het leven te genieten en verhindert je om anderen te helpen. Houd eens een financiële vastentijd! Een periode waarin je geen onbezonnen aankopen doet die je niet nodig hebt. We hebben dat als gezin door de jaren heen een aantal keren gedaan. Het geeft je een hernieuwde waardering voor zelfdiscipline en voor alles waarin God trouw voorziet.
Neem deze waarschuwing ter harte: geef niet meer geld uit dan er binnenkomt. En besef dat het kopen op afbetaling je een vals gevoel van zekerheid biedt. Je verheerlijkt God door te wachten op Zijn voorziening. Lieve moeder, dat is een waarheid die je leven kan veranderen. 
Vraag God je het geduld te geven om te wachten. Laat God voorzien in wat je werkelijk nodig hebt. Hij zal het doen - op Zijn manier en op Zijn tijd.

Wat een eenvoudige maar waardevolle tips van Elizabeth. De meesten van ons kunnen ze waarschijnlijk zo toepassen.
Misschien is bovenstaand stukje niet helemaal op jou van toepassing maar vind je het wel heel belangrijk om goed met je geld om te gaan en in zekere zin 'zuinig' te leven en geen geld uit te geven aan dingen die niet nodig zijn.
Misschien kennen jullie het weblog van Teunie Luijk 'Eenvoudig leven'. Deze blogster heeft van 'consuminderen' een soort levensstijl gemaakt. Nu zijn er natuurlijk nog vele andere mensen die consuminderen en hierover schrijven.
Het lijkt mij leuk om samen met jullie een lijst van interessante weblogs of websites over consuminderen op te stellen waar we allemaal ons voordeel mee kunnen doen!
Helpen jullie mee de lijst aanvullen?


8 mei 2013

Vijf nieuwe krielhennen....

Gisteren zijn er in ons kippenverblijf 5 nieuwe dames bijgekomen. Er waren al drie cochinhennen maar met deze vijf Hollandse krielhennen erbij is de ren mooi vol!
Het begin verliep niet helemaal vlekkeloos, inmiddels zijn ze al aardig aan elkaar gewend.



Een van de nieuwe dames heeft zelfs al een ei gelegd. In verhouding tot een 'supermarkt ei' is hij wel superklein...





6 mei 2013

In Vaders kracht!

Op de Bemoedigingssite van Gery Velema vond ik dit aangrijpende filmpje....

In Vaders kracht!

Een bemoediging voor iedereen die denkt dat het niet gaat lukken...
Je eigen kracht is onvoldoende om de finish te halen...

Laat een prachtig filmpje je ogen mogen openen voor onze Hemelse Vader! Hij rent ons tegemoet in zijn eindeloze liefde. In zijn kracht, met Hem dichtbij ons, zullen wij de eindstreep bereiken...

Ook jij, ook ik... Ga in Vaders kracht!






Matt. 11:28-30 “Komt tot Mij, allen die vermoeid en belast zijn en Ik zal je rust geven; neem mijn juk op je en leer van Mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van hart en jij zult rust vinden voor je ziel... want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht.”


3 mei 2013

Hoeveel van de Bijbel zit er in jouw hart en hoofd?


Stel je voor....dat er nu nergens op de wereld meer een Bijbel te vinden zou zijn. Geen papieren versies en ook ook geen digitale. Stel dat ze allemaal weg zouden zijn en dat er ook in geen enkel boek meer bijbelverzen geciteerd staan.
Hoever zouden wij als mensen dan met elkaar komen om de Bijbel opnieuw te schrijven?
Hoeveel van de Bijbel zit er in ons hoofd en in ons hart? Zouden we met elkaar de Bijbel compleet krijgen (even los van de taal én de vertaling waarin deze Bijbel geschreven zou worden)?
Heb je hier wel eens over nagedacht?

Ik ben benieuwd....