29 november 2012

Nieuwe generatie christenen - Herstellers

Je bent een christen óf je bent het niet....dat klinkt heel logisch. Je hoort het ook regelmatig om je heen. Ten diepste is het ook zo want er is geen 'tussenweg', je kunt niet een beetje christen zijn. Toen ik onderstaand stukje las in de krant van schrijver Gabe Lyons werd ik aan het denken gezet. Je kunt namelijk wel op verschillende manieren christen zijn.
Lyons zoek in zijn nieuwste boek, in Nederland verschenen als 'Herstellers', naar de oorzaken van het negatieve imago van christenen. Hij constateert dat de meeste christenen een verkeerde houding tegenover de samenleving hebben.

"Kort gesteld zijn er twee groepen christenen: de ene houdt zich ver van de seculiere samenleving. Het zijn christenen die alleen met christenen optrekken en die strijden tegen een samenleving die minder christelijk wordt. Daarnaast is er een groep kerken en christenen die 'relevant' zijn, constateert Lyons. Ze willen geaccepteerd worden. Maar ondertussen verwatert hun boodschap zodanig dat er maar weinig appel van uitgaat om Jezus te volgen.

Maar Lyons heeft hoop dat er zich een derde groep vormt. Hij ziet een nieuwe generatie christenen opkomen die de samenleving niet mijdt maar zich ook niet oppervlakkig aanpast. Ze willen net als Jezus 'besmettelijk heilig zijn'. Hij noemt hen 'herstellers' omdat ze volgens hem zien hoe God de wereld heeft bedoeld en met Hem willen meewerken aan herstel."
Lees ook hier verder op CIP.nl en voor een verwant artikel

Persoonlijk deel ik niet de hele visie die gedeeld wordt in de artikelen want ik geloof niet dat wij Gods Koninkrijk hier op aarde kunnen 'bewerken'. Gods Koninkrijk komt denk ik pas op aarde als 'de Koning' ook op aarde komt. Wel kunnen wij anderen wijzen op het Koninkrijk dat kómt! Ook zijn wij als volgelingen van de Here Jezus niet de 'herstellers', de grote 'Hersteller' zelf zal het door ons heen moeten doen. Toch zitten er een heel aantal dingen in deze visie die mij wel aanspreken.

"Deze nieuwe generatie christenen voelt zich aangespoord om iets te doen, namelijk het creëren van een cultuur die een inspiratie kan zijn voor verandering. Ze creëren organisaties, diensten en goederen – kunst, films, muziek, campagnes, projecten, media, kerken en bedrijven – alles wat Christus tastbaar kan maken en de boodschap uitdraagt dat herstel mogelijk is."
"Herstellers proberen het beste voor iedereen te creëren, ongeacht ras, klasse of godsdienst. Christen zouden niet alleen moeten streven naar het beste voor hun eigen gemeenschap van gelovigen, hoewel ook dat belangrijk is. Ze zouden zich moeten concentreren op wat goed is voor alle mensen in Gods schepping, of ze onze waarden, nationaliteit en religie nu wel of niet delen."

25 november 2012

Storm in het bos...







Wat een geweldig weer vandaag om een boswandeling te maken....een beetje gevaarlijk zelfs! 
De bomen waaien om je heen en overal in het bos klinkt het geluid van krakende takken. Verschillende bomen zijn omgewaaid en liggen over de weg.
Heerlijk weer om uit te waaien!


Tip: Voor nog meer én nog veel mooiere foto's wil ik jullie graag wijzen op het tijdschrift van Staatsbosbeheer dat vier keer per jaar uitkomt. 
Je steunt er een goed doel mee en kunt bovendien genieten van prachtige foto's!
Je kunt hier ook eerst een proefexemplaar bestellen.

21 november 2012

Internationaal Kinder Evangelisatie Genootschap (IKEG)


Graag wil ik jullie aandacht vragen voor de organisatie IKEG.
Het IKEG is sinds 1949 werkzaam in Nederland. Hun roeping is om kinderen het Evangelie van Jezus Christus te vertellen zodat ze hun vertrouwen op God zullen stellen en tot geloof en bekering kunnen komen.
Wie van jullie actief is in de gemeente of in een club als kinderwerker kan zeker zijn of haar voordeel doen met deze website. Ook voor ouders als hulp bij het opvoeden, staat er veel nuttige informatie op deze website. Op de website kun jej boeken vinden die zelfs gratis te bestellen zijn!
Voor de uitgangspunten van IKEG kun je hier meer lezen.

Het IKEG helpt graag….
  • met literatuur, ze hebben lesmateriaal beschikbaar over geschiedenissen uit het Oude en Nieuwe Testament. Tekstboeken, platen- en flanelboeken en diverse hulpmiddelen zoals liedbladen, werkjes, boekjes. 
  • door training en bemoedigingsavonden. Verdiepingscursus over kinderevangelisatie, trainingen op maat voor jouw groep en een opleiding voor kinderwerkers in Zwitserland. 
  • om bestaand werk nieuwe impulsen te geven.
  • met advies om samen te kijken naar mogelijkheden om kinderen in jouw buurt te bereiken. 
Ook kun je de SCHATKAART bestellen die een aantal keer per jaar wordt verspreid. Er staan talloze leuke en handige tips in om met kinderen te doen. Voor meer info kun je mailen naar info@ikeg.nl

Van harte aanbevolen!

19 november 2012

Op welke manier ervaar jij God in je leven?

Mensen kunnen op verschillende manieren God ervaren in hun leven. De één geniet van een prachtige zonsondergang en ziet hierin de grootheid van God. Een ander heeft een bijzondere ontmoeting met God tijdens een wandeling in de natuur. Ook in gesprekken met andere mensen kun je heel duidelijk God ervaren en Hem aan het werk zien in mensenlevens.

Dit laatste heb ik afgelopen zaterdag sterk ervaren toen wij onze eerste 'Bloggersday' hadden met een aantal christelijke webloggers. Wat een bemoedigende ervaring was dit en wat was het mooi om te horen hoe God met mensen aan het werk is! Ik denk er steeds aan terug.
De geboorte van kinderen en het zien opgroeien en veranderen van hen, zijn vaak ook prachtige manieren om Gods hand te zien in je eigen en hun levens. Er zijn ook mensen die God op het moment zelf niet altijd ervaren maar wanneer ze terug kijken op een bepaalde periode in hun leven, heel duidelijk Gods leiding hierin herkennen. Ze weten dat God erbij was/is en hen leidt, ook al ervaren ze dat op het moment zelf niet altijd heel bewust.
Ook zijn er mensen die God sterk ervaren tijdens het bidden en een lange tijd doorbrengen in gebed.
Persoonlijk ervaar ik in alle bovengenoemde voorbeelden God wel maar het diepste moment van vreugde ervaar ik toch tijdens het Bijbellezen. Het gebeurt heel regelmatig dat ik zo geraakt wordt door een bepaald gedeelte of vers in de Bijbel dat ik het zo ervaar alsof God persoonlijk tot mij spreekt.
Vanmorgen las ik een paar verzen uit de Efezebrief die mij raakte. Die verzen waren voor mij bedoeld! Eigenlijk was het maar een gedeelte uit  Efeze 2: 13: ' ...als een woord van God, dat ook werkzaam is in u die gelooft'. Het feit dat God werkt in je leven als je gelooft, lijkt soms zo vanzelfsprekend maar wat is het bijzonder! Hij werkt de dingen uit ín en dóór mij. Hij kijkt naar mensen om, houd van mensen en wil bij en in hen zijn. Wat een wonder! Als je er goed over nadenkt, word je er stil van.

Voorin mijn Bijbel heb ik een aantal Bijbelverzen staan die bij mij favoriet zijn:
'Ik verblijd mij over uw Woord als iemand die rijke buit vindt' - Psalm 119: 162 en 'Zo vaak Uw woorden gevonden werden, at ik ze op, Uw Woord was mij tot vreugde en blijdschap mijns harten' - Jer. 15:16

Ervaar jij God wel eens in je leven? Op welke manier(en)?



13 november 2012

Gezond eten aanbieden

Gisteren las ik een boek over het belang van aanbieden van gezond eten aan je kinderen. Hoewel je dit onderwerp misschien niet gelijk zou associëren met 'christelijk' opvoeden is het denk ik toch goed er eens over na te denken.
Als het aan onze kinderen ligt, zullen ze in de wereld 'van de snelle hap' voortdurend in de verleiding komen om ongezond te eten. Veel eten is tegenwoordig zo samengesteld dat het nog maar weinig voedingswaarde heeft. Vaak maken kinderen zich daar niet druk om. Ze willen gewoon eten wat er goed uitziet, lekker ruikt en goed smaakt. In de schoolkantines en bij de club of sportvereniging is veel ongezonds te koop maar zeker ook als ze na een dag school hongerig thuiskomen lijkt alles 'lekker' te zijn en duiken ze vaak meteen de kasten in.

Eén van onze koters komt af en toe wel eens thuis met een blikje cola en een zak chips. Hij koopt dit op de terugweg van school van zijn zakgeld en gaat er als hij thuiskomt eens lekker voor zitten. Oogluikend sta ik dit toe. Je kunt ze niet alles verbieden en anders eten ze het misschien op op de fiets en merk je er als ouders niets van maar vaak volgt er toch wel een gesprekje. We hebben afgesproken dat dit niet te vaak moet gebeuren en dat het beter is een boterham of fruit te pakken.

Ik denk dat bijna iedere ouder ook wel eens moeite heeft (gehad) om een volkomen gezonde levensstijl te volgen voor zichzelf en het daarom des te moeilijker vindt om een goed voorbeeld te zijn voor zijn of haar kinderen. Het is goed om hierover met je kinderen in gesprek te blijven. Wát eten ze, wáár eten ze en waarom eten ze? Praat met ze over het belang van goed en gezond voedsel voor je lichaam en geest. Zeker als kinderen in de groei zijn is gezond eten zo belangrijk. Eetstoornissen ontwikkelen zich vaak al op jonge leeftijd. Vertel ze dat het goed is om je lichaam goed te verzorgen en voldoende beweging te nemen en blijf zelf hierin het goede voorbeeld geven. (dat laatste is soms best moeilijk).

Hoe ga jij om met je kinderen als ze ongezond, te veel of juist te weinig eten? Vind je het moeilijk zelf het goede voorbeeld te geven? Heb jij ervaring met kinderen die eetproblemen hebben (gehad)? Hoe ging je ermee om?


Above Rubies

Onlangs kreeg ik van Wilma Samyn een mooie tip door.
Zij verspreidt binnen Nederland en België een Engelstalig magazine ‘Above Rubies’. Het is een magazine dat al 35 jaar wordt uitgegeven met als ondertitel ‘Strengthening families across the world’. Het tijdschrift heeft als doel om vrouwen, moeders en 'managers van het gezin' te bemoedigen en ondersteunen. Er zijn in het tijdschrift en op de website talloze getuigenissen en bemoedigende verhalen te vinden.
Het wordt gratis verspreid en de kosten worden gedragen d.m.v. giften.
Wie meer wil weten en lezen, kan kijken op deze website van Above Rubies

Voor meer informatie of een abonnement kun je ook mailen naar Wilma: aboverubies@skynet.be

12 november 2012

Bidden voor eenheid


Een onderwerp dat mij al een hele tijd bezighoudt, is het zoeken naar en bidden voor eenheid tussen christenen onderling. Juist in deze tijd waarin er steeds meer gekeken wordt naar christenen en waar zij voor staan is het denk ik een heel verkeerd signaal dat er zijn zoveel verschillende kerken, gemeentes, en groepen zijn (ontstaan).  Jammer is het ook dat veel christenen nauwelijks buiten hun eigen 'kringetje' komen of kijken en denken dat hun kerk of gemeente de enige 'ware' is. Ze komen hun hele leven al in een bepaalde kerk en weten eigenlijk nauwelijks wat er zich afspeelt in andere christelijke gemeenschappen buiten hun kerkmuren. 'Zoals wij het doen is het goed en hoe anderen het doen moeten zij maar zien, als wij het maar goed hebben met elkaar', wordt er vaak gedacht. Interkerkelijke activiteiten en evangelisatie staan dan ook niet hoog op het programma.

Hier in ons dorp is een aantal jaren geleden een kerkscheuring geweest en het gevolg is nog steeds dat mensen elkaar niet aankijken en zelfs niet meer bij elkaar in de winkel komen. Met een grote boog lopen ze om elkaar heen....
Wanneer je hier goed over nadenkt, word je er verdrietig en teleurgesteld van. Hoe kan dit toch? Dat is toch niet hetgeen Jezus van ons vroeg toen Hij de woorden sprak die in Johannes 17 staan?
Eenheid is toch: gemeenschap hebben met elkaar, verbonden zijn mét elkaar ín die Ene, de Here Jezus Christus, elkaar als broeders en zusters opzoeken ? In de gebedsgroep die ik eenmaal in de maand heb met ouders uit allemaal verschillende kerken is die eenheid altijd zo voelbaar. Ik geniet er elke keer weer van. We komen uit verschillende kerken...maar toch zijn we één en bidden we voor hetzelfde, we hebben één doel dat we voor ogen houden. Ook als christelijke webloggers proberen we die eenheid met elkaar te zoeken. Samen kijken naar waar het werkelijk om gaat, elkaar helpen en bemoedigen en niet proberen niet te laten verleiden tot het inzoomen op details, ook al is er best wel eens een meningsverschil over een bepaald onderwerp. We mogen elkaar scherpen en best kritisch zijn als het om Gods Woord gaat maar laten we als christenen onderling zoeken naar wat ons bindt, niet naar wat ons scheidt.

Pas deed onze voorganger een mooie uitspraak: 'Er is niet een gereformeerde hemel of een hervormde hemel of een evangelische hemel'. Er staan geen pijlen in de hemel wie waar heen moet om bij zijn eigen 'clubje' uit te komen. Laten we elkaar opzoeken en bemoedigen en samen optrekken. Het is niet nodig om het altijd in alles 100% eens te zijn om toch één te kunnen zijn. In een huwelijk is dat ook niet altijd zo. Soms denk je verschillend over een bepaald onderwerp of over een manier van opvoeden. Toch ben je samen één en door wederzijds respect en overleg kom je er vaak samen uit en treed je als 'eenheid' naar buiten of naar je kinderen toe.


Vragen om over na te denken:
Ken jij dat verlangen naar eenheid of denk jij er wel eens na over na? Bid jij wel eens voor eenheid? Wat zou jij concreet kunnen doen om de eenheid tussen christenen te bevorderen? Zou meer eenheid in de politiek ( bv. ChristenUnie en SGP samen) een goede stap en een voorbeeld kunnen zijn voor ons?

8 november 2012

Rust in een jachtige wereld...

Wat gaat alles tegenwoordig toch razendsnel! Gisteren heb ik mij sinds lange tijd weer eens gerealiseerd in wat voor een snelle en jachtige maatschappij we leven. Nu wist ik dat natuurlijk wel langer maar wanneer je er middenin zit, heb je het niet altijd in de gaten. Je past je erin aan en doet er ongemerkt aan mee. Alles moet snel, snel, snel.... Wanneer je elkaar wilt spreken, mail je elkaar, stuur je elkaar een berichtje op Facebook of verzend je een tweet, het is (zolang het internet werkt) in no- time gebeurd. Vaak heb je ook binnen korte tijd antwoord en moet je alweer nadenken over een volgende stap die je moet nemen.

Toch bestaat er ook een hele andere 'wereld'. Sinds een paar weken ben ik als vrijwilliger actief in een wooncomplex voor ouderen hier in het dorp. Toen ik de afgelopen dagen een aantal bezoekjes bracht aan deze  mensen, moest ik even wennen aan de snelheid. Het duurt soms vijf minuten voordat iemand bij de voordeur is en de deur heeft opengedaan. Vervolgens moet je, als je binnen bent, rustig, duidelijk en langzaam praten en vaak je zinnen nog eens herhalen.

Wanneer je zo rondloopt in een omgeving waar oudere mensen wonen, staat de tijd even stil. Deze mensen hebben geen haast, ze lopen rustig achter hun rollator door de gang of door hun huis. In de woonkamer is het stil, op een tikkende klok na, en een computer is er vaak niet te vinden. In alle rust zetten ze een kopje thee en nemen de tijd voor je.
Om eerlijk te zijn: het was heerlijk! Wat een verademing kan het soms zijn: gewoon even zitten, rustig te zitten, te praten en te luisteren. Geen mobiel die tijdens het gesprek moet worden opgenomen, geen stress, geen haast.
Ik geef toe, het was even omschakelen maar de komende tijd heb ik de planning staan dit vaker te gaan doen. Wat was het goed bij deze mensen te zijn en wat kan ik veel van hen leren.

'Wie gelooft, haast niet', zegt Jesaja 28:16....een wijs Woord, maar wat is het soms moeilijk!



5 november 2012

In alle omstandigheden blijven bidden voor onze kinderen


De volgende bijbeltekst is eigenlijk de diepste wens die een ouder voor zijn kind(eren) kan hebben: 3 Johannes 1:4 "Groter blijdschap ken ik niet, dan dat ik hoor, dat mijn kinderen in de waarheid wandelen".

Ik realiseer mij dat het voor veel ouders een wens blijft en na veel gebed nog altijd geen werkelijkheid is geworden. D.m.v. dit stukje wil ik jullie bemoedigen en aansporen te blijven volharden in het gebed voor jullie kinderen.

Als ouders zijn wij dankbaar dat onze vier kinderen al vroeg in hun leven besloten hebben Jezus in hun leven toe te laten. Ze waren allemaal tussen de 6 en 10 jaar oud toen ze bewust een keuze hebben gemaakt.
We hebben hen verteld over God, Bijbelverhalen voorgelezen, dagelijks met hen gebeden en hen meegenomen naar de kerk en naar de Bijbelclubs, waar ze werden onderwezen vanuit Gods Woord.
Ze werden vaak geconfronteerd met de vraag of ze Jezus wilden aannemen, maar we hebben het hun nooit opgelegd of hen gedwongen tot een keuze. We hebben wel gebeden dat alles wat ze leerden hun hart zou bereiken en hen een verlangen zou geven naar een diepe relatie met God.
We wilden dat het een keuze van hun hart zou zijn, hun eigen keuze. Toen het zover was, gaven ze aan met ons te willen praten en bidden. Ze stelden ons (daarvoor) al allerlei vragen en uiteindelijk kwam de dag dat ze Hem wilden aannemen als hun Redder. Dat was een bijzonder waardevol moment voor hen en voor ons als ouders.

Wat de leeftijd van onze kinderen ook is, het is nooit te vroeg of te laat om te bidden voor hun redding. Zie  Joh. 3:3 en Openbaring 3: 20. In dit laatste vers staat: 'Ik sta voor de deur en klop aan. Als iemand mijn stem hoort en de deur opent, zal ik binnenkomen, en we zullen samen eten, ik met hem en hij met mij'.

Zoals het bij ons in het gezin is gegaan, is zeker niet vanzelfsprekend. Veel kinderen maken vandaag de dag andere keuzes en willen weinig of niets met het christelijke geloof te maken hebben. Het is belangrijk denk ik om te blijven bidden voor onze kinderen als ze de Heer nog niet hebben aangenomen maar juist ook als ze die keuze al wél hebben gemaakt. Het is niet vanzelfsprekend dat hun relatie met God goed blijft. Vaak hoor je dat pubers God te rug toe keren of als volwassene niets meer met God te maken willen hebben.
Laten we blijven bidden dat de Heilige Geest onze kinderen blijft helpen en leiden in elke fase van hun leven, dat ze een bewuste keuze maken of de relatie met God die ze al hebben verdiepen.
(een prachtig hulpmiddel hierbij is het boek 'De kracht van biddende ouders' van S. Omartian)

In ons gezin is het de traditie dat we de dag waarop één van onze kinderen een bewuste keuze gemaakt heeft elk jaar weer vieren met elkaar. We branden een speciale kaars en geven een (klein) cadeau dat bij de leeftijd van het kind past. Ik heb hier overigens al vaker iets over geschreven. Wie het leuk vindt, kan het hier teruglezen.

Vinden jullie het ook belangrijk dat jullie kinderen bewust ZELF een keuze maken voor de Here Jezus? Hoe is het voor jullie als ouders als je kinderen heel bewust een andere keuze maken?