Wie geef jij de schuld?


Toen ik vanmorgen in het Bijbelboek Jakobus las, werd ik me ervan bewust hoe makkelijk het is om anderen de schuld te geven en jezelf schoon te praten van slechte gedachten en verkeerde daden.
Vaak heb je allemaal verontschuldigingen zoals:

  • Het is de schuld van de ander
  • Ik kon er niets aan doen
  • Iedereen doet het
  • Het was maar een vergissing
  • Niemand is volmaakt
  • De duivel heeft me ertoe aangezet
  • Ik werd ertoe gedwongen
  • Ik wist niet dat het verkeerd was

Als je jezelf verontschuldigt, probeer je de schuld af te schuiven op iets of iemand anders. Maar elke christen draagt de verantwoordelijkheid voor zijn eigen fouten. Het is goed om ze openlijk toe te geven en God om vergeving te vragen hoe moeilijk dat soms ook is.
Wat zou het er in ons eigen leven en in de wereld om ons heen anders uitzien wanneer we dit meer zouden toepassen in ons leven!

Reacties

  1. Daar heb je zeker gelijk in Wendy, in het engels noemen we dat de 'blame-game'... het is altijd iemand anders' schuld. Zelfs al zouden we gelijk hebben, dan nog heeft het weinig nut met de vinger te wijzen. We kunnen van elke situatie leren denk ik, voor de toekomst!
    Zelf reageer ik nooit gelijk op beschuldigingen, emails, uitspraken, commentaren etc. Ik laat er altijd minimaal een nacht tussen zitten zodat de heilige Geest de kans krijgt om wat tegen me te zeggen :) Jouw houding nu is dus heel wijs!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat laatste probeer ik ook Marja,maar het is wel moeilijk hoor. Als je je 'oude mens' z'n gang zou laten gaan zou het allemaal niet zo vriendelijk gaan. Gelukkig hebben we een machtige God die ons hierin wil helpen!

      Verwijderen
  2. Goed om bij stil te staan, en mezelf te onderzoeken.
    Begon het grote afschuifsysteem al niet direct na de eerste zonde, toen Adam zei: "Ja, maar de vrouw die U mij gegeven heeft..."
    Het is een onderdeel van onze oude natuur, waar we ons bewust van moeten zijn, zodat we het kunnen opmerken en wérkelijk erkennen wat er fout ging, zonder slappe verontschuldigingen te zoeken...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik denk dat het 'afschuifsysteem' daar al begonnen is Annemieke. We doen het nog steeds, gelukkig kán het nu ook anders zoals ik boven bij Marja schreef. Laten we proberen ons op Hem te richten in dat soort situaties!

      Verwijderen
  3. Dank je wel voor het schrijven van deze blog. Goed zeg. Hier kan ik over door denken.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Begon het grote afschuifsysteem al niet direct na de eerste zonde, toen Eva zei: "Ja, maar die slang..." ;-)
    Zelfs al ligt de schuld overduidelijk bij een ander, dan nog is het beter dat we er de situatie niet opblazen. Er is er maar één die dan lacht.. Veel van de leugens in deze wereld vloeien voort uit de zgn. geest van Izebel. Daar helpt geen geduld en praten aan, alleen de Geest kan die overwinnen! Het meest wijze wat we kunnen doen is onze zorgen en gekwetstheid aan God de Vader (over)geven. Dat is niet makkelijk.., maar wel het beste!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik vind het ook moeilijk om niet naar de oude mens te reageren. Ik had vanmiddag een humeur om op te schieten en reageerde het op iemand anders af.

    Tranen...en dacht Heer, waarom doe ik en waarom ben ik zo ? ik haat het en wil het helemaal niet.

    Dat ik 5 uur in de hitte heb staan strijken voor iemand was geen excuus om zo te reageren.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Aha, stof tot nadenken! :-)
    Dankjewel!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Mooi stuk, Wendy. Iets om weer even bij stil te staan en heel herkenbaar. Jammer, dat we er nog steeds intrappen.Ik laat iets, waar ik even niets mee kan altijd even rusten om tijd te nemen, o.a.in gebed

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Heb je opmerkingen of aanvullingen? Laat gerust een reactie achter!
Je reactie wordt eerst gecontroleerd dus het kan even duren voor je hem terugziet onder het bericht.