31 mei 2012

'De vrouw des huizes' (slot)

Aan vierhonderdvijftig vrouwen werden verdergaande vragen gesteld over hun beleving van het huisvrouwenbestaan. Uit deze extra informatie blijkt dat vertier buitenshuis nauwelijks onderdeel uitmaakte van het levenspatroon van de Nederlandse huisvrouw. Van de respondanten was 20 procent nog nooit naar enige muziek- of theatervoorstelling geweest, en voor 50 procent was het langer dan een jaar geleden dat ze een cultureel uitje had gehad. Bijna de helft van de huisvrouwen (48 procent) zei nooit aan sport te doen. Slechts 47 procent van de huisvrouwen kon zwemmen, en 12 procent van hen kon autorijden.
De enquêtrices vroegen ook naar geluksbeleving. Inderdaad zijn de antwoorden globaal genomen bijzonder positief. Van de vierhonderdvijftig vrouwen aan wie deze verdergaande vragen zijn voorgelegd, meldt 60 procent dat zij zich goed voelt, 80 procent geeft zelfs aan dat ze gelukkig is, en 85 procent vindt dat zij een goed of heel goed bestaan heeft. Toch blijkt soms bij het doorvragen dat de vrouwen op dergelijke globale vragen ertoe neigen om sociaal-wenselijke antwoorden te geven: een huisvrouw hóórde nu eenmaal gelukkig en tevreden te zijn.
Op de vraag hoe men zijn eigen huwelijk beoordeelde, antwoordde 54 procent 'heel goed' en 34 procent 'goed'. 'Slecht'en 'erg slecht' waren antwoorden die onder de 1 procent lagen. Slechte huwelijken bestonden dus niet. Maar de vraag welke dingen 'vandaag aan de dag veel vreugde geven' geeft een ander beeld: 48 procent noemt (klein)kinderen, 24 procent refereert aan vrijetijdsbestedingen zoals uitgaan, tv-kijken of luisteren naar de radio, slecht 10 procent noemt het huwelijksleven en 8 procent het gezin. Kennelijk voelden de respondenten zich bij deze vraag naar hun eigen vreugde wat minder verplicht tot sociaal-wenselijke antwoorden.

Eenzelfde patroon zien we bij de beoordeling van het huishoudelijk werk. Op de vraag of men plezier heeft in het werk, antwoordt 32 procent 'heel veel' en 50 procent zegt 'veel'. Maar bij de andere vragen scoort het huishoudelijke werk juist heel laag: wat maakt het leven de moeite waard? - huishoudelijk werk: 9 procent; welke dingen geven vreugde? - huishoudelijk wrk: 4 procent. Wat betekent geluk? - huishoudelijk werk:4 procent.
De indruk van het hoge gehalte van sociale wenselijkheid in de antwoorden wordt versterkt door de toelichtingen die de huisvrouwen op een en ander mochten geven en die in het rapport uitgebreid worden geciteerd.
Bijvoorbeeld onder het kopje 'prettige bezigheden' wordt het koffiezetten ( hoog gewaardeerd) opgevoerd: 'lekkere geur, het ruikt zo lekker, gezellig, brengt gezellige sfeer in huis, het vooruitzicht van een lekker bakje koffie'.
Ook vloeren schrobben deed men graag: 'dat het schoon wordt, lekker schoon en fris, de vloer ruikt zo lekker fris'. Anderen vinden het schrobben van de vloer juist 'onprettig'- 'zwaar werk', vermoeiend, je wordt er zo moe van, met emmers water sjouwen'. Onder het kopje 'onpretiige bezigheden'noemt meen vooral alles wat de kachel aangaat, het buitenzetten van het vuilnis, het onderhoud van de vloer en het schoenenpoetsen: het werk is zwaar en je wordt er vuil van.

Je kunt het boek 'De vrouw des huizes' hier bestellen.


Corrie Ten Boom - Talking about prayer, forgiveness and things to come

30 mei 2012

'De vrouw des huizes' (2)

Bijna iedereen had in 1964 een radio (98 procent) en een stofzuiger (96 procent), driekwart van de bevolking had een elektrische - en dat was nog geen volautomatische! - wasmachine (75 procent) en bijna twee derde een televisie (64 procent), het elektrische strijkijzer (57 procent), de centrifuge (45 procent), de koelkast (40 procent), de elektrische mixer ( 32 procent) en de elektrische naaimachine (29 procent). 
Van de huishoudelijke apparaten kon de stofzuiger verreweg het meest aan: een kwart van de ondervraagden meldde dat ze de stofzuiger in de voorafgaande twee uur had gebruikt en in de gesprekken om elf uur 's ochtends gold dat zelfs voor 45 procent. Bijna de helft van de Nederlandse huisvrouwen stond in 1964 dus ergens tussen negen en elf uur 's ochtends te stofzuigen. In 43 procent van de gezinnen had men een telefoon. Deze ging gemiddeld 7,5 keer per dag over. De televisie stond overdag nog grotendeels uit - niet zo gek, want er werd voor 's avonds 7 uur nauwelijks uitgezonden.

Ook bevat het rapport informatie over het uiterlijk en de hygiëne van de huisvrouwen die de enquêtrices te woord hadden gestaan: 61 procent van hen droeg een jurk of rok met blouse/truitje, 1 procent droeg een lange broek, 1 procent was in pyjama, en 27 procent had een schort voor, 8 procent was in jasschort of duster en 3 procent in peignoir. Make-up werd weinig gebruikt: 26 procent droeg lippenstift, 14 procent rouge, 70 procent was niet opgemaakt. Wel deed 1 procent van de ondervraagden met krulspelden in het haar de deur open - en 6 procent had ermee geslapen. De Nederlandse huisvrouw waste zich gemiddeld twee keer per week van top tot teen, maar in dit opzicht was de variatie groot: sommigen gingen iedere dag onder de douche, anderen hooguit één keer per week in bad.

En dan de voorzieningen in het huis. Van alle ondervraagden had 63 procent een badkamer of douchecel; 37 procent waste zich dus in  keuken of slaapkamer. Een kwart van de woningen had alleen koud water. Wel waren praktisch alle woningen voorzien van elektriciteit. Aandoenlijk  is de opgave over het aantal stopcontacten per vertrek. In 6 procent van de huizen was geen stopcontact in de keuken, de helft had er maar één stopcontact - bij één op de drie wasmachines zat het stopcontact dan ook ineen ander vertrek - en van stopcontacten in de badkamer was nog helemaal geen sprake.

De huiskamers hadden juist relatief veel stopcontacten: gemiddeld 3,9. In 33 procent van de huizen waren slaapkamers zonder stopcontact, en in 20 procent van de woningen was geen licht op de wc. Het aantal huishoudens dat nog kolen stookte was overweldigend:slechts 10 procent had centrale verwarming, 7 procent stookte (onder andere) op gas, voor de rest gebruikte men hoofdzakelijk kolenkachels, - haarden en - fornuizen (70 procent); ook oliehaarden met schoorsteenaansluiting kwamen nog veel voor (16 procent) . En dan had 61 procent nog een of meer elektrische kacheltjes, vooral voor in de badkamer.

Verder werd de vrouwen vragen gesteld over hun beleving van het huisvrouwenbestaan. Hierover meer in het laatste deel van 'De vrouw des huizes'


29 mei 2012

Bemoediging voor jongeren

Op deze site Christelijke jongeren staan veel bemoedigende filmpjes voor jongeren. Misschien kunnen we er zo nu en dan één uitpakken en onze kinderen ermee bemoedigen door er één naar hen door te sturen of bv. te delen op Facebook.
Afgelopen weekend heb ik het boek 'Leven zonder beperkingen' van Nick Vujicic gelezen en ook dit boek is bij uitstek geschikt voor jongeren. De schrijver en spreker weet op zijn eigen wijze tal van jongeren te bemoedigen en te inspireren.
Onderstaand filmpje geeft kort weer wat Nick tot nu toe heeft meegemaakt in zijn leven:


Klik  HIER om het filmpje te bekijken

'De vrouw des huizes' (1)

In het boek 'De vrouw des huizes' van Els Kloek staat veel interessante informatie over de 'ontwikkeling' van de huisvrouw. Niet alle passages zijn even interessant om te lezen (sommige passages kun je beter overslaan) maar over het algemeen is het voor alle managers van het gezin leerzaam om eens te ontdekken waar het beroep 'huisvrouw' vandaan komt. Alleen al de afbeeldingen in het boek zijn zeer de moeite waard.
Er zijn vele stukken die ik zou willen citeren maar dit gedeelte wil ik graag met jullie delen. Gewoon omdat het leuk is om te lezen:

'De gemiddelde huisvrouw van Nederland in 1964 was 1,66 lang, woog 66 kilo en werkte 60 uur per week. De meeste tijd besteedde zij aan haar onderhoud van kleren, inclusief de was (120 minuten per dag). Daarna kwam het schoonmaken van het huis (105 minuten), dan het voorbereiden van maaltijden (100 minuten), dan het gezin (80 minuten), dan de afwas (50 minuten), de boodschappen, al dan niet aan huis bezorgd (35 minuten) en ten slotte extra werkzaamheden in familiebedrijf of buitenshuis (25 minuten). Meer dan vier uur per dag bracht ze in de keuken door. In haar vrije tijd keek de huisvrouw tv (65 minuten), dronk ze koffie (55 minuten), las ze een boek (50 minuten), en legde ze visites af (40 minuten) of ontving ze visite ( 30 minuten). Verstelwerk, breien en naaien waren nog vaste onderdelen van het huishoudelijk werk. In de week  voorafgaand aan het bezoek van de enquêtrice had 43 procent van de ondervraagden sokken gestopt en/of iets gebreid, 37 procent had verstelwerk en/of naaiwerk gedaan.

De lievelingsmaaltijd van  de Nederlandse huisvrouw bestond uit drie gangen: tomaten,- kippen- of groentesoep - kip, biefstuk of karbonade, aardappels met appelmoes, doperwten of boontjes - pudding of vla toe.
In ruim de helft van de huishoudens (54 procent) at men tussen de middag warm, en - opmerkelijk - in dat geval was ook de man vrijwel altijd thuis (80 procent). In de weekends werd zelfs in 70 procent van de huishoudens tussen de middag warm gegeten. Kennelijk was deze gewoonte in 1964 dus nog springlevend. Ook het gezamenlijk eten was nog gangbaar. Alleen voor het ontbijt lukte dat niet echt, maar toch nog altijd 58 procent van de ondervraagden had met het hele gezin tegelijk aan de ontbijttafel gezeten.'

Het rapport besteedt natuurlijk ook aandacht aan het gebruik van apparaten in huis. Hierover een volgende keer meer....



Leven zonder beperkingen - Nick Vujicic


Nick Vujicic is geboren met een zeldzame ziekte en heeft daardoor geen armen en geen benen. Toch golft hij, zwemt, surft en doet nog veel meer wat onmogelijk lijkt. Hij is iemand die wereldwijd mensen inspireert en in zijn eerste boek ‘Leven zonder beperkingen’ beschrijft  hij zijn verhaal.

Afgelopen weekend heb ik zijn boek gelezen en ben diep onder de indruk geraakt van zijn optimisme en doorzettingsvermogen. Alles wat  hij schrijft in zijn boek is de moeite waard om te lezen. Wat kunnen we veel van deze man leren. Ook voor tieners is het boek zeer geschikt, het blijkt ook dat hij juist in zijn toespraken tieners aanspreekt die een moeilijke periode meemaken.

Als kind ging hij zelf door een extreem moeilijke periode heen, die uiteindelijke bijna tot zelfmoord leidde. Totdat hij tot geloof in God kwam en ontdekte dat hij ondanks zijn beperkingen, een doel had voor zijn leven, namelijk mensen motiveren en inspireren. Via filmpjes op Youtube vertelde hij mensen over zijn leven en merkte dat velen zich door zijn boodschap lieten inspireren. Tegenwoordig reist hij de hele wereld over met zijn verhaal en spreekt voor grote groepen, zowel christelijk als niet-christelijk.

Vujicic: ‘Niet alleen ik, maar ook jullie vechten dagelijks. Misschien hebben jullie een gebroken hart, of gaan de zaken niet goed, of een ongelukkige jeugd, of zijn jullie niet zeker van jezelf. Dat gevecht is op zich niet slecht. Integendeel: hoe groter juist de strijd, hoe groter de triomf!’

Op een site vond ik een boekrecensie die ik graag wil delen:

"Vujicic (27) woont in Los Angeles, maar veel is hij daar niet. Hij is in 24 landen geweest om zijn boodschap uit te dragen. Wie op You Tube zijn naam intikt, krijgt tal van filmpjes te zien met schoolkinderen, maar ook van lezingen voor mensen uit de zakenwereld. Nick werd geboren zonder armen en benen als gevolg van een zeer zeldzaam syndroom. ‘Maar ik laat me daar niet door beperken. Ik reis de hele wereld over om miljoenen mensen aan te moedigen om de tegenslag die hun treft op hun pad met geloof, hoop en liefde te overwinnen en de moed niet op te geven, zodat ze hun dromen najagen’, zo zegt hij.

Hij is eerlijk en vertelt dat zijn ouders nogal schrokken toen hij geboren werd. ‘Mijn ouders zijn oprechte christenen, maar toen ik na mijn geboorte geen armen en benen bleek te hebben, vroegen ze zich af wat Gods plan was toen hij mij schiep. Ze dachten aanvankelijk dat er geen hoop en geen toekomst zou zijn voor iemand als ik. Dat ik nooit een normaal of productief leven zou kunnen leiden.’

Wat zijn ouders niet hadden kunnen voorzien, zo vertelt Vujicic, was dat zijn handicap - zijn ‘last’ - ook een zegen bleek te zijn. ‘Dat ik er unieke mogelijkheden door kreeg om anderen de hand te reiken, me in hen te verplaatsen, hun pijn te begrijpen en troost te bieden.’

Hij kwam erachter dat een leven zonder beperkingen mogelijk is, onder meer wanneer je een sterk doel in je leven hebt, gelooft in God en in een oneindige hoeveelheid mogelijkheden, de bereidheid hebt om te veranderen, honger hebt naar kansen, een moedige geest hebt en je een missie hebt om eerst de ander te dienen.

Heel veel mensen die hij ontmoet heeft of die zijn filmpjes hebben bekeken stelden de vraag: Nick, hoe komt het dat je zo gelukkig bent? Hij is er zelf duidelijk over: ‘Ik werd gelukkig op het moment dat ik me realiseerde dat ik misschien niet perfect ben, maar wel de perfecte Nick Vujicic. God heeft mij geschapen volgens zijn plan. Dat wil niet zeggen dat er niets te verbeteren valt. Ik probeer het altijd beter te doen, zodat ik Hem en de wereld nog beter kan dienen.’

Hij meent dat velen hun dromen hebben opgegeven en God in een kader hebben gestopt. De geboren Australiër meent ook dat iedereen een keuze heeft. ‘We kunnen ervoor kiezen om te blijven zeuren over onze teleurstellingen en tekortkomingen. We kunnen ervoor kiezen om verbitterd te zijn, boos of verdrietig. Maar we kunnen er als we het moeilijk hebben of als anderen ons pijn doen, ook voor kiezen van deze ervaring te leren en door te gaan, de verantwoordelijkheid te nemen voor ons eigen geluk.’

Leven zonder beperkingen is niet een boek dat een soort eigen ‘geluksdenken’ verkondigt. De weg die Vujicic en zijn ouders moesten gaan was niet zonder hobbels. ‘Mijn moeder was de eerste maanden na mijn geboorte bang dat ze niet voor mij kon zorgen. Mijn vader zag geen gelukkige toekomst voor mij en maakte zich zorgen over het soort leven dat mij te wachten stond.’ Ze overwogen een aantal opties, inclusief adoptie.

Dat Vujicic een klein linkervoetje had, bleek een van de grootste verrassingen te zijn die hem nu helpen. ‘Ik bleek er controle over te hebben. Ik gebruikte hem instinctief om mezelf ermee om te rollen, ermee te schoppen, te schuiven en op te steunen.’ De twee tenen die eraan zaten werden na een operatie gescheiden en die gebruikt hij nu min of meer als vingers: hij kan nu zijn op maat gemaakte elektrische rolstoel, een computer en zelfs een mobieltje zelf bedienen.

‘Hoe ouder ik word, hoe beter ik me ervan bewust ben dat het een geschenk is dat er mensen zijn die van mij houden. Al voel je je soms alleen, weet dat er ook mensen zijn die van jou houden en besef dat God je geschapen heeft omdat hij van je houdt. Je bent dus nooit alleen. Zijn liefde voor jou is onvoorwaardelijk.’
Hij vertelt ook over zijn twijfel. ‘Waarom gaf u mij dan niet gewoon één arm?’, vroeg ik aan God. ‘Denk u eens in wat ik allemaal zou kunnen doen met één arm!’ Hij bad als jongetje nachtenlang om armen en benen. ‘Dan viel ik huilend in slaap en droomde dat ik wakker werd en, o wonder, armen en benen had. Dat gebeurde natuurlijk nooit.’
Hoe Vujicic ontdekte dat hij een gave heeft om mensen te bemoedigen is een wonderlijk verhaal. ‘Op een dag hield ik een praatje voor een groep van ongeveer driehonderd scholieren, zo’n beetje de grootste groep waarvoor ik tot dan toe had gestaan. Ik deelde mijn gevoelens en mijn geloof met hen en toen gebeurde er iets geweldigs.’ Het geweldige was dat er een meisje zo geraakt werd dat ze in huilen uitbarstte en velen met haar. Ze liep vervolgens naar voren om Nick een knuffel te geven. ‘Ik hield het helemaal niet meer toen ze in mijn oor fluisterde: ‘Nog nooit heeft er iemand tegen me gezegd dat ik prima ben zoals ik ben. Nog nooit heeft er iemand tegen me gezegd dat hij van me houdt. Door jou is mijn leven veranderd en jij bent ook een prachtig iemand’.’

Het was voor hem erg belangrijk, zo blijkt, want ‘tot dat moment twijfelde ik nog steeds voortdurend aan mijzelf (...) Dit meisje veranderde mijn perspectief. Misschien kan ik echt iets bijdragen, dacht ik. Ik merkte dat mensen bereid waren om naar mij te luisteren, omdat ze alleen maar naar me hoefden te kijken om te zien dat ik de uitdaging was aangegaan en mijn problemen had overwonnen. Mijn verhaal was geloofwaardig.’
Mensen voelden instinctief aan dat hij misschien wel iets te zeggen had dat hen zou kunnen helpen hun eigen problemen te overwinnen. ‘God gebruikt mij om overal in scholen, kerken, gevangenissen, weeshuizen, ziekenhuizen, stadions en ontmoetingszalen mensen te bereiken.’ Vujicic is nu directeur van de organisatie Life without limbs en leidt zijn eigen bedrijf Attitude is Altitude.

Je kunt zelf kiezen met welke houding je in het leven staat, is Vujicics boodschap. Hij noemt er vier: dankbaarheid, actie, empathie en tenslotte vergeving. Dat laatste was voor hem niet gemakkelijk. ‘Ik kon God niet vergeven voor wat een grote vergissing leek, namelijk het feit dat ik geen armen en benen heb. Ik was boos en legde de schuld volledig bij hem. Het woord ‘vergeving’ kwam niet in mijn woordenboek voor.’ Toen hij dat wel kon voelde hij zich bevrijd.

Het boek is een opsomming van hoe hij dingen wist te overwinnen. Uiteindelijk draait zijn leven om geven en laten zien dat niets onmogelijk is. ‘Elk koord dat je kunt vastgrijpen moet je vastgrijpen, om vervolgens van al deze koorden een touw te vlechten waarlangs je omhoog kunt klimmen.’ Zijn boodschap van hoop is niet te missen, en Nick hoopt dat anderen ook ontdekken hoe ze de ander tot zegen kunnen zijn. ‘Christenen krijgen vaak te horen dat ze ‘de handen en voeten van Christus’ op aarde zijn. Als ik dat letterlijk zou nemen, zou ik me een beetje buitengesloten kunnen voelen. Ik zie het spiritueel. Ik dien Hem door te proberen met mijn getuigenis en door mijn voorbeeld zo veel mogelijk levens te raken. Mijn doel is aan iedereen duidelijk te maken dat Christus van ons houdt."

Ik kan jullie van harte aanraden om dit boek te lezen.



27 mei 2012

Pinksteren

\\\\

Romeinen 8:14,15


"Want allen, die door de Geest Gods geleid worden, zijn zonen Gods. Want gij hebt niet ontvangen een geest van slavernij om opnieuw te vrezen, maar gij hebt ontvangen de Geest van het zoonschap, door welke wij roepen: Abba, Vader."



25 mei 2012

Ontvangen en delen

Een onderwerp dat me al een poosje bezighoudt is  'geestelijke groei'. o.a. In de tweede Petrusbrief staat het dat je mag 'opwassen in de genade en kennis van de Here Jezus Christus'. (2 Pet.3:18). Helemaal mee eens.
We moeten geen baby's blijven in ons geloof maar de Heer steeds beter leren kennen en Zijn Woord lezen en leren begrijpen.

Aan de andere kant vind ik er een gevaar zitten in het altijd maar willen groeien. Op een gegeven moment word je daar gewoon 'dik en opgeblazen' van. Ook hier spreekt de Bijbel over. 'Kennis maakt opgeblazen, maar de liefde sticht'.

Zelf ben ik tot de conclusie gekomen dat het goed is om je te voeden met Gods Woord en steeds meer over Hem te leren. Alleen is het niet goed dit allemaal alleen maar voor jezelf te houden. Op een gegeven moment wordt geestelijke groei dan een doel op zich. Ik denk dat we hetgeen we geleerd of gelezen hebben juist ook weer door moeten geven aan anderen. Uiteindelijk moet het gaan om de uitwerking ervan in ons leven, om de eer van God en niet om onze eigen kennis en onze eigen groei.

Toen ik vanmorgen nog eens las in het boek van 'De Koning komt' raakte het me weer welke oordelen de aarde nog te wachten staan in de Grote Verdrukking. Wat moet dat een afschuwelijke periode zijn voor zoveel mensen die geen keuze voor de Heer hebben gemaakt en zijn achtergebleven bij de Opname van de Gemeente. Als je dit leest in Openbaring 5 en 6 overvalt mij een enorm gevoel van weemoedigheid. Wat zijn er nog veel mensen die de Here Jezus niet kennen en wat missen zij veel in hun leven. Aan de andere kant maakt dit vooruitzicht mij nog enthousiaster om Gods Woord te delen met anderen. Om te getuigen, te evangeliseren, te bemoedigen en te vertellen van de Here Jezus. In woorden maar ook in daden. Op mijn weblog maar ook in het dagelijks leven naar de mensen die ik ontmoet.

Onlangs ben ik bij een slotavond geweest van een Alphacursus die hier in het dorp gehouden werd. Wat een mooie dingen gebeurde daar. Mensen die al jaren in de kerk zitten ontdekken bv. ineens wie Jezus ook voor hen wil zijn. Er waren mooie getuigenissen van mensen die 'alleen maar eens wilden kijken' wat de cursus inhield en uiteindelijk tot geloof zijn gekomen, mensen vertelden helemaal in de tranen wat ze hadden meegemaakt of ze deelden een aangrijpend gedicht of lied.
Toen ik dit zag en er ontroerd van werd, dacht ik, ja, hier gaat het om. Dat mensen over de Here Jezus horen en leren en dat ze Hem mogen leren kennen.
Soms denk ik dat ik dit veel meer zou moeten doen en niet alleen mijzelf moet vullen met allerlei geestelijke boeken, Bijbelstudies, interessante artikelen en websites. Hoe mooi  en goed het ook allemaal is.

Mijn gebed is dat ik de komende tijd hier meer vrijmoedigheid in mag ontvangen en dat God mij hiervoor steeds meer bekwaam wil maken en mij juist misschien hierdoor geestelijk wil laten groeien, in liefde, en tot eer van Hem!


24 mei 2012

Gekapte bomen...



Aan de ene kant is het jammer als er bomen omgezaagd worden maar in dit gebied van het Putterbos is het nodig. Er moet uitgedund worden. Boven een grove den en onder een Douglas.
Wat zit een boom toch wonderlijk in elkaar....


Het Bijbelboek Openbaring uitgelegd door Jeep van der Schoot

Afgelopen maand heb ik mij verdiept in het Bijbelboek Openbaring. Om eerlijk te zijn vond en vind ik het een enorm moeilijk Bijbelboek. Sinds kort is er een boek verschenen dat dit geweldige Bijbelboek veel duidelijker maakt. De visie van de schrijver over de eindtijd deel ik ook al heel wat jaren maar een manier om het allemaal overzichtelijk te krijgen had ik nog niet gevonden. Ik ben blij met dit boek en kan het van harte aanraden.

"Zalig hij, die voorleest, en zij, die horen de woorden der profetie, en bewaren, hetgeen daarin geschreven staat, want de tijd is nabij" (Openb. 1:3).

"Met vreugde mag ik deze uitleg over het boek "de Openbaring van Jezus Christus" bij u aanbevelen. Het boek is er sterk op gericht om zowel ouderen als jongeren enthousiast te maken voor het profetisch Woord. Naar mijn overtuiging is de schrijver daarin zeker geslaagd. Dat is wat deze verklaring en uitleg onderscheid van vele andere boeken die de laatste decennia over dit onderwerp verschenen zijn.
'Openbaring' is geen eenvoudig boek. Ons kennen is immers nog onvolkomen, zei Paulus. 
(1 Korinthiërs 13:9) Wat mij bijzonder in het boek aanspreekt, is dat de schrijver dit ook eerlijk erkent. Dit blijkt uit het feit dat er op sommige punten een alternatieve verklaring wordt gegeven. We vinden dat bij voorbeeld terug in de zg. 'Bruidsvisie'.
Daarnaast laat dit boek zich ook heel goed gebruiken als lesboek. Zelf heb ik dit boek gebruikt als leidraad in gemeentes waarin ik het boek 'Openbaring' heb behandeld. Vanuit de praktijk heb ik waargenomen dat zowel ouderen als jongeren zeer enthousiast waren over de wijze waarop de schrijver getracht heeft 'de Openbaring' dicht bij de mensen te brengen.
In dit boek van Jeep van der Schoot heb ik vruchten gevonden van een jong iemand die al heel vroeg in zijn leven het diepe verlangen had om zijn eigen generatie bekend te maken met Gods plannen met betrekking tot de toekomst. Jeep heeft de gave ontvangen om dat Woord van God, dat zo lang geleden door Johannes mocht worden neergeschreven, in zijn actuele boodschap voor ons toegankelijk te maken. Mijn wens is dat dit boek voor heel veel mensen tot zegen mag zijn.
In het bijzonder voor de generatie jongeren die in een tijd leeft waarin alle hoop op een zekere toekomst is verloren.
Ds. Dick Stichter

Kijk ook op de website De Koning komt


22 mei 2012

Is de Bijbel 'toevallig' ontstaan?


"De Bijbel bevat in totaal 6408 verzen met profetische uitspraken, waarvan er inmiddels 3268 vervuld zijn. Er is geen geval bekend van een profetie die anders in vervulling is gegaan dan was aangekondigd. In de kansberekening komt dit overeen met het eenmaal gooien van 1264 dobbelstenen en dan verwachten dat bij allemaal de 6 boven komt te liggen."
uit: De Middernachtsroep mei 2012

Wat denk jij.... toeval?


21 mei 2012

Bidden is een weg - Toerusting voor gebed


Onlangs kwam ik een mooie website tegen over gebed. Je vindt er een schat aan informatie over gebed, praktische toerusting, gedachten, gebeden, ontwikkelingen en data voor retraites en conferenties.
Wie meer wil lezen kan HIER klikken voor de website 'Bidden is een weg'.
Op de site stonden enkele rake uitspraken over gebed. Lees maar mee:

“De belangrijkste mensen in de wereld van vandaag zijn de mensen die bidden. Ik bedoel niet degenen die praten over gebed; ook niet degenen die een mooie uiteenzetting over het gebed kunnen geven. Maar ik bedoel die mensen die de tijd nemen om te bidden. Ze hebben eigenlijk geen tijd. Die tijd moet van iets anders worden afgenomen. Dat andere is belangrijk, heel belangrijk en dringend, maar toch altijd nog minder belangrijk en minder dringend dan gebed.”  (S.D. Gordon)

“Een gebedsgroep is als het ware de binnenkamer van de gemeente.
 Gebed is de kurk waar de gemeente op drijft.”

“Het gebed is de schakel die ons verbindt met God. Het is de brug die iedere kloof overspant en die ons draagt over iedere afgrond van gevaar of nood." (A.B. Simpson)

"Als je knieën beginnen te knikken, kniel er dan op neer!"

"Wie geen tijd heeft om te bidden, werkt harder dan God van hem vraagt....."

"Hoe drukker ik het heb, hoe meer ik bid." (Luther)

"Het is niet zo dat drukte tot gebedsloosheid leidt, maar het is omgekeerd: gebedsloosheid leidt tot drukte."

"Onze gebeden en Gods genade zijn als twee emmers in een put; als de ene naar boven komt, daalt de andere."

"Wij bidden vaak om zilver, maar de Here schenkt ons goud.
 Het goud dat ons uit genade geschonken wordt is de Heilige Geest." (Maarten Luther)

“De wereld wordt niet alleen beïnvloed door de grote gebaren van helden, maar ook door de optelsom van de kleine duwtjes van een leger van eerlijke, onbekende mensen.” (Helen Keller)

"Het belangrijkste dat iemand voor een ander kan doen, is voor hem bidden. Gebed behaalt de overwinning.
Iedere andere dienst die wij doen, bestaat eenvoudig uit het oogsten van de resultaten van gebed."
(Corrie ten Boom)

“Bidden: je kijkt het verst, met je ogen dicht.”

"Bidden betekent de hemel boven de mensen openen, zodat zij hun verbondenheid met God mogen ervaren als hun eigenlijke heil." (Anselm Grün, Wonen in het huis van de liefde, pag. 42)

"Jezus bad alsof het iets uitmaakte, alsof de tijd die Hij aan bidden besteedde ten minste zo veel betekende als de tijd die Hij aan mensen besteedde.” (Philip Yancey, Bidden, pag. 88)'





19 mei 2012

Hazelworm zonder staart


Vanmiddag hebben we in het bos een hazelworm gezien zonder staart. Bij gevaar schijnen deze dieren hun staart te kunnen afwerpen. Bijzonder...

Groen Putterbos




Michelangelo


De kunstenaar Michelangelo kreeg eens de vraag hoe hij nou een paard maakte uit marmer. Hij zei toen: ‘Dat paard zit er al in, ik hoef alleen nog maar wat overtollig spul weg te hakken. 

Zo is het ook met een christen. Als jij van Christus bent, zit Christus al in jou. Maar er moet nog wat weggehakt worden. Dat hoef je niet zelf te doen, want Hij is de Michelangelo.’



18 mei 2012

Hoe integer zijn wij?

"Integriteit is niet wie je lijkt te zijn als alle ogen op je gericht zijn. Het gaat om wie je bent als er niemand kijkt. Het gaat om het morele niveau waar je nooit van afwijkt, wat er ook om je heen gebeurt. Het is een hoge norm van oprechtheid, waarheidsliefde, beschaving en waardigheid waaraan je altijd voldoet. Het houdt in dat je anderen net zo behandelt als je zelf behandeld wilt worden. Een integer man* meent wat hij zegt. Hij speelt niet op zo'n manier met zijn woorden dat je nooit zeker bent van zijn standpunt. Als hij 'ja' zegt, bedoelt hij ook 'ja'; en als hij 'nee' zegt, bedoelt hij 'nee'. Hij waait niet met alle winden mee om iedereen tevreden te stellen. Het is zijn doel om God te behagen en te doen wat goed is. Een man kan hoog in aanzien staan bij de mensen, maar een gruwel zijn voor God ( Luc. 16:15)
Een integer man houdt zijn woord, ook al kost het hem wat. Als hij in een compromitterende situatie terechtkomt, blijft hij staan voor wat hij gelooft. Hij is bovenal een man van waarheid; je kunt erop vertrouwen dat hij volkomen eerlijk is. Een man die 'in oprechtheid wandelt, gaat veilig' (Spr. 10:9)"
* lees man óf vrouw


17 mei 2012

Hemelvaart





"Zij dan, die daar bijeengekomen waren, vroegen Hem en zeiden: Here, herstelt Gij in deze tijd het koningschap voor Israël?  Hij zeide tot hen: Het is niet uw zaak de tijden of gelegenheden te weten, waarover de Vader de beschikking aan Zich gehouden heeft,  maar gij zult kracht ontvangen, wanneer de heilige Geest over u komt, en gij zult mijn getuigen zijn te Jeruzalem en in geheel Judea en Samaria en tot het uiterste der aarde.  En nadat Hij dit gesproken had, werd Hij opgenomen, terwijl zij het zagen, en een wolk onttrok Hem aan hun ogen. En toen zij naar de hemel staarden, terwijl Hij henenvoer, zie, twee mannen in witte klederen stonden bij hen, die ook zeiden: Galileese mannen, wat staat gij daar en ziet op naar de hemel? Deze Jezus, die van u opgenomen is naar de hemel, zal op dezelfde wijze wederkomen, als gij Hem ten hemel hebt zien varen."
Handelingen 1:6-11


16 mei 2012

Televisie kijken met kinderen

De televisie is in onze tijd en deze maatschappij bijna niet meer weg te denken. Bijna ieder gezin heeft er zeker wel één in huis. Er zijn onnoemelijk veel zenders en het is een hele puzzel soms om te zoeken naar goede, verantwoordelijk programma's. Gelukkig is er ook de christelijke familiezender Family 7, maar nog niet iedereen kan hier gebruik van maken. De  meesten van ons zullen het moeten doen met de 'gewone' zenders.
In vele huiskamers staat de televisie urenlang aan. Er is voor elk wat wils tegenwoordig. Ook voor onze kinderen en jongeren zijn er onnoemelijk veel programma's.
Vaak hebben de wat oudere kinderen ook een eigen televisie op de kamer of kijken ze op hun laptop naar uitzending gemist en kijken ze zo toch nog naar iets wat ze eerder in de week niet konden zien.
Ik ervaar zelf dat we als ouders veel minder zicht hebben op wat ze kijken dan een paar jaar geleden, zelfs al hebben ze geen tv op hun eigen kamer.  Mede door de opkomst van YouTube en uitzending gemist gaat er voor de jeugd een wereld open en is alles binnen handbereik.

Als schrijvend kwam ik op een heel aantal vragen over het televisiekijken van onze kinderen. Ik leg ze jullie voor en ben benieuwd naar jullie reacties. Ook wil ik jullie vragen of jullie misschien goede boeken weten over mediagebruik onder jongeren.

Hoe lang kijken jullie kinderen? Naar welke programma's kijken ze altijd of juist niet? Kijken jullie altijd mee? Zetten jullie de televisie wel eens uit als er bv. gevloekt wordt?
Kijken jullie wel eens een programma samen met je kinderen juist omdat je weet dat het niet goed is en er dan na afloop over kunt praten waarom het niet goed is?
Hoe gaan jullie om met jullie kinderen die al een eigen computer/laptop hebben en kunnen kijken wanneer ze willen?
Hebben jullie kinderen een eigen tv op hun slaapkamer? Waarom niet/wel?

Misschien hebben jullie nog wel meer vragen. Stel ze hieronder of praat mee op de Facebookgroep.


Bescherming tegen verkeerde invloeden

Vandaag las ik een aantal goede suggesties in 'Het Leven' over hoe je je kunt beschermen tegen verkeerde invloeden:
Misschien kun jij er ook wat mee:

  • Mensen moeten altijd belangrijker zijn dan dingen
  • Houd bij elk programma, plan of succes je ver van hoogmoed en trots
  • Denk eraan nooit enige concessie te doen aan de wil van God en Zijn Woord
  • Mensen gaan vóór geld verdienen
  • Doe het goede, ongeacht wat het kost
  • Wees betrokken in zaken, die nuttige en zinvolle producten of diensten leveren; niet alleen in werk dat wereldse verlangens dient.
Met welke heb jij het meeste moeite?


15 mei 2012

Opwekkingsliederen

Als kind ben ik opgegroeid met de Psalmen (en 12 enige gezangen) in de oude berijming in de Gereformeerde Bond. Al jong leerde ik deze Psalmen op de basisschool en tot op de dag van vandaag zitten deze in mijn geheugen gegrift. Als kind begreep ik eigenlijk niet wat ik zong maar naarmate ik ouder werd, ging ik, de soms toch moeilijke teksten, steeds beter begrijpen. Ik ben er dankbaar voor en hoop en bid dat ik deze oude liederen niet meer kwijt zal raken.
Toch zijn er in de loop van de jaren vele andere liederen op mijn weg gekomen die een rijke aanvulling zijn op deze Psalmen. Psalmen uit de nieuwe berijming, liederen uit het Liedboek van de Kerken, liederen uit de Bundel van de Baptisten, liederen van Johannes de Heer, Youth for Christ, Glorieklokken, Psalmen voor nu, Opwekkingsliederen en natuurlijk talloze liederen van Christelijke artiesten.

Wanneer ik al deze liederen zing, hoor en luister, springen voor mij persoonlijk de Opwekkingsliederen er het  meest uit. Ik weet wat er allemaal over gezegd en geschreven is en ik weet ook dat sommige liederen Bijbels gezien niet helemaal kloppen, niet goed verwoord zijn of weinig diepgang hebben.
Ondanks dit laatste blijven ze mooi, vooral de wat oudere nummers spreken mij het meest aan.

Toen ik vanmorgen weer enkele liederen van een oude CD opzette sprong nummer 150 er toch wel uit voor mij. Vooral het laatste stuk van het lied.



Samen met nummer 145 ( U wil ik loven Heer) denk ik dat ik dit toch wel de mooiste Opwekkingsnummers vind hoewel er nog veel mooie tussen zitten.

Ik zie uit naar Pinksteren wanneer de nieuwe Opwekkings CD weer verschijnt. Ik kan me er nu al op verheugen!

Welk nummer uit de Opwekkingsbundel vind jij het mooiste? Heb je een favoriet nummer? Is er een ander lied dat je heel mooi vindt? Ik ben benieuwd.


11 mei 2012

What is a Family? - Edith Schaeffer

Volgens Elizabeth George benadruk Edith Schaeffer in haar boek 'What is a Family' in elk hoofdstuk dat iemand zich moet bezighouden met het creëren van gezinsherinneringen en met de fantastische taak om het gezin te vormen tot een kunstwerk. Ze heeft het mooi verwoord:

" Iemand moet het huis tot een thuis maken en de taak van binnenhuisarchitect op zich nemen. Iemand moet de tijd nemen om te bidden en verrassingen voor te bereiden. Iemand moet het gezin beschouwen als de moeite waard om voor te vechten, als een carrière. Iemand moet het zware werk van het opvoeden van kinderen in de vreze des Heren beschouwen als een taak die de moeite waard is, net als alle andere niet-aflatende verantwoordelijkheden die deel zijn van het runnen van een gezin." 
Mevrouw Schaeffer heeft hier de ene na de ander bladzijde over vol geschreven en laat de lezer zien dat deze persoon de echtgenote is, de moeder en en de huisvrouw. "En in deze rol moet ze een leven omarmen waarin zijn de gevende partij is. Dat is onze taak als moeders."

Kennen jullie dit boek van Edith Schaeffer en weten jullie ook of het in het Nederlands zal verschijnen?


10 mei 2012

Een gemeente 'kiezen' valt nog niet mee

Wat bestaan er toch veel verschillende soorten christelijke gemeentes in Nederland. Ik denk dat we hiervoor dankbaar mogen zijn. Aan de andere kant is het natuurlijk zorgelijk dat er de afgelopen jaren, eeuwen, zoveel verschillende soorten gemeentes zijn ontstaan. Er wordt blijkbaar over veel dingen toch heel verschillend gedacht. Is de Bijbel toch niet helemaal helder genoeg ?

Voor mensen die net tot geloof gekomen zijn en voor mensen die een andere gemeente zoeken kan het soms wel moeilijk zijn want hoe maak je nu een goede keuze tussen al die verschillende soorten gemeentes.
Als je op internet zoekt, in je eigen woonplaats en (net) daarbuiten, kom je heel wat gemeentes tegen met allerlei stromingen en richtingen. De verschillen zijn soms minimaal...

Sinds een maand of 5 zijn wij als gezin op zoek naar een nieuwe gemeente en samenvattend kan ik tot nu toe zeggen: Het is boeiend en leerzaam. Met de kinderen hebben we allerlei gesprekken en leren en zien we met elkaar een heleboel. Toch geeft het ook af en toe wat onrust omdat we natuurlijk graag weer een plek zouden vinden waar we dienstbaar zouden kunnen zijn en ons in willen zetten. Tot nog toe hebben we deze plek nog niet gevonden maar we blijven er biddend mee bezig.

Er gaan veel dingen door mijn (onze) hoofd(en) de laatste weken. Wat is er nu eigenlijk het allerbelangrijkste in een gemeente? Welke dingen staan bovenaan je 'wensenlijstje'?
In willekeurige volgorde heb ik een lijst gemaakt van allerlei vragen en punten die meespelen en waar je rekening mee wilt houden in je keuze.
  • Is de prediking Bijbels?
  • Staat de Here Jezus centraal in de prediking en in de gemeente?
  • Is de gemeente in het dorp of de stad waar je woont?
  • Wat is het belangrijkste doel van de gemeente/wat is hun visie?
  • Kiest de gemeente voor de kinderdoop of de geloofsdoop (of allebei)?
  • Wat is de visie op het volk Israël?
  • Wordt er op het orgel gespeeld of op de piano ( of eventueel andere instrumenten)?
  • Wat is de keuze van de liederen?
  • Is de preek lang of kort?
  • Is er voor de kleinere kinderen een nevendienst?
  • Welke visie heeft de gemeente op de eindtijd en wederkomst van Christus?
  • Is de gemeente waar je komt gastvrij, voel je je welkom, is het er 'gezellig'?
  • Is er een vaste voorganger/dominee of heeft de gemeente alleen een (broeder)raad?
  • Zijn er alleen mannelijke ambtsdragers of ook vrouwelijke?
  • Heeft de gemeente een hart voor zending en evangelisatie?
  • Hoe denkt de gemeente over de Bedelingenleer?
  • Is de gemeente actief met activiteiten als de Michacursus of de Alphacursus?
  • Worden er doordeweekse Bijbelstudies aangeboden?
  • Is er gelegenheid om doordeweeks samen te komen om te bidden?
  • Is er voor de jeugd een goede jeugdgroep?
  • Is er catechese voor de jeugd?
  • Wordt er Bevrijdingspastoraat toegepast in de gemeente?
  • Is het een grote gemeente waarin je niet 'opvalt' of is het een kleine groep?
  • Is het een echte 'kerk' waarin je samenkomt of een ander soort gebouw?
  • Hoe is de zorg voor ouderen in de gemeente?
  • Is de gemeente gericht op geestelijke groei?
  • Is het een charismatische gemeente?
  • ......
Het is een lange lijst geworden die nog veel verder uit te breiden is. Misschien hebben jullie nog wel veel meer aanvullingen.

Wat is voor jullie het (allerbelangrijkste) bij het kiezen van een passende gemeente? 
Hebben jullie ervaring met het feit dat je 'geroepen' wordt naar een bepaalde gemeente terwijl je zelf denkt dat je daar absoluut niet past? Hebben jullie andere ervaringen bij het kiezen van een gemeente?
Ik ben zeer benieuwd naar jullie reacties dus voel je vrij om te reageren!


9 mei 2012

Ondanks ernstig ongeluk en hersenbeschadiging toch trouwen

Ian & Larissa ontmoetten elkaar in 2005 op school. Ze gingen met elkaar daten. Ian werkte toen regelmatig voor z'n vader. Onderweg naar z'n werk kreeg hij een ongeluk. Hij kreeg een hersenbeschadiging en was niet meer in staat om te communiceren met zijn vriendin Larissa. Ondanks het ongeluk bleef zij hem trouw. Larissa: "Het was gek. Hij kon niet praten en eten. We zagen er gek uit wanneer we daten. Ik praatte maar gewoon tegen hem."

Voor het ongeluk wilde Ian al trouwen met zijn vriendin. Larissa: "Toen hij niet meer kon praten, wist ik dat hij door wilde gaan met onze relatie en wilde trouwen. We zagen andere mensen om ons heen trouwen en hoopte dat wij ook zouden gaan trouwen. We besloten dat we niet zouden trouwen als Ian niet kon communiceren met me. Als hij dat wel kon, dan zouden we gaan trouwen." Uiteindelijk leerde hij praten. Nog voordat ze zich verloofden, stierf de vader van Ian.
Het huwelijk van Larissa en Ian zou heel anders worden dan andere huwelijken. Larissa: "Ian kan niet voor me werken of eten koken. Hij kan me wel geestelijk leiden. Ian gaat altijd terug naar wie God is en helpt me met m'n emoties. Dat geestelijk leiden is het meest belangrijk."

Op hun huwelijksdag van Ian & Larissa klonken de woorden van John Piper: 'Het huwelijk gaat niet om het economisch goed hebben. Het gaat om het laten zien van de liefde tussen God en Zijn kerk. Christus kennen is belangrijker dan een bestaan opbouwen. Christus koesteren is belangrijker dan het baren van kinderen. Het huwelijk is misschien kort, het mag mooie dagen hebben, of dagen met bewolking. Maar als we van ons huwelijk maken wat God er mee bedoeld heeft, dan zullen problemen of verdriet geen obstakel vormen, maar een middel zijn om te slagen.'

Ian over God: "Weet je, Hij is te gek."


 


Een van mijn bloglezers gaf hieronder in de reacties aan dat er een vergelijkbaar filmpje bestaat van een man die een lied zingt over zijn verloofde die ernstig hersenletsel heeft opgelopen.
Dit filmpje kun je HIER bekijken

8 mei 2012

Hoe belangrijk is je IQ?


Tegenwoordig krijgen de kinderen en jongeren allerlei testen op school. Zo willen ze op het Voortgezet Onderwijs bv. weten op welk niveau een leerling kan starten in de brugklas. Maar dit is niet de eerste test die kinderen krijgen. Op de kleuterschool worden al testen afgenomen en gedurende de acht jaar basisschool volgen er nog diverse toetsen. Het worden er hoe langer hoe meer. Hier is in de meeste gevallen niets mis mee denk ik maar van de uitslag hangt soms wel een heleboel af. Soms wordt een leerling die onder een bepaald aantal punten scoort op de citotoets bv. niet tot een bepaald niveau toegelaten op het VO.
Als de kinderen/jongeren wat ouder zijn en allerlei toelatingsonderzoeken of assessments moeten doen, wordt er soms ook maar heel beperkt gekeken naar wat een jongere voor kwaliteiten en talenten heeft.

Onderstaand stuk dat ik las in het boek 'Toptalent', wijst uit dat het IQ dat een leerling heeft niet altijd doorslaggevend hoeft te zijn. Er zou naar veel meer dingen gekeken moeten worden.

Ook het stukje wat hierover in Intermediair staat, bevestigt dit.

"Om het denkvermogen van individuen inzichtelijk te maken wordt in het hedendaagse werving en selectievak regelmatig een beroep gedaan op intelligentietest. Hoewel de kracht van een goede intelligentietest niet gebagatelliseerd moet worden, valt er behoorlijk wat af te dingen op het fenomeen van de IQ- test. Onderzoek heeft aangetoond dat de uitslag van elke IQ- test significant verbeterd kan worden door van tevoren te oefenen. Er is inmiddels een hele reeks van boeken verkrijgbaar die eenieder in staat stelt de hindernissen tijdens een assessment of IQ-test aantoonbaar beter te nemen. Verder wijzen diverse auteurs ons terecht op het feit dat al deze testen weliswaar iets zeggen over de intelligentie van de persoon in kwestie, maar niets – of in ieder geval weinig – over zaken als creativiteit, het vermogen om samen te werken, onder druk kunnen presteren, onafhankelijk denken of beslissen, sociale bagage en andere in het bedrijfsleven zeer relevante criteria. Toegegeven, een goed assessment center gaat al veel verder en bevat doorgaans een simulatie van de toekomstige werksituatie. Toch zie ik ook hier vaak een te beperkte scope en wordt er niet per definitie gewerkt met professioneel getrainde assessors.

Wetenschapper Howard Gardner, verbonden aan Harvard University, was de eerste die rond dezelfde periode verschillende vormen van intelligentie onderscheidde. Elke mens beschikt volgens Gardner over een scala aan talenten. Zo onderscheidt hij logisch-mathematische intelligentie, muzikale intelligentie, ruimtelijk inzicht of ruimtelijk intelligentie, taalkundige intelligentie, maar ook de interpersoonlijke (sociale) intelligentie. Wanneer je laag scoort op een IQ-test wil dat volgens Gardner nog niet zeggen dat je niet slim bent. Het betekent hoogstens dat je niet visueel/ruimtelijk, logisch/mathematisch of verbaal/linguïstisch intelligent bent; het kan best dat je op andere vlakken wel erg intelligent bent, en daarin zeer succesvol kunt worden, bijvoorbeeld in muziek of een andere discipline."
uit: Toptalent – R. Knegtmans

Hebben jullie ervaringen met uitslagen van toetsen van jullie kinderen die later totaal anders uitpakten en niet bleken te kloppen met de mogelijkheden/kwaliteiten die jullie kinderen hebben?

Wat vinden jullie van al die testen/toetsen die onze kinderen tegenwoordig moeten doen?


7 mei 2012

Is jouw leven ook overvol?


Soms overvalt mij het gevoel dat het leven gewoon 'overvol' is. En het erge is dat het soms niet bij een gevoel blijft maar dat het soms werkelijk nog zo is ook. Kranten staan boordevol nieuws, de televisie zendt 24 uur per dag uit, er zijn zoveel zenders dat je niet eens meer kiezen kunt. Wereldwijd nieuws kunnen we allemaal volgen en het wordt ook van ons verwacht dat we het allemaal volgen anders kunnen we niet 'meepraten'.
Ook in onze gezinnen is het vaak druk. Van allerlei kanten wordt een beroep op ons gedaan.

Heb jij ook het gevoel dat jouw leven overvol is? Sta je ’s-ochtends op een overvolle snelweg in de file, of zit je in een overvolle trein? Kom je op je werk en staar je naar een overvolle agenda vol met afspraken en nauwelijks ruimte om ‘echt’ te werken? Is je avond gevuld met allerlei sociale verplichtingen? 
Misschien zitten, heel praktisch gezien, jouw (kleding)kasten wel overvol met broeken, truien, jassen en allerlei dingen die je niet meer nodig hebt.  Misschien is je huis overvol met allerlei spullen waarvan 'men' vindt dat je ze nodig hebt? 

Er lijkt soms geen einde aan ons volle leven te komen. Er ís zoveel, er móet soms zoveel....Ik denk dat iedereen wel een lijstje zou kunnen maken met dingen die ons leven zo druk en vol maken.
En doordat we vaak een druk en overvol leven hebben, komen er op een dag zo ontzettend veel indrukken binnen dat we deze niet alleen door ons hoofd maar ook door onze emoties verwerken moeten. Dit lukt niet altijd even makkelijk en het gevolg is vaak...een gestrest gevoel!

Ons leven is vaak vol, overvol.
Een vraag die bij mij opkwam terwijl ik dit schreef was: Willen we niet veel te veel? Moeten we niet veel te veel? Van wie moeten we dit eigenlijk?
En misschien lopen we in alle drukte wel voorbij aan de belangrijkste vraag: Heeft Jezus nog wel een plek in ons overvolle leven of hebben we geen tijd meer voor Hem?


5 mei 2012

Wie is die man die doordeweeks op het schoolplein staat?


"Je ziet ze steeds vaker op school: vaders die hun kinderen brengen of halen. Werden vroeger de wenkbrauwen licht opgetrokken bij het zien van een sporadische held die het schoolplein durfde te betreden, tegenwoordig is de verhouding man/vrouw gelukkig wat evenwichtiger verdeeld.
Wie het als vader een tijd geleden waagde om schoolplein (toch vooral ontmoetingsplaats voor moeders) op te lopen, werd op z'n minst wantrouwig aangekeken. Een vader op een schoolplein? Ach, toch geen kinderl..? Nee hoor, het zal de nieuwe stagemeester wel zijn.
Ook kinderen waren volledig gewend aan het idee dat ze gebracht en gehaald werden door hun moeder. Toen natuurlijk nog ferm op de fiets – met rieten mand - door weer en wind, want het luxueuze fenomeen 'tweede auto' bestond toen nog niet. Als vader ineens aan de rand van het schoolplein stond te wachten, wist je als kind gevoelsmatig: hier klopt iets niet: waar is mama? En als vader thuis wat onhandig het schort van mama voorbond, wist je het zeker: mama is ziek en ligt lekker op bed. Dan zei papa ook het woord 'snipperdag' regelmatig op zo'n dag. Maar dan wás hij er ook echt en helemaal. Dus niks geen iPads, laptops en 'multitasken', de bron van veel relationele ellende.
Als papa op het schoolplein verscheen, was er wat met mama. Hoe anders is dat tegenwoordig. Is het schoolplein ook nu nog vooral ontmoetingsplaats voor moeders? Niks hoor! Ook de vaders mengen zich in het gezelschap, fier en vrolijk. Ik heb regelmatig goede gesprekken met anders kerels op het schoolplein. De fiets in de ene hand, de schooltas van een van de spruiten in de andere. Heerlijk om te zien: vrolijke en betrokken vaders en blije kinderen die op hun vader afrennen.
Ik ben blij met deze ontwikkeling. Vaders zijn namelijk nog te vaak uit beeld, vooral als het om de opvoeding gaat. Ze hebben het 'te druk' (wie weet er nog een grap?). Opvoeden is nog steeds een vrouwending, tot spijt van professionals als orthopedagoog Bert Reinds en GZ-psycholoog Rob Hondsmerk, die beiden en op hun manier het belang van Vader zijn met hart en handen te benadrukken, om de bestseller van Reinds even aan te halen.
Als vaders niet langer hun identiteit zouden halen uit zaken als loopbaan, taken in de kerk en – vooruit – toch die mooie leaseauto, zou dat een geweldige invloed hebben op het gezin. Maar dat vraagt wel om een keuze: ik wil er meer zijn voor mijn gezin (visie) en zó ga ik dat praktisch vormgeven (stappen). Net als op je werk, zeg maar."

Ronald Koops
Bron: Aan de Hand


3 mei 2012

Zondagschristen?


"We zijn teveel zondagschristenen geworden. Die term heeft een diepere betekenis dan in eerste instantie lijkt. God vraagt niet alleen je zondag, Hij wil je hele leven." 

Ds.Hoek gaat hier dieper op in: "Natuurlijk kennen we allemaal de letterlijke betekenis van de term. Hoeveel mensen zijn er niet die zondags netjes naar kerk gegaan maar de rest van de week lak hebben aan God en Zijn Woord? Hoeveel bijbels liggen er niet in de kast stof te verzamelen totdat het uiteindelijk zondag is en ze weer van stal gehaald worden? Ik kan je zeggen dat er behoorlijk veel mensen op die manier in het leven staan. Dat hoeft overigens niet te betekenen dat we doordeweeks de grote heiden uithangen. Het betekent gewoon dat we ons, behalve tijdens kerkdiensten, niet of nauwelijks met God bezig houden."

De predikant ziet echter nog een diepere betekenis achter de term: "Het gaat niet alleen om de scheiding tussen de zondag en de rest van de week maar over ons hele leven. We kunnen niet het ene moment de christen uithangen en het andere moment besluiten om ons mond te houden en mee te doen met de rest. Dat is hypocriet.  Als het ons uitkomt praten we vroom, gedragen we ons vroom en zijn we de voorbeeldige christen. Wanneer het echter niet uikomt, laten we dat even gemakkelijk weer vallen.  Als je daar dieper over nadenkt is het ontzettend schijnheilig."

Hoek: "Wanneer je Gods liefde leert kennen, wordt je hele leven daarmee vervuld. Niet alleen een stukje of in bepaalde situaties maar altijd en overal. Dan pas kom je tot het ware doel van dit leven. Ik zou dit iedereen op de wereld zo graag gunnen. De Heere Jezus is namelijk zoveel meer waard dan al die aardse schatten die wij zo graag verzamelen!"
Bron: CIP

1 mei 2012

Boeken lezen

Het allerliefst lees ik boeken die Bijbels onderbouwd, bemoedigend en geestelijk opbouwend zijn. Boeken zoals ik al vaker heb aangehaald in andere berichtjes. 'Een vrouw naar Gods hart' is hier een voorbeeld van maar ook het boek 'De roeping van het moederschap', en 'Elk kind heeft een biddende moeder nodig' zijn mijn favorieten.

Toch zijn er de afgelopen tijd wat andere boeken 'op mijn weg' gekomen waar ik mij ook eens wat meer in ben gaan verdiepen.
De aanleiding hiervoor was eigenlijk een vraag uit het interview dat ik nog niet zo lang geleden had met 'Het Moederfront'. Zo was één van de vragen wat ik van het boek 'Verwende Prinsesjes' van Elma Drayer vond. Omdat ik er nog nooit van gehoord had, ben ik  informatie gaan zoeken over dit boek en deze schrijfster. Al snel stuitte ik op een aflevering van Pauw en Witteman waar deze schrijfster te gast was.
Met verbazing, maar ook met de nodige interesse heb ik naar dit interview zitten kijken. En ik moet zeggen dat ik het heel leerzaam vond ook al heb ik persoonlijk een totaal andere keuze gemaakt.

Als 'managers van het gezin' hebben wij de keuze gemaakt er 'helemaal' voor onze kinderen te zijn. Toch maakt het merendeel van de Nederlandse vrouwen die keuze niet en maakt (bewust) een andere keuze. Om wat meer te begrijpen van de keuzes die andere vrouwen maken, leek het mij goed om me ook eens wat meer te verplaatsen in andere vrouwen. Niet om ze te veroordelen maar juist om meer te snappen van hun beweegredenen en ook om meer respect en begrip voor hen op te brengen. We leven tenslotte samen met hen in één maatschappij!
Hoe komen veel van de Nederlandse vrouwen tot deze keuze om (veel) te gaan werken, wat drijft hen, waarom doen ze wat ze doen?

Wie het leuk vindt kan HIER klikken. (maak er wel even een kwartiertje voor vrij)

Nu is zo'n interview natuurlijk veel te kort om alles te begrijpen en te horen. Tijdens het gesprek werden verschillende boeken besproken en enkele andere titels genoemd. Eén daarvan is het boek: 'De mythe van het glazen plafond' van Marike Stellinga. Dit boek heb ik onlangs eens bij de bibliotheek gehaald en heb er veel van geleerd. Niet zo zeer, zoals ik al zei, om zelf toe te passen maar wel om te begrijpen wat andere vrouwen, moeders beweegt.
Ook Stellinga heeft een interview gegeven: Kijk HIER voor haar interview.

De laatste tijd zijn er meer boeken uitgekomen die meer duidelijkheid geven over de achtergronden van keuzes die Nederlandse vrouwen maken. Om hen, zoals gezegd, beter te begrijpen, lijkt het me leerzaam meer hierover te lezen om zo ook beter je argumenten te kunnen formuleren wanneer je er voor kiest om fulltime 'manager van het gezin' te zijn.
Deze boeken staan nog op mijn lijstje:
  • Verwende prinsesjes van Elma Drayer
  • Vrouw des huizes van Els Kloek
  • Wat doen we met de baby? van Marilse Eerkens
Lezen jullie wel eens van dit soort boeken? Welk boek heb je wel eens gelezen hierover en wat vond je er van?
(Graag alleen 'opbouwende' reacties plaatsen want ik weet dat dit onderwerp op dit weblog misschien ook andersoortig reacties kan oproepen en dat is niet mijn bedoeling. Wederzijds respect en begrip is erg belangrijk).