28 april 2012

Alleen het Evangelie maakt werkelijk vrij!

"Half februari was ik met Hans van de Lagemaat een week in Israël. Eén van de ontmoetingen die mij erg raakte was met de Joodse evangelist Dov Bikas. Als ex-drugverslaafde heeft hij 25 jaar geleden de bevrijdende kracht van het Evangelie ervaren in zijn leven. Inmiddels evangeliseert hij ruim zeven jaar in de achterbuurten van Tel Aviv. 

We staan in een duistere wijk van Tel Aviv. Net als we de video-opname van Dovs getuigenis willen starten schreeuwt een verslaafde man: “Laat ons met rust”. Nadat Dov hem wat heeft gekalmeerd, besluiten we toch maar onze spullen te pakken en 100 meter verderop door te gaan. Dov: “Als de Heere Jezus vandaag op aarde had geleefd, zouden dit de plekken zijn die Hij had bezocht!” Dov (52) werkt hier ruim zeven jaar onder prostituees en drugsverslaafden. “Als de Heere 25 jaar geleden niet had ingegrepen, was ik ook op straat beland!”
Zijn ouders overleefden de Holocaust. Dov: "Toen ik twaalf was, emigreerden we uit Litouwen naar Israël. Het leven was niet gemakkelijk. Op straat kwam ik als hippie in aanraking met alcohol en drugs. Op een dag, ik was toen 25 jaar, kwam ik evangelist John Pex tegen. Hij vertelde mij over de Heere Jezus. Geen gemakkelijke boodschap. Door de Holocaust was ik namelijk opgegroeid met haatgevoelens jegens christenen".

“Ik ging met John mee naar zijn jeugdherberg (de Shelter).  De mensen daar straalden, hadden vreugde en dat, tot mijn verbazing, zonder drugs! Toen ik later de Zaligsprekingen las, zag ik dat de Heere Jezus niet ‘zomaar iemand’ was. En het wonderlijke was... er kwam een enorme rust over mij heen. Ik ervoer dat ik geliefd werd... en nog wel door God! Mijn leven veranderde totaal. Depressieve gevoelens vielen van mij af. Binnen een week stopte ik met alcohol en drugs, gooide mijn hippiekleren weg, knipte mijn lange haren en ging zelfs van mensen houden.”

"Ik wil jullie in Nederland aanmoedigen om het Evangelie te delen met een ieder die het maar wil horen. En vergeet daarbij alsjeblieft niet mijn volksgenoten. Veel Israëli's gaan naar Nederland op vakantie. Zijn jullie klaar om hen met het Evangelie te bereiken? Wisten jullie dat heel veel Israëli's juist buiten Israël door het getuigenis van christenen tot geloof komen? Laten we bidden dat zij mogen uitkomen bij de Heere Jezus. Want alleen het Evangelie maakt werkelijk vrij!"
Bron: Christiaan Stier - Israël en de Bijbel

27 april 2012

Vertrouwen


"Geen koning, minister, directeur, niemand, kan ook maar iets doen wat buiten de controle van God valt. Wil iemand mij dwarsbomen, hij zal niet slagen, tenzij het hem van God is gegeven. Wil iemand mij goed doen, hij zal niet kunnen, tenzij God het hem toelaat. Laat God iets moeilijk toe, dan is Hij geen passieve toeschouwer, maar actief betrokken. Alles past in het plan dat Hij van voor de grondlegging van de wereld met mijn leven had. Hij neemt de volle verantwoordelijkheid voor datgene wat mij overkomt. Ik hoef het niet te begrijpen. Vertrouwen is genoeg."
Jef de Vriese

26 april 2012

God zelf als fundament


"Te vaak voelen we ons zo verbonden met degenen die ons geestelijk leiden en onderwijzen, dat wanneer zij in onze ogen falen, ook ons geloof een flinke deuk oploopt. Maar Paulus bad dat het geloof van deze mensen zo afhankelijk zou zijn van God en van zijn trouw, dat niets - zelfs geen teleurstelling in hun mentor -  het kon doen wankelen.
We hebben allemaal zo'n geloof nodig. Mensen laten ons soms zitten; zelfs de beste mentoren, zelfs onze favoriete sprekers, zelfs de mensen die we het hardst nodig hebben, zullen ons teleurstellen. Maar ons geloof zal daardoor niet wankelen als God zelf het fundament van ons geloof is."
S. Omartian

25 april 2012

Leugens en redeneringen

Onlangs las ik op een weblog onderstaand bericht. Ik vond het de moeite waard om te delen.


"Media, boeken, internet en mensen, van alle kanten krijgen we dingen binnen: informatie, meningen, overtuigingen… Maar, hoe ga je daar nu mee om? Hoe herken je ze en hoe toets je ze?
De afgelopen decennia heeft het feministisch denken sluipenderwijs voet aan de grond gekregen in het christelijk denken en in de gedachten van individuele christenen. Als je heden ten dage ´alleen maar´ huisvrouw bent, ´niet werkt´, dan ben je een grote uitzondering, een - naar men meent - overblijfsel uit vroeger tijden (levend fossiel?), een uitstervend ras.
Maar wat nu als je jarenlang het carrièrepad gelopen hebt, tot de conclusie gekomen bent dat deze weg voor jou niet ten leven leidt en je als één van de weinigen (of eersten?) terugkeert naar het huis van je man om je energie en creativiteit aan hem en je kinderen te wijden?
Toen ik op 1 januari 2006 thuiskwam, ontdekte ik langzamerhand dat ik een heel gedachtepatroon in mijn hoofd had dat het mij moeilijk maakte om mijn werk in huis met plezier te kunnen doen. Ik was me hiervan niet bewust. Achteraf zie ik in dat deze gedachten mij ´hielpen´ om mijn leven als ondernemer en carrièrevrouw vol te houden, om gedachte aan een andere manier van leven weg te duwen en weg te rationaliseren.
Toen God mij zover gebracht had, dat ik bereid was mijn roeping als vrouw, moeder en huisvrouw (weer) te omarmen, werd ik geconfronteerd met de onmogelijkheid om die taak op eigen kracht op te pakken. Ontevredenheid, angst, uitstelleritis en verveling waren mijn deel tot ik me realiseerde dat de Bijbel een heel belangrijke aanwijzing geeft in 2 Korintiërs 10. We hebben de mogelijkheden en de roeping om onwaarheden en leugens uit ons denken te bannen (2 Korintiërs 10:3-6):

Want al leven wij in het vlees, wij trekken niet ten strijde naar het vlees, want de wapenen van onze veldtocht zijn niet vleselijk, maar krachtig voor God tot het slechten van bolwerken, zodat wij de redeneringen en elke schans, die opgeworpen wordt tegen de kennis van God, slechten, elk bedenksel als krijgsgevangene brengen onder de gehoorzaamheid aan Christus, en gereed staan, zodra uw gehoorzaamheid volkomen is, alle ongehoorzaamheid te straffen.

Welke leugens en redeneringen speelden er voortdurend door mijn hoofd als ik met het huishouden bezig was?
  • Je hebt belangrijker dingen te doen dan een beetje poetsen en stoffen!
  • Waarom ik? Er zijn nog zoveel anderen!
  • Je houdt geen tijd over voor jezelf!
  • Huishoudelijk werk is suf werk voor laagopgeleiden, niet voor jou!
  • Wilde jij vroeger huisvrouw en moeder worden? Ha, je kunt het niet eens!
  • Het interesseert de anderen niet of je nu wel of niet het huis schoon houdt, ze maken het binnen no time weer smerig/ze laten hun dingen gewoon slingeren.
  • Als je een dag weg bent, kun je ´s avonds al je huishoudelijk werk nog een keer gaan doen! Zie je wel dat het hen niets interesseert, ze doen het niet eens als jíj het niet doet!
  • Hoe wil jij nu óóit tot ontplooiing komen?
  • Hoe zit het met je persóónlijke ontwikkeling?
  • God vindt zeker dat je geen enkel zinvol werk mag doen!
  • God vindt zeker dat vrouwen geen bijdrage mogen leveren aan het veranderen van de wereld!
  • God weet, dat ten dage, dat gij buitenshuis gaat werken, uw ogen geopend zullen worden, kennende het échte leven!
  • De scheppingsorde? Die is achterhaald!
  • De vrouw thuis en de man kostwinner? Dat is niet meer van deze tijd!
  • Het is zinloos, over een uur is het weer vies!
  • Als je niet thuis bent, wordt je huis ook niet vies (?!).
  • Als er onverwacht bezoek komt, ga je gewoon als een tornado door het huis, niemand die ziet dat je het niet bijhoudt!
  • Zal ik dit klusje nu doen of straks? Of misschien morgen? Of had ik het beter gisteren kunnen doen en zal ik nu gewoon een week wachten? Wanneer zal ik eens boodschappen gaan doen? Vandaag? Morgen? Volgende week? Hebben we nog genoeg in huis?
  • Nou, het is weer mooi schoon, hoor, moet je die strepen zien!
  • Je bent ook zo´n klungel, je hebt gewoon geen aanleg voor huishoudelijk werk.
  • Tjonge zeg, noem je dat schoonmaken?! Het wordt eerder lelijker dan mooier, blijf er maar af en ga iets núttigs doen!
  • En je was kampioen maaltijden-maken-in-vijf-minuten! Wat heeft het voor zin om er een uur aan te besteden, het is in twintig minuten op!
Toen ik dit ontdekte, werd het tijd anders te gaan denken. Omdat ik zoveel jaren dingen als het bovenstaande gedacht heb, vraagt het wel tijd en oefening om anders te denken tijdens het huishouden. Het helpt me om de volgende dingen te bedenken:

  • Ik doe dit voor God, man en kinderen
  • Straks kan ik genieten van een schoon huis (echt waar! Al is het maar tien minuten, het geeft veel voldoening dat je het zélf schoongemaakt hebt en er de volgende keer niet wéér een uur voor nodig hebt!)
  • Als er onverwacht bezoek komt, hoef ik me niet te schamen (wat een opluchting!)
  • Het ruikt lekker fris in huis
  • Met een goede routine houd je veel tijd over voor andere dingen en creativiteit
  • Routine is een lifesaver, hoe minder beslissingen je op een dag hoeft te nemen, hoe prettiger het werkt en hoe meer energie je overhoudt voor andere beslissingen.
  • De scheppingsorde en Gods wil brengen rust en ruimte in je leven.
  • Goed zorgen voor huis, man en kinderen is evangelisatie in de wereld van vandaag (en dat niet alleen, Paulus is daar ook al heel duidelijk over in Titus 2:1-: Maar gij, kom uit voor hetgeen met de gezonde leer strookt. Oude mannen moeten nuchter zijn, waardig, bezadigd, gezond in het geloof, de liefde en de volharding. Oude vrouwen eveneens, priesterlijk in haar optreden, niet kwaadsprekend, niet verslaafd aan veel wijn, in het goede onderrichtende, zij de jonge vrouwen opwekken man en kinderen lief te hebben, bezadigd, kuis, huishoudelijk, goed en aan haar man onderdanig te zijn, opdat het woord Gods niet gelasterd worde.
Mocht je net als ik herstellende zijn van een ernstige aanval van feministisch denken, dan hoop ik dat het bovenstaande je een eindje op weg helpt in de goede richting.

Wat gij ook doet, verricht uw werk van harte, als voor de Here en niet voor mensen; gij weet toch, dat gij van de Here tot vergelding de erfenis zult ontvangen. Gij dient Christus als heer (Kolossenzen 3:23,24).

Heb jij ook weleens last van bovenstaande 'leugens en redeneringen' als je in je huis aan het werk bent? 

24 april 2012

Met welke houding werk ik?


"Ruth vestigde zich in een vreemd land. In plaats van afhankelijk te zijn van Naomi of af te wachten tot het geluk zich aandiende, nam zij het initiatief. Zij ging werken. Zij was niet bang om toe te geven dat zij arm was of om hard te werken om in haar behoeften te voorzien. Toen Ruth naar de velden ging, zorgde God voor haar.
Ze vervulde trouw haar taak, hoewel het oninteressant, vermoeiend en misschien wel vernederend was. 
Ruths leven geeft blijk van bewonderenswaardige kwaliteiten: ze werkte hard, was liefdevol, vriendelijk, trouw en moedig. Door deze kwaliteiten kreeg ze een goede reputatie, maar alleen omdat ze ze consequent in alle aspecten van haar leven liet zien. Waar Ruth ook heen ging of wat ze ook deed, haar karakter veranderde niet."
Uit: Het Leven

Wat een voorbeeld is Ruth is de 'gewone' dingen van het leven. De vraag die erbij stond om eens over na te denken was:
'Wat is mijn houding als ik een taak krijg die ik veel minder is dan ik aankan? De dichtsbijzijnde taak is misschien het enige wat ik kan doen; het kan ook het werk zijn dat God op mijn weg brengt. Het kan ook, zoals bij Ruth het geval was, een karaktertest zijn die nieuwe deuren of mogelijkheden voor mij kan openen.'


23 april 2012

God is een God van vrede




'Want God is geen God van wanorde, maar van vrede' ( 1 Kor. 14:33)

Ik las een bemoedigend gedeelte, geschreven door Stormie Omartian.

"God is geen God van wanorde, Hij is een God van vrede. Zoals het thuis beter loopt als alles op orde is - je kunt vinden wat je zoekt en de dingen kloppen gewoon - zo werken ook ons verstand en hart beter wanneer er een vredige orde is in de invloeden die we toelaten in ons leven. We moeten voorzichtig zijn met welke tv-programma's we kijken, welke tijdschriften en boeken we lezen en naar welke muziek, radioprogramma's en cd's we luisteren. Deze dingen zouden onze gedachten op God moeten richten en onze geest moeten voeden, zodat we verrijkt worden en vredig en helder van geest zijn. Maar als ze ons in plaats daarvan uitputten en leeg, verward, bezorgd en angstig achterlaten, dan moeten we ons ervan afkeren en ze uit ons leven wegdoen. 
Het is belangrijk te onthouden dat we kunnen kiezen wat we in onze gedachten toelaten en wat niet. Je kunt ervoor kiezen je gedachten onder controle te houden en de gezindheid aan te nemen die Jezus Christus had ( Filip 2:5), of je kunt toelaten dat de duivel je met leugens voedt en je leven manipuleert. Elke zonde begint met een gedachte, dus als je je gedachteleven niet in de hand houdt, dan zal de duivel dat wel doen. Daarom moet je ijverig in de gaten houden waarmee je gedachten worden gevuld.
Het is aan ons om onze gedachten met Gods Woord te vullen en met de woorden van mensen in wie Gods Geest woont. Het is aan ons om ons hart en onze gedachten te vullen met lofprijzing, zodat we geen ruimte overlaten voor de propaganda van de vijand. Wij moeten zelf werken aan die orde, door de God van vrede te vragen over ons leven te heersen. Pas dan zullen we de vrede kennen die alle verstand te boven gaat."

Ben jij een vrouw aan wie je alles kunt toevertrouwen ?...

Aan het begin van deze 'werkweek' een mooi bemoediging van Elizabeth George:

'Het bestieren van een huis betekent het hoofd zijn van of sturing geven aan een huis. Degene die de leiding heeft over een huis is 'het hoofd van de huishouding'. Toch heeft deze vorm van management een ingebouwde aansprakelijkheid, de verplichting tot het afleggen van verantwoording, zoals een beheerder of dienstknecht dit doet. De vrouw die leiding geeft aan haar huis is daarmee niet het hoofd van het gezin (dat is haar man, als ze getrouwd is, en als dat niet het geval is, God). In plaats daarvan is zij de manager van haar huis, het 'hoofd van haar huishouding'.
Veel van Jezus' gelijkenissen geven ons inzicht in deze vorm van management. In een aantal van deze verhalen, die ons iets leren over het koninkrijk van God, omschrijft Jezus een landeigenaar die gedurende langere tijd op reis gaat en daarom zijn werk en zijn bezittingen tijdelijk overdraagt aan zijn beheerder en manager. De meest bekende is de gelijkenis van de talenten (zie Matt. 25: 14-30) *. Toen de eigenaar na zijn lange reis terugkeerde, riep hij zijn dienstknechten bij elkaar zodat ze verantwoording konden afleggen over het werk dat ze tijdens zijn afwezigheid gedaan hadden.
Of we ons er nu van bewust zijn of niet, deze gelijkenis heeft betrekking op wat jij en ik doen in ons huis. We worden elke dag geroepen tot het beheren van dat wat God ons heeft gegeven, waar Hij in heeft voorzien door middel van de inspanningen van onze man en die van onszelf. Wat is het een zegen voor ons wanneer wij Hem op een goede manier dienen met wat Hij ons gegeven heeft. En wat een zegen zijn we voor onze gezinnen wanneer we het huis op effectieve wijze besturen. Hierover schreef Maarten Luther eens: 'De grootste zegen...is het hebben van een vrouw aan wie je alles kunt toevertrouwen.' Dat is precies waar het bij het besturen van je huis om gaat!

* meer over deze gelijkenis kun je lezen op mijn andere weblog Christenleven

Ouders die bidden

"Het is de mooiste baan. Het is de moeilijkste baan. Het kan de pijnlijkste baan zijn. Niets geeft zoveel voldoening en niets is zo stimulerend. Niets is zo uitputtend en zo slopend.
Geen enkel aspect van uw leven geeft u zoveel voldoening als alles goed gaat. Geen enkel aspect van uw leven geeft u zo'n sterk gevoel van mislukking als het fout gaat.
OUDERSCHAP !
Het woord alleen al kan tegenstrijdige gevoelens oproepen. We doen bij de opvoeding van onze kinderen ons uiterste best. Maar net als we denken het ouderschap volledig onder de knie te hebben, betreden we opeens weer een nieuw terrein. Elke leeftijd en elke fase in de opvoeding heeft zo zijn eigen problemen. Soms varen we er moeiteloos doorheen. Soms krijgen we te maken met vloedgolven en stormen. Soms raken we zo uitgeput, dat we het liefst het bijltje erbij neergooien en ons laten meenemen door de storm, waarheen die ons ook brengt.
Maar ik heb goed nieuws. We hoeven ons niet te laten opzwepen door de wind en te laten meesleuren met het wisselende tij. We hoeven het leven van onze kinderen nooit aan het toeval over te laten.
We hoeven niet gespannen door de kamer te ijsberen, nagelbijtend, handenwrijvend, niet wetend wat we met die vreselijke tweejarigen of die zenuwslopende tieners aanmoeten. We hoeven niet bang te zijn voor iedere nieuwe ontwikkelingsfase, voor gevaren die mogelijk op de loer liggen. En we hoeven ook geen volmaakte ouders te zijn. We kunnen nu beginnen - op dit ogenblik - om een positieve invloed uit te oefenen op de toekomst van ons kind. Het is nooit te vroeg en nooit te laat. Het maakt niet uit of het kind drie dagen oud is en volmaakt, of dertig jaar en verwikkeld in de derde echtscheiding als gevolg van een drankprobleem. In elke fase van hun leven hebben onze kinderen behoefte aan ons gebed en zullen ze er baat bij hebben.
Het geheim is dat we het niet allemaal zelf moeten doen, maar dat we hulp zoeken bij de deskundigste Ouder aller tijden - onze hemelse Vader. Van daaruit moeten we stap voor stap elk detail in het leven van ons kind met gebed omringen. Daar gaat een enorme kracht van uit, meer dan de meeste mensen zich kunnen voorstellen. Onderschat nooit de kracht van biddende ouders !"
uit: "De kracht van biddende ouders" van Stormie Omartian

20 april 2012

Klussen voor Jezus - postbak

Er zijn van die dagen dat je een heleboel dingen hebt die op je afkomen en waar je over na moet denken. Soms kun je er 'iets' mee maar vaak is het ook zo dat het nadenken je niets helpt en het voor je gevoel niets opschiet.
Vorige week schreef ik hier ook iets over in het stukje Boom met vraagtekens
'Toevallig' kwam ik gisteren een boekenlegger tegen waar een bemoediging op stond:

Goedemorgen, hier spreekt je Vader...

Vandaag neem Ik al je problemen
voor mijn rekening. Onthoud alstjeblieft goed
dat Ik daarbij je hulp niet nodig heb.

Mocht de duivel je toevallig opzadelen met een 
situatie die je niet aankunt, probeer dan niet die toch
zelf op te lossen. Doe hem maar gewoon in de 
KVJ ( Klussen Voor Jezus) - postbak. Hij zal
behandeld worden op Mijn tijd, niet de jouwe.

Ligt het probleem eenmaal in deze bak, laat het dan
daar en probeer niet het er weer uit te halen.
Vasthouden of eruit halen vertraagt de oplossing van 
je probleem. Als het een situatie is die je wèl aankunt,
vraag Mij dan om raad. Dit om zeker te weten dat je
de juiste oplossing hebt gekozen.

Omdat Ik sluimer noch slaap, hoef jij verder niet 
wakker te liggen. Ontspan dus maar, Mijn kind.
En als je Me nodig hebt, dan ben Ik maar één gebed
bij je vandaan...Prettige dag!

Ik hou van je,

God

19 april 2012

Een gelovige kan de kerk verlaten, maar verlaat hij daarmee God?

Presentator Tijs van den Brink volgt voor het programma Adieu God? bekende Nederlanders die christelijk zijn opgevoed maar tijdens hun levensloop de kerk hebben verlaten.

Hoe herinneren de BN'ers zich de kerk, en wie bracht hen in aanraking met God? Samen met Tijs blikken zij terug op de periode dat zij naar de kerk gingen. In het programma van de EO vertellen zij hoe ze vanaf hun vertrek uit de kerk met zinsvragen omgaan, en in hoeverre God en religie hier überhaupt nog een rol in spelen. Betekende het afscheid van de kerk ook het afscheid van het geloof?
Vanavond is de eerste aflevering te zien bij de EO op nederland 2.

Tijs van den Brink was dinsdagavond te gast bij Pauw en Witteman om Adieu God? en de algemene ontkerkelijking te bespreken. Wat betekent de afname van het kerkbezoek voor het christelijke geloof? En hoe moet de kerk en daarmee ook de Evangelische Omroep omgaan met de modernisering van religie?

Hieronder volgt het interview dat Tijs gegeven heeft afgelopen dinsdagavond bij P en W. Mooi om te zien en te horen wat Tijs zegt over het christelijk geloof.


 

Klik HIER voor meer informatie over het programma.

18 april 2012

God als een lichtknop gebruiken?

Sinds een paar dagen lees ik uit het Bijbelboek Micha. Het is een boek dat ik niet heel vaak lees maar er staan geweldige en bemoedigende dingen in.
Vanmorgen las ik Micha 3. De verzen 2-4 vielen me op.

"De leiders van Israël waren niet begaan met de mensen die zij moesten dienen en hadden geen respect voor hen. Ze behandelden het volk op een vreselijke manier om hun eigen verlangens te bevredigen en vervolgens hadden ze het 'lef' God om hulp te vragen wanneer ze in moeilijkheden kwamen.
Evenmin als de leiders zouden ook wij God niet moeten behandelen als een lichtknop die alleen bediend wordt wanneer dat nodig is. We zouden altijd op Hem moeten vertrouwen."

Ik moet zeggen dat het bij mij regelmatig anders gaat en die 'lichtknop' regelmatig gebruikt wordt. En hoe zit dat bij jou?

Thuisonderwijs...


Blogleester Eveline (32 jaar), is moeder van Ruan en Naïm en ze verwacht half juni 2012 haar derde kindje! Twee of drie dagen per week werkt ze als gastouder: zes kinderen, van wie de jongste net 2 jaar is en de oudste 8 jaar, wisselen elkaar af en brengen soms nog een broer of zus mee.
Eveline geeft, samen met haar man Fabian, zelf thuisonderwijs aan haar kinderen.

Ik heb haar gevraagd iets over thuisonderwijs te schrijven omdat het voor veel ouders nog iets onbekends is en thuisonderwijs juist een bemoediging en een open mogelijkheid zou kunnen zijn voor mensen die het overwegen of er juist nog nooit van gehoord hebben, maar bij wie het wel goed zou passen.
Hieronder Eveline's verhaal: 

Ik volg je weblog met veel plezier en interesse. Bemoedigend om te lezen dat er meer vrouwen zijn die een roeping voelen om de taak van ‘manager van het gezin’ veel aandacht te geven in hun leven.

In het interview op “Het Moederfront’ met jou sprong voor mij het stukje eruit waar je zegt:
“Ik heb moeite met een maatschappij die moeder-zijn steeds meer benaderd als (zorg-)jaren die je nu eenmaal door moet zien te komen, om straks weer aan je eigen ontwikkeling te kunnen werken. Juist in de periode dat je thuis bent, met en voor je kinderen, leer je zo ontzettend veel. Als je het moederschap ziet als de schitterende tijd die het is, dan staat je ontwikkeling heus niet stil. Ik vind het jammer dat dat laatste zo onderbelicht wordt.”

Daar ben ik het van harte mee eens! Woorden van gelijke strekking werden gesproken tijdens een workshop met als thema ‘Man en vrouw’, waar mijn man en ik aan deelnamen net voor de zwangerschap van onze oudste. Die woorden staan in mijn hart gegrift! De spreker vertelde daarna vol lof over zijn dochter, die ‘thuis’ was bij de kinderen. Hij zei dat hij haar juist een enorme, waardevolle ontwikkeling zag doormaken. Hij noemde in een bijzinnetje dat zij haar kinderen thuisonderwijs gaf.

Van thuisonderwijs hadden wij nog nooit gehoord, maar onze nieuwsgierigheid was gewekt. Zijn dochter was ook op de conferentie. Toen we haar aanspraken, bleek ze graag bereid om erover te vertellen. Haar verhaal klikte eigenlijk meteen in ons hart. Toch was het erg fijn en goed dat we nog ruim de tijd hadden om ons te verdiepen in wat thuisonderwijs inhoudt, de voor- en nadelen, de verschillende mogelijkheden. We hebben er veel over gelezen en hebben via internet en ‘in real life’ contacten opgebouwd met andere thuisonderwijsgezinnen.

Inmiddels zijn we bijna zeven jaar verder en een dochter van bijna zes, een zoon van drie en een wondertje in de buik rijker! Onze kinderen gaan dus niet naar school, maar leren samen met ons. Overigens niet alleen ‘thuis’: we bezoeken met regelmaat musea, dierentuinen en spreken af met andere (thuisonderwijs)gezinnen. We beleven aan onze thuisonderwijssituatie ontzettend veel plezier en genieten ervan te zien hoe goed onze kinderen zich ontwikkelen. We zijn ontzettend dankbaar dat deze mogelijkheid op ons pad kwam!

Als lezers meer willen weten over thuisonderwijs, zijn ze van harte welkom om te komen snuffelen op mijn weblog www.vtoenzo.blogspot.comof om contact met me op te nemen.

De volgende weblogs zijn ook van Nederlandse christen-thuisonderwijzers:

Veel informatie over thuisonderwijs vind je bij deze ervaren thuisonderwijsmoeder:

Veel leesplezier gewenst! 
Eveline

Ik heb er zelf maar gelijk een vraag aan gekoppeld: Hebben jullie als moeder (ouders) ook ervaring met thuisonderwijs en hoe bevalt het jou? Zou je eventueel thuisonderwijs voor je kinderen willen hebben of heb je het wel eens overwogen?  

Zowel Eveline en ik zijn erg benieuwd naar jullie reacties! Je kunt via dit weblog of via haar weblog ook vragen aan haar stellen als je meer over thuisonderwijs wilt weten.


16 april 2012

14 Bijbelboeken uit het hoofd leren

Tom Meyer kent 14 Bijbelboeken en diverse Bijbelgedeelten uit zijn hoofd, waaronder het hele boek Openbaring, Jona en Habakuk. Ook kent hij Genesis voor een deel uit z'n hoofd. Hij reist kerken rond om de kunst van het reciteren te laten zien. Hij spreekt vlot, met wisselende intonaties en zonder enige hapering. Zijn bediening heeft de naam 'Woordzaaier' of 'Wordsower' gekregen. Op YouTube zijn verschillende filmpjes van hem te zien.
 Memoriseren is een verloren kunst geworden, stelt Tom. De komst van de drukpers en de digitalisering maakt onthouden minder belangrijk. "We kennen telefoonnummers niet eens meer uit het hoofd."
Om grote gedeelten tekst te leren, gebruikt Tom een drievoudige techniek. Hij luistert naar een audiobijbel, leest het zelf hardop voor en schrijft het vervolgens vers voor vers op. "Je moet het opzeggen, wanneer je het opschrijft, zodat je geheugen, je oog en oren samenwerken." Hij besteedt iedere dag 35 tot 45 minuten aan memorisatie. Verder is er de kracht van herhaling. "Je moet het opnieuw en opnieuw zeggen."

Het uiteindelijke doel van het memoriseren is volgens Meyer het hebben van een wandel met God. "Om Zijn Woord in je hart te hebben om je zo te instrueren en te leren. Opdat je een doener bent van het Woord van God."
Bron: Christian Post, Journal Gazette

Nu is bovenstaand voorbeeld wel heel erg mooi beschreven. 35 tot 45 minuten per dag hieraan besteden kunnen de meesten van ons niet denk ik. Toch is het op zich een goede gewoonte om verzen of misschien stukken uit de Bijbel uit het hoofd te leren.
Leren jullie weleens Bijbelgedeelten of Bijbelverzen uit het hoofd en hoe doe je dat dan?


De grote keien eerst


Veel mensen, dus ook 'Managers van het gezin :), plannen hun dag niet en laten zich leiden door wat zich die dag aandient. Je kunt natuurlijk zo werken maar zo loopt de dag soms vol, zonder dat je er zelf grip op hebt. Ik las er een mooi voorbeeld van:

"Misschien ken je het verhaal over de grote keien? Neem een glazen pot in gedachten. Stel je voor dat je daar zes grote keien instopt. Is de pot vol? Het goede antwoord is natuurlijk dat de pot weliswaar tot de rand gevuld is, maar hij is niet vol. Er is tussen de grote keien nog veel loze ruimte. Stel je nu voor dat je die loze ruimte met kiezelsteentjes vult. Is de pot nu vol? Inmiddels begrijpen we dat er ook tussen die steentjes nog wel ruimte zit, dus nee, hij is niet vol. Er kan nog fijn zand bij en vervolgens nog water en dan is de vaas  echt vol.

Wat denk je dat er zou gebeuren als je de vaas in een andere volgorde zou vullen; het water eerst, dan het zand, de kiezelsteentjes en tot slot de keien? Precies, waarschijnlijk hou je een paar keien over. De keien stellen de kerntaken voor. Hoe groter de brokken, hoe belangrijker de 'klus'.

Misschien is het goed om er over na te denken wat onze 'grote keien' behoren te zijn en met welke dingen wij soms eerst de pot vullen waardoor we geen plaats en geen tijd meer hebben voor het allerbelangrijkste in ons leven..."

Dienstbaarheid doorgeven aan je kinderen


In haar boek 'De roeping van het moederschap' schrijft Sally Clarkson in één van de laatste hoofdstukken een mooi stuk over 'Dienstbaarheid' en hoe je dit kunt doorgeven aan je kinderen.

"Ik raak er steeds meer van overtuigd dat dienstbaarheid geen kwestie is van opleiding, maar van bereidvaardigheid. Vele leiders, sprekers en schrijvers zijn bekende christelijke leiders geworden, niet op grond van bijzondere vaardigheden of geestelijke kracht, maar omdat ze de Heer gehoorzaamden en Hem trouw waren in een toegewijd en dienend leven. Elke kleine stap leidde tot een volgende, totdat ze heel veel verantwoordelijkheid hadden in het werk van de Heer.
De discipelen waren niet gekwalificeerd voor barmhartigheidswerk. Ze hadden geen erkende opleiding tot religieus leider gevolgd. Maar toen ze zichzelf toewijdden aan Christus en erop vertrouwden dat Hij hun natuurlijke beperkingen zou overwinnen en hen zou laten delen in zijn bovennatuurlijke liefde, werden ze dienaren van het evangelie. Hun autoriteit kwam van Christus, doordat ze Hem liefhadden, gehoorzaamden en volgden.
Als ik mij kinderen een leven van vruchtbare dienstbaarheid toewens, dan moet ik hun een visie op dienstbaarheid meegeven en hun duidelijk maken dat God hun leven wil gebruiken. Ik ga mijn kinderen voor in het dienen. Ik laat hen zien hoe ze noden van mensen kunnen onderkennen en beantwoorden en ik zoek voor hen naar mogelijkheden om te dienen. Ik bid dat ze zich verantwoordelijk zullen voelen voor het werk dat Christus via hen in het leven van anderen wil doen. En bovenal doe ik wat ik kan om hen te helpen een bereidwillig hart te ontwikkelen; zelfs als dat betekent dat ik hen wel eens een zetje moet geven om hen over hun natuurlijke aarzeling heen te helpen. Dit hoort er naar mijn overtuiging allemaal bij als we hun het geschenk dienstbaarheid willen meegeven".

14 april 2012

Christenen in het nauw

Komende zondag 15 april is dé dag van het jaar in Noord-Korea. Het regime pakt groots uit vanwege de herdenking van de honderdste geboortedag van de ‘Geliefde leider’ Kim Il-Sung. Met militaire parades, en massale evenementen wil het land bewijzen dat de doelen zijn gehaald: in 2012 moet en zal Noord-Korea een welvarende, succesvolle natie zijn.
De werkelijkheid is anders. Talloze Noord-Koreanen leven ver onder de armoedegrens, zijn chronisch ondervoed en hebben dag in dag uit te maken met een gewetenloos regime. Vooral de 200.000 tot 400.000 christenen hebben het bijzonder zwaar.
De Noord-Koreaanse Hae-Woo was een van de tienduizenden vrouwen die tijdens hun vlucht naar China werden opgepakt en in een strafkamp terechtkwamen. “Boven de poort stond een tekst”, vertelt ze: “’Probeer niet te ontsnappen, je zult worden gedood.’ We moesten leven van een paar lepels rijst per dag. Als een kampgenoot overleed,  werd zijn lichaam verbrand en de as uitgestrooid over de weg. Daar liepen we elke dag overheen. ‘Op een dag zullen ze ook over mij lopen’, dacht ik.”
Maar God had andere plannen met Hae-Woo. “Ik bad tot God en Hij gaf me kracht. Ik kreeg zelfs de kans om anderen over Hem te vertellen. Vijf kampgenoten kwamen tot geloof. We kwamen stiekem samen op toiletten en op andere plekken waar niemand ons zag.” Na enkele jaren kwam Hae-Woo vrij. Ze woont nu in Zuid-Korea. Veel christenen leven nog steeds onder deze onmenselijke omstandigheden, ook tijdens de ‘feestelijkheden’ van de komende dagen. 
De huidige leider Kim Jong-Un zal alles in het werk stellen om het volk onder de duim te houden. Mensen die volgens Kim een bijzonder gevaar vormen, zoals christenen, worden extra in de gaten gehouden. De Kerk in Noord-Korea heeft tekort aan alles: bijbels, onderwijs, voedsel en medicijnen. Maar waar ze het meest behoefte aan hebben is gebed.
•    Bid voor een geweldloze verandering in Noord-Korea, waarbij God de harten van de leiders aanraakt.
•    Bid voor de Kerk in Noord-Korea. Dat ze manieren vinden om samen te komen en te overleven
•    Bid voor de vele Noord-Koreanen die vluchten naar China.  Bid voor veiligheid en voor goede opvang.


15 april staat niet alleen in het teken van Kim Il-Sung: overal ter wereld, ook in Nederland, is 15 april een dag van Gebed voor Noord-Korea. Terwijl Kim Jong-Un zich laat toejuichen, bidden christenen voor herstel, vrede en uitzicht voor de Kerk in Noord-Korea. Kijk opwww.1voornoordkorea.nl.om te zien wat je kunt doen.
Bron Open Doors

12 april 2012

Saulus werd stilgezet


In Handelingen 9 staat beschreven hoe Saulus onderweg naar Damascus door Jezus werd verblind en stopgezet. Hoewel we niet precies weten waarom Saulus op dat moment blind werd, heeft het tot gevolg dat hij vastte, bad en zijn blik naar binnen heeft gekeerd. Saulus heeft zijn leven onderzocht.
Terwijl Saulus bad, droeg God Ananias op naar Saulus toe te gaan en te bidden voor het herstel van zijn gezichtsvermogen en vervulling met de Heilige Geest. Dit is het begin van een grote verandering in Saulus' leven.

Ik las een mooie uitspraak over deze gebeurtenis. Hij is vaak ook toe te passen op andere omstandigheden in ons leven:

"Vaak staat God toe dat we op een donkere plaats in ons leven terechtkomen, waar we zonder zijn hulp niets kunnen zien. En vaak doet Hij dat vlak voordat Hij ons op grootse wijze laat zien wat ons doel en onze roeping is."
S.Omartian

11 april 2012

Eén ding is nodig..


Lucas 10:38-42 En zij had een zuster die Maria heette, die ook aan de voeten van Jezus zat en naar Zijn woord luisterde.Het gebeurde, toen zij onderweg waren, dat Hij in een dorp kwam. En een vrouw van wie de naam Martha was, ontving Hem in haar huis. Maar Martha was druk bezig met bedienen. Nadat zij erbij was komen staan, zei zij: Heere, trekt U het Zich niet aan dat mijn zuster mij alleen laat bedienen? Zeg toch tegen haar dat zij mij helpt.Jezus antwoordde en zei tegen haar: Martha, Martha, u bent bezorgd en maakt u druk over veel dingen. Slechts één ding is nodig. Maria heeft het goede deel uitgekozen, dat niet van haar zal worden afgenomen.

"Ons leven is vaak zo gericht op dingen DOEN. We zijn altijd druk, we vliegen van het een naar het ander. Ons werk, het huishouden, de administratie bijhouden, mails beantwoorden... En ook onze vrije tijd wordt vaak nog opgevuld door allerlei activiteiten.
En zelfs in de relatie met God kunnen we de neiging hebben om druk bezig te zijn met alle dingen die wij voor Hem willen doen. En er is altijd wel iets te doen, er is altijd wel ergens hulp nodig, en binnen de kerk zijn vaak allerlei activiteiten te doen, en zo rennen we maar door...

En natuurlijk is er niks mis met dingen doen voor de Heer, integendeel dat is prima. Maar die dingen doen is niet het belangrijkste en moet niet de basis zijn!
Jezus zegt hier zelfs dat er eigenlijk maar één ding echt belangrijk is in het leven. En dat ene ding is niet al het werk wat Martha deed, hoe goed zij het ook bedoelde en hoe graag zij ook de Heer wilde dienen daarmee. Maar dat ene wat écht belangrijk is, is wat Maria deed, tijd nemen om bij Jezus te zijn, naar Hem te luisteren...
Gewoon bij de Heer zijn in plaats van van alles voor Hem doen...
In Zijn aanwezigheid komen, tijd nemen om samen met Hem te zijn, die intimiteit met Hem zoeken... dat is de basis! En ja natuurlijk, vanuit die basis, kun je ook dingen gaan doen voor de Heer en voor de mensen om je heen...
Lijk ik op Martha of op Maria?
Het is goed om jezelf af en toe die vraag te stellen...
Er is maar één ding écht nodig in het leven, zei Jezus...
Maria had dat ene ontdekt... en jij en ik?"
bron: www.lichtstraaltje.punt.nl

5 keer vrede door de opstanding van Christus


De kruisiging en opstanding van Jezus Christus resulteerde in vrede. Dat zei John Piper zondag tijdens zijn Paaspreek. Die vrede komt op verschillende manieren tot uitdrukking:

1. Vrede tussen ons en Hem.
"Hij stond na zijn opstanding tussen zijn discipelen als een vriend en helper. Niet als een rechter."

2. Vrede tussen ons en God.
"Daarom zond God Hem. God bewerkstelligt vrede tussen ons en Hem door de straf die Jezus - in plaats van ons - droeg. Nu komt Hij tot ons als een liefhebbende vader."

3. Vrede tussen ons en andere mensen in Christus.
"In Galaten 3 zegt Paulus het zo: 'Daarbij is het niet van belang dat men Jood is of Griek; daarbij is het niet van belang dat men slaaf is of vrije; daarbij is het niet van belang dat men man is of vrouw; want allen bent u één in Christus Jezus.' Wanneer je vrede hebt met God heb je tegelijkertijd vrede met alle mensen die ook vrede hebben met God."

4. Vrede tussen ons en onze eigen ziel.
"Volgens Hebreeën 9:14 krijgen we door het bloed van Christus een zuiver geweten. 'Hoeveel te meer zal het bloed van Christus Die door de eeuwige Geest Zichzelf smetteloos aan God geofferd heeft, uw geweten reinigen van dode werken om de levende God te dienen!' Hoeveel mensen gaan wel niet gebukt onder een vies en vuil geweten?"

5. Vrede met de wereld
"Ja, toen Jezus stierf, deed Hij wat nodig was, zodat op een dag, op Gods tijd, al het kwaad in de duisternis wordt geworpen en de hele schepping vol zal zijn met vrede en gerechtigheid. De opstanding: wat een gebeurtenis."

10 april 2012

Boom met vraagtekens

Waarschijnlijk heb jij ze ook wel eens. Vragen aan God waar je geen antwoord op krijgt. Althans, nu (nog) niet. Bekende vragen als 'Waarom is er lijden in de wereld', 'Hoe zit het met schepping en evolutie',  'Waarom werden er miljoenen joden vermoord' of 'Waarom krijgt mijn kind kanker', 'Waarom is mijn geliefde niet genezen nadat er voor hem of haar gebeden is', of  'Waarom ben ik zo oneerlijk behandeld', 'Waarom is het leven zo oneerlijk'......
Als christenen kunnen we van tijd tot tijd worstelen met deze vragen.

Uiteindelijk gaat het erom wat we met die vragen doen. We hebben ze misschien aan God voorgelegd, aan Gods Woord getoetst, aan mensen om ons heen advies gevraagd, er boeken erover gelezen en tóch...krijg je er geen antwoord op. Moeilijk....

Ik las er dit over en vond het een hele mooie benadering. Het is een gedeelte natuurlijk van het hele verhaal maar ik heb geprobeerd de kern eruit te halen. Misschien kun jij er ook wat mee.

'Bovenstaande vragen zijn eerlijke vragen. Legale vragen. Waar in alle eerlijkheid geen mens echt een bevredigend antwoord op heeft. Over sommige vragen is zeker wat te zeggen, maar er blijven altijd vragen over. Ik heb met veel mensen over dit soort vragen gepraat. En er zelf veel over nagedacht. En mee geworsteld. Ik ben uiteindelijk tot de conclusie gekomen dat voor mij al deze vragen terug te voeren zijn op één enkele vraag. Een vraag die de moeder is van alle vragen: Waarom plaatste God de boom van kennis van goed en kwaad in de hof van Eden? Als Hij dat namelijk niet had gedaan was de hele kettingreactie van misleiding, zonde, ziekte en lijden niet ontketend. Waarom moest die riskante boom er staan? En als die boom er dan toch moest staan; waarom zaten er dan geen tralies omheen? Waarom werd de boom van het leven wel bewaakt door engel toen deze boom riskant was geworden, en de boom van kennis van goed en kwaad niet? Die was toch even riskant? Had God daar dan niet aan gedacht? Of was dat met opzet?
Ik heb er geen antwoord op, maar ik ben voor mezelf wel tot een diepe conclusie gekomen. Een verstrekkende conclusie, die grote gevolgen gaat hebben voor mijn hele leven. Na het dieper bewust worden van deze conclusie zal mijn leven anders zijn dan daarvoor. Zal ik anders naar de discussie over schepping en evolutie luisteren die, tijdens het schrijven van dit artikel, zoveel christenen in verwarring brengt. Zal ik anders naar het lijden in deze wereld kijken. En zal ik ook anders reageren op lijden dichtbij.
Mijn conclusie is namelijk dat ik niet anders kan dan van harte accepteren dat ik in dit leven nooit antwoord zal krijgen op deze vragen. Ik moet accepteren dat er waarheid bestaat die ik in dit leven nooit zal kennen. Ik moet accepteren dat ik in een werkelijkheid zit waar sommige levensthema's mysterieus blijven. Ik mag accepteren dat er onderwerpen zijn waar ik me niet aan waag. Ik mag de vrijheid nemen om me er niet mee bezig te houden. Mijn beslissing staat daarom vast; ik accepteer dat ik  nooit een allesomvattende theorie of verklaring voor het leven en bepaalde fenomenen in deze werkelijkheid zal vinden. Ik accepteer dat ik sommige verschijnselen zal kunnen verklaren met de wijsheid die me toevertrouwd is, maar dat er altijd missing links in mijn kennis zitten, waardoor ik zal moeten erkennen dat er een hogere wijsheid bestaat die ik niet bezit. "

'Ik laat dus al deze vragen los. Ik hoef de antwoorden niet te weten. Waarom niet? omdat ze niet aan mij toevertrouwd zijn. Ik accepteer dat er in mijn leven een boom met vraagtekens is waar ik van af moet blijven'.

9 april 2012

Slap in onze opvoeding?

Een kritisch stukje van Corien Stap maar misschien wel goed om eens over na te denken:

"We zijn als ouders veel te slap geworden in onze opvoeding. We zijn als de dood dat onze waarschuwingen of regels averechts werken en daardoor staan we oogluikend te veel toe." Dat zegt Corien Stap in een interview met CIP. Corien is samen met haar man werkzaam op een evangelisatiepost van de Protestantse Kerk in Nederland.

Corien: "We zijn ontzettend bang dat we onze kinderen kwijt raken als we ze bepaalde regels voorhouden of het geloof uitleven zoals het in de Bijbel staat. Daardoor zoeken veel ouders compromissen. Pas vertelde mijn zoon een verhaal over een vriend van mij, die daar handig gebruik van maakte. Als hij iets niet mocht, dreigde hij om het ouderlijk huis te verlaten. Dan hoefde hij tenminste ook niet meer naar die 'stomme kerk'. Daar is iets behoorlijks fout gegaan, denk ik dan. Jezus gaf ons wat dat betreft een ernstige waarschuwing: 'Wie zijn eigen zoon of dochter liefheeft boven Mij is Mij niet waard'. Dat klinkt ongelooflijk hard, maar we moeten deze boodschap goed tot ons door laten dringen. Jezus is belangrijker dan onze kinderen! Wanneer u echt van Hem houdt en Hem wilt volgen, kan dat offers kosten. En nee, die offers zijn niet enkel het verliezen van een baan of het verliezen van vrienden. Het kan zelfs het verliezen van kinderen zijn. Kijk naar Job of naar Abraham"

Dat betekent volgens Corien Stap namelijk dat we geen compromissen kunnen sluiten, zeker niet als ze vaak tegen God woord ingaan: "Je hoort ouders soms zeggen dat hun kinderen uit mogen op zaterdagavond, mits ze op zondagmorgen mee naar de kerk gaan. Weet je waar je jouw kind aan uitlevert bij het uitgaan? Weet je waar ze heen gaan en wat ze doen? Het is ontzettend belangrijk om consequent de Bijbel te volgen in je eigen leven en in je opvoeding naar je kinderen toe. Dat begint al heel jong. Als  jouw kind een ander kind pijn doet, kun je ze om vergeving laten vragen aan die ander in plaats van enkel een handje te geven. Dat zijn simpele dingen waardoor we onze kinderen het principe van de Bijbel kunnen meegeven."
Bron: CIP

Heb jullie moeite met het stellen van duidelijke regels en grenzen? 

Ontevreden met wat je hebt?

Afgelopen weekend heb ik weer enkele hoofdstukken uit het boek 'Ademruimte' gelezen en ben veel tegengekomen wat me aansprak.
In hoofdstuk 12 spreekt de schrijver over 'Autoriteit en houding'. Hier zit een leerzame les in voor mijzelf en misschien ook voor jou! Op blz. 96 staat hetvolgende:

'Het is goed om te weten dat Gods zegen altijd werkt door de middelen die je wel tot je beschikking hebt. Satans eerste truc in de Hof van Eden was om mensen ervan te overtuigen dat hun geluk zat in dat ene ding waar ze niet aan mochten zitten: de boom van kennis van goed en kwaad. Met andere woorden: net in datgene wat je niet tot je beschikking hebt, zit eigenlijk het geluk. Deze truc gaat hij ongetwijfeld ook op jou uitproberen. Niet omdat hij niets beters weet, maar omdat deze truc al eeuwenlang goed werkt. Hij zal je het gevoel proberen te geven dat je 'eigenlijk meer geld' of 'eigenlijk meer mensen' of 'eigenlijk meer tijd' of 'eigenlijk die andere bank' tot  je beschikking zou moeten hebben, om succesvol te zijn. De waarheid is, dat we succesvol zullen zijn met wat God ons ter beschikking heeft gesteld. Een paar broden en vissen werden in Jezus' handen overvloed voor duizenden mensen.'

Goedegebuure schrijft dat hij zijn geld, de mankracht en de ervaring die hij heeft in Gods handen legt en erop vertrouwt dat God het zal vermenigvuldigen. Hij weigert om te denken in termen van 'te kort, te weinig, te beperkt, te onervaren, te...'. Alles komt goed. Is het niet deze week, dan volgende week, is het niet linksom dan rechtsom, maar het komt goed. Hij focust op wat hij wel heeft en dankt God voor deze overvloed!

Wat een uitdaging voor mij en misschien ook wel voor jou om er zó mee om te gaan!

7 april 2012

Waar zou ik gaan zonder U?

                       


Waar zou ik gaan zonder U,
waarom bestaan zonder U?
Jezus, mijn hoop en mijn kracht
U bent mijn Heer, U bent mijn Heer.




5 april 2012

Dagpauwoog

Dagpauwoog 2011

Deze foto's zijn niet gemaakt op de Veluwe, ik geef het gelijk toe! Maar ze zijn zo mooi dat ik ze jullie toch niet wilde onthouden. Ik heb ze vorig jaar in Duitsland gemaakt!



Witte donderdag



Waarom de donderdag voor Goede Vrijdag Witte Donderdag wordt genoemd? Mogelijk heeft het te maken met het feit dat de liturgische kleuren vanaf deze dag wit zijn. Het kan ook zijn dat de kleur wit verwijst naar het brood dat Jezus brak tijdens de instelling van het heilig avondmaal.

Jezus en Zijn discipelen aten op deze avond het Pascha. Brood wordt gebroken, de wijn vergoten. Verwijzingen naar de offerdienst, maar meer nog een heen­wijzing naar het grote offer dat de Here Jezus Zelf brengen zal. Morgen...


Interview 'Het moederfront'

Wie het leuk vindt om te lezen waarom ik gekozen heb fulltime 'Manager van het gezin' te zijn kan op het weblog van Het Moederfront  mijn interview lezen.

Klik HIER om het te lezen.
Reacties zijn uiteraard van harte welkom!

4 april 2012

Jongeren massaal verslaafd aan mobieltje


"Jongeren tussen de 8 en 18 jaar zijn massaal verslaafd aan hun mobieltje. Driekwart van de jongeren zegt verslaafd te zijn en de helft kan niet meer zonder zijn mobiele telefoon. Dit meldde Mijnkindonline.nl vrijdag 23 maart j.l.
Ruim 2600 jongeren deden mee aan een onderzoek van de Stichting Mijn Kind Online. Een kwart van de 8 jarige respondenten had al een mobieltje. De jongeren van 12 jaar hadden bijna allemaal een mobiele telefoon, al dan niet met internet.
Bellen doen de jongeren niet veel, maar berichtenservices als Ping en Whatsapp zijn razend populair. Van de 13-plussers zegt bijna 70% meer dan 100 keer per week gebruik te maken van zijn of haar mobieltje. Een derde blijkt iedere dag gebruik te maken van de mobiele telefoon."

Wat vinden jullie van deze ontwikkeling en hoe gaan jullie als ouders hiermee om?

2 april 2012

Een veranderd huwelijk...

Het huwelijk van Bernhard Brandner is niet geweldig. Zijn voornaamste prioriteit is het runnen van zijn winkel terwijl zijn vrouw Joke zoekt naar de zin van het leven. Als Joke christen wordt en de kloof nog groter wordt tussen beide zet Bernhard een punt achter de relatie.

Luister mee naar zijn getuigenis:



Wil je nog meer getuigenissen horen van mensen van wie hun leven totaal is veranderd?
Kijk dan op de site van Ik zoek God.nl
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...