30 juni 2011

God werkt door onze zwakheid

Een dienaar had twee aardewerken potten aan een juk. Elke morgen hing hij dat juk op zijn schouders, liep naar een beek en schepte water in de potten. De ene pot was puntgaaf, maar de andere had een barst waardoor het water langzaam weg sijpelde. In de tijd dat de dienaar van de beek naar het huis van zijn meester was gelopen, was de pot met de barst al half leeg.

Twee jaar lang ging de dienaar elke dag twee potten water halen en kwam hij met anderhalve pot terug bij zijn meester. De perfecte pot was erg trots dat hij zo goed voldeed. De gebarsten pot schaamde zich. Elke dag opnieuw verspilde hij de helft van zijn waterinhoud. Eigenlijk deugde hij nergens voor. Op een zekere dag, toen de dienaar bij het beekje even zat uit te rusten, besloot de gebarsten pot zich te verontschuldigen: ‘Ik wil u mijn excuses aanbieden’, zei hij. ‘Waarom?’, vroeg de dienaar hem. ‘Nou, de afgelopen twee jaar heb ik maar half zoveel water naar het huis gedragen als de andere pot. Ik ben niet erg nuttig met zulke beschadigingen. Ik kan me niet voorstellen dat u veel plezier van mij zult hebben. Ik ben een gebrekkig en gebarsten vaatwerk. Eigenlijk deug ik niet.’ De dienaar dacht na en zei alleen maar: ‘Als we straks naar huis van de meester teruggaan, wil ik dat je goed oplet op de prachtige bloemen langs het pad.’ Toen ze naar huis liepen, zag de pot prachtige, wilde bloemen langs de weg. Thuis gekomen zei de dienaar tegen de pot: ‘Is het je opgevallen dat de bloemen allemaal aan jouw kant van het pad groeien? Dat komt omdat ik altijd heb geweten dat jij water verliest. Ik heb mijn voordeel gedaan met jouw onvolmaaktheid! Ik heb bloemenzaad gestrooid aan jouw kant van het pad en elke dag heb jij de bloemen water gegeven, zonder dat je het wist. En al twee jaar lang pluk ik de mooiste bloemen om er de tafel van mijn meester mee te eren!

29 juni 2011

Oog in oog met onze eigen behoeften

"Als we serieus gaan bidden voor onze kinderen, over welk aspect van hun leven dan ook, komen we vaak oog in oog te staan met onze eigen behoeften aan gebed, bevrijding en herstel. Hoe kunnen we effectief bidden dat onze kinderen vergevingsgezinde mensen worden, als we zelf niet bereid zijn te vergeven?
Hoe kunnen we bidden dat ze hun zonden belijden en nalaten, als we zelf onze zonden niet hebben beleden? Hoe kunnen we God vragen om onze kinderen een sterk geloof te geven, als we zelf worstelen met twijfels? Hoe kunnen we bidden dat ze gevers worden, als we zelf moeite hebben met geven? Al biddend word ik geconfronteerd met mijn eigen hart. Maar ik laat me daardoor niet afschrikken. Ik ga naar de Heer met een nederig hart, belijd wat ik in mezelf ben tegengekomen en vraag Hem om hulp"
uit: De kracht van biddende ouders- S. Omartian

Toekomst


Onderstaande Bijbeltekst hangt sinds kort op de keukendeur. Wat een bemoediging en hoopvolle toekomst spreekt eruit:

"Wat geen oog heeft gezien en geen oor heeft gehoord en in geen mensenhart is opgekomen, dat is wat God bereid heeft voor hen die Hem liefhebben."


25 juni 2011

Christenen zijn als mest

De afgelopen weken heb ik het boek 'Te gekke liefde' van Francis Chan diverse keren aangehaald op dit weblog. Afgelopen week heb ik het uitgelezen en het heeft me zeer aangesproken. Het is een boek dat je hoofdstuk voor hoofdstuk langzaam moet lezen en tot je door moet laten dringen. Wanneer je begrijpt wat hij bedoelt te zeggen kan het wel eens grote gevolgen hebben voor je leven als christen...

"Ik heb dit boek geschreven omdat veel van wat we zeggen niet overeenkomt met hoe we leven. We zeggen dingen als: 'Ik doe alles door Christus die mij kracht geeft'. En 'Vertrouw op de Heer met heel je hart '. Vervolgens leven we en maken we plannen alsof we niet geloven dat God zelfs maar bestaat. We proberen ons leven zo in te richten dat alles mooi zal zijn, zelfs al maken we God niet zichtbaar. Maar echt geloof betekent dat je niets achterhoudt. Het betekent dat je alle hoop stelt op Gods trouw en beloften.
Een vriend van mij zei eens dat christenen zijn als mest: verspreid ze en ze zorgen ervoor dat alles beter groeit, maar als je ze op een grote hoop laat liggen, dan gaan ze vreslijk stinken. Wie van de twee ben jij? Ben jij iemand die stinkt, om wie mensen met een wijde boog heen lopen? Of ben jij iemand die God genoeg vertrouwt om jou te laten verspreiden - of dat nou betekent dat je buiten je normale groep van christenvrienden gaat, materieel gezien meer gaat geven, of je tijd gebruikt om anderen te dienen?"


24 juni 2011

Corrie ten Boom wordt in Israëlische pers geëerd

Onder de titel ‘Niet alleen Schindler’ verscheen in de Pesachweek een ontroerend artikel van maar liefst vier pagina’s van de auteur Matti Tuchfeld in het weekblad van Israel Hayom. Het stuk was gewijd aan de Nederlandse Corrie ten Boom die tijdens de Shoa (Holocaust) samen met haar familie zo’n achthonderd Joden wist te redden. ‘En dat alles alleen vanwege haar geloof’, schreef de auteur. In Yad Vashem wordt zij geëerd als ‘rechtvaardige uit de volken’. Er zouden 24.000 van deze rechtvaardigen zijn, maar vele namen zijn nooit bekend geworden.

Tuchfeld beschrijft hoe Corrie’s grootvader Willem al in 1837 een gebedsgroep begon in zijn huis om te bidden voor het Joodse volk en voor de terugkeer van Joden naar het land van hun vaderen. Zijn zoon Casper nam deze traditie over en droeg de liefde voor het Joodse volk over aan zijn kinderen. Hij was het ook die, nadat de Nazi’s op 10 mei 1940 Nederland bezetten, samen met de Joden in 1942 in de rij stond om de gele ster op te halen en te dragen.
Men weet in Israël de Israëlgebedsgroepen van niet-Joodse gelovigen uit de volken niet goed op waarde te schatten. Wie weet wat God in de toekomst nog met deze bidders van plan is?
Eén zin sprak me bijzonder aan in dit artikel: ‘Vader Casper zei tegen zijn dochter Corrie: “Ik heb medelijden met deze mensen.” Daarop vroeg Corrie: “Bedoelt u de Joden?” Hij antwoordde: “Nee, ik bedoel de Nazi’s, want zij hebben Gods oogappel aangeraakt!”’
De kans op verraad was voortdurend aanwezig, zoals ook het geval was bij Anne Frank. Maar het verzet ging uiterst geraffineerd te werk: In huize Ten Boom werd in een linnenkast een schuifwand gemaakt met daarachter een geheime ruimte om Joden te verstoppen; er werden papieren vervalst en men sprak in codes zoals: ‘Ik heb hier een klok om te repareren.’ Dit betekende: 'Ik heb hier een Jood die een schuilplaats zoekt.'
Vier jaar lang lukte het de familie Ten Boom om Joden te verbergen en ze daarna de stad uit te helpen naar een veiliger plaats. Veel Joden werden gered, totdat zij werden betrapt en de prijs moesten betalen. Corrie ten Boom en haar zus Betsie kwamen in concentratiekamp Ravensbrück bij Berlijn. Betsie stierf, Corrie overleefde het. Daarna sprak zij overal in de wereld over wat zij had meegemaakt en over vergeving en bevrijding. Zelfs een ‘verrader van destijds’ was een keer aanwezig op een van haar bijeenkomsten en vroeg haar om vergeving – en zij schonk het hem. Zij lééfde de genade van Jezus.
Bron: www.israeltoday.nl


23 juni 2011

Lang verkering is niet gezond

"Zodra je weet dat je relatie goed zit en dat het voor de rest van je leven is, moet je zo snel mogelijk trouwen." Dat zegt W.M. Eckeveld in een interview met CIP. Eckeveld werkt als psycholoog bij de GGZ en geeft ook relatietherapie: "Als je uitgaat van het christelijke principe dat je geen seks voor het huwelijk wil, is een verkeringsperiode van acht jaar echt niet gezond. Het wordt steeds moeilijker om seksueel rein te blijven en de grens zal steeds een stukje opschuiven. Ik denk niet dat God het op deze manier bedoeld heeft. Daarom pleit ik ervoor om zodra je zeker bent van je zaak te trouwen."

De psycholoog erkent dat er praktische redenen zijn om niet te gaan trouwen: "Onze bruiloft hoeft echter niet te voldoen aan de eisen van deze tijd. Je kunt heel goedkoop trouwen en in een klein huurhuisje gaan wonen. Dat kan zelfs als je nog studeert of nog geen vast inkomen hebt."
Eckeveld: "Bovendien kan een relatie scheefgroeien door seksuele onthouding. Als je lang verkering hebt, groei je in alles naar elkaar toe: op sociaal gebied, emotioneel gebied en geloofsgebied. Het lichamelijke en seksuele hoort daar gewoon bij en wanneer je dus in dat alles naar elkaar toegroeit behalve op seksueel gebied, groeit er iets scheef. Dat lijkt alsof ik pleit voor seks voor het huwelijk, maar ik pleit juist om sneller te trouwen. Uiteraard zullen dan mensen zeggen dat er dan ook sneller scheidingen komen. Je moet echter vechten voor je huwelijk en nooit opgeven. God heeft het ingezegend voor je hele leven, waarbij er natuurlijk uitzonderingen zijn."
Bron www.cip.nl


20 juni 2011

Waar maak je je drukker om ?


Een ziel die verloren gaat – of een schram op je nieuwe auto?

De gemiste kerkdienst – of de vergeefse inspanningen van een werkdag?

Dat de gemeente niet groeit – of dat de kool in je tuin het niet doet?

Dat je niet in de Bijbel gelezen hebt – of dat je aan je krant niet bent toegekomen?

Dat je een goede bijbelstudie hebt gemist – of je favoriete tv-programma?

Dat je bijdrage voor het werk in het Koninkrijk Gods lager uitvalt - of je inkomen?

Dat je kinderen te laat in de kerk of op de zondagsschool komen – of dat ze niet op tijd op school zijn?

Wanneer je denkt aan de miljoenen mensen die de Heere Jezus niet kennen – of het feit dat je je niet zo veel kunt veroorloven als je buren?

Wat verontrust ons meer?



18 juni 2011

Er is geen prijs voor liefde

Een boer had enkele jonge hondjes die hij nog moest verkopen.Hij schilderde een advertentie op een bord met: 4 puppies te koop en zette dit aan het begin van zijn erf. Net toen hij de laatste spijker in het bord sloeg, werd hij aan zijn overal getrokken. Hij keek naar beneden in de ogen van een kleine jongen.
"Meneer" zei de jongen, "ik wil een van uw puppies kopen". "Wel", zei de boer, terwijl hij met zijn hand achter in zijn nek wreef, "deze puppies hebben hele goede ouders en kosten aardig wat geld".
De jongen liet voor een moment zijn hoofd hangen.
Toen reikte hij diep in zijn broekzak en haalde een handvol kleingeld voor de dag en liet het aan de boer zien: "Ik heb 39 cent. Is dat genoeg om te kijken?"
"Zeker", zei de boer en hij floot een deuntje. "Dolly", riep hij. Uit het hondenhok en over het erf rende Dolly naar de boer toe gevolgd door 4 kleine bolletjes wol.
De kleine jongen drukte zijn gezicht tegen het hek. Zijn ogen straalde van verrukking. Terwijl de honden naar het hek toe kwamen rennen, zag de jongen nog iets bewegen in het hondenhok. Langzaam verscheen er nog een bolletje wol, maar deze was zichtbaar kleiner dan de andere hondjes.
Op zijn achterpootjes gleed het bolletje het hok uit en op een wat onhandige wijze begon het hondje vooruit naar het hek te hobbelen terwijl het zijn best deed de andere hondjes bij te houden.
"Ik wil die hebben", zei het kleine jongetje, terwijl hij naar waggelende hond wees.
De boer knielde naast het jongetje neer en zei: "Zoon, je wil dat hondje echt niet. Het is nooit in staat om te rennen of te spelen zoals de andere hondjes kunnen".
Toen deed de jongen een stap naar achteren, reikte naar beneden en begon een broekspijp op te rollen. Terwijl hij dit deed werd een stalen beugel zichtbaar aan beide zijden van het beentje van de jongen die vastgemaakt zaten aan zijn speciaal gemaakte schoentje.
De boer aankijkend zei hij: "Weet u meneer, ik kan zelf ook niet zo goed rennen en hij heeft iemand nodig die hem begrijpt". Met tranen in zijn ogen reikte de boer naar beneden en pakte de kleine puppie op. Hij hield het heel voorzichtig vast toen hij de puppie aan de kleine jongen gaf.
"Hoeveel kost het?" vroeg de kleine jongen.
"Niets, het is gratis", zei de boer: "Er is geen prijs voor liefde".
De wereld is vol van mensen die iemand nodig hebben die ze begrijpt.


17 juni 2011

Jezus moet eindeloos veel splinters bij ons weghalen

In Mattheüs 7 waarschuwt Jezus ons voor oordelen. “Wat ziet gij de splinter in het oog van uw broeder, maar de balk in uw eigen oog bemerkt gij niet?”
Ziet u het plaatje? Een man loopt rond met een balk in zijn oog. Daardoor is hij zo blind dat hij zelfs de balk in zijn eigen oog niet ziet (vers 3). Maar hij is niet alleen blind, hij is ook dwaas. Want hij verbeeldt zich dat hij een splinter ziet in het oog van zijn broeder (vers 3). En die blindheid en dwaasheid samen maken hem tot een huichelaar (vers 5). Hij stapt naar zijn broeder en zegt: laat mij de splinter uit uw oog wegdoen (vers 4). Ziedaar, degene die oordeelt. Zo ziet God hem.

Wat dan? Is de situatie zo onmogelijk dat we die splinter bij de ander maar moeten laten zitten? Zoals een spreekwoord zegt: wie zijn eigen tuintje wiedt, ziet het onkruid bij een ander niet. Dat lijkt een humane houding, maar het getuigt niet van liefde. Iemand met een splinter in zijn oog maar aan zijn lot overlaten! Dat kan niet. Het is een christelijke opdracht om de splinter bij de ander weg te halen (vers 5).
Maar dan eerst de balk bij jezelf. Want wat is een balk?
Een balk is een grote hoeveelheid splinters. Of geestelijk gezegd: een splinter is een zonde, een balk is een grote verzameling daarvan.
Het volgen van de Here Jezus houdt in dat Hij eindeloos veel splinters bij ons moet weghalen. Dat gaat niet langs je heen. Steeds als je bij jezelf een splinter ontdekt, moet je daarmee naar hem toe gaan en dan haalt Hij hem weg. Daar ben je helemaal zelf bij betrokken. Dat neemt jaren in beslag. Dat doet je Jezus kennen in zijn geduld en liefde en genade en dat doet je jezelf kennen als het doelwit van zijn geduld, liefde en genade. Dat doet je de balk zien als het totaal van alle weggehaalde splinters. Je beseft in tranen dat die balk misschien nog wel groter zal worden. In die houding van verbrokenheid en deemoed ontmoet je je broeder en zie je de splinter. En je weet zo goed van de pijn die de splinter veroorzaakt. Daarom kan je niet nalaten naar hem toe te stappen en vol bewogenheid te zeggen: broeder, laat mij de splinter uit uw oog wegdoen.

Het is duidelijk dat de Here Jezus ons nadrukkelijk opdraagt de splinters bij anderen weg te nemen. “Doe eerst de balk uit uw oog weg, dan zult gij scherp kunnen zien, om de splinter uit het oog van uw broeder weg te doen” (vers 5). Sterker nog, in het volgende vers zegt Hij ons dat we niet eindeloos door moeten gaan het evangelie te verkondigen, zonder te verwachten en eraan mee te helpen dat daardoor splinters worden weggenomen. Dat door de verkondiging van het evangelie mensen veranderen.
“Weest heilig want Ik, de Here ben heilig” (1 Petrus 1:16). Als het Evangelie – op de lange duur – de hoorders niet verandert, dan klinkt dat ernstige woord: “Geef het heilige niet aan de honden” (vers 6). Als mensen door het evangelie niet veranderen, kunnen ze op de lange duur ook geen waardering meer voor de boodschap opbrengen. Een hond waardeert het heilige niet.
“Werpt uw paarlen niet voor de zwijnen, opdat zij die niet vertrappen met hun poten en zich omkerende, u verscheuren” (vers 6). “Het Koninkrijk der hemelen is gelijk aan een kostbare parel” (vers 45,46). Maar een zwijn waardeert een parel niet. Er is voor hem geen voedsel in. Daarom vertrapt hij hem met zijn poten, keert zich om en verscheurt de ‘goede’ gever. Wat een verantwoording voor wie het evangelie verkondigt en voor wie het hoort. In de mate dat het evangelie ons verandert, in die mate zullen we God en zijn aanbod waarderen. Dan krijgen we zicht op de waarde van het heilige en de parel.
Daarom zijn de volgende verzen een aansporing om ernst met de zaak te maken; gevolgd door enorme beloften. “Bidt en u zal gegeven worden; zoekt en gij zult vinden; klopt en u zal opengedaan worden” (vers 7). “Want een ieder die bidt, ontvangt en wie zoekt, vindt en wie klopt, hem zal opengedaan worden.”
Bidt, zoekt, klopt. Dat zijn drie werkwoorden, die in toenemende mate aangeven wat het aandeel van een christen is. Want er is altijd voortgang in het leven van een christen. Er is altijd meer en verlangen naar meer. Daarom: bidt, zoekt, klopt.

De Here Jezus verzekert met grote stelligheid: je ontvangt, vindt en wordt opengedaan. Hij put zich uit om over te brengen hoe zeker dat is. Hij raakt onze innerlijke gevoelens als Hij zegt: “Of welk mens onder u zal, als zijn zoon hem om brood vraagt, hem een steen geven! Of als hij een vis vraagt, zal hij hem toch geen slang geven?" (vers 9 en 10).
God verlangt intens om het goede aan zijn kinderen te geven. Het probleem ligt niet bij God; die wil graag geven. Het probleem ligt bij ons, dat wij door ons ongeloof niet kunnen ontvangen. Daarom is ons bidden niet bedoeld om God bereid te maken. Ons bidden, zoeken en kloppen is bedoeld om daardoor zelf bereid te worden om in geloof te ontvangen. Want wie bidt ontvangt.
Jakobus zeg: ”Gij hebt niet, omdat gij niet bidt” (Jakobus 4:2). “Daarom, bidt, want God zal het goede geven aan hen, die Hem daarom bidden.”

In Lucas 11 vers 13 staat deze tekst precies zo, alleen staat daar in plaats van ‘het goede’: de Heilige Geest. Ik zou me kunnen voorstellen dat dit voor sommigen wat tegenvalt. Ze hadden misschien bij ‘het goede’ iets anders, iets beters verwacht. Maar laten we daar eens over nadenken.
Is er iets beters? Had God iets beters kunnen geven? Waren materiële dingen beter geweest? Dat wat je niet kunt meenemen? Of aards geluk? Dat wat tijdelijk is?
Toen God er over ‘nadacht’ ons het goede te geven, wist Hij dat dit niet anders kon zijn dan zijn Heilige Geest. Dat is Gods hoogste gave aan mensen.

Henk Binnendijk


16 juni 2011

Vertrouw jezelf toe aan de Here Jezus

Een vrouw zat vast gevangen op de hoogste verdieping van een brandend gebouw.
Vlammen en rook maakten ontsnappen onmogelijk.
Toen de brandweer kwam, klom één van de mannen op een ladder omhoog naar het venster waar de vrouw om hulp gilde. Hij strekte zijn handen uit om haar te redden. Toen ze echter naar beneden keek en de grote hoogte onder haar zag, raakte ze in paniek en trok ze zich terug in het gebouw.
De brandweerman bedelde dat ze hem moest vertrouwen om gered te kunnen worden, maar ze liet zich niet meer zien. Door angst bleef ze buiten bereik van de brandweerman. Uiteindelijk werd het te gevaarlijk en moest ook hij noodgedwongen naar de grond terug. Met tranen in zijn ogen zei hij: "Ik deed alles wat ik kon om haar te redden, maar ze gaf me geen kans.”

Zo vergaat het veel mensen op geestelijk gebied. Jezus verlangt ernaar om hen te redden en om hun zonden te vergeven, maar ze verzetten zich koppig tegen Zijn nodigen. Ze slaan Zijn reddingsaanbod af. Door te weigeren doen ze als de vrouw die omkwam in de vlammen, alhoewel ze had kunnen ontsnappen.
Vertrouw uzelf toe aan de Heere Jezus. Hij nodigt u om tot Hem te komen. Wees niet als degenen van wie Hij zeggen moet: "Ik deed alles wat Ik kon om hen te redden, maar ze gaven Me geen kans." Het geloof is de hand waarmee wij het geschenk van verlossing, uit de hand van God ontvangen.

15 juni 2011

Ik ga slapen ik ben moe...

'Onverwachts kwam het: kleine Gasper van zeven jaar moest plotseling worden opgenomen in het ziekenhuis. Als zovelen moest ook bij hem de blinde darm verwijderd worden. Toen hij de operatiezaal binnengereden werd, keek hij met angstige ogen rond. Met de openheid van een kind vroeg hij aan de chirurg: "Wat gaat u met mij doen?" "We zullen die pijn uit je buikje eens even wegnemen", zei de dokter vriendelijk. "Maar ik heb helemaal geen pijn", zei Gasper. "Neen, maar als we er niets aan doen, komt de pijn morgen weer terug en word je ziek." "Hoe gaat u de pijn wegnemen, dokter?" Je gaat gewoon slapen, Gasper, en als je wakker wordt is alles gebeurd en dan ben je gauw weer beter." "Ik heb helemaal geen slaap." "Dat komt wel, ik ga je in slaap maken, hoor, je voelt er niets van." "Ga ik werkelijk slapen, dokter?" "Ja Gasper, werkelijk." "Maar dan moet ik eerst bidden", zei Gasper. Voor iemand er op verdacht was gleed hij op de grond; hij knielde en legde zijn handjes gevouwen op de rand van de brancard. Het was doodstil in de zaal. De chirurg, de beide assistenten, de zusters, niemand bewoog zich. Allen keken naar dat kleine figuurtje in het midden van de zaal. Helder en zuiver klonk zijn kinderstem:

Ik ga slapen, ik ben moe.
k Sluit mijn beide oogjes toe.
Heere, houd ook deze nacht
Over mij getrouw de wacht.

't Boze dat ik heb gedaan
Zie het, Heere, toch niet aan
Schoon mijn zonden vele zijn,
Maak om Jezus' wil mij rein.

Dit kinderlijk gebed van Gasper is het keerpunt geworden in het leven van De chirurg. Het liet hem niet meer los. Hij is die avond neergeknield voor God en heeft precies hetzelfde gevraagd: "Schoon mijn zonden vele zijn, maak om Jezus' wil mij rein.

Voorwaar zeg Ik u: Zo wie het Koninkrijk Gods niet ontvangt gelijk een kindeke, die zal in hetzelve geenszins ingaan."

14 juni 2011

Waar besteden we onze tijd aan?

"De gemiddelde christen in het westen brengt tien minuten per dag door met God; ondertussen besteedt de gemiddelde Nederlander 186 minuten per dag aan televisiekijken.
Misschien houd je niet van tv kijken, misschien heb je er niet eens een. Maar hoe zit het met je tijd en geld? Hoeveel van je geld besteed je aan jezelf en hoeveel wordt aan het koninkrijk van God gegeven? Hoeveel tijd besteed je aan je leven en aan je doelstellingen en hoeveel tijd besteed je aan Gods werk en Zijn doelstellingen?
God wil geen godsdienstige verplichting. Hij wil geen afgeleide, lauwe houding van 'Oké, ik lees wel een hoofdstuk... Bent U  nu blij?' God wil dat zijn Woord een vreugde voor ons is, zo veel dat we er ons dag en nacht in verdiepen.
In Psalm 1 belooft Hij ons dat zij die dat doen, zijn 'als een boom geplant aan stromend water. Op tijd draagt hij vrucht, zijn bladeren verdorren niet. Alles wat hij doet komt tot bloei (vs.3)'. "

Opnieuw zet Francis Chan ons aan het denken...


11 juni 2011

Basis Bijbel Cursus - De Herikon


De Basis Bijbel Cursus online is een goed te volgen cursus die de basiswaarheden van het christelijk geloof behandelt. Er zijn in totaal 42 lessen verdeeld over 5 thema's. Als je een thema hebt afgerond ontvang je een diploma.Voor een overzicht van de lessen kun je hier klikken. Je kunt hier de eerste les inzien.

Deze cursus is voor iedereen die meer weten wil over God, de Here Jezus en hoe je als christen kunt leven. Het materiaal is zo geschreven dat het zowel voor kinderen (vanaf ±10 jaar) als voor volwassenen boeiend en leerzaam is. De cursus is een bediening van De Herikon.

Wanneer je je aanmeldt, krijg je een willekeurige docent toegewezen. Wil je graag dat ik je lessen nakijk en je docent word? Laat het mij dan even weten via de mail.*

De cursus is overigens geheel kosteloos! 


Inmiddels ben ik zelf geen docent meer bij de BBC.

10 juni 2011

Anne van der Bijl - We moeten naar die mensen toe!

Afgelopen zaterdag was de 83-jarige Anne van der Bijl op de EO-Jongerendag. Hij werd door de dochter van een geheime gelovige in het zonnetje gezet en vertelde over zijn leven in dienst van God. "Het is allemaal begonnen met een biddende moeder."

Van der Bijl: "Mijn moeder bad voor mij en gaf mij ook nog een bijbeltje toen ik als soldaat naar Indië trok. Dat Bijbeltje heb ik nu ook bij me. Voorin heb ik geschreven: 'Het boek dat je moet doen'. We moeten gaan waar Jezus roept en altijd ja zeggen op de stem van de Heer. In mijn leven begon dat op een donker zolderkamertje. Ik bad daar mijn allereerste gebed. Dat was niet eens een zondaarsgebed, ik vroeg om licht van de Heer en beloofde dat ik dan in dat licht zou gaan. Het is niet zo dat je dan heel je leven ziet. God geeft net genoeg licht om de eerste stap te nemen. Ik ging als zwerver naar Amsterdam en sliep daar in portiekjes. Ik wilde namelijk bij de mensen zijn die verloren waren en zonder Jezus. Hoe konden ze ooit mijn Jezus lief gaan hebben als ze mij niet liefhebben? Ik besefte dat ik naar ze toe moest, want ze komen niet naar mij."

De oprichter van Open Doors benadrukte dat het ook in zijn leven stapje voor stapje ging: "Ik weet nog dat ik met een evangelisatietent op reis was door Nederland. We kamen arbeidersjeugd tegen. Ze maakten alles kapot en de mensen klaagden daarover. Soms was ik nachtenlang bezig om de dingen die ze kapot gemaakt hadden, weer te repareren. Ze zeiden tegen mij dat fabrieksjeugd niet naar de kerk ging. Ik dacht dan moet de kerk naar de fabrieksjeugd toe. Ik ben naar de grootste fabriek in mijn omgeving gegaan en ben daar aan het werk gegaan. Je moet jezelf namelijk nooit afzonderen maar je vereenzelvigen met de mensen. Ik liep daar rond in een blauwe overal en deed het minst betaalde werk, gewoon om bij de mensen te komen. Want ze komen niet bij ons en ook niet bij Jezus. Wij moeten als Jezus zijnde naar die mensen toe en daar moeten we onszelf voor in beweging zetten, ook daar zijn er toen mensen voor de Heere Jezus Christus gewonnen."

Op de vraag wat Anne tegen een talibanstrijder zou zeggen antwoordde hij: "Ik zou als eerste hem liefhebben. Niemand kan namelijk mijn Jezus liefhebben als hij mij niet liefheeft. Dan zou ik hem recht in de ogen aankijken en zeggen 'Jezus is Heer, niet jullie maar mijn Jezus is Heer. Islam betekent voor mij I Seriously Love All Muslims." Dat laatste werd door het bijna 30.000 man tellende publiek ontvangen met een groot applaus. Van der Bijl: "Betekent dit applaus dat jullie daar morgen allemaal mee gaan beginnen?"
bron: www.cip.nl/

9 juni 2011

Ook het goede níet doen is zonde

Jakobus 4:17 'Als iemand dan weet goed te doen en het niet doet, is het hem tot zonde'.

We zijn als mensen gauw geneigd te denken dat iets verkeerds doen, zonde is. Jakobus vertelt ons dat ook het goede niet doen zonde is.
Bv. liegen is zonde maar het kan een ook zonde zijn als je de waarheid kent en die niet vertelt.
Of het is bv. zonde om kwaad over iemand te spreken maar het is ook zonde om iemand uit de weg te gaan als je weet dat hij jouw vriendschap nodig heeft. Het is goed om bereid te zijn te helpen als de Heilige Geest je daartoe leidt. We zouden gerichter moeten bidden dat we niet zondigen door het goede en oprechte na te laten.


7 juni 2011

Aardse en Hemelse wijsheid

In het Bijbelboek Jakobus las ik dat er eigenlijk twee soorten 'wijsheid' bestaan. Aardse wijsheid en Hemelse wijsheid. Zo had ik het tot nu toe nooit bekeken. Ik dacht dat het altijd dwaasheid en wijsheid was. Blijkbaar bestaat er ook 'aardse' wijsheid. Moeilijk om precies het verschil te onderkennen. Ik las de volgende verzen en was er gewoon even stil van.

Jakobus 3: 13-18 "Wie is wijs en verstandig onder u? Hij tone uit zijn goede wandel zijn werken met wijze zachtmoedigheid. Indien gij echter bittere naijver en zelfzucht in uw hart hebt, beroemt u dan niet en liegt niet tegen de waarheid. Dat is niet de wijsheid, die van boven komt, maar zij is aards, ongeestelijk, duivels; want waar naijver en zelfzucht heerst, daar is wanorde en allerlei kwade praktijk. Maar de wijsheid van boven is vooreerst rein, vervolgens vreedzaam, vriendelijk, gezeggelijk, vol van ontferming en goede vruchten, onpartijdig en ongeveinsd. Maar gerechtigheid is een vrucht, die in vrede wordt gezaaid voor hen, die vrede stichten."

Gelukkig gaat Jakobus 1:5 hier nog aan vooraf. 'Indien echter iemand van u in wijsheid te kort schiet, dan bidde hij God daarom, die aan allen geeft, eenvoudigweg en zonder verwijt; en zij zal hem gegeven worden'.

6 juni 2011

Stichting Traveling Light - een geweldig initiatief

Niet lang geleden hebben Jan en Marja Verschoor-Meijers (één van mijn bloglezers) samen een geweldig initiatief genomen. Het is inspirerend en bemoedigend onderstaand artikel over hun werk te lezen. Wat heerlijk om te zien dat er mensen zijn die zich richten op de nood en behoeften van andere christenen en hen op deze manier heel praktisch willen helpen.

"Wij reizen graag en wij reizen licht!" Dat is het motto van Jan en Marja Verschoor-Meijers, de oprichters van Stichting Traveling Light.
De stichting heeft ten doel het bieden van praktische hulp, financiële steun en geestelijke bemoediging aan bestaande christelijke organisaties en gemeenschappen over de hele wereld. Tijdens hun vele reizen en bezoeken aan kleine organisaties en gemeenten kwamen Jan en Marja er al snel achter dat werkers op vaak afgelegen plaatsen veelal behoefte hebben aan steun van buitenaf. Een helpende hand in een bouwproject, extra geld voor een jongerenprogramma of gewoonweg gebed, een bemoedigend woord of luisterend oor in het dagelijks leven. Langzaam maar zeker begon het idee te groeien een stichting in het leven te roepen die in deze behoefte zou kunnen voorzien. "Wij reizen graag en wij reizen licht, dat wil zeggen eenvoudig en zonder al te veel poespas of kosten", aldus Jan en Marja. "Wij willen ook graag een reizend licht zijn, uitkomst brengen in soms moeilijke situaties."

Jan en Marja kiezen bewust voor christelijk werk omdat ze uit eigen ervaring weten dat alleen Jezus Christus het antwoord is aan een wereld in nood. Verder kiezen zij ook heel bewust voor kleinschalige, behapbare projecten die zij persoonlijk hebben bezocht en waarvan zij de mensen, die erachter zitten, goed kennen. Zo ontstaat er een persoonlijke band en een vertrouwensrelatie.

Uiteraard reizen Jan en Marja voor eigen rekening. Dat geldt ook voor iedereen die mee wil om een project te bezoeken. De giften die bij de stichting binnenkomen gaan dus alleen naar de beoogde projecten. In het dagelijks leven is Jan part-time werkzaam als automonteur bij garage Moerman Jansen in Papendrecht en Marja als administratief medewerkster bij de Gemeentebelastingen Drechtsteden. In hun vrije tijd reizen zij voor de stichting. Marja is tevens de schrijfster van een aantal, in Amerika gepubliceerde, Engelstalige boeken. Binnenkort komt er een eerste boekje van haar uit bij uitgeverij Merweboek. Het eerste project dat ze als Stichting financieel willen steunen is de aankoop van een rehabilitatiehuis voor Teen Challenge Oekraïne. Als vrijwilligers zijn Jan en Marja al jaren wereldwijd betrokken bij deze internationale organisatie voor hulp aan ex-verslaafden. Teen Challenge heeft ruim 1100 centra in meer dan 85 landen. Elk centrum moet echter zelf voorzien in de kosten die het programma met zich meebrengt; van overheidshulp is in de meeste gevallen geen sprake. Gebleken is dat veel hulp en financiële ondersteuning voor Europese projecten (ook in Nederland) vanuit de USA komt. "Dat moet ons toch tot nadenken zetten", aldus de initiatiefnemers, die jaren in Californië woonden. "Waarom zouden wij elkaar niet helpen binnen Europa en het Middellandse Zeegebied?" Een recente ontmoeting met Sergei en Mariana Glushko deed Jan en Marja besluiten om hen als eerste te gaan helpen. Sergei en Mariana zijn de leiders van Teen Challenge Oekraïne. Er is 10.000 euro nodig voor de aanschaf van een huis waarin zo'n twintig tot dertig mannen kunnen wonen, studeren en werken.

Meer informatie is te vinden op de website www.traveling-light.nl. Op de weblog www.janenmarja.blogspot.com kun je terecht voor actuele (reis)informatie, planning, foto's en informatie over de projecten.
Van harte aanbevolen!



4 juni 2011

10 statements over een Bijbels huwelijk

  1. Het huwelijk is goed en voor (bijna) iedereen (Gen. 2:18; 1 Kor. 7:1,2).
  2. Het huwelijk is uitsluitend iets tussen 1 man en 1 vrouw en voor de christen tussen 1 christen + 1 christen (Gen. 2:22; 2 Kor. 6:14).
  3. Het huwelijk is een plaatje van de relatie tussen Jezus en Zijn kinderen (Ef. 5:32).
  4. In het huwelijk zijn de man en de vrouw volledig gelijkwaardig (1 Pet. 3:7).
  5. In het huwelijk is de rol van de man en de vrouw niet uitwisselbaar (Gen. 1:27; Gen. 5:22-33).
  6. Het huwelijk behoort een plek te zijn van wederzijdse liefde, respect en dienstbaarheid (Mat. 22:39; Gal. 5:13).
  7. Het huwelijk is een levenslang verbond dat, wat God betreft, alleen door de dood wordt ontbonden (Spr. 2:17; Mat. 19:6; 1 Kor. 7:39).
  8. Het huwelijk heeft als ultieme doel God te eren als Schepper en Verlosser (Jes. 43:7; 1 Kor. 10:31).
  9. Het huwelijk is een geschenk van God waar we van mogen genieten (Spr. 5:15-19; 1 Tim. 4:4).
  10. Het huwelijk is niet het belangrijkste in het leven, dat is God  (Mat. 22:37; Op. 19:6-9).
via roots.typepad.com

3 juni 2011

Ik geloof in het christendom zoals ik geloof dat de zon opgegaan is



"Ik geloof in het christendom zoals ik geloof dat de zon opgegaan is;
niet alleen omdat ik het zie, maar omdat ik daardoor al het andere kan zien'.
C.S. Lewis

2 juni 2011

Uitzien naar Jezus' komst

Wat een bemoediging is dat nog steeds voor ons toen Jezus (en de mannen in witte klederen) deze woorden spraken:

Handelingen 2: 8-11 "Maar u zult de kracht van de Heilige Geest ontvangen, Die over u komen zal; en u zult Mijn getuigen zijn, zowel in Jeruzalem als in heel Judea en Samaria en tot aan het uiterste van de aarde. En nadat Hij dit gezegd had, werd Hij opgenomen terwijl zij het zagen, en een wolk onttrok Hem aan hun ogen.
En toen zij, terwijl Hij van hen wegging, hun ogen naar de hemel gericht hielden, zie, twee mannen stonden bij hen in witte kleding, die ook zeiden: Galilese mannen, waarom staat u omhoog te kijken naar de hemel? Deze Jezus, Die van u opgenomen is naar de hemel, zal op dezelfde wijze terugkomen als u Hem naar de hemel hebt zien gaan.


1 juni 2011

Onvergeeflijk vergeven

"Je moet moeite doen om elke smaak van wrok in je eigen hart te doden en eigen verlangens te vernietigen. God om vergeving vragen maakt in deze het verschil. In ons geval aanvaarden wij te gemakkelijk excuses, in andere gevallen vindt men het vergeven van iemand te gemakkelijk. Mijn eigen zonden zijn bovendien als een veilige gok waarbij de excuses daarvoor vaak niet zo echt zijn als ik zelf denk," schreef C.S. Lewis over vergeving.

"Men moet er dus alles aan doen om de ander te laten zien dat hij niet zoveel schuld had als we dachten. Maar zelfs als hem alles volledig te verwijten valt, zouden we hem nog steeds moeten vergeven. Zelfs als 99 procent van zijn schijnbare schuld kan worden weggeredeneerd door goede excuses, begint het probleem van vergeving met de één procent die overblijft. Een echt goed excuus produceren is geen christelijk karakter, het is alleen billijkheid. Christen-zijn betekent onvergeeflijk vergeven, want God heeft jou onvergeeflijk vergeven."
"Dit is moeilijk. Het is misschien niet zo moeilijk om één keer een grote gebeurtenis te vergeven. Maar het vergeven van onophoudelijke provocaties, een bazige schoonmoeder, een pesterig persoon, een zeurderige vrouw, een zelfzuchtige dochter of een bedrieglijke zoon? Dat kan denk ik alleen door te onthouden waar we staan, door in ons gebed te zeggen: ‘Vergeef ons onze schulden gelijk ook wij vergeven onze schuldenaren’. Wanneer we Zijn vergeving weigeren, weigeren we Gods genade voor onszelf. Er zijn geen uitzonderingen en God meent wat Hij zegt."
www.cip.nl