31 december 2010

10 vragen om jezelf te stellen aan het begin van 2011

Onderstaande vragen werden ons in de gemeente aan het einde van 2009 meegegeven voor het jaar 2010.
Gedurende het jaar heb ik deze punten steeds erbij gepakt en ben nu aan het einde van dit jaar tot verrassende conclusies gekomen. God heeft grote dingen gedaan in mijn en in ons leven. Hij doet zelf nog meer dan wij bidden of beseffen (Ef 3:20).
Ook voor 2011 kunnen deze vragen weer een hulpmiddel zijn !

10 vragen om jezelf te stellen aan het begin van 2011
  1. Wat is het belangrijkste dat ik in 2011 kan doen om een geestelijke erfenis aan mijn kinderen te waarborgen?
  2. Wat is het belangrijkste dat ik in 2011 kan doen om de kwaliteit van mijn huwelijksleven te verbeteren?
  3. Wat is mijn grootste tijdverspiller en wat ga ik er dit jaar aan doen?
  4. Hoe kan ik dit jaar de plaatselijke gemeente dienen?
  5. Wie wil ik het meeste bemoedigen dit jaar?
  6. Voor wie ga ik dit jaar volhardend bidden dat hij/zij tot geloof mag komen
  7. Wat is dat ene ding dat ik doen kan om mijn gebedsleven te verbeteren dit jaar?
  8. Hoe kan ik op school meer een getuige van Jezus zijn?
  9. Wat is het menselijk onmogelijke dat ik God ga vragen om te doen dit jaar?
  10. Wat ga ik doen om mijn verlangen naar de komst van de Here Jezus te vergroten?


29 december 2010

Kinderevangelisatie...waarom eigenlijk?

Een klein pakkend boekje heeft de laatste tijd mijn aandacht getrokken: "Kinderevangelisatie...waarom eigenlijk? door Sam Doherty.
Het boekje is bedoeld voor iedereen die zich bezighoudt met kinderwerk en voor hen die zich willen verdiepen in de vraag waarom kinderen met het evangelie bereikt moeten worden. Sam Doherty (afkomstig uit Ierland) is sinds 1950 kinderevangelist en was ook een uitstekend leraar. Wanneer hij voor de kinderen stond, toonde hij zich echt een man van de praktijk. Hij is geen studeerkamerevangelist die allerlei theoriën achter een bureau bedenkt. Veel principes binnen het kinderwerk worden door hem en vele andere kinderwerkers toegepast. Ik kan het boekje aanbevelen aan iedereen die met kinderen werkt. Persoonlijk was ik er al van overtuigd dat ook aan (jonge) kinderen het evangelie verteld moet worden maar na het lezen van dit boekje, waarin ook veel Bijbelse argumenten staan, is dit besef alleen nog maar toegenomen.
Van harte aanbevolen ! Het boekje is gratis (alleen verzendkosten) te verkrijgen bij IKEG.

"Er is slechts één evangelie voor zowel volwassenen als kinderen. Kinderevangelisatie is geen ander evangelie, maar een vertaalprobleem waarbij wij de grote waarheden van het christelijk geloof op een heel eenvoudige manier moeten overbrengen."
Francis Schaeffer


28 december 2010

1 jaar 'Christenleven'

Vandaag is een bijzondere dag, in elk geval al om de reden die in Psalm 118:24 genoemd wordt : "Dit is de dag die de Here gemaakt heeft; laten wij juichen en ons daarover verheugen." ...

Toch is deze dag voor mij persoonlijk heel speciaal omdat het precies een jaar geleden is dat ik met het weblog 'Christenleven' ben begonnen. Wat een zegeningen mocht ik hierdoor het afgelopen jaar ontvangen. Bovenal dank ik onze Hemelse Vader die mij bij elk bericht als het ware een spiegel voorhield om in te kijken. 'Practice what you preach' was een gedachte die vaak door mij heen ging. Natuurlijk is dit niet altijd gelukt maar het streven was er wel, met vallen en opstaan. Ik heb er veel van geleerd, ben er door gegroeid en ik hoop dat dat voor jullie als lezers ook geldt.Voor mij persoonlijk is het erg opbouwend en verrijkend geweest. ( zie mijn berichtje hierover op 12 okt.j.l.).

Ook in het nieuwe jaar is dit mijn gebed voor dit weblog:
"Het blijft mijn verlangen om elke dag steeds meer te groeien in mijn geloof in Jezus Christus en om meer en meer een vrouw naar Gods hart te worden. De transformatie tot een vrouw of man naar Gods hart is Gods werk maar via deze blog wil ik 'stukjes discipline' doorgeven die een ieder kan volgen opdat Hij Zijn werk in ons hart kan doen. Discipline met betrekking tot onze stille tijd, ons huwelijk, ons gezin, ons huis, onze persoonlijke groei, en onze bediening. Laten we ernaar blijven jagen de vrouw of de man te zijn die God wil dat we zijn, een man of vrouw naar Zijn hart.( 1 Sam. 13:14b) Hijzelf zal ons daartoe in staat stellen"

Tenslotte wil ik jullie als lezers bedanken voor jullie reacties, bemoedigingen en de opbouwende kritiek. Ga hier vooral mee door zou ik zeggen. Dat alles uiteindelijk tot eer en glorie van Zijn naam mag zijn.


26 december 2010

The Christmas miracle of Jonathan Toomey

Onlangs keken we als gezin naar deze kerstfilm. Hij is zeer de moeite waard.

"De gelukkige jeugd van Thomas McDowell wordt ruw verstoord als zijn vader omkomt tijdens de oorlog. Zijn moeder kan niets anders dan het huis in de stad verkopen en verhuizen naar hun tante op het platte land. Tijdens de reis verliest hij ook nog de Familie Kerstfiguren set, de laatste link naar zijn vader. Jonathan Toomey is een houtsnijder die zich afsluit van de buitenwereld. Ook hij heeft een zwaar verlies geleden. De moeder van Thomas probeert hun leven weer op te pakken en haalt Jonathan over om een nieuwe Kerstfiguren set te maken voor Thomas. Langzaam ontdooit hun relatie en zien zij in dat ze met hun pijn moeten leren omgaan of vast zullen blijven zitten in hun verdriet. Een warme ervaring voor diegene die vindt dat kerstmis gaat over mensen, vriendschap en geloof."


24 december 2010

Een bewijs dat God bestaat

De tweede Korinthe brief is een heerlijke brief van Paulus waaruit we veel kunnen leren. Deze verzen hebben mij aan het denken gezet:
2 Korinthe 3: 17-18 "De Here nu is de Geest; en waar de Geest des Heren is, is vrijheid. En wij allen, die met een aangezicht, waarop geen bedekking meer is, de heerlijkheid des Heren weerspiegelen, veranderen naar hetzelfde beeld van heerlijkheid tot heerlijkheid, immers door de Here, die Geest is."

Het is ongelooflijk moeilijk, zo niet onmogelijk om te bewijzen dat God echt bestaat. Menselijkerwijs gesproken kunnen we dit dan ook niet laten zien of aantonen aan de mensen om ons heen. Toch heeft God zelf door middel van Zijn Heilige Geest het ultieme bewijs gegeven. Bovenstaande verzen vind ik daarom altijd bemoedigend wanneer ongelovigen aan mij vragen hoe ze zeker kunnen weten dat God bestaat. Er wordt namelijk door hen vaak, of dit nu terecht is of niet, om een 'zichtbaar' teken gevraagd. Ze willen zeker weten dat het 'waar' is.
Omdat iedere christen de Heilige Geest ontvangt wanneer hij of zij tot geloof komt is er wel degelijk iets 'zichtbaar' van God. Hij werkt zo met Zijn Geest door ons heen en wanneer Hij aan het werk is in je leven is het onmogelijk dat dat niet door anderen wordt opgemerkt. Als het goed is zien de mensen om je heen Jezus in jou! Voor mij is dit een geweldig bewijs dat God er werkelijk is. Het kan niet anders dan dat mensen aan jou en door jou heen dan iets van Zijn liefde zullen ervaren.


23 december 2010

Het verhaal van kinderarts Vera Schlamm (1923-2008)

"Geboren in Berlijn, groeide ik op in een Joods gezin. We vierden de Joodse feesten, dankten God en vroegen om Zijn zegen. Mij was nooit verteld dat ik in God moest geloven. Hij was er gewoon. Ik was tien jaar toen Hitler aan de macht kwam. Mijn vader werd in 1938 gearresteerd en zat gevangen tijdens de ‘Kristallnacht’. Joodse mannen werden toen opgepakt en naar werkkampen gestuurd maar mijn vader ontsprong de dans; hij zat juist gevangen. Toen hij in december 1938 op borgtocht vrijkwam, had moeder al een vluchtroute naar Nederland geregeld. Maar het ging mis. We werden opgepakt door de Gestapo. Toch zei ik tegen vader: “Niet bang zijn hoor, God zal ons hieruit redden”. Ik geloofde dat ook echt. En God deed het. Als door een wonder liet de Gestapo ons gaan. Na een volgende vluchtpoging kwamen we uiteindelijk in Nederland aan. Toen in mei 1940 de Duitsers Nederland bezetten, zaten we weer in de val. We leefden voortdurend in angst.

Op 20 juni 1943 werden we opgepakt en kwamen we in Westerbork terecht. Later werden we overgeplaatst naar Bergen Belsen. Ik bleef bidden dat de Here ons uit deze situatie zou redden. Op een zondagochtend werden we als familie vrijgelaten. In het kader van een uitwisselingsprogramma werd onze hele familie uitgekozen. Via Zwitserland kwamen we eind 1947 in de Verenigde Staten aan. Ik kon goed leren en mocht medicijnen gaan studeren. In gesprekken met studiegenoten ontdekte ik dat ik niet genoeg van mijn eigen geloof afwist. Ik besloot de Bijbel te gaan lezen. Van een vriendin kreeg ik een King James Bijbel. Ik begon bij Genesis. Uiteindelijk bereikte ik Jesaja 7:14: “Daarom zal de Here Zelf u een teken geven; ziet, een maagd zal zwanger worden, en zij zal een Zoon baren, en Zijn naam IMMANUËL heten”.
Vanaf dat moment vroeg ik iedere avond aan God: “Is Jezus werkelijk de Messias?” Ik wilde het heel zeker weten. Toen ik al lezend in het Nieuwe Testament terecht kwam, las ik in Johannes 14:6 Jezus’ woorden: “Ik ben de Weg, en de Waarheid, en het Leven. Niemand komt tot de Vader dan door Mij”. Mijn gebed werd nog intenser: “Is Jezus werkelijk de Messias?” Vier maanden lang liet God me worstelen. Op een morgen zei een zachte stem: “Ja, geef al je bezwaren aan Mij”. En op dat moment aanvaardde ik Hem. Jezus Zelf kwam in mijn leven. En hoewel ik nog lijd onder de gevolgen van wat ik heb meegemaakt, weet ik dat Zijn kracht in zwakheid wordt geopenbaard. Later bad ik of de Heere de bitterheid uit mijn hart wilde wegnemen. En dat deed Hij. We weten allemaal dat mensen ons pijn kunnen doen, maar we moeten vergeven. En ik ben nu in staat om dat te doen. Prijs de Here daarvoor. Zijn belofte luidt: “En gij zult Mij zoeken en vinden, wanneer gij naar Mij zult vragen met uw ganse hart” (Jer. 29:13).

22 december 2010

Heb Alles Maar Toch Ontevreden


Onlangs las ik in een tijdschrift over een bepaalde ziekte genaamd HAMTO. Toen ik het artikel las moest ik bekennen dat ook ik hieraan lijd. 'Heb Alles Maar Toch Ontevreden'.
Natuurlijk schaam ik me om dit toe te geven maar het blijkt dat vele mensen, ook christenen hier last van hebben.
Eigenlijk heb ik alles wat ik mij zou kunnen wensen maar toch zijn er altijd dingen die ik niet heb en waar mijn gedachten dan steeds op gericht blijven. (Mijn valkuilen zijn vooral boeken en c.d.'s. Je wilt niet weten hoe lang mijn verlanglijstje is bij bol.com)
Wat is het vaak moeilijk om tevreden te zijn met wat je hebt en er ook van te genieten. Vanaf vandaag, maar ook zeker in het nieuwe jaar wil ik mij meer richten op wat God mij gegeven heeft. Dankbaarheid en tevredenheid zouden hoog op mijn wensenlijstje moeten komen te staan!


21 december 2010

Beproevingen stellen je in staat anderen te helpen

2 Korinthe 1: 3-4 "Geloofd zij de God en Vader van onze Here Jezus Christus, de Vader der barmhartigheden en de God aller vertroosting, die ons troost in al onze druk, zodat wij hen, die in allerlei druk zijn, troosten kunnen met de troost, waarmede wijzelf door God vertroost worden"

"Veel mensen denken dat als God ons troost, onze beproevingen wel zullen verdwijnen. Maar als het zo werkte, zouden mensen alleen naar God toegaan om van hun pijn af te komen, niet omdat ze van Hem houden. We moeten begrijpen dat troost ook kan betekenen dat we kracht, bemoediging en hoop ontvangen om met die beproevingen te kunnen omgaan. Hoe meer we lijden, hoe meer troost God ons geeft.
Als je je volkomen krachteloos voelt door alle beproevingen, laat je dan troosten door God zoals alleen Hij dat kan. Vergeet niet dat elke beproeving die je nu doorstaat, je later in staat stelt anderen te helpen die te maken hebben met soortgelijke beproevingen."


20 december 2010

Je leven niet verspillen - John Piper

"Je hoeft niet veel te weten om een groot verschil te maken voor de Here. Maar je moet wel een paar dingen weten die echt groots zijn - dat we er voor willen leven en sterven. Mensen die een verschil maken in de wereld zijn geen mensen die zich veel eigen hebben gemaakt. Het zijn mensen die overwonnen zijn door een paar dingen die heel groots zijn.

Als jij wilt dat je leven betekenisvol is, hoef je geen hoog IQ te hebben. Je hoeft niet slim te zijn, je hoeft er niet knap uit te zien, of uit een goed gezin te komen of van een goede school. Wat je moet weten zijn een paar eenvoudige prachtige onveranderbare eeuwige dingen en er door gegrepen worden en bereid zijn je leven er voor te geven. En dat is waarom iedereen een verschil kan maken. Het gaat niet om jou maar waar je door gegrepen bent.
Wat heel verdrietig is, is dat er honderden mensen zijn die niet willen dat hun leven een verschil maakt. Alles wat ze willen, is leuk gevonden worden. Misschien school afmaken, een goede baan vinden. Een leuke man of vrouw vinden, een leuk huis, een mooie auto, lange weekeinden, goede vakanties, gezond oud worden, een leuk pensioen. Een gemakkelijke dood en geen hel en er niet bij stilstaan of wat je in dit leven doet eeuwigheidswaarde heeft. Dat is een drama in de dop. Verspil je leven niet."
John Piper

19 december 2010

Steeds meer mensen kunnen niet meer tegen de stilte


"Steeds meer mensen kunnen niet meer tegen stilte. Ze hebben het zó druk met hun werk, kerk, hobby’s, familie, dat ze er niet meer aan toekomen om gewoon even stil te staan. Geen tijd hoor! Te druk met mailen, internet, Twitter, Facebook en ga zo maar door. Stilte is eng, dus doen we ons best om de stroom van prikkels, geluiden en indrukken in volle gang te houden. Zappen, klikken, typen en consumeren.

Er zijn zelfs mensen die zo slecht tegen de stilte kunnen, dat ze met de tv aan gaan slapen, om zo ’s nachts, in het onderbewustzijn, ook nog de nodige prikkels te ontvangen. En zich maar afvragen hoe het komt dat ze altijd zo moe en opgebrand zijn. De levenshouding van herrie en jachtigheid sijpelt soms zelfs door in kerken en gemeenten. Als het in zo’n gemeente even stil is, wordt de doorsnee bezoeker meteen onrustig: Geluidsset defect? Microfoon kapot? Als er maar geluid is, dan is het goed. Luide muziek, hard zingen en een spreker die schreeuwt. Actie! Opwinding! Extase!

Het wordt hoog tijd dat de gemeente de helende werking van de stilte en de rust van God herontdekt. Dat kerken en gemeenten oases van rust worden. Dat men zich stil weet in de liefdevolle en ontzagwekkende aanwezigheid van God. De waarheid van Psalm 62 wordt alleen ontdekt, als je het probeert: stil zijn, onze gedachten richtend op Hem. ‘Alleen bij God vindt mijn ziel haar rust, van Hem komt mijn redding.’"

uit: De Oogst, het maandblad van stichting Tot Heil des Volks.


18 december 2010

Identiteitscrisis van Michael W. Smith opgelost

De bekende christelijke zanger Michael W. Smith is niet langer dezelfde sinds God meer dan dertig jaar geleden tot hem kwam. Hoewel hij is uitgegroeid tot één van de meest erkende en gerespecteerde christelijke artiesten, was het niet altijd even gemakkelijk voor Smith. Hij herinnert zich dat hij drie jaar van zijn leven werd "meegezogen" in de drugswereld.

"Op dat moment dat ik in de put en had ik het gevoel dat er geen uitweg was," vertelt de zanger, die zich het gebruik van cocaïne en LSD nog herinnert. Nadat hij moest vertrekken van de universiteit, verhuisde Smith naar Nashville en streefde hij een carrière in de muziek na. Hij had een passie voor het aanbidden van God door middel van muziek en voelde dat Gods deze roeping al op 15-jarige leeftijd kenbaar maakte. Toen zijn hart de Heer aanvaardde was het "de mooiste tijd van zijn leven". Bij alles wat hij wilde doen pakte hij een gitaar en zong Smith lofliederen.
"God had mij duidelijk gemaakt dat de muziek een deel van mijn leven moest zijn," vervolgt Smith. Maar toen hij naar Nashville ging, leerde Smith de drugswereld kennen. "Het is alsof je kompas verdwijnt, en je niet beseft dat je een heel andere wereld binnengaat. Ik kon gewoon niet uit die puinhoop komen." Na een bijna-dood ervaring vroeg Smith God om hulp op de vloer van zijn keuken. Vervolgens begon hij onophoudelijk te huilen. Het was november 1979. "De God van het heelal kwam en huilde met mij mee. Sindsdien ben ik niet meer dezelfde geweest en is alles veranderd."
Binnen een jaar ging Smith aan de slag als songwriter. Hij dankt God voor zijn immens succesvolle carrière. "Vrede en hoop liggen niet in de verkoop van miljoenen albums of het zijn van een zanger. Dat verdwijnt allemaal. De grootste vrede die ik heb is dat ik weet wie ik ben. Ik ben een zoon van de Koning van het heelal. Mijn identiteitscrisis is opgelost," aldus Smith.


17 december 2010

Heeft God ons?

Onderstaand stukje las ik deze week op de website van 'cip' en trof me.

"Vijfentwing jaar lang heb ik geleefd met de gedachte dat God er voor mij was. Pas toen ik tot geloof kwam besefte ik dat God er alleen voor mij kon zijn, als ik er voor Hem was en ben ik voor hem gaan leven. Ik had een religie van grote topklasse maar er was geen sprake van relatie. God kan ons echt niets aanbieden als Hij ons niet heeft." Dat zei Henk Binnendijk tijdens een jongerenavond van Stichting Jijdaar in Doorn.
"Vaak wordt de nadruk gelegd op het feit dat God er voor ons is. Dat is eenzijdig en een verkeerd beeld van God. God wordt geschetst als een Vader die ons knuffelt en ons liefheeft maar dat is slechts een kant van God! We passen zelfs onze liederen erop aan. Een lied spreekt: 'Til mij op en zet mij op Uw schoot'. Ik moet er niet aan denken, onze God is een verterend vuur! Als ik naar mijn huwelijk kijk en ik zou zeggen dat mijn vrouw Marjan er voor mij is, maak ik haar tot een slavin. Ik kan het in mijn huwelijk al niet maken om dat te zeggen, kunnen we het dan wel maken om te zeggen dat God er voor mij is? Toen ik net vroeg steek je vinger op als God er voor jou is, stak bijna iedereen zijn vinger op. Nu vraag ik of jij er voor God bent en steekt amper vijf procent zijn vinger op! Dat is heel merkwaardig. We moeten leren om ons leven over te geven aan God. Kan God doen met jouw leven wat Hij wil? Kan Hij alle kanten op met jouw leven? Als je dat niet kunt zeggen, moet je jezelf afvragen of je wel behouden bent!"
"Om opnieuw op mijn huwelijk terug te komen: Ik durf alleen te zeggen dat Marjan er voor mij is als ik ook kan kan zeggen 'ik ben er voor Marjan'. Dat is de vraag die ik wil stellen met betrekking tot jouw relatie met God: wat heb je met Hem? In ons land heerst een grote geestelijke slaperigheid. We worden beziggehouden door allerlei beeldschermen om maar een voorbeeld te noemen. Toen David ontwaakte verzadigde hij zich bij Gods beeld, wij verzadigen ons door onze emailbox te openen. Hoeveel tijd besteed je nou echt aan God op een dag? Hoelang lees jij per dag in Zijn Woord -niet in dagboekjes of geestelijke lectuur - want dat is tweedehands! Hoeveel tijd spendeer je aan die Brief die Hij voor jou geschreven heeft? Als je wilt weten wat God met jou heeft, moet je weten wat jij met Hem hebt!"

Klik hier om de hele lezing na te luisteren


16 december 2010

Groeien in heiligheid


“Groei in heiligheid gaat altijd gepaard met een toenemend bewustzijn van je eigen zondigheid in de ogen van God.”

Zac Poonen

15 december 2010

Sara - een buitengewone vrouw

Bij mij is begin vorig jaar het verlangen ontstaan om elk jaar het leven van één godvrezende vrouw in de Bijbel te bestuderen en hier verder over na te denken. Het afgelopen jaar heb ik gekozen voor een bijzondere vrouw in Gods Woord namelijk Sara. In Genesis hoofdstuk 11-23 kun je haar levensverhaal lezen.

Voordat ik me in het leven van Sara verdiepte, had ik eigenlijk een vrij 'negatief' beeld van deze vrouw. Eigenlijk is dat ook niet zo heel gek want het is haast onmogelijk om niet op te merken dat ze zich soms slecht gedroeg. Elk verslag van ruzie of conflicten binnen haar huishouden heeft te maken met haar frustraties over haar eigen kinderloosheid. Vanwege dit feit was ze jarenlang in de greep van frustratie en depressie. Ze wilde zo graag dat haar man een erfgenaam zou hebben dat ze een list verzon die immoreel, onrechtvaardig en heel dom was. Ze haalde Abraham over om een kind te krijgen van haar eigen slavin. Sara kon ook in woede uitbarsten en soms was ze zelfs ronduit gemeen. Ze kon ongeduldig zijn, onberekenbaar, listig, ruziezoekend, wreed, wispelturig, pruilend, jaloers, labiel, onredelijk en soms een klager. Ze was absoluut niet altijd het volmaakte model van goddelijke genade en nederigheid. Wanneer je alleen over haar leven zou lezen in het boek Genesis, zouden je gedachten over haar makkelijk zo kunnen blijven.

Wat mij echter het meest verbaasd heeft in de studie is dat er op andere plekken in de Bijbel op een hele positieve manier gesproken wordt over Sara. Kijk maar eens naar de volgende verzen:
Hebreeën 11:11 "Door het geloof heeft ook Sara kracht ontvangen om moeder te worden, en dat ondanks haar hoge leeftijd, daar zij Hem, die het beloofd had, betrouwbaar achtte."
1 Petrus 3:6 "zoals Sara Abraham gehoorzaamde en hem heer noemde; en haar dochters zijt gij, als gij goed doet en u geen schrik laat aanjagen".

In eerste instantie kon ik deze verzen niet zo goed rijmen met het gedeelte uit Genesis en ben haar hele geschiedenis nog maar eens gaan lezen maar dan met 'een andere bril op'.
Hoewel Sara's fouten duidelijk genoeg waren en haar tekortkomingen soms opvallend, was ze aan de andere kant veel meer dan dat.
Ze had ook veel positieve eigenschappen. Ze wordt zelfs geprezen voor haar geloof (Heb. 11:11) en standvastigheid. De apostel Petrus verwijst in bovengenoemd vers naar haar als het model van hoe elke vrouw zich moet onderwerpen aan het leiderschap van haar man. Haar leven wordt ook gekenmerkt door nederigheid, onderdanigheid, gastvrijheid, trouw, een diepe liefde voor haar man, oprechte liefde voor God en een hoop die niet ophield.
Door dit contrast en deze tegenstellingen was Sara eigenlijk een buitengewone vrouw. Dit is nog maar voorzichtig uitgedrukt.
Voor mij persoonlijk sprongen deze leerpunten eruit in deze studie: (er zijn er minstens 25 uit te halen).
  • Het is goed je écht in iemand te verdiepen en niet alleen af te gaan op je eerste indruk. Wanneer het iemand uit de Bijbel betreft moet je de héle Bijbel onderzoeken.
  • Ondanks je fouten, zonden en onhebbelijkheden kun je toch een geprezen worden vanwege je geloof en standvastigheid.
  • We moeten geduld hebben en wachten op wat God heeft beloofd. Niet intussen je eigen oplossingen gaan bedenken.
  • Sara is voor mij een goed voorbeeld in onderwerping aan het leiderschap van haar man.
(Boekentip: de lijst met 'algemene vragen' uit het boek '12 manieren om je weg in de Bijbel te vinden' door R. Warren is een geweldig hulpmiddel om bij 'biografie-studies' te gebruiken.)


14 december 2010

Emmanuel - een prachtig lied

Vandaag werd ik op dit schitterende lied van Chris Tomlin gewezen door familie uit Amerika.
Wat een prachtig nummer!

13 december 2010

Wakker worden papa...

D.L.Moody vertelde eens over een vader die op een zondagmiddag in het veld was gaan wandelen met zijn kleine kind. Omdat het zo vreselijk warm was, ging hij lekker in de schaduw onder een boom liggen. Zijn kleintje rende heen en weer om wilde bloemen te plukken. Dan kwam hij vertellen hoe fijn hij het vond. Na een tijdje was de vader in slaap gezakt en ondertussen dwaalde zijn kleine jongen verder van hem af. 
Toen hij wakker werd was zijn eerste gedachte: “Waar is mijn kind?” Hij keek overal rond, maar zag hem nergens. Hij schreeuwde zo hard hij kon en hoorde alleen de echo. Hij rende naar een heuvel, keek rond en riep opnieuw, maar er kwam geen reactie. Daarna keek hij naar beneden in een nabij gelegen bergkloof. Daar zag hij zijn kleine, lieve kind verongelukt tussen de struiken op een rots. Hij haastte zich naar beneden waar hij het levenloze lichaam van zijn kind oppakte en tegen zijn borst drukte. Hij beschuldigde zichzelf dat hij de moordenaar was geweest van zijn kind. Hij had hem niet beschermt tegen de gevaren. Toen hij sliep was zijn arme kind over de overhangende rots gerend en naar beneden gestort.
Denk je nu bij jezelf “dit zou mij nooit overkomen”? Mogelijk niet op deze manier, maar hoe bescherm jij je kinderen tegen de gevaren en verleidingen van onze boze samenleving. Ben je hier actief mee bezig of lig je rustig te slapen, terwijl je kinderen zich mogelijk ongewaarschuwd en onverwachts over een akelige afgrond in een bodemloze put storten? Vader, het is jouw verantwoordelijkheid om je kinderen te waarschuwen en tegen te houden.


12 december 2010

Had ik maar..

'Had ik die baan maar genomen. Misschien zou ik dan in staat zijn te doen wat ik altijd heb willen doen.' Had ik maar...
Deze manier van denken heeft op zijn zachtst gezegd een averechtse uitwerking. Het is de hoogste tijd om dat soort gevoelens los te laten!
God vraagt van ons dat wij ons bezighouden met het heden. Van 'had ik maar' gedachten raken we over het algemeen treurig en gedeprimeerd. Het is onmogelijk om het verleden te veranderen - dus waarom zouden we daarin blijven hangen? We kunnen ervan leren, dat wel. Kijk wat God je leren wil en wees je bewust van Zijn trouw. Ga dan verder. Erken God soevereiniteit over elke gebeurtenis in je leven - in verleden, heden en toekomst. Dank Hem voor de kansen die je nog zult krijgen en kijk uit naar de mogelijkheden die Hij in je leven zal brengen om je dromen te verwezenlijken. God houdt van je!

Uit 'een vrouw naar Gods hart' dagboek- E. George

11 december 2010

Gedicht - Manager van het gezin


"Een niet werkende moeder bestaat niet"

Hieronder een bemoediging voor alle moeders:
( lees het met een glimlach)


Ik ben de glazenwasser en de wasserij,
ik ben de tuinman, ik houd het netjes bij.
Geloof mij: heel dit raderwerk staat stil,
wanneer mijn moede arm eens niet wil.
Ik ben gepromoveerd: psychologie,
gewoon aan huis kreeg ik de theorie.
Soms is het mij of ik angstig droom
want ik ben ook pedagoog en econoom.
Ik ben de keeper, vang alles op,
en alle missers, die vallen op mijn kop.
Ik ben gezinshulp in mijn eigen huis,
allround verpleegster zonder kruis.
Ik ben de strijkmachien, de poetsmachien,
de zoek-eens-opmachien en ik-zie-het-nietmachien.
Ook ben ik kok, een kok met variatie,
maar niemand vindt dit eigenlijk een prestatie.
Je staat verbaasd waar een mens nog tijd voor vindt,
want ik kreeg zo nu en dan ook nog een kind.
En paste dat weer in het programma in,
want ik werd de babysitter en de min.
Ik ben de huiswerkcursus, onbetaald,
dus heb ik al mijn talen opgehaald.
En soms moet ik een spreekbeurt maken,
dat zijn dan de meer interessante taken.
U hoort het wel, ik ben me goed bewust
van de verantwoordelijkheid die op mij rust.
Ik ben uniek, meneer, en nimmer te vervangen,
achter ‘beroep’ vul ik dus netjes in:
‘Manager van het gezin’
in plaats van ‘zonder’ om mijn nek te hangen.




10 december 2010

Trucker hangt een uur boven de afgrond


De Nederlandse trucker Johan Blok heeft een fantastische engelbewaarder, meldt het Belgische Nieuwsblad. Hij botste vorige week donderdag in België tegen de middenberm, slipte naar de andere kant van de weg en schoof op een brug door de vangrail heen. Blok hing met cabine en al boven het ravijn.

Johan Blok: "Ik heb verschillende keren gebeden tot God gedaan toen ik daar boven de afgrond hing. Ik ben Hem dankbaar dat ik er nog ben. Anders lag ik daar beneden." De brandweer kon de trucker na een uur uit zijn benarde positie bevrijden. De trucker heeft geen schrammetje.

9 december 2010

Rijk gezegend


Toen ik afgelopen week thuis kwam met de Herziene Statenvertaling (die ik nog tegoed had als verjaardagscadeautje) bekeek onze jongste zoon deze uitvoerig. Hij vond hem prachtig! Als hij over enige tijd afscheid neemt van de basisschool mag hij ook een Bijbel uitzoeken als 'afscheidscadeau' en zijn keuze was snel gemaakt.
Even later vroeg hij hoeveel Bijbels wij eigenlijk 'wel niet' in huis hadden. Deze vraag gaf bij iedereen in het gezin aanleiding om al onze Bijbels in het hele huis eens te verzamelen en uit te stallen. We hebben er met verwondering naar gekeken. Op bovenstaande foto bleken achteraf gezien nog een paar exemplaren te ontbreken. De teller kwam op 35 uit ! (De kinderbijbels hadden we nog niet eens meegeteld).
We realiseerden ons dat we dankbare mensen zijn met zoveel Bijbels. Als je bedenkt dat (vervolgde) christenen  in diverse landen soms maar enkele blaadjes uit Gods Woord bezitten en hier enorm zuinig op moeten zijn, is dit eigenlijk onvoorstelbaar. We mogen Hem danken dat we zo rijk gezegend zijn en Zijn Woord in allerlei verschillende vertalingen kunnen en mógen lezen.

8 december 2010

Halleluja flashmob

In een eetgedeelte van een Noord-Amerikaans winkelcentrum zijn alle tafeltjes bezet. Het is lunchtijd. Opeens staat een jonge vrouw op. Met een mobiele telefoon nog aan haar oor zet ze de Messiah van Georg Friedrich Händel in. Steeds meer mensen vallen in en niet veel later is het fastfoodrestaurant gevuld met een koor dat Christus als Koning der Koningen prijst.
Het is een zogenaamde flashmob waarbij een groep mensen op een openbare plek als een station, bibliotheek of op straat onverwachts iets ludieks doet. Van tijd tot tijd groeien filmpjes van dergelijke acties uit tot een internethit.
En dat is het geval met de ‘Hallelujaflashmob’.





7 december 2010

Verschillende wegen, dezelfde werkelijkheid

Mensen kunnen op allerlei verschillende manieren tot Christus komen. De ervaring die ik heb kan heel anders zijn dan de jouwe. Mijn eigen bekering was als het ware een 'Timoteüs' bekering. (zie 2 Tim.1:5) ik weet niet meer precies wanneer het moment was toen als kind mijn ongeloof over ging in geloof.
Bij mijn man was het totaal anders. Hij had als het ware een 'Paulus' bekering rond zijn 23e levensjaar. Het was plotseling en het was een radicale verandering van de ene naar de andere manier van leven.
Toch is het belangrijkste niet hoe we tot Christus komen,  maar dat we bij Hem komen en dat we er zeker van zijn dat we Christus als onze verlosser vertrouwen. Laten we nadenken over het feit of we zeker zijn van onze toewijding aan Hem.
2 Korinthe 6:2
..."zie, nú is het de tijd des welbehagens zie, nú is het de dag des heils"....




6 december 2010

God zoekt mensen die Zijn instructies heel precies opvolgen

Jozua 14:5 "Zoals de HERE Mozes geboden had, zo hebben de Israëlieten gehandeld, toen zij het land verdeelden"

In bovenstaande tekst staat dat het land precies verdeeld werd zoals God Mozes jaren daarvoor had bevolen. Jozua veranderde daar niets aan. Hij volgde nauwgezet Gods geboden op.
Wij denken vaak dat bijna wel goed genoeg is; dat idee kan overslaan naar ons geestelijk leven. We kunnen bijvoorbeeld naar Gods Woord leven zolang we het ermee eens zijn, maar het verwaarlozen als de opdrachten te zwaar lijken. Maar God zoekt mensen die Zijn instructies heel precies opvolgen!

Dit zijn woorden om eens over na te denken.



5 december 2010

Kind moet meer spelen dan leren

In een regionale krant las ik een artikel waar ik het van harte mee eens ben. Als ik zie wat er soms al verwacht wordt van hele jonge kinderen ben ik benieuwd hoe ver we gaan hierin.

"Kinderen worden op veel te jonge leeftijd klaargestoomd voor de kenniseconomie. Dat heeft een averechts effect, stelt Sieneke Goorhuis-Brouwer, bijzonder hoogleraar Spraak- en Taalstoornissen bij het Universitair Medisch Centrum Groningen. 'Veel kinderen raken overprikkeld met vermeende ontwikkelingsproblemen', zegt Goorhuis-Brouwer. 'Kinderen moeten hun peuter- en kleuterperiode juist ten volle beleven. We geven een jonge baby echt geen boerenkool met worst. In het onderwijs doen we dat wel, in overdrachtelijke zin. En dan zijn we nog verbaasd dat het kind darmstoornissen krijgt'. "


4 december 2010

Gods 'voetafdrukken' vinden

"Hoe heeft God zichzelf laten zien? Onder meer door de wereld om ons heen, de wereld die Hij schiep. Zijn 'voetafdrukken' zijn overal, als we ze maar willen zien. Kijk in een heldere nacht omhoog en je zult de majesteit en kracht van een oneindige Schepper zien. Laatst las ik een rapport over recente ontdekkingen in de astronomie. Daarin stond dat astronomen nu aannemen dat er wel 140 miljard melkwegen zijn in het nu bekende universum. Waarvan sommige meer dan elk miljard lichtjaren van ons verwijderd en ze bevatten allemaal ten minste honderd miljard sterren. Van zulke afstanden en hoeveelheden kunnen we ons geen voorstelling maken.
Of onderzoek eens een waterdruppel onder een krachtige microscoop. Dan zul je Gods aandacht voor zelfs het kleinste detail ontdekken. Bekijk de handjes en voetjes van een pasgeboren baby eens goed en je zult verwonderd staan over de complexiteit van Gods ontwerp. Ik las laatst een artikel waarin stond dat onze lichamen ongeveer tienduizend biljoen cellen bevatten. En elk van die cellen bevat een streng van ons eigen DNA, een onvoorstelbaar aantal. Of bedenk eens hoe planten groeien, regen valt en dieren voor hun jongen zorgen, dan zul je Gods wijsheid en zorg zien. Zelfs als we bij onszelf naar binnen kijken, ontdekken we Gods handwerk. Onze creativiteit, ons gevoel voor goed en kwaad, ons vermogen lief te hebben en te denken, zij getuigen allemaal van het feit dat God ons naar zijn beeld geschapen heeft. Waar we ook kijken, overal zien we Gods voetafdrukken."

Billy Graham


2 december 2010

Overwinningen behalen kost tijd

"Wanneer je in het boek Jozua aan het lezen bent, lijkt het of het grootste deel van het land Kanaän heel snel veroverd werd (het verhaal erover beslaat maar één hoofdstuk), maar in werkelijkheid duurde het zeven jaar.
We verwachten vaak dat ons leven snel verandert en we de tegenstand snel kunnen overwinnen. Maar onze reis met God is een levenslang proces en het kan even duren voor verandering en overwinningen komen.
Het is niet moeilijk om ongeduldig te worden tegenover God en het gevoel te krijgen dat je maar beter kunt opgeven, omdat alles zo langzaam gaat. Als we iets bijna bereikt hebben, wordt het moeilijk vooruitgang te constateren. Maar als we terugkijken, zien we dat God altijd doorging."


1 december 2010

Bijbels omgaan met kritiek


"Luister altijd naar eerlijke kritiek. Is de kritiek terecht, dan helpt het je.
Is de kritiek onterecht dan kun je de ander helpen."
(Citaat van A.W. Tozer)


Persoonlijk vind ik het nog wel eens lastig om goed met kritiek om te gaan. Zowel het géven als het ontvangen van kritiek is moeilijk. Wannéér moet je het doen, wát moet je zeggen, hóe moet je het zeggen of moet je juist iets met de mantel der liefde bedekken? Hoe ga ik om met kritiek die ik ontvang? Ontken ik het gelijk of ben ik bereid in gesprek te gaan en dingen aan te nemen en te veranderen? Het blijft soms een worsteling. Hoe kunnen we hier het beste mee omgaan? Onlangs las ik een wijze les over hoe we Bijbels gezien het beste kunnen omgaan met kritiek.

"Iedereen krijgt op zijn tijd kritiek en dat is goed! Sterker nog: kritiek is noodzakelijk en kan ons behoeden voor (grove) fouten, zonden en eenzijdigheid. Het zou niet goed zijn als we nooit gecorrigeerd zouden worden door anderen.
Kritiek wordt door de ontvanger nogal eens als bedreigend ontvangen en gezien als een aanval. Er wordt soms gedacht dat degene die kritiek levert de desbetreffende persoon niet mag of i.d., maar daar gaat het bijna nooit om. Het is veel vaker het gedrag van iemand dat kritiek veroorzaakt. (God heeft ons aanvaard zoals we zijn, Hij keurt ons gedrag echter niet altijd goed!) Kritiek heeft nagenoeg altijd twee kanten, het zegt iets over de beleving van de persoon die kritiek levert en ook over (in zijn algemeenheid) het gedrag van de ontvanger van kritiek.
Het komt voor dat kritiek niet geuit onder het mom van het bedekken met de mantel der liefde. Dat klinkt heel mooi, maar kan funest zijn. Het is veel beter problemen te bespreken en indien nodig fouten te belijden, dan zaken onder het vloerkleed te vegen. Dit kan een heel eigen leven gaan leiden en de kans is groot dat het probleem later in volle hevigheid terugkomt!
Dat is niet altijd makkelijk, menigeen heeft er moeite mee een ander aan te spreken. Toch is het erg belangrijk dat we elkaar open en eerlijk bekritiseren. Omdat we het vaak moeilijk vinden kritiek uit te spreken tegen de persoon waarop we kritiek hebben gebeurt het, ook in de gemeente, nogal eens dat de kritiek op een persoon niet met deze persoon zelf, maar met iemand anders wordt besproken. Dat is erg jammer. We kunnen beter met iemand spreken dan over iemand.
De Bijbelse weg voor het omgaan met kritiek is om iemand direct, eerlijk en onder vier ogen aan te spreken. (Mat.18:15 e.v.). Doen we dit niet en bespreken we onze kritiek wel met anderen dan begeven we ons op glad ijs en kunnen er allerlei problemen ontstaan. Bovendien geven we hem/haar niet de gelegenheid te reageren op de kritiek. Door het niet op korte termijn uiten van kritiek kan de ergernis bovendien toenemen en dat kan er toe leiden dat de bom barst, waardoor we de kans lopen dingen te zeggen waar we later spijt van hebben.
Kritiek moet niet op de persoon, maar op zijn of haar gedrag gericht zijn. Als we kritiek op anderen hebben moet deze (Bijbels) gefundeerd zijn. We kunnen niet zomaar iemand aanspreken op iets wat we hebben gehoord. Het moet duidelijk en helder zijn dat onze kritiek berust op feiten en niet op roddels. Bovendien moeten we altijd de persoon waar we kritiek op hebben de gelegenheid geven te reageren op onze kritische opmerkingen. Soms doet iemand iets uit bepaalde voor ons onbekende beweegredenen. Als we kritiek hebben op iemand en we gaan dit bespreken dan is het belangrijk dat we spreken over hoe we het gedrag hebben ervaren ipv oordelend te zijn. ( Bijv. "Ik vond het vervelend dat …"  i.p.v. “jij deed toen zo ….”)
Een ander belangrijk punt bij het terechtwijzen is de gezindheid waarin we kritiek uiten. De Bijbel geeft aan dat we dit in een geest van zachtmoedigheid moeten doen en in het besef dat we zelf ook mensen zijn die kunnen falen (Gal. 6:1 e.v.) Als we kritiek uiten vanuit een hoogmoedige houding zal dit, zelfs als onze kritiek terecht is, nagenoeg altijd een negatieve uitwerking hebben.
Bij het leveren van kritiek is het belangrijk om het doel niet uit het oog te verliezen. Het doel moet altijd zijn dat we proberen de ander verder te helpen of tot inkeer te brengen. Mat.18:15 zegt het zo: “Indien hij naar u luistert hebt gij uw broeder (of zuster) gewonnen”. Het Boek:“…. is de relatie tussen u en hem hersteld”.
Natuurlijk is ook het moment waarop we kritiek uiten van belang. Als we iemand willen bekritiseren terwijl hij druk bezig is en de 'stoom' bij wijze van spreken uit de oren komt kunnen we beter even wachten op een wat rustiger moment.
Een vermaning in Gods Woord wordt altijd positief is bedoeld. In een vermaning hoort ook vertroosting, bemoediging, aansporing etc.
2 Cor. 13:11 “Overigens, broeders, weest blijde, laat u terecht brengen, laat u vermanen, weest eensgezind, houdt vrede, en de God der liefde en des vredes zal met u zijn."
Het ontvangen van kritiek en het goed luisteren naar datgene wat wordt gezegd, is evenmin eenvoudig. Toch is het belangrijk dat we eerlijk luisteren naar wat wordt gezegd. Ons kennen is tenslotte ten dele en niemand is volmaakt (1 Cor. 13).
Een houding of gezindheid waarbij we openstaan voor eerlijke kritiek zal ons verder helpen. Het kan ons, zoals gezegd, behoeden voor fouten. In dit verband is het goed om de tekst uit Jac. 1:19 ter harte te nemen: “Weet (dit) wel, mijn geliefde broeders: ieder mens moet snel zijn om te horen, langzaam om te spreken, langzaam tot toorn”.
We hebben soms de neiging direct te reageren onder het mom van de aanval is de beste verdediging. “Vluchtgedrag”, dus gedrag waarbij we a.h.w. weglopen voor de kritiek door te ontkennen of onszelf te verontschuldigen i.v.m. oorzaken te benoemen die buiten onszelf liggen helpt niet. Beide genoemde vormen van gedrag zijn contraproductief. Ook het innemen van vooraf bepaalde standpunten of inzichten zal ons niet verder helpen.
Juist als iemand kritisch is, is het goed om met elkaar in gesprek te gaan en het minste wat we kunnen doen is luisteren naar de argumenten van de ander om zodoende te horen wat de achterliggende beweegreden van de opmerkingen zijn. Als niet duidelijk is wat er wordt bedoeld moeten we vragen of hij/zij wil verduidelijken wat er wordt bedoeld.
Rustig luisteren naar kritiek, onduidelijkheden laten verduidelijken, terugkoppelen wat je hebt begrepen en vragen hoe je zaken anders zou kunnen aanpakken is vaak de beste wijze om op een positieve wijze te reageren op kritiek."

gedeeltelijk overgenomen van www.bijbelarchief.nl




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...