31 maart 2010

Als je het kruis weglaat, dood je het christelijke geloof


'Als u het kruis weglaat, doodt u het christelijke geloof. Verzoening door het bloed van Jezus is niet maar een stukje van de waarheid van het christelijk geloof, het is de kern ervan'.
C.H. Spurgeon

30 maart 2010

Laat ons oog alleen gericht zijn op Jezus

"Daarom dan, laten ook wij, nu wij zulk een grote wolk van getuigen rondom ons hebben, afleggen alle last en de zonde, die ons zo licht in de weg staat, en met volharding de wedloop lopen, die vóór ons ligt. Laat ons oog daarbij (alleen) gericht zijn op Jezus, de leidsman en voleinder des geloofs, die, om de vreugde, welke vóór Hem lag, het kruis op Zich genomen heeft, de schande niet achtende, en gezeten is ter rechterzijde van de troon Gods. Vestigt uw aandacht dan op Hem, die zulk een tegenspraak van de zondaren tegen Zich heeft verdragen, opdat gij niet door matheid van ziel verslapt".
Hebreeën 12:1-3

29 maart 2010

Is de 'stille week' voor jou echt een stille week?

‘Wees stil voor het aangezicht van God, want heilig is de Heer'.
Zo begint lied 465 uit de Opwekkingsbundel. Stil zijn voor God, uit ontzag, met schuldbesef, geraakt door het diepe lijden van Christus.
Doen we dat? Het is vaak zo’n lawaai in ons leven. Druk, druk, druk.
Nemen we tijd om stil te zijn? Persoonlijk vind ik het erg moeilijk als ik zie wat er deze week weer allemaal op het programma staat.

In de ‘stille week’, de week voor Goede Vrijdag en Pasen, is het toch goed om tijd vrij te maken. Tijd voor stilte, tijd voor Bijbel lezen en bidden. Tijd voor verootmoediging en dankbaarheid. Laten we durven strepen in onze agenda. Laten we tijd 'offeren' aan Hem, Hij zal het ongetwijfeld zegenen.




28 maart 2010

Eben-Haëzer

Eben-Haëzer betekent 'steen van hulp'. De steen in 1 Samuël 6:12 was een gedenkteken ter herinnering aan Gods hulp aan zijn volk vanaf het begin tot op die dag. De zendeling J. Hudson Taylor had een herinneringsbord in zijn huis waarop stond EBEN-HAËZER en JEHOVAH-JIREH.
Dat betekent: 'Tot hiertoe heeft de Heer ons geholpen - de Heer zal erin voorzien'. Daarmee zijn verleden en toekomst zekergesteld, dus waarom zou je je zorgen maken over het heden ?

God heeft alles in Zijn hand. 

26 maart 2010

Nazareth - een geweldige boodschap

'In de Bijbel lezen we over de geboorte van Jezus, over zijn vlucht naar Egypte, en dan lange tijd niets meer. Over een periode van meer dan 10 jaar geen enkel woord. Eindelijk een gebeurtenis: Jezus bezoekt als twaalfjarige de tempel in Jeruzalem! Door één enkel zinnetje valt er plotseling licht op zijn identiteit als Zoon van God:"Wist u niet, dat ik bezig moet zijn met de dingen van mijn Vader?" ( Luc. 2:49) Maar daarmee houdt het dan al weer op. Terug naar Nazareth, terug in het ouderlijk huis. "en was hun onderdanig" staat er - nog eens 18 jaar lang. Dat scoort bij ons niet bijzonder hoog en is wel het laatste wat ons imponeert. Waar blijft hier creativiteit, zelfverwerkelijking en levensvervulling?
Maar in dit schijnbaar niet tot ontplooiing komen ligt een boodschap verborgen.

De geweldige boodschap van Nazareth luidt: Niets bijzonders! Wij rennen misschien van het ene evenement naar het andere, zoeken van 's ochtends tot 's avonds zoveel mogelijk afwisseling. Hier is het omgekeerd. De Zoon van de levende God, die alles geschapen heeft, het evenbeeld van de onzichtbare God, de Koning der koningen, die komen zal met macht en heerlijkheid - leeft 27 jaar in de verborgenheid van Nazareth. Geen enkel teken, geen wonder, geen genezing - niets bijzonders.
Een eenvoudige timmermanszoon in een provinciestadje, dat ook nog slecht bekend staat, in een arm gezin, met een alledaags handwerk - niets bijzonders. Wat een troost voor ons: dagelijks hetzelfde: wat een goede boodschap voor alle 'niets bijzonderen'!  Een geweldige boodschap voor huisvrouwen: koken, afwassen, de was doen, strijken - koken, afwassen, de was doen, strijken - elke dag opnieuw niets bijzonders!

Iets verbazingwekkends vindt er in Nazareth plaats. In de verborgenheid groeit de volmacht van de Zoon van God, in het trouw zijn in de kleine dingen, in het eentonige leven van alledag, zonder spotlights - ongezien - ongeacht - onbegrepen. Wat een 'schandaal 'in onze op sensatie beluste wereld! De wetten van Gods Koninkrijk zetten onze waarden volledig op hun kop! Ware grootte ligt in de nederigheid. Wat een enorme kracht groeit er in de verborgenheid! In volledige afhankelijkheid van de Vader wacht Jezus op 'Zijn tijd'. Dan pas treedt Hij in het openbaar met het wonder op de bruiloft in Kana (Joh. 2)
"Jezus van Nazareth", luidt het opschrift aan het kruis. Nazareth mogen we niet over het hoofd zien. Nazareth mag niet vergeten worden. Nazareth is onlosmakelijk verbonden met het verzoeningsoffer van Jezus.
Ik heb mijn Nazareth lief. Ik dank Hem met heel mijn hart. Zijn voetsporen in Nazareth hebben we heel erg geholpen. Telkens opnieuw wacht Hij op me en Hij roept ons allen toe: "Waar ik ben, daar zal mijn dienaar ook zijn" (Joh 12:26). Hij heeft kostbare geschenken voor ons bereid - verborgen schatten in de donkere akker van Nazareth.'

Geschreven door: Marienschwester Joela


25 maart 2010

De zomerslaap van de kerk

"Wat is het verschil tussen een beer en een kerk? Een beer houdt een winterslaap, en een kerk houdt een zomerslaap. Die gedachte komt bij me op nu ik merk dat allerlei kerkelijke activiteiten in Nederland al weer afgesloten worden. Wat er aan kerkelijke activiteiten plaatsvindt, wordt ook vaak winterwerk genoemd. Het klopt dus wel: winterwerk en zomerslaap. Ongeveer een half jaar lang liggen in veel kerken vrijwel alle activiteiten buiten de kerkdiensten om plat.
Hoe zou dat toch komen? Zijn kerkelijke activiteiten zo vervelend, dat we ons er alleen mee willen vervelen als het weer niet mooi genoeg is om buiten te zitten? Is er ergens een mij nog onbekende bijbeltekst die uitlegt dat de winter de beste tijd is om God te zoeken? Heeft de kerk zo weinig te vertellen dat de helft van het jaar ruim voldoende tijd is? Ik pijnig mijn hersens erover, maar ik kom er niet uit.
Eerlijk gezegd vermoed ik dat ik het antwoord niet kan verzinnen, omdat er geen goed antwoord is. De zomerslaap van de kerk is gewoon een slechte gewoonte. Het goede nieuws is natuurlijk dat je slechte gewoontes af kunt leren. Over of een 24-uurseconomie een goed idee is, is niet iedereen het eens. Maar misschien kunnen we het erover eens worden dat de kerk een 12-maandseconomie nodig heeft.
12 maanden lang bijbelkringen. 12 maanden lang catechisaties. 12 maanden lang toerustingsavonden. 12 maanden lang kinder- en jeugdclubs. 12 maanden lang evangelisatieactiviteiten. Is dat niet heerlijk? En als het antwoord daarop ‘nee’ luidt, is de slotvraag: vinden we het saai om Gods aangezicht te zoeken, of hebben we het sprankelende Evangelie zo getemd dat zelfs de kerk de kerk zo saai vindt dat het buiten de zondag net een half jaar uit te houden is?"
bron: Marten Visser, kerkplanter in Thailand


23 maart 2010

Iedere christen heeft een roeping

Oscar Lohuis schrijft deze week in 'Het zoeklicht' een mooi stuk. Hieronder heb ik een gedeelte geciteerd.

"Bij het woord 'bediening' denken we vaak aan een bediening in het geestelijk werk. Predikanten, evangelisten en zendelingen gaan 'de bediening' in. De rest werkt 'in de maatschappij'. Wij hebben het dienen van God teruggedrongen tot een soort exclusief, afgebakend  terrein, waar alleen uitverkoren priesters en Schriftgeleerden zich mogen begeven. In dat denken is het alleen aan een elitair groepje gegeven om 'in de dienst' van God te staan. Die denkwijze spoort echter niet met wat de Bijbel ons leert. Iedere christen is een geroepene van God. Iedere christen wordt geroepen tot een bediening en wordt geroepen om dienstbaarheid tot motto te maken voor het hele leven. Er zijn vele roepingen des levens.
Je kunt God dienen in het onderwijs, in de gezondheidszorg, in de dienstverlening, in de hulpverlening, in de politiek, bij de overheid, in het leger, in een bedrijf, in de zakenwereld, of bij een bank. Je kunt God dienen als moeder en huisvrouw. Weinig verantwoordelijkheden zijn zo belangrijk voor de samenleving als die van huismoeders. Het verschonen van een luier is net zo'n heilig werk als het houden van een preek, als het gedaan wordt uit liefde tot God. Het belangrijkste is dan ook niet 'wat' voor werk we doen op een dag, of we bijvoorbeeld in de Tweede Kamer zitten of in de productie werken, maar 'hoe' we bezig zijn in dit leven; voor onszelf of voor God? Met andere woorden, wanneer wij Hem liefhebben met heel ons hart, dan leren wij om alles te doen uit liefde voor Hem en zodoende wordt ons leven een eenheid. Die houding leidt tot heelheid. En heelheid is gezondheid. Leren leven in aanbidding, zonder nog langer onderscheid te maken tussen het seculiere (maatschappelijke) en het geestelijke (vrome of kerkelijke) heeft een helende, genezende werking op ons.
'God roept ál Zijn mensen tot een bediening en God roept verschillende mensen tot verschillende bedieningen. Ieder van ons heeft een specifieke roeping in dit leven en God geeft ieder van ons verschillende taken, mogelijkheden en verantwoordelijkheden. Daarin moeten wij ons ook niet met elkaar vergelijken en zeker niet jaloers zijn op anderen waarvan wij denken dat zijn een hogere roeping of taak hebben, of God meer dienen met wat zij doen. Dat hangt niet af van de taak, maar van het het hart. Wanneer wij gewoon rustig voor God doen wat Hij ieder van ons persoonlijk geeft om te doen, dan zal Hij straks tot ieder van ons kunnen zeggen: 'Wel gedaan, gij goede en getrouwe slaaf. Over weinig bent u getrouw geweest, over veel zal ik u stellen. Ga in tot het feest van uw Heer'. (Matt. 25:21).



21 maart 2010

Geld is een harde en misleidende meester




Lucas 16:13b "Gij kunt niet God dienen én mammon"

Geld heeft de macht de plaats van God in je leven in te nemen. Het kan je afgod worden. Hoe kun je merken of je een slaaf bent van geld?
  • Maak je je er vaak zorgen over?
  • Stop je met wat je zou moeten of willen doen om meer geld te verdienen?
  • Maak je je vaak zorgen over je bezittingen?
  • Vind je het moeilijk geld weg te geven?
  • Heb je schulden?
Geld is een harde en misleidende meester. Geld belooft macht en zeggenschap, maar kan het vaak niet waarmaken. Grote fortuinen kunnen op één dag verdiend en verloren worden en geen enkel geldbedrag kan gezondheid, geluk of eeuwig leven kopen. Hoeveel beter is het als God je Meester is. Zijn dienaren hebben vrede en zekerheid, zowel nu als in de eeuwigheid.


20 maart 2010

Verzadigd zijn...

'Ziet u, de christen is iemand die hongert en dorst, maar toch tegelijkertijd verzadigd is. En hoe meer hij verzadigd is, hoe meer hij hongert en dorst. Dat is de zegening van dit christelijke leven. Het gaat verder. U bereikt een bepaald stadium van heiligmaking, maar daar blijft u niet de rest van uw leven op steunen. U gaat van heerlijkheid tot heerlijkheid tot we onze plaats in de hemel innemen. "En uit zijn volheid hebben wij allen ontvangen, ook genade voor genade", genade aan genade toegevoegd. Dat gaat zo verder en verder; volmaakt en toch niet volmaakt; hongerend en dorstend, en toch verzadigd en vervuld, maar toch verlangend naar meer; nooit is het genoeg, omdat het zo heerlijk en wonderlijk is; volledig door Hem vervuld en toch blijft er een allesoverheersend verlangen.

Bent u verzadigd? Bent u op deze wijze gelukzalig? Hongert en dorst u? Dat zijn de vragen. Dit is Gods goedgunstige en heerlijke belofte aan allen die zich zo voelen: "Zalig zijn die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid; want zij zullen verzadigd worden".'

Martyn Lloyd-Jones over Matteüs 5:6

18 maart 2010

God of noodlot?

"Het noodlot zegt dat iets gebeurt en moet gebeuren omdat het zo is beschikt. Maar de ware leer is dat God dit of dat heeft beschikt niet omdat het moet, maar omdat dat het beste is. Het noodlot is blind, maar het lot volgens de Schrift zit vol ogen. Het noodlot is hard en onbuigzaam, en heeft geen tranen voor menselijk leed. Maar de beschikkingen van de Voorzienigheid zijn liefdevol en goed".
Charles Spurgeon

16 maart 2010

Laad jij op tijd op?

'Bezig met opladen'...staat er op mijn mobiele telefoon op dit moment. Zo nu en dan moet dit echt gebeuren wil je niet het risico lopen ergens te staan met een lege telefoon. Mijn telefoon heeft drie streepjes en wanneer alleen het laatste streepje nog zichtbaar is leg ik het apparaat aan de stroom en laadt hij op. Het liefste zou ik zo min mogelijk opladen en pas echt opladen als het daadwerkelijk nodig is. Toen ik hier over nadacht kwam al snel de parallel in mij op naar mijn eigen geestelijk leven.
Is het soms niet net zo in ons geloofsleven? Wanneer 'laden' wij onszelf eigenlijk op? Wachten we totdat we aan ons laatste beetje toe zijn of houden we onze 'batterij' in de gaten en proberen we op tijd ons geestelijk voedsel aan te vullen? Nemen we wel de tijd om ons op te laden, om contact te hebben met Degene die ons van nieuwe 'energie' wil voorzien? Lopen we niet te lang door op onze laatste reserves? Zomaar wat vragen die ik in korte tijd overdacht. Ze zijn zeker de moeite waard om eens over na te denken.
Persoonlijk denk ik dat het goed is niet te wachten totdat ons 'laatste streepje' zichtbaar is. Laten we zorgen voor genoeg reserve en laten we de tijd nemen om onszelf elke dag 'op te laden' zodat we niet voor verrassingen komen te staan en op een dag bemerken dat we 'leeg' zijn. Laten we elke dag onze 'batterij' in de gaten houden, Hij staat klaar om ons te vullen zo vaak we maar willen!



15 maart 2010

Omgaan met integriteit

Integriteit is niet wie je lijkt te zijn als alle ogen op je gericht zijn. Het gaat om wie je bent als er niemand kijkt. Het gaat om het morele niveau waar je nooit van afwijkt, wat er ook om je heen gebeurt. Het is een hoge norm van oprechtheid, waarheidsliefde, beschaving en waardigheid waaraan je altijd voldoet. Het houdt in dat je anderen net zo behandelt als je zelf behandeld wilt worden. Een integer man* meent wat hij zegt. Hij speelt niet op zo'n manier met zijn woorden dat je nooit zeker bent van zijn standpunt. Als hij 'ja' zegt, bedoelt hij ook 'ja'; en als hij 'nee' zegt, bedoelt hij 'nee'. Hij waait niet met alle winden mee om iedereen tevreden te stellen. Het is zijn doel om God te behagen en te doen wat goed is. Een man kan hoog in aanzien staan bij de mensen, maar een gruwel zijn voor God (Luc. 16:15)
Een integer man houdt zijn woord, ook al kost het hem wat. Als hij in een compromitterende situatie terechtkomt, blijft hij staan voor wat hij gelooft. Hij is bovenal een man van waarheid; je kunt erop vertrouwen dat hij volkomen eerlijk is. Een man die 'in oprechtheid wandelt, gaat veilig' (Spr. 10:9)

* lees man óf vrouw

14 maart 2010

Een herkenbaar gebed?




Onderstaand gebed las ik ergens en vond ik erg herkenbaar voor mijzelf. Misschien dat anderen zich er ook in herkennen...

"Heer, U weet beter dan ik dat ik ouder word. Wilt U me ervoor bewaren dat ik te veel ga praten en ga denken dat ik iets moet zeggen over ieder onderwerp en bij elke gelegenheid? Wilt U me afhelpen van de wens ieders zaken te regelen? Wilt U me leren inzien dat het mogelijk is dat ik het zo nu en dan mis heb? Wilt U me bedachtzaam maken, maar niet zwaarmoedig; behulpzaam, maar niet bedillerig? U weet, Heer, dat ik uiteindelijk graag een paar vrienden zou overhouden".


13 maart 2010

Ons geloof zichtbaar maken...

De afgelopen dagen heb ik Lucas 12 gelezen en dit  is een geweldig hoofdstuk in Gods Woord. In vers 35-48 waarschuwt Jezus ons om klaar te zijn voor Zijn komst. In de tijd, voorafgaand aan Zijn terugkeer, hebben we de gelegenheid ons geloof in ons leven zichtbaar te maken en de liefde van de Here Jezus te weerspiegelen in onze relatie met anderen. Er zijn vijf belangrijke thema's die aan de orde komen in dit hoofdstuk en ze zijn het stuk voor stuk waard om eens bij stil te staan. "Oprecht zijn, Getuigen, Vertrouwen, Gulheid en IJverig zijn".

Jezus geeft zijn volgelingen het volgende mee:

  • Niet huichelachtig, maar oprecht. "Wacht u voor de zuurdesem, dat is de huichelarij, der Farizeeën. (vs. 1)
  • Niet bang, maar klaar om te getuigen. "Weest niet bevreesd: gij gaat vele mussen te boven. Ik zeg u: Een ieder, die Mij belijden zal voor de mensen, hem zal ook de Zoon des mensen belijden voor de engelen Gods;  maar wie Mij verloochenen zal voor de mensen, die zal verloochend worden voor de engelen Gods." (vs. 7-9)
  • Niet bezorgd, maar vol vertrouwen. "Wie van u kan door bezorgd te zijn een el aan zijn lengte toevoegen? Indien gij dan zelfs het geringste niet kunt, wat zult gij u bezorgd maken om het overige? (vs. 25-26)
  • Niet hebzuchtig, maar gul. "Want waar uw schat is, daar zal ook uw hart zijn". (vs.34)
  • Niet lui, maar ijverig. "Waarlijk, Ik zeg u, dat hij hem over al zijn bezit zal stellen". (vs. 44).

Wat een heerlijke waarheden noemt Jezus hier maar wat een verantwoordelijkheid ook voor ons om, totdat de Here Jezus komt, met deze dingen bezig te zijn. Het is een hoofdstuk om vaak te lezen, te herlezen en er ook werkelijk naar te leven. We hebben de Here Jezus zelf als voorbeeld en mogen Hem hierin volgen!


12 maart 2010

Charles Spurgeon - rust (2)

Wanneer wij vrij nemen van onze dagelijkse bezigheden, raadt Spurgeon aan dat we de plattelandslucht inademen en de schoonheid van de natuur het werk laten doen waarvoor ze geschapen is. Hij geeft toe dat 'gewoonten om stil te zitten' de neiging hebben om melancholie te veroorzaken...vooral in de donkere maanden'. En dan beveelt hij aan:

"Degene die het zoemen van de bijen op de hei vergeet, het koeren van de duiven in het bos, het gezang van de vogels in de bomen, het kabbelen van beekjes langs de biezen en het waaien van de wind langs de bladeren, moet niet verbaasd zijn als zijn hart vergeet te zingen en zijn ziel depressief wordt. Een dag doorbrengen in de frisse lucht op de heuvels, of een paar uur zwerven in schaduwrijke, windstille beukenbossen, verwijdert de spinnenwebben uit de hersenen van heel wat van onze hardwerkende voorgangers die nu maar half leven. De zeelucht of een lange wandeling in de wind geven geen genade aan de ziel, maar geven het lichaam zuurstof, wat daarna het belangrijkste is...De varens en de konijnen, de stroompjes en de forellen, sparrenbomen en de eekhoorns, de teunisbloem en de viooltjes, de boerderij, het pasgemaaide gras en de geurende hopplanten - die zijn het beste medicijn voor mensen die zwaarmoedig zijn, het beste zalfje voor de somberen en de beste verfrissing voor de vermoeiden. Wegens gebrek aan gelegenheid, of geneigdheid, worden deze geweldige geneesmiddelen genegeerd, en de beste student wordt een zelfopofferend slachtoffer".

Persoonlijk denk ik dat we de woorden 'hardwerkende voorgangers' kunnen vervangen door 'hardwerkende christenen' die nu maar half leven. Iedereen heeft dit op zijn tijd nodig !


11 maart 2010

Charles Spurgeon - rust (1)

Als we de glorie van God willen zien, moeten we rust nemen. Charles Spurgeon, de negentiende-eeuwse voorganger uit Londen, raadt ons aan te strijden voor vreugde door te rusten en een dag vrij te nemen om onszelf open te stellen voor de helende kracht die God in de natuurlijke wereld gestopt heeft.
Tegen de voorgangers zei hij: 'Onze sabbbat is de dag waarop wij hard moeten werken en als we geen rust nemen op een andere dag storten we in'. Spurgeon zelf hield, voor zover mogelijk, de woensdag altijd vrij als rustdag. Maar wat nog belangrijker is, is wat Spurgeon tegen zijn studenten zei:

"Het is slim om af en toe verlof te nemen. Op de lange termijn doen we meer door soms iets minder te doen. Altijd maar doorgaan, zonder ontspanning, is misschien geschikt voor mensen die uit deze 'harde klei' zijn opgebouwd, maar zolang wij in deze tabernakel wonen, moeten we zo nu en dan stoppen en uitrusten, en de Here dienen door heilige inactiviteit en gewijde vrije tijd. Laat niemand je doen twijfelen aan de wettigheid van af en toe even je taken neerleggen."


10 maart 2010

Uw woorden vond ik en at ze op

Een vrouw kocht een papegaai, nam die mee naar huis en ging de volgende dag terug naar de dierenwinkel. "Deze vogel kan niet praten," zei ze tegen de eigenaar.
"Heeft hij een spiegel?" vroeg de eigenaar. "Papegaaien houden van spiegels. Ze zien zichzelf terug en beginnen een gesprek." De vrouw besloot een spiegel te kopen. De volgende dag keerde ze opnieuw terug. De vogel kon nog steeds niet praten.
De eigenaar vroeg: "Wat dacht je van een ladder? Papegaaien houden van op en neer over een ladder gaan. De kans dat een gelukkige papegaai praat is groter." De vrouw kocht een ladder. De volgende dag keerde ze opnieuw terug, de vogel kon nog steeds niet praten. "Heeft uw papegaai een schommel?" vroeg de eigenaar. "Zo niet, dan is dat het probleem. Hij zal dan ontspannen en praten." Met tegenzin kocht de vrouw een schommel. De volgende dag liep ze de winkel in en haar gelaat was veranderd. "De papegaai is gestorven," zei ze.
De eigenaar van de dierenwinkel schrok. "Het spijt me heel erg. Heeft hij ooit een woord gezegd?" vroeg hij. "Ja, vlak voor hij stierf," antwoordde de vrouw. "Hij zei: 'Verkopen ze geen voedsel bij die dierenwinkel?'

Moraal
De moraal van het verhaal is dit: Je kunt je leven doorbrengen met spiegels, met nadruk op het uiterlijk. Of op ladders, gericht op carrière-succes; op schommels, gericht op entertainment en vervolgens kun je sterven van de geestelijke honger. Je zult geestelijk sterven als je jezelf niet iedere dag voedt met Gods Woord. Jeremia zei: Zo vaak uw woorden gevonden werden, at ik ze op, uw woord was mij tot vreugde en blijdschap mijns harten; want uw naam is over mij uitgeroepen, HERE, God der heerscharen. (Jeremia 15:16).


9 maart 2010

Een preek gebaseerd op de heerlijkheid van Christus

"Het is de bedoeling dat wanneer een jood of moslim een preek van een christelijke predikant hoort, hij het niet zouden willen horen," zegt predikant John Piper. "Wanneer ze dat wel willen horen, is er iets mis, want zij verwerpen Christus als Messias, gekruisigde, de opgestane Heer en als vergever van de zonden van de wereld. Een preek moet gebaseerd zijn op het werk van Christus en Zijn heerlijkheid."
“Maar ik denk niet dat er een bepaalde manier is waarop dat expliciet gemaakt wordt. Met andere woorden, wanneer je predikt over 'Ga naar de mieren, luiaard, kijk hoe ze werken en word wijs' uit Spreuken, wil je laten zien dat er morele lessen getrokken worden uit de voorzienigheid van God in de wereld. Maar je bent geen christen omdat je kijkt naar mieren en vaststelt hoe nuttig ze zijn en dienen als een moreel goed voorbeeld. Dat maakt iemand geen christen."
"Dus wanneer je alleen over deze tekst predikt, zegt God: 'Dat is geen christelijke preek'," vervolgt Piper. "Een preek moet op een of andere manier aangesloten zijn het grote heil-historische gegeven dat God zondaars redt en versterkt. Wat die preek afmaakt, is wijzen op christelijke discipline. Die discipline is afhankelijk van de Heilige Geest, die je niet verdient door je zaligheid. Discipline is de vrucht en niet de wortel van je relatie met God. En dat neem je allemaal mee naar het kruis."
"Wanneer een prediker uit de Bijbel preekt, moet op een of andere manier duidelijk worden dat het gaat om een christelijke preek. De preek heeft christelijke wortels en de heerlijkheid van Christus staat centraal. En ik denk dat men dat op honderden manieren kan doen," aldus Piper.
Jeffrey Schipper, www.cip.nl


8 maart 2010

Bidden met de krant

Dat de Bijbel aanzet tot gebed beseft iedereen. Maar wie kent de krant ook als gebedenboek? Van de bekende prediker Spurgeon is bekend dat hij zich elke morgen met de Bijbel en de krant terugtrok. In onze tijd zijn er christenen die na het tv-journaal - tijdens de reclame - tijd nemen om te bidden over wat ze gehoord en gezien hebben. In 2 Kron. 6 vinden we een voorbeeld van koning Salomo. Hij betrekt ook hongersnood en vreemdelingen in zijn gebed (vers 28-33).


7 maart 2010

Hoe gaan we om met zonde?

"Eén reden waarom zonde gedijt, is dat ze wordt behandeld als een roomsoesje in plaats van een ratelslang"
Billy Sunday

1 Joh.1:9 "Indien wij onze zonden belijden, Hij is getrouw en rechtvaardig, om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid".

5 maart 2010

God geeft alles op Zijn tijd



"God geeft alles op Zijn tijd, en Hij bewerkt in ons wat nodig is om ons voor te bereiden op de dingen die voor ons liggen. Als we ons bewust zijn van Gods timing, vinden we de vrede van de Heer terwijl we wachten".
S. Omartian


4 maart 2010

Kinderen leren bidden..

"Praten met God was een essentieel onderdeel van Jezus' leven. En dat moet het ook voor ons zijn als we onze kinderen willen leren bidden. Als onze kinderen naar ons kijken, zullen ze snel zien of we wel eerlijk zijn. Ze voelen het feilloos aan als we veel over gebed praten maar zelden zelf bidden. Jezus besteedde er veel tijd aan zijn discipelen te leren bidden en daarom moeten ook wij de tijd nemen onze kinderen te onderwijzen over gebed en hun vragen te beantwoorden. Maar nog belangrijker is dat we zelf elke dag bidden. Door te laten zien wat bidden is, leren we onze kinderen hoe ze tot God kunnen gaan. Als zij ons datgene zien doen wat we hun geleerd hebben, zullen ze deze gewoonte gemakkelijk oppikken".
 S. Clarkson


3 maart 2010

Het verschil tussen kennis en wijsheid


"Als je kennis te kort komt, moet je naar school gaan.
Als je wijsheid te kort komt, ga dan op de knieën !
Kennis is geen wijsheid.
Wijsheid is het juiste gebruik van kennis "
Vance Havner


Jakobus 1:5 ' Indien echter iemand van u in wijsheid te kort schiet, dan bidde hij God daarom, die aan allen geeft, eenvoudigweg en zonder verwijt; en zij zal hem gegeven worden'.

1 maart 2010

Ons geloof moet zowel aan de voet van de berg als op de top iets betekenen

Vanmorgen las ik Lucas 9: 28-36. Hier wordt beschreven hoe Jezus werd verheerlijkt op de berg.
Wanneer ik me in Petrus verplaats kan ik me voorstellen dat het ook voor hem een heerlijk moment moet zijn geweest. Allereerst heeft hij al het voorrecht gehad om met de Here Jezus mee te mogen gaan de berg op en dan mag hij ook nog getuige zijn van de verheerlijking van Hem. Het was zo'n heerlijk moment voor Petrus dat hij er niet meer weg wilde.
Wanneer ik naar mijn eigen leven kijk, zie ik overeenkomsten met dit moment. Soms zijn er in ons leven zulke geweldige ervaringen dat we willen blijven waar we zijn; ver weg van de werkelijkheid en de problemen van het dagelijks leven. Als we weten dat in het 'dal' moeilijkheden wachten, blijven we liever op de berg en sluiten we ons af voor de werkelijkheid.
Toch kunnen we anderen niet helpen als we op de top van een berg blijven. In plaats van geestelijke 'kopstukken te worden' zouden we juist egoïstische 'kopstukken' worden. Het is goed om momenten te nemen om ons terug te trekken en ons geestelijk te vernieuwen maar alleen zodat we daarna weer kunnen teruggaan naar de wereld om daar te helpen. Ons geloof moet zowel aan de voet van de berg als op de top iets betekenen!


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...