28 februari 2010

Vergeving

Intense dankbaarheid en liefde zijn de normale reactie op vergeving. Maar alleen mensen die de diepte van hun zonden beseffen, kunnen de totale vergeving die God hen aanbiedt, echt waarderen.
Jezus heeft al Zijn volgelingen gered van de eeuwige dood, of ze nu eerst vreselijk slecht waren of zich 'netjes' gedroegen. Zijn wij ons er bewust van hoe groot Zijn genade is? Zijn wij dankbaar voor Zijn vergeving?

27 februari 2010

Bidden voor alle aspecten van het leven van je tiener

"Het is niet altijd gemakkelijk om ouder van tieners te zijn. Tieners worden met allerlei zaken geconfronteerd war je je als ouder zorgen om kunt maken; van kledingkeuze tot eetstoornissen en van buiten de groep vallen tot grenzen verkennen. Al deze grote en kleine dingen uit het leven van je tiener mag je aan God voorleggen. Hij houdt immers nog meer van jouw kind dan jij !"

Het boek "Elke tiener heeft biddende ouders nodig" van Jodie Berndt, helpt ouders om te bidden voor alle aspecten van het leven van hun tiener; voor de ontwikkeling van hun karakter, voor belangrijke keuzes ten aanzien van de toekomst, voor stabiliteit en veiligheid maar bovenal dat God tot zijn doel zal komen in zijn of haar leven. De korte hoofdstukken zijn praktisch, bijbels en heel concreet. Het boek staat vol met getuigenissen van gewone ouders die - soms door schade en schande - hebben geleerd hun tieners te omringen met gebed.

Al enige tijd ben ik in dit boek bezig en het is inderdaad een heerlijk praktisch boek met veel herkenbare situaties. Ik las een voorbeeld waarin ik ook mijzelf herken en waar ik soms nog mee worstel. Ik denk dat het voor elke ouder herkenbaar is. De vraag is hoe we ermee omgaan!

Blz 92 : "Tieners vertonen bepaald gedrag - niemand zal dat ontkennen - maar dat doen wij ook. En voor we onze tieners de schuld in de schoenen schuiven, dienen wij zelf een onderzoekende blik in de spiegel te werpen. Paul David Tripp zegt in in zijn boek 'Age of Opportunity' dat ouders de tienerjaren van hun kroost als erg intensief ervaren omdat 'ze de verkeerde gedachten en verlangens in hun eigen hart reflecteren'- zelfrechtvaardiging, ongeduld en de wens dat onze kinderen succesvol zijn, zodat wij een goede indruk maken".


26 februari 2010

Kernachtige uitspraken over het huwelijk

Het huwelijk is een overeenkomst tussen twee mensen die graag willen vergeven.

Het huwelijk is een verbond tussen één man en één vrouw voor het leven, alleen de dood kan hen scheiden.

Het huwelijk is; twee mensen tussen wie liefde bestaat. Zij vormen een verbond en als God partij is in dit verbond ontstaat er een onverbrekelijk geheel.

Het is niet de bedoeling van het huwelijk dat je over alles hetzelfde denkt, maar wel dat je samen over alles denkt.

In geen enkel huwelijk schijnt de zon altijd, maar als je dicht bij elkaar kruipt, kun je wel met z’n tweeën onder één paraplu.

Niets is kostbaarder dan het gevoel voor altijd bij iemand te horen.

"Twee zijn beter dan één, omdat zij een goede beloning hebben bij hun zwoegen. Want, indien zij vallen, dan richt de een de ander weer op; maar wee de éne, die valt zonder dat een metgezel hem opricht!  Ook indien er twee nederliggen, zullen zij warm worden, maar hoe zal één alleen warm worden? Kan iemand er één overweldigen, twee zullen tegenover hem kunnen standhouden; en een drievoudig snoer wordt niet spoedig verbroken". Pred.4:9-12.



25 februari 2010

Omgaan met problemen...

"Een vogel moet worstelen om uit een ei te komen. Een goedbedoelend mens zou het ei kunnen openbreken om de vogel te bevrijden en dan het idee hebben dat hij de vogel een grote dienst heeft bewezen, terwijl hij het beest in verzwakte conditie heeft achtergelaten, niet in staat om om te gaan met zijn omgeving. In plaats van de vogel te hebben geholpen, heeft hij hem in feite vernietigd. Het is een kwestie van tijd dat iets in de omgeving van de vogel hem aanvalt en dan weet hij er niet mee om te gaan, terwijl het anders een probleem zou zijn geweest dat te overzien was.
Als we niet in de gelegenheid worden gesteld om met kleine problemen om te gaan, zullen de iets grotere problemen ons de das omdoen. Wanneer we dit gaan begrijpen, lopen we niet om de problemen in ons leven heen, maar zien we ze als uitdagingen die ons sterker maken".
uit "Het ultieme geschenk" van Jim Stovall

22 februari 2010

Een goed geoefend verstand is belangrijk voor kinderen

"Als we afgaan op de beschrijvingen in de evangeliën, gaf Jezus het grootste deel van zijn tijd om zijn discipelen te leren hoe ze moesten denken. Het verstand is als een spier die geoefend en goed getraind moet worden. Dit kost tijd, maar een geoefend verstand maakt het veel gemakkelijker om Christus te vertrouwen en te volgen. Als we onze kinderen het geschenk van een goed geoefend verstand geven, dan kunnen zij verleidingen weerstaan als wij niet in de buurt zijn, angst overwinnen als satan hun leugens influistert en vertrouwen op de heilige Geest als ze wijsheid nodig hebben. Als we onze kinderen willen beschermen en voorbereiden op het leven, dan is een gedisciplineerd verstand een waardevol en vruchtbaar geschenk".
S. Clarkson 



21 februari 2010

Beproevingen brengen ons dichter bij de Here

"De dingen die ons belemmeren, die ons hinderen, de beproevingen waar we doorheen gaan en de verleidingen die op ons afkomen brengen ons dichter bij de Here, zodat ons leven nog meer tot Gods eer zal zijn. In onze zwakheden, kan God ons het best gebruiken - dan zijn we immers het meest afhankelijk van Hem".

20 februari 2010

Voor een kind is het zeker mogelijk om tot geloof te komen

Het is berekend dat 75% van de christenen hun leven aan Jezus geeft voordat ze 17 jaar oud zijn. Daarom is het belangrijk dat wij de kinderen al voor die leeftijd bij de Here Jezus brengen.
Voor een kind is het zeker mogelijk om tot geloof te komen. Ook een kind is een zondaar (Joh. 3:6,7 en Rom. 3:23) en kan het evangelie begrijpen (2 Tim. 3:15). Een kind kan ook op jonge leeftijd al een keuze maken voor de Here Jezus (Matt. 21: 15,16). Corrie ten Boom was 4 jaar toen zij haar leven aan de Heer gaf.
In de Bijbel staat ook dat God de Vader niet wil dat 'een dezer kleinen verloren gaat' (Matt. 18:14) en ook de Here Jezus zegt in Markus 10:14 'Laat de kinderen tot Mij komen, verhinder ze niet, want voor zodanigen is het koninkrijk Gods'.

Al een aantal jaren mag ik in onze gemeente kinderwerk doen en elke dag zie ik steeds meer in hoe belangrijk het is om kinderen het evangelie al op jonge leeftijd te vertellen.
Wat een belangrijke en geweldige opdracht en verantwoordelijkheid hebben wij gekregen om (onze) kinderen al jong bekend te mogen maken met het Evangelie.


19 februari 2010

Bidden voor de overheid..

Eergisteren viel hij op de deurmat, de oproepkaart voor de verkiezingen. Eigenlijk weet ik nog steeds niet op welke partij ik moet gaan stemmen. Het lijkt wel of het elk jaar moeilijker wordt. Soms bekruipt mij het gevoel om niet te gaan stemmen. Maar dat is ook geen oplossing. Het lijkt in feite zo onbelangrijk, één klein vierkantje 'even' rood kleuren en weer over gaan tot de orde van de dag. Toch ben ik erachter gekomen dat het belangrijk is ook voor deze misschien 'kleine keuze' te bidden.
Paulus roept ons overigens ook op om heel serieus te bidden voor de regeringen en overheden zelf. Het is een opdracht (1 Tim 2:1-4). ‘Ik vermaan u dan allereerst smekingen, gebeden, voorbeden en dankzeggingen te doen voor alle mensen, voor koningen en alle hooggeplaatsten, opdat wij een stil en rustig leven mogen leiden in alle godsvrucht en waardigheid. Dit is goed en aangenaam voor God, onze Heiland, die wil, dat alle mensen behouden worden en tot erkentenis der waarheid komen.'

Alle mensen hebben gebed nodig en 'hooggeplaatste personen' zijn daarop geen uitzondering. De komende weken wordt overal in Nederland gebeden voor de verkiezingen. Hierdoor en alleen hierdoor zal de uitslag van de verkiezingen bepaald worden,want 'het gebed van een rechtvaardige vermag veel, doordat er kracht aan verleend wordt'. ( Jak. 5:16b) We mogen erop vertrouwen dat ons gebed een geweldige uitwerking heeft!




17 februari 2010

Topje van de ijsberg

Vissers in Alaska weten ons te vertellen dat slechts een zevende deel van een ijsberg zichtbaar is boven de oppervlakte. DeTitanic is hiervan een mooi voorbeeld. Het schip botste op een ijsberg omdat het grootste deel daarvan onder de oppervlakte schuilging. Een ijsberg is een ontzagwekkend en krachtig natuurverschijnsel; daar móét je wel respect voor hebben. En in zeker opzicht geldt dat ook voor jouw en mijn leven. Datgene wat de mensen zien van ons leven, zou verwondering en ontzag moeten oproepen. En onze kracht zou moeten worden toegeschreven aan onze verborgen omgang met God.
E. George

Til niet te zwaar aan het leven

Een dierbare vriendin wees mij er onlangs op dat de berichten die ik tot nu toe op het weblog heb geplaatst, uiterst serieus zijn en dat ze de 'humor' die ze bij mij ziet in het dagelijks leven te weinig terug ziet in de manier van schrijven. Ik denk dat ze dat heel juist heeft gezien en haar opmerking heb ik ter harte genomen. Het leven als christen is natuurlijk serieus maar af en toe mag er ook tijd zijn voor ontspanning en een tijd om te lachen. En ook op hele serieuze zaken kun je soms met een glimlach reageren.

Rikkert Zuiderveld, een favoriete zanger en schrijver van mij, is hierin voor mij een voorbeeld. Hij heeft onlangs een boek uitgebracht met liedteksten, plezierdichten, sprookjes en sonnetten. Het is een heerlijk boek om te lezen en om zo nu en dan eens ter hand te nemen ter ontspanning.
In een interview met hem las ik dit: "Tegenwoordig roept iedereen zo veel en zo hard, dat wie nog gehoord wil worden, maar het beste de woestijn in kan gaan.” Als de wereld uiteen zou vallen in grappenmakers en serieuzen, hoort hij bij het tweede kamp, erkent Zuiderveld. Maar het belet hem gelukkig niet om grappen te maken, om te relativeren. “Til niet te zwaar aan het leven”, schreef hij in zijn eerste bundel al. “Het leven heeft het al zwaar genoeg met u.”

Hoewel mijn vriendin natuurlijk bedoelde de berichten in zijn algemeen met 'iets meer humor' te schrijven, heeft zij mij op het idee gebracht ook af en toe een stukje te schrijven dat op zich humoristisch is.
Zeker het leven als christen is serieus maar af en toe is het goed  te relativeren, te ontspannen en te lachen.

16 februari 2010

Wat Bijbelstudie met je kan doen !

"Bijbelstudie is immens belangrijk en levert een hoop op. De Schriften getuigen van Hem. Wanneer je dat stukje gebak hebt geproefd dan wil je daar meer van. Als je van studeren houdt kom je in een geestelijke gemoedstoestand dat je er meer van wilt weten. Bijbelstudie leidt er toe dat je meer respect krijgt voor God, meer eerbied voor God Zelf en Zijn Zoon. Je ziet meer van het werk van de Heilige Geest en Gods plan in algemene zin. Omdat je daar meer mee bezig bent - ook in het onderbewuste - zal het je bewaren voor allerlei dingen. Bovendien: als je hart vol is van het Woord van God, dan kan er niets meer bij van de tegenstander."
Dato Steenhuis februari 2010

Jeremia 15:16 'Zo vaak uw woorden gevonden werden, at ik ze op, uw woord was mij tot vreugde en blijdschap mijns harten'


15 februari 2010

Christen zijn op je werk - Bedrijfsgebed

In Nederland groeit in kerken het besef dat haar leden door de week middenin de wereld staan en meer missionaire kansen hebben. Er is daarom een groeiende behoefte aan veel meer steun bij 'christen zijn op je werk' vanuit de kerk, zegt Maarten Pijnacker Hordijk van Bedrijfsgebed.nl.

"Zijn mensen die 'fulltime christen zijn' zoals voorgangers en zendelingen, geestelijker en dus belangrijker dan 'gewone christenen'? Velen menen van wel. Dit vinden we al terug in de vroeg-christelijke kerk bij kerkvader Augustinus. We kennen zelfs intuïtief een zekere rangorde toe aan een aantal christelijke functies. Bovenaan staat onze geestelijke leider, gevolgd door de zendeling of missionaris, de fulltime kerkelijk werkers, de 'tentenmaker' die weliswaar een 'gewoon beroep' heeft, maar er eigenlijk is om het Evangelie bekend te maken. Daarna komt degene die een geestelijk ambt vervult als ouderling, oudste of kerkelijk werker en tenslotte, helemaal onderaan, de 'gewone christenen'... Ruwweg dus het onderscheid tussen 'clerus' en 'leken'. Sinds de Reformatie is het priesterschap van alle gelovigen in de Bijbel weliswaar herontdekt, maar helaas niet voldoende uitgewerkt.
Deze diep in onze christelijke en kerkelijke culturen verankerde visie bepaalt hoe we met elkaar omgaan. Er is bijvoorbeeld wel aandacht voor de activiteiten binnen de kerk, waardoor dan ook gebed wordt gevraagd en mensen worden toegerust. Maar er is nauwelijks aandacht voor wat je nodig hebt om als christen te functioneren op je werkplek. Terwijl je juist daar een groot deel van je tijd doorbrengt en met veel mensen in contact komt. Voor de zondagschool wordt gebeden, maar de leraren op 'gewone scholen' vergeten we gemakkelijk in ons gebed. Aan de wand hangt een wereldkaart met de zendelingen die we ondersteunen, maar de vele honderden christenen die een 'gewone baan' hebben en diezelfde wereld over trekken, zijn onzichtbaar en krijgen hoegenaamd geen aandacht. Er zijn weinig preken over 'geloven op maandag', er is nauwelijks onderwijs over 'christen zijn op je werk', en er is een povere pastorale zorg voor deze werkers in de frontlinie... 'Gewoon werk' wordt nog te weinig gezien als een kans en opdracht en te veel als een min of meer noodzakelijk kwaad om in ons onderhoud te voorzien en de kerk te financieren".
Uitdaging juni 2008

Bovenstaand stukje trof mij gisteren opnieuw, ook omdat er deze maand weer aandacht gevraagd wordt in het blad 'Uitdaging'. Het is goed om er eens over na te denken hoe hier in onze eigen (plaatselijke) gemeente mee omgegaan wordt en hoe we dit onderwerp meer onder de aandacht zouden kunnen brengen. Zie ook www.bedrijfsgebed.nl

1 Petrus 3:15 "Maar heiligt de Christus in uw harten als Here, altijd bereid tot verantwoording aan al wie u rekenschap vraagt van de hoop, die in u is, doch met zachtmoedigheid en vreze".


14 februari 2010

Marokko: Achttien christenen veertien uur lang verhoord

"Achttien Marokkaanse christenen zijn vorige week veertien uur lang verhoord. Agenten vielen binnen toen de groep bezig was met bijbelstudie. Onder de arrestanten waren vijf kinderen onder de 4 jaar, twee van hen waren nog geen 6 maanden oud.
De groep christenen werd verrast door de groots opgezette inval. Zeker zestig agenten meldden zich bij de woning waar de groep samenkwam. Tijdens de verhoren op het politiebureau werden foto’s en filmopnamen gemaakt van de christenen. Na veertien uur kwam de groep weer vrij. Een Amerikaan, die bij de bijbelstudie aanwezig was, werd het land uitgezet."

In een verklaring van het Marokkaanse ministerie van Binnenlandse Zaken staat dat de bijbelstudiebijeenkomst een geheime samenkomst was. Die zou zijn bedoeld om mensen bekend te maken met het christelijk geloof. Dat zou volgens de verklaring het geloof van moslims aan het wankelen brengen en de godsdienstige waarden van het koninkrijk Marokko ondermijnen.
De leider van de groep vraagt gebed voor de christenen die zijn opgepakt. Hij vraagt te bidden voor vrede in hun hart, na wat hen vorige week is overkomen.
Laten we bidden om kracht voor en volharding van de christenen in Marokko. Dat zij zich niet laten ontmoedigen, maar blijven zoeken naar mogelijkheden om samen te komen en te groeien in geloof.
Ook kunnen we bidden voor de toekomst van de Kerk in Marokko. Het is de derde keer binnen een jaar tijd dat een bijeenkomst van christenen is verstoord en dat christenen het land uit worden gezet".


13 februari 2010

Leidt de Heilige Geest mij?



In Lucas 4 :1-12 wordt beschreven hoe de Here Jezus door de duivel op de proef gesteld wordt. Als je leest wat de duivel voorstelt aan Jezus, is het onderwerp van de verleiding op zich niet fout.
Stenen in brood veranderen, was per definitie niet slecht. Jezus had het bij wijze van spreken zelf kunnen doen als teken of wonder onder het volk. De zonde lag niet in de daad, maar in het motief. Satan probeerde Jezus zover te krijgen dat Hij het zich makkelijk zou maken en het probleem van dat moment zou oplossen, ten koste van Zijn doelen op lange termijn. Zo werkt satan vaak; hij verleidt ons ertoe dingen te doen, zelfs goede dingen, uit verkeerde motieven. Dat iets op zich niet slecht is, betekent nog niet dat het altijd goed voor je zal zijn.
Het is goed om jezelf de vraag te stellen: 'Leidt de Heilige Geest mij hierin of duwt satan mij in die richting om mij op een verkeerd pad te brengen?'



12 februari 2010

Het ultieme geschenk

In Lucas 3 vragen de mensen aan Johannes de Doper wat zij moeten doen toen hij hen vertelde dat ze zich moesten bekeren en dat 'iedere boom die geen goede vruchten voortbrengt wordt uitgehouwen en in het vuur wordt geworpen' (vs 9). Opvallend is dat Johannes drie antwoorden geeft die allemaal te maken hebben met geld en bezit terwijl niemand hem daarnaar vroeg.
Vers 11 spreekt over 'het delen van kleding en voeding', vers 13 zegt 'niet meer vorderen dan voorgeschreven is' en in vers 14 staat 'niemand afpersen en omkopen en tevreden zijn met je soldij'.
Johannes bevestigt weer eens hoe ons bezit en ons geld ons zouden kunnen belemmeren in de relatie met God.( zie ook Matt. 19:16-21)

Afgelopen tijd heb ik een aantal keren gekeken naar de film 'The Ultimate gift'. Deze film gaat over een verwaande jongeman, Jason Stevens, die nooit ergens voor heeft hoeven te werken. Na de dood van zijn grootvader, waar hij een slechte band mee had, verwacht hij dan ook niets te erven. Dan hoort hij dat zijn grootvader hem een aantal 'geschenken' nalaat, maar die geschenken bestaan zoals Jason denkt niet uit geld of goederen. Langzaam leert hij de onderstaande 13 geschenken te begrijpen voor zijn leven.
Het geschenk van: Arbeid, Problemen, Vriendschap,Geven, Dankbaarheid, Familie, Leren, Geld, Lachen, Een Dag, Dromen, Liefde, en het Ultieme Geschenk.

De film zet je aan het denken over wat nou werkelijk belangrijk is in het leven en sluit af met een prachtig lied. Sara Groves heeft het lied 'something changed' met een speciale bedoeling geschreven.

Luister en geniet mee...


              


11 februari 2010

10 geestelijke lessen over sneeuw

Vandaag zat ik op de fiets en terwijl ik van links naar rechts glibberde en enigszins mopperde, kwamen er verschillende dingen in mijn gedachten over sneeuw. De sneeuw helpt me om 'geestelijk te groeien'.

Sneeuw:
  1. dwingt je rustig aan te doen (wie gelooft haast niet Jes. 28:16).
  2. richt je op God - je bent afhankelijk van Hem, je hebt het 'weer' zelf niet in de hand.
  3. is een middel om te genieten van Gods prachtige schepping.
  4. stelt je op de proef  om te kijken hoe behulpzaam je eigenlijk bent - veeg je je eigen stoepje of ook die van de buren, help je je buurman zijn auto aanduwen als hij vastzit?
  5. vermindert je 'kooplust' - je gaat alleen de deur uit om te halen wat werkelijk nodig is.
  6. bevordert de familieband - je bent als gezin meer op elkaar aangewezen.
  7. stelt je geduld op de proef (Gal 5:22).
  8. doet je verlangen toenemen naar 'nieuw leven' en het voorjaar.
  9. doet je leven bij de dag - je weet niet of het morgen erger is of weg is en of je je plannen kunt uitvoeren zoals jij ze in gedachten hebt (Matt. 6:34).
  10. doet je beseffen wat de Bijbel zegt in - Jes18:1 "al waren uw zonden als scharlaken, zij zullen wit worden als sneeuw".

De roeping van het moederschap..

"Zendelingen worden uitgezonden, dominees worden ingezegend, oudsten en diakenen bevestigen we in hun ambt, maar wat doen we binnen de gemeente van Christus met moeders? Word je zomaar moeder, door biologische processen, of bestaat er zoiets als de roeping van het moederschap? Ja, kan zelfs zij die nooit gebaard heeft, toch geroepen worden tot het moederschap?"

Sally Clarkson heeft een schitterend boek geschreven over de roeping van het moederschap. Het boek bevat een schat aan positieve gedachten over het moeder zijn. Juist vandaag de dag is dit boek inspirerend en bijzonder hard nodig. God roept vrouwen om bewust hun leven te wijden aan het moederschap. Misschien niet alle vrouwen, maar wel alle moeders. Roeping vraagt om toewijding en heeft ook te maken met ervoor willen gaan. Moeder zijn is beslist geen verloren tijd. Het is afschuwelijk om te merken dat de maatschappij het moeder-zijn steeds meer benadert als (zorg-) jaren die je nu eenmaal door moet zien te komen om straks weer aan je eigen ontwikkeling te kunnen werken.
Aan de hand van vijf 'geschenken' geeft de schrijfster door wat de geestelijke prioriteiten in de opvoeding van onze kinderen mogen zijn.

Genade, Inspiratie, Geloof, Training en Dienstbaarheid.

Persoonlijk heeft het boek mij erg geholpen om weer eens duidelijk te krijgen wat het belangrijkste is om door te geven aan onze 'thuisdiscipelen' zoals Sally je kinderen noemt. Het zendingsveld is inderdaad niet ver weg. De mensen die voor God gewonnen mogen worden, zijn allereerst de (kleine) mensen die aan ons zijn toevertrouwd.



10 februari 2010

Verlangen naar de hemel



'Er zijn momenten waarop ik denk dat we niet naar de hemel verlangen; maar vaker vraag ik me af of we, in het diepst van onze ziel, ooit naar iets anders verlangd hebben... Het is de geheime handtekening van ieder mens, een onverwoordbare en onverzoenlijke behoefte, hetgeen waarnaar we verlangden voordat we onze vrouw ontmoetten, vrienden maakten en een beroep kozen, en waarnaar we nog steeds verlangen op ons sterfbed, wanneer de geest niet meer weet van vrouwen, vrienden of werk...Je hele leven zweeft een ongrijpbare extase vlak boven het begrip vanje bewustzijn. Er zal een dag aanbreken waarop je ontwaakt en ontdekt dat je het, hoewel je er nooit op had durven hopen, bereikt hebt'
citaat van C.S. Lewis


Kijken en doen...

De achttiende-eeuwse prediker Jonathan Edwards was gezegend met een vrouw die voor zijn huis zorgde. Sarah was absoluut een vrouw die God diende in haar gedachten en daden. En dat liet ze zien in de manier waarop ze haar man steunde. Op een dag keek Jonathan op van zijn studieboeken en vroeg aan Sarah: 'Is het nog geen tijd dat het hooi wordt gesneden?' Omdat ze zorgde voor alles wat haar lief en dierbaar was, kon ze zeggen: 'Het ligt al twee weken in de stal'.
Je kunt zo veel betekenen als je zorgt voor wat er bij jou thuis nodig is. En je kunt je man enorm steunen door aandacht te hebben voor zijn noden en behoeften en daarin te voorzien.
uit: Een vrouw naar Gods hart-dagboek. E. George


9 februari 2010

Bezig zijn met de dingen van mijn Vader

Lucas 2: 40-52 begint met het vermelden dat Jezus werd vervuld met wijsheid en dat de genade Gods op Hem was (vs .40). In vs. 52 staat dat Jezus toe nam in wijsheid en grootte en genade bij God en mensen.
Er zal een bijzondere reden voor zijn waarom dit aan het begin en aan het einde van dit gedeelte verteld wordt over de 12 jarige Jezus. Volgens mij zit de kern van dit stuk in vs. 49 waar hij tegen Zijn moeder zegt: "Wist gij niet, dat Ik bezig moet zijn met de dingen van mijn Vader?"
De enige manier om te kunnen groeien in wijsheid en genade is door bezig te zijn met de dingen van de Vader. De Here Jezus begreep dat maar al te goed.
Ik stel mijzelf vandaag ook de vraag of ik echt bezig ben met deze dingen of dat ik mijn aandacht te veel richt op allerlei andere dingen.
Als ik wil groeien in genade en wijsheid zal ik elke dag bezig moeten zijn met de dingen van mijn Vader. Dankbaar ben ik dat ik Zijn Woord gekregen heb en op deze manier 'mag opwassen in de genade en in de kennis van onze Here en Heiland' (2 Pet. 3:18) en Hem erom mag bidden. Hij heeft beloofd het te zullen schenken (Jak.1:5)


8 februari 2010

Een 'geestelijk' dagboek....

'De beste manier om vooruitgang te boeken in het vervullen van Gods doelen in uw leven, is het bijhouden van een geestelijk dagboek. Het is geen dagboek met gebeurtenissen, maar een verslag van de levenslessen die u niet wilt vergeten. Wat we vastleggen zullen we onthouden. Schrijven helpt om duidelijk te maken wat God in uw leven doet'.
R. Warren

Een geestelijk dagboek kun je voor verschillende dingen gebruiken. Allereerst zou je er in op kunnen schrijven wat je tijdens je stille tijd leert. Tot rust komen en de tijd nemen om na te denken en te overwegen wat je elke dag leest is belangrijk. Deze terugblik helpt ook het Woord van God in je gedachten vast te houden.
Vervolgens zou je ook je 'levensdoelen' kunnen opschrijven. Wat wil je bereiken, waar wil je naar toe. Zoals ik al eerder in het verhaal over 'Visie' schreef is het belangrijk om biddend na te denken over de richting die je op wilt in je leven. In je relatie met God, je huwelijk, je gezin, je werk en in je gemeente. Er zijn nog vele andere redenen te bedenken waarom het nuttig en goed is om een geestelijk dagboek bij te houden:  

Tim LaHaye heeft er een aantal genoemd:
  1. Het is een handige methode voor het opslaan van speciale dagelijkse inzichten vanuit het Woord van God. Met een handig geestelijk dagboek dat je bij de Bijbel houdt, maakt het je eenvoudig om je tijd nuttig met God door te brengen.
  2. Het zorgt voor een verwachtende houding. Tenzij je van plan bent om iets op te schrijven in een notitieboekje of dagboek, wordt je dagelijkse stille tijd vaak saai. Het bijhouden van een dagelijks geestelijk dagboek zorgt voor de ontwikkeling van een open afwachtende houding, die niet alleen je hersens aanpast aan de diepe gedachtegangen, maar ook helpt bij het vormen van een afwachtende geest, die ervan uit gaat dat je vandaag van God zult horen.
  3. Het biedt een handig overzicht op je regelmatigheid. Je kunt in één oogopslag zien of je consequent bent in het houden van stille tijd. Het geestelijke dagboek houdt je eerlijk.
  4. Het biedt een handig terugblik. Een van de zegeningen van het bijhouden van een dagelijks geestelijk dagboek is dat je in een paar minuten per week kan terugblikken op het 'beste' van je Bijbel lezen van de afgelopen week en maand. Deze terugblik helpt je ook het Woord van God vast te houden.
  5. Het geeft een makkelijke taxatie van je geestelijke groei. Je zult na een aantal maanden versteld staan hoe volwassen je geworden bent. Je gaat langzamerhand dieper in op de betekenis van het Woord en dit zorgt daarmee voor grote uitdagingen. Het geeft ook zegen te zien dat de dingen waar je eerder moeite mee had, nu een regelmatig deel van leven zijn geworden.

7 februari 2010

Neem tijd om je bijl te scherpen

Een jonge man zocht werk in de bosbouw en benaderde de voorman van een ploeg boswerkers om hem te vragen of hij werk voor 'm had. De voorman zei: "Dat hangt er vanaf, of je wel in staat bent ons werk te doen. Vel deze boom maar eens". De jongeman pakte een bijl op en velde vakkundig en binnen zeer korte tijd de boom.
De voorman, onder de indruk van zijn vaardigheden, nam hem aan: "Maandag kun je beginnen!". En zo gebeurde het. ‘s Maandags arriveerde de jongeman stipt op tijd en werkte de hele dag door. Dinsdag en woensdag net zo. Ook de donderdag.
Aan het einde van de donderdagmiddag kwam de voorman naar hem toe. Hij zei: "Jongen, je geld ligt klaar voor je in de keet, kom maar mee, dan betaal ik je uit". De jongen was verrast: "Ik dacht dat op vrijdag betaald werd?" De voorman antwoordde: "Dat is juist, maar je hoeft morgen niet terug te komen. Je kunt het tempo van de andere mannen duidelijk niet bijbenen". De jongen was stomverbaasd. "Waarom", zei hij, "stuurt u mij weg? Ik heb de hele week keihard gewerkt, ik ben nooit te laat en ga altijd als laatste weg. Zelfs de koffiepauzes sla ik regelmatig over!". De voorman keek hem aan en zei: "Dat heb ik gemerkt, zeker. Je werkt hard. Op je instelling heb ik ook helemaal niets aan te merken. Alleen je productie zakt steeds verder terug, ik kan je zo niet aanhouden".
De jongeman begreep er niets van,.. samen liepen ze naar de keet. Opeens bleef de voorman staan en zei: "Zeg,.. wat ik mij zo afvraag: slijp jij je bijl wel eens?". De jongeman antwoordde: "Nee meneer! Daar neem ik de tijd niet voor, ik heb het gewoon te druk met kappen!"

Zijn onze levens vaak niet net zo? Nemen wij wel voldoende tijd om onze 'bijl te scherpen'? Of zijn we zo ontzettend in beslag genomen met het 'werk voor de Here' of, nog vaker, onze eigen bezigheden? Zelfs zo druk dat we Gods Woord niet meer openslaan?
Er is niets mis met hard werken. En al helemaal niets mis met hard werken in Gods wijngaard. Maar we moeten er voor waken dat we het belangrijkste niet vergeten: dat we ook kúnnen werken doordat we het 'gereedschap scherp houden' en ons blijven 'scherpen' aan het Woord. Als we dat niet doen, dan zal ons harde werk uiteindelijk steeds meer vermoeidheid en minder resultaat opleveren.


5 februari 2010

Nog veertig dagen...


"Stel je je eens voor dat je veertig dagen lang zo zou leven alsof het je laatste dagen op aarde zouden zijn. Hoe zou je die dagen doorbrengen? Het is goed om zo’n vraag eens diep door te laten dringen. Dan komt het aan op wat werkelijk belangrijk is. Is het goed tussen God en mij? Mag ik weten dat mijn zonden vergeven zijn door het kruisoffer van de Here Jezus, gebracht op Golgotha? Kan ik de Hem ontmoeten en mag ik door genade weten dan voor eeuwig bij Hem te zullen zijn? Staat Hij centraal in mijn leven?
En hoe staat het richting mijn medemensen? Zijn er misschien nog dingen die tussen mij en anderen instaan, die in orde gemaakt moeten worden? En wie of wat is nu echt belangrijk in mijn leven? Mijn gezin, familie, geliefden – als je die hebt - of misschien wel mijn werk, baan, carrière, de tv, internet, een forse bankrekening…?
En wellicht zul je ook anderen nog op de Here Jezus willen wijzen en hen dringend aansporen om zich te bekeren en hun vertrouwen op Hem te stellen.
De uitdaging is om na afloop van de veertig dagen zo verder te leven als je in die veertig dagen hebt ‘leren leven’. Wellicht helpt zo’n periode om te gaan zien wat nu echt belangrijk is in je leven.

In Amerika heeft al een behoorlijk aantal christenen gekozen voor zo’n periode van veertig dagen. Ze ontdekten dat ze in hun leven zoals ze dat gewend waren, veel tijd ‘verknoeiden’ met allerlei zaken die van weinig waarde waren. Het hielp hen om na die veertig dagen minder op zichzelf gericht te zijn en meer op God en op de mensen om hen heen, met name op hun gezin en familie.
Er gebeurden ook opzienbarende dingen. Een vrouw kon de man vergeven die was veroordeeld voor de moord op haar zoon. Er kwamen veel getuigenissen van mensen die anderen hadden kunnen vergeven. ‘Als je beseft dat je al zo snel voor God zult staan, wil je de dingen met de ander eerst nog in orde maken,’ stelde een voorganger van wie veel gemeenteleden meededen.
Hij vertelde ook dat hij in zijn gemeente in één van de diensten meedeelde dat er schoenen werden gevraagd voor daklozen en zwervers. Hij kreeg daarop vierduizend paar schoenen aangeboden. ‘Dat zou voordien nooit zo’n groot aantal zijn geweest.’
Ik hoop dat je serieus stil wilt staan bij de vraag wat je zou doen als je nog veertig dagen zou hebben. De Bijbel roept ons toch op altijd bereid zijn God te ontmoeten. Wij schuiven die gedachte vaak zo makkelijk weer weg. Dat zal nog wel een poos duren, hopen we. Maar het leven is ernstig en we leven in ernstige tijden. Wij weten niet wanneer het einde van ons leven komt. Dat kan heel onverwacht komen. Denk eens aan de ramp in Haïti. Voor meer dan 150.000 mensen was het leven hier op aarde opeens voorbij. En houdt er ook maar rekening mee dat de wederkomst van de Here Jezus aanstaande is.

Denk ook eens aan Jona en Ninevé. De Ninevieten krijgen te horen dat ze nog veertig dagen krijgen voordat dat stad ondersteboven zal worden gekeerd (Jona 3:4). Op bevel van de koning roepen de Ninevieten daarop met kracht tot God en bekeren zich van hun boze wegen (Jona 3:8). ‘Wie weet, God mocht Zich omkeren en berouw krijgen en Zijn brandende toorn laten varen, zodat wij niet te gronde gaan.’ ‘Toen God zag wat zij deden, hoe zij zich bekeerden van hun boze weg, berouwde het God over het kwaad dat Hij gedreigd had hun te zullen aandoen, en Hij deed het niet’ (Jona 3:9). Hoe zegenrijk was het voor de Ninevieten dat hun was aangezegd dat ze nog veertig dagen kregen.

Zo geloof ik dat het voor ons zegenrijk zal zijn wanneer ook wij eens veertig dagen zouden leven alsof het onze laatste veertig dagen op deze aarde zijn. Aarzel niet om in actie te komen, zowel richting de Here als richting je medemens, als de Heilige Geest je dat duidelijk maakt.
En als we de Here Jezus mogen kennen, hoeft de gedachte dat we Hem zullen ontmoeten, ons geen vrees aan te jagen, maar mogen we vol verwachting uitzien naar het moment dat we voor altijd met Hem zullen zijn".
bron; Dirk van Genderen  



4 februari 2010

Goede boeken naast de Bijbel lezen...

Misschien houd je, net als ik, van het lezen van goede christelijke boeken met een bijbelse boodschap waardoor je bemoedigd en opgebouwd wordt in je geloof. We zijn gezegend dat er in ons land zoveel goede boeken beschikbaar zijn want veel christenen kunnen niet eens lezen of moeten zo hard werken dat hun werk hen van zonsopgang tot zonsondergang bezighoudt. In sommige landen zijn zelfs helemaal geen boeken voorhanden.
De Here God heeft ons geweldige menselijke onderwijzers - levend en gestorven- gegeven om de Bijbel beter te begrijpen en ervan te kunnen genieten. Vele theologen, zendelingen en anderen hebben hun ervaringen in hun leven opgeschreven zodat anderen ervan mogen leren en er door bemoedigd mogen worden.

John Piper stelt in zijn boek Vechten voor Vreugde dat het lezen van goede christelijke boeken naast de Bijbel, een middel kan zijn om meer vreugde in God te vinden. Piper heeft een prachtige uitspraak gedaan over het belang van  'goede boeken' lezen. Nu zal niet iedereen even makkelijk of even snel lezen en het is voor vele mensen moeilijk om tijd (of prioriteit?) te vinden om te lezen maar ook als je een langzame lezer bent kun je in een kwartier per dag al heel veel bereiken.

'Als je ervan uitgaat dat je langzaam leest, zoals ik - misschien met dezelfde snelheid als waarmee je spreekt - lees je ongeveer 200 woorden per minuut. Als je een jaar lang een kwartier per dag leest, dan lees je in totaal 5475 minuten in dat jaar. Vermenigvuldig dat met  200 woorden per minuut en je leest 1.095.000 woorden in dat jaar. Nu heeft een gemiddeld serieus boek ongeveer 360 woorden per pagina. Dan lees je dus 3041 pagina's per jaar. Dat zijn tien dikke boeken. En dat allemaal door een kwartier lezen per dag.
De woorden en werken van God blijven je beter en krachtiger bij wanneer je jezelf toewijdt aan het serieus lezen van goede boeken die verzadigd zijn met de Schrift'.



3 februari 2010

Geloof is geen kasplantje...

'Geloof is geen kasplantje dat beschermd moet worden tegen wind en regen, zo teer dat het beschutting nodig heeft. Nee, het is als een stevige eik, die sterker wordt met elke storm die hij doorstaat. Een rustige periode verzwakt het geloof, terwijl hevige beproevingen het versterken'.

Citaat van Katherine Workman

Het rijke leven..


Het gebeurt mij regelmatig dat ik om mij heen kijk naar dingen die ik niet heb. Soms zijn het materiële dingen maar soms zijn het ook karaktereigenschappen of gaven of talenten van andere mensen. Als je je hier te veel op focust, gaan je gedachten soms een kant op die je eigenlijk niet wilt. Je wordt ontevreden en jaloers. Vaak vergeet ik hoe rijk ik al gezegend ben ín Christus. Alles wat ik nodig heb, heb ik ín Hem ontvangen. Onderstaande Bijbelverzen maken mij er weer bewust van:

  • Ik ben door het geloof in zijn volbrachte werk aan het kruis, rechtvaardig voor God en al mijn zonden zijn  vergeven. Rom 5:1
  • Als ik opnieuw zondig maar dit oprecht belijd, mag ik weten dat Hij mij vergeeft en daardoor onze relatie weer is hersteld. 1 Joh. 1:9
  • Ik ben met Christus gestorven en opgewekt, mijn leven is verborgen met Christus in God. Kol. 3:3 en Efeze 2:5
  • Ik word, omdat ik in Christus ben, niet meer veroordeeld. Rom 8:1
  • De Here leert mij denken zoals Hij zelf denkt. Ik ben gekocht en betaald ( door Zijn kostbaar bloed) en ben niet meer van mijzelf maar van Hem. 1 Kor. 2:16, 6: 19-20
  • Ik ben verzegeld met de Heilige Geest die een onderpand is van mijn toekomstige erfenis. Efeze 1: 13-14
  • Ik ben gezegend met alle geestelijke zegeningen. Efeze 1:3 en zo dankbaar dat ik ben uitverkoren van voor de grondlegging der wereld. Efeze 1:4
  • Ik heb al reeds een plaats gekregen in de hemel. Efeze 6:2
  • Ik heb door de Heilige Geest toegang tot de Vader en mag in vertrouwen en vrijmoedigheid tot God naderen en Hem “Abba, Vader” noemen. Efeze 3:12
  • Ik ben verlost van de macht van de satan en overgebracht in Zijn Koninkrijk. Kol 1:13
  • Ik heb een nieuwe natuur en een nieuw Leven ontvangen, Christus woont in mij. Kol 2:11 en Gal. 2:20
  • Ik heb een Geest gekregen van kracht, liefde en bedachtzaamheid. 2 Tim 1:7
  • De Here Jezus schaamt zich niet mij ( omdat wij dezelfde Vader hebben) Zijn broeder te noemen. Heb.    2:11
  • Ik mag vrijmoedig naar de troon van God gaan om hulp te krijgen, in alle situaties van mijn leven. Hebr. 4:16
  • De Here God heeft mij kostbare en zeer grote beloften gegeven. nl; dat ik deel heb aan zijn Goddelijke natuur. 2 Petrus 1:4
  • De Here pleit en bidt voor mij, zonder ophouden. Hebr. 7:25
  • De Here Jezus heeft mij Zijn volmaakte vrede geschonken en daar kan ik mij op afstemmen. Jes. 26:3 en Fil.4:7
  • De Here Jezus geeft mij een levende hoop en ik mag nu al weten na dit leven voor eeuwig MET CHRISTUS te zijn. Fil. 1:21


2 februari 2010

Visie

Spreuken 11:14 zegt: 'Door gebrek aan visie gaat het volk ten onder, een keur van raadgevers brengt het tot bloei'. ( NBV)

Deze spreuk spreekt mij altijd zeer aan. Dit vers benadrukt hoe belangrijk het is om visie te hebben. In dit geval gaat het over 'het volk' in zijn algemeen maar ik denk dat het zelfde geldt voor je huwelijk, je gezin, je huishouden, je persoonlijk geestelijk leven en je bediening en gemeente. Niemand van ons kan leven zonder een visie voor z'n toekomst. Als we die niet hebben, zwalken we doelloos rond en gaan we 'ten onder'. Zonder visie lijkt het leven zinloos en sterven we langzaam maar zeker af. Wanneer je leeft zonder visie leef je 'reactief' en reageer je passief op de omstandigheden in plaats van ze actief aan te sturen. 'Reactief leven' is leven zonder vooruit te plannen en zonder een echt doel te hebben. Je laat het leven als het ware gewoon 'passeren'. Daarentegen betekent visie hebben: Je bewust zijn van de richting die je volgt. Dit hoeft niet te betekenen dat je precies weet wat er straks gaat gebeuren. Het gaat erom dat je weet dat je een toekomst en een doel hebt in het leven. Je mag erop vertrouwen dat God iets goeds in het vooruitzicht heeft, hier op aarde, of straks in de hemel.  

Het boek 'Uw erfgoed' dat ik een tijdje geleden gelezen heb, maakt je hier erg van bewust. In dit geval gaat het om het erfgoed dat je aan je kinderen meegeeft, geestelijk, emotioneel en sociaal gezien. De schrijvers benadrukken keer op keer hoe belangrijk het is om een plan te hebben voor de opvoeding en niet 'zomaar wat te doen'. Als je namelijk bijna sterft van de dorst is het te laat om een put te graven. Het is belangrijk van te voren die put te graven en vooruit te zien. Welke kant wil ik op met mijn kinderen, wat geef ik ze mee en hoe en wanneer? Belangrijk is ook om dit biddend en samen met God te doen. Het moet niet je eigen plannetje worden. Het is goed om de Bijbel erop na te slaan en te kijken wat er over opvoeden staat en op welke manier we dit praktisch kunnen invullen. Ook andere christen gezinnen kun je om raad vragen en ervaringen uitwisselen. Het boek bevat talloze handreikingen om visie te ontwikkelen en doelen op te stellen en op deze manier doelgericht bezig te zijn met de opvoeding van je kinderen.

Ook in je huwelijk kun je 'biddend' doelen stellen en met elkaar doorpraten over welke dingen nu werkelijk belangrijk zijn om met elkaar als doel te stellen. Welke kant wil je samen op? En zoals gezegd geldt dit ook voor je huishouden, je werk, en je geestelijk leven. Persoonlijk helpt het mij erg om al deze dingen op te schrijven om er zo een duidelijk beeld van te krijgen. Een 'geestelijk dagboek' bijhouden kan je hier bij helpen. (Hierover een andere keer meer).
Tot slot is het denk ik goed om op te merken dat het uiteindelijk niet gaat om 'ons' en 'onze doelen' en of we ze wel of niet gehaald hebben. Uiteindelijk gaat alles om Degene met de 'volmaakte' visie, de 'perfecte Planner'. Dat God in onze levens steeds zichtbaar en verheerlijkt mag worden, elke dag opnieuw.




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...